Μία από τις πιο συνηθισμένες ανησυχίες των έφηβων κοριτσιών είναι η εμφάνισή τους και ιδιαίτερα το σώμα τους.
Προκειμένου να αποκτήσουν ένα ωραίο σώμα, πολλά κορίτσια στρέφονται σε εξαντλητικές δίαιτες και γυμναστική «φλερτάροντας» με τις διατροφικές διαταραχές.
Μία κοπέλα από την Βρετανία αποκάλυψε τον δικό της «εθισμό» με τη γυμναστική, που παραλίγο να στοιχίσει την ίδια της τη ζωή και προειδοποιεί τα νέα παιδιά να μην το παρακάνουν.
Η 19χρονη σήμερα Λίζα αποκάλυψε πως πάντα ήθελε να βελτιώνει το προσωπικό της ρεκόρ στο τρέξιμο, καθώς ήταν μέλος ομάδας δρομέων, αλλά πολύ γρήγορα αυτό την οδήγησε στον εθισμό.
Πήγαινε για τρέξιμο πριν από το σχολείο, τρέχοντας 65 χιλιόμετρα την εβδομάδα, ενώ καθημερινά έκανε δύο ώρες κοιλιακούς και 70.000 step. Έτρωγε ελάχιστα και προσπαθούσε να φτάσει ή να ξεπεράσει προγράμματα προπόνησης που ανέβαζαν επαγγελματίες αθλητές στο Instagram, οι οποίοι είχαν τα διπλάσια χρόνια της.
Έφτασε να ζυγίζει σχεδόν 32 (!) κιλά, όμως έλεγε στην οικογένεια και τους φίλους της, ότι θα αυτοκτονήσει, αν τη σταματήσουν από την άσκηση.
Ωστόσο, η Λίζα χρειάστηκε να νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική, αρνούμενη ωστόσο ότι είχε κάποιο πρόβλημα. Οι καρδιακοί παλμοί της έπεσαν δραματικά και η ζωή της κρεμόταν από μία κλωστή.
Όμως, χάρη στη σκληρή δουλειά των ειδικών κατάφερε να βάλει ένα τέλος στην υπερπροσπάθεια αυτή, τώρα είναι ένα υγιέστατο κορίτσι και πλέον δεν τρέχει.
Μιλώντας για την ορθορεξία, μία διατροφική διαταραχή, όπου ο άνθρωπος είναι εθισμένος στην διατροφή και την άσκηση, προσπαθεί να σώσει παιδιά της ηλικίας της.
«Έτρεχα κάθεμέρα δεκάδες χιλιόμετρα, παρά το γεγονός, ότι ένιωθα καταβεβλημένη, τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Θυμάμαι ένα βράδυ να κάνω ζέσταμα στον διάδρομο και να κλαίω, ενώ τρέχω. Κοιτώντας πίσω, πιστεύω, πως το σώμα μου με “παρακαλούσε” να το ξεκουράσω, αλλά δεν το έκανα ποτέ», λέει η Λίζα.
Όταν άρχισαν όλα
Η μάχη της Λίζα με την ορθορεξία ξεκίνησε, όταν γράφτηκε σε έναν αθλητικό σύλλογο τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν ήταν 14 ετών και όπου ποτέ δεν «ένιωθε ότι ήταν καλή».
Παρακολουθούσε όλες τις προπονήσεις, αλλά πάντα θεωρούσε ότι ερχόταν τελευταία στους αγώνες και αποφάσισε να αλλάξει τη διατροφή της. Απέφευγε τη ζάχαρη ή το λίπος, ενώ δεν έτρωγε ψωμί, πατάτες και χυμούς, αναψυκτικά κλπ.
«Φοβόμουν ότι θα πάρω υγρές θερμίδες και έχυνα τον χυμό πορτοκάλι από το παράθυρο, όταν μου τον έφευγαν από το δωμάτιο οι γονείς μου», συνεχίζει η Λίζα.
Αυτό την βοήθησε βραχυπρόθεσμα, καθώς κατατάχθηκε στους 50 πρώτους δρομείς 3000 μέτρων και πέτυχε χρόνο κάτω από 20 λεπτά στα 5 χλμ.
