«Επιτρέπω στο παιδί μου να ρίξει μπουνιές, αν κάνουν bullying σε εκείνον ή άλλο παιδί»

«Επιτρέπω στο παιδί μου να ρίξει μπουνιές, αν κάνουν bullying σε εκείνον ή άλλο παιδί»

Μία μητέρα περιγράφει ένα σκηνικό, όπου ο γιος της «τιμώρησε» με μία μεγαλοπρεπή γροθιά ένα παιδί που ασκούσε εκφοβισμό σε έναν συμμαθητή τους.

Εκείνη, ενώ θεωρεί πως οι διαφορές δεν λύνονται με μπουνιές και ξύλο, ωστόσο σε περιπτώσεις τέτοιες του δίνει το ελεύθερο…

«Πήγαινα να πάρω το ένα μου παιδί από το σχολείο, κι όταν έστριψα στη γωνία είδα το σκηνικό. Στη μία πλευρά της τάξης καθόταν ένα παιδί που έκλαιγε και έμοιαζε να νιώθει ντροπή. Στην άλλη πλευρά τη αίθουσας ο γιος μου, με τα χέρια του σταυρωμένα στο στήθος, με ύφος εκνευρισμένο και μία δασκάλα να προσπαθεί να του μιλήσει. Δεν φανταζόμουν τι μπορεί να έχει συμβεί.

Κάποιος από το προσωπικό του σχολείου μου είπε πως κάτι συνέβη ανάμεσα στα δύο παιδιά. Απάντησα πως κάτι κατάλαβα και πήγα να δω από κοντά.

Ο μικρός μου φάνηκε να ηρεμεί, όταν με είδε. Η δασκάλα κατάλαβα ότι τον είχε ρωτήσει γιατί χτύπησε το άλλο παιδί. Μου είπε ότι τους έστελνε ανά τρεις στην τουαλέτα για λόγους ασφαλείας. Τότε ένα παιδί άρχισε να σπρώχνει και να χτυπά ένα άλλο. Το παιδί αυτό ήταν σχεδόν ενάμισι κεφάλι ψηλότερο από το άλλο και πολύ βρύτερο. Τον έσπρωχνε συνεχώς, παρόλο που τον παρακαλούσε να σταματήσει. «Δεν μπορούσα να φύγω για να φωνάξω τη δασκάλα και να αφήσω το παιδί να το χτυπούν. Έτσι, του έριξα μπουνιά», είπε ο γιος μου.

Έβλεπα τις εκφράσεις της δασκάλας να αλλάζουν. Ένιωσα προς στιγμήν, ότι το παιδί μου ήταν αυτό που είχε δεχτεί το bullying. Ο γονέας του παιδιού που χτυπούσε το άλλο έφτασε κάποια στιγμή. Ρώτησε το παιδί του αν αυτά που έλεγε το δικό μου ήταν αλήθεια. Κλαίγοντας είπε πως έτσι συνέβησαν τα πράγματα. Έγινε κάτι μέσα στην τάξη που τον ενόχλησε και η τουαλέτα ήταν μία ευκαιρία να πάρει εκδίκηση.

«ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΡΙΧΝΕΙ ΓΡΟΘΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΚΦΟΒΙΣΤΕΣ»

Ζήτησα από το παιδί μου να μαζέψει τα πράγματά του και να φύγουμε. Είμαι ευαισθητοποιημένη και σίγουρα δεν μου αρέσουν τέτοιες αντιδράσεις, όμως, ας είμαστε ειλικρινείς, το παιδί μου έχει κάθε άδεια να ρίχνει γροθιά σε όποιον ασκεί εκφοβισμό, τόσο στον ίδιο, όσο και σε κάποιο άλλο παιδί.

Δεν διδάσκω στο παιδί μου να λύνει τα προβλήματά του με μπουνιές, σίγουρα δεν είναι καθόλου σωστό, αλλά ορισμένες φορές είναι αδύνατο να γίνει διαφορετικά. Δεν απολογούμαι που του δίδαξα να βοηθά τον διπλανό του. Αυτός ο κατακερματισμένος κόσμος χρειάζεται περισσότερους ανθρώπους να στέκονται δίπλα σε αυτούς που δέχονται εκφοβισμό και υποφέρουν.

Ο γιος μου είναι δυνατός, αλλά και από τα πιο ευγενικά παιδιά. Θα έκανε τα πάντα για να δώσει στο παιδάκι που χτυπήθηκε μία αγκαλιά, αν το χρειαζόταν. Αυτά είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν γα να βοηθούν εκείνα που δεν έχουν τη δύναμη να μιλήσουν.

Αυτά είναι τα παιδιά που θα επέμβουν, όταν δουν ότι το παιδί σας δέχεται bullying. Αυτά είναι τα παιδιά που αργότερα θα συνοδεύσουν την συνάδελφό τους αργά τη νύχτα στο σκοτεινό γκαράζ.

Ο γιος μου έχει ισχυρή θέληση και είναι γενναίος. Μπορεί να κουράζομαι στην ανατροφή του, αλλά ξέρω χωρίς αμφιβολία, ότι αυτό το παιδί θα υπερασπιστεί μέχρις εσχάτων τα δικαιώματα του ανθρώπου».

Διαβάστε επίσης:

Πότε μιλάμε για «πείραγμα» μεταξύ φίλων και πότε για bullying; Η ειδικός εξηγεί

«Human net»: Μια ιστορία που εξηγεί στα παιδιά το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού

Κι όμως το μεγαλύτερο bullying για το σωματικό βάρος γίνεται μέσα στην οικογένεια