Βίωσε την απόλυτη κόλαση και η εικόνα της να κλαίει πάνω από τα συντρίμμια ενός σπιτιού έχει κάνει τον γύρο του κόσμου. Η 10χρονη Nadine Abdel-Taif από τη Λωρίδα της Γάζας, με δάκρυα στα μάτια εκφράζει τον πόνο της για την κατάσταση που ζει εκείνη και ο λαός της.
«Γιατί;» ήταν το ερώτημα της 10χρονης που ακούστηκε πολλάκις σε βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Αυτό που θέλει είναι να ζήσει σαν «φυσιολογικός άνθρωπος που δεν φοβάται για τη ζωή του ή ακούει κραυγές ατόμων που πέφτουν θύματα των βομβαρδισμών».
«Κάθε μέρα, κάθε νύχτα ή το απόγευμα, ακούμε τους πυραύλους. Τα πρωινά, ακούμε τα κλάματα και τις κραυγές των ανθρώπων» , περιγράφει η Ναντίν.
Σχετικά άρθρα: 6χρονη βγαίνει ζωντανή από τα ερείπια του σπιτιού της – Δεν τα κατάφεραν η μαμά και τα αδελφάκια της
Όταν αρχίζουν οι επιθέσεις, η οικογένειά της βάζει δύο στρώματα στην είσοδο του σπιτιού της και ξαπλώνει κάνω, προσπαθώντας να μείνει μακριά από παράθυρα και πόρτες.
«Κανείς δεν μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια, προσπαθώ να κοιμηθώ, αλλά δεν μπορώ λόγω των πυραύλων και των κλαμάτων των παιδιών. Βάζω ένα μαξιλάρι στο κεφάλι μου και σκέφτομαι ότι όλα είναι φυσιολογικά», λέει
Αν και προσπαθεί να είναι ψύχραιμη, φοβάται για τον μικρότερο αδελφό της, λέγοντας πως δεν θέλει να μεγαλώσει και εκείνος ζώντας με τον φόβο.
“I don’t know what to do.”
A 10-year-old Palestinian girl breaks down while talking to MEE after Israeli air strikes destroyed her neighbour’s house, killing 8 children and 2 women#Gaza #Palestine #Israel pic.twitter.com/jnZx8wruaX
— Middle East Eye (@MiddleEastEye) May 17, 2021
«Εάν πάθει κάτι εκείνος, δεν θα είμαι ο εαυτός μου πια», λέει.
Δεν μπορεί να παίξει στον δρόμο με τους φίλους της, όπως έκανε πριν την έναρξη των εχθροπραξιών, καθώς μπορεί να πέσει κάποιος πύραυλος πάνω τους οποιαδήποτε στιγμή.
Στην ουσία δεν βγαίνει καθόλου από το σπίτι της καθώς, όπως δηλώνει, το πρώτο πράγμα που βλέπεις όταν βγαίνεις είναι «νεκρά άτομα στον δρόμο. Αυτό πονάει την καρδιά μου».
«Νιώθω απαίσια για τους ανθρώπους που έχασαν τα σπίτια τους. Θέλω, απλά, να κάνω κάτι, αλλά δεν μπορώ, είμαι μόλις 10» , συνεχίζει η μικρή Ναντίν.
«Ονειρεύομαι να γίνω γιατρός. Και ονειρεύομαι να βοηθάω τους ανθρώπους. Αλλά, πώς μπορεί να γίνει αυτό; Είμαι μόνο ένα παιδί. Δεν έχω δικαίωμα στη μάθηση πια. Άρα, τι περιμένετε από εμένα; Απλώς κλαίω κάθε μέρα. Ακούω πυραύλους κάθε μέρα. Και, απλά, δεν θέλω να τους ακούω πια. Θέλω απλώς να μην είμαι στεναχωρημένη. Θέλω να είμαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος», καταλήγει.