Όσο, όμως, λειτούργησε θετικά στις επιδόσεις της στους αγώνες, τόσο αρνητικά επηρέασε τις αντίστοιχες στο σχολείο. Πήγαινε αργά στα μαθήματα καθημερινά, καθώς περίμενε να φύγουν οι γονείς της για δουλειά, προκειμένου να πάει για τρέξιμο πριν από το μάθημα.
«Τα 10 χλμ καθημερινά μετατράπηκαν σε ημιμαραθωνίους και όλα με άδειο στομάχι, πριν από το πρωινό. Στην επιστροφή μου έτρωγα μόνο ένα φρούτο, επτά φράουλες, ενώ αν πεινούσα παραπάνω έτρωγα μπανάνα», σημειώνει η Λίζα.
Στο τέλος των μαθημάτων, έφευγε όσο πιο γρήγορα μπορούσε, σταματούσε λίγες στάσεις πριν από το σπίτι της, έτσι ώστε να περπατήσει μέχρι εκεί και μετά έκανε δύο ώρες κοιλιακούς.
«Ακολουθούσα ένα σωρό επαγγελματίες αθλητές στο Instagram, είχα παθιαστεί να μαθαίνω τι έτρωγαν και πόσα χιλιόμετρα έτρεχαν. Ακόμη και αν ήταν τουλάχιστον δέκα χρόνια μεγαλύεροι από εμένα, ήθελα να κάνω τουλάχιστον ό,τι κι εκείνοι, αν όχι περισσότερα», αναφέρει.
Οι γονείς της άρχισαν να διαπιστώνουν το 2017, ότι κάτι δεν πάει καλά με την κόρη τους και την πήγαν στο νοσοκομείο. Μεταφέρθηκε σε κέντρο ψυχικής υγείας για εφήβους, όπου διαγνώστηκε με ορθορεξία και της απαγόρευσαν να ξανατρέξει. Όμως, εκείνη δεν τους άκουσε και απείλησε τους γονείς της, ότι θα αυτοκτονούσε αν τη σταματούσαν από το τρέξιμο.
«Θεωρούσα πως η ζωή μου δεν είχα καμία αξία χωρίς το τρέξιμο», έλεγε.
«Πήγαινα τρέχοντας τουαλέτα για να νιώθω ότι κάτι κάνω»
Στις διακοπές της με την οικογένειά της τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, είχαν πάει κρουαζιέρα, όπου οι γονείς της είχαν κλείσει πολυτελείς ξαπλώστρες για να ξεκουραστούν.
«Δεν το άντεχα να είμαι όλη τη μέρα ξαπλωμένη. Πήγαινα τουαλέτα τρέχοντας κάθε 10 λεπτά για να νιώθω πως τρέχω», θυμάται η Λίζα.
Στην ηλικία των 16 νοσηλεύτηκε σε κλινική για τρεις εβδομάδες. «Είχα άρνηση για πολύ καιρό, έλεγα σε όλους, ότι απλά έτρωγα και ασκούμουν έτσι, επειδή έπαιρνα στα σοβαρά το τρέξιμο. Νόμιζα πως ήθελαν να με σταματήσουν επειδή ένιωθαν ένοχοι που οι ίδιοι δεν έκαναν γυμναστική», λέει η 19χρονη κοπέλα.
«Μην περιμένετε να φτάσετε στο έσχατο σημείο, ζητήστε βοήθεια»
Κάποια στιγμή οι παλμοί της έπεσαν στους 28 το λεπτό. «Μου είπαν πως θα πεθάνει, επειδή η καρδιά μου μετά βίας προσπαθούσε να λειτουργήσει», προσθέτει.
Μεταφέρθηκε σε ειδική κλινική για διατροφικές διαταραχές, όπου πέρασε επτά μήνες με διάφορες θεραπείες και συνεδρίες.
Όταν τελικά πήρε εξιτήριο, ζύγιζε 54 κιλά. Έχει αναρρώσει και εδώ και τρία χρόνια, ωστόσο, ακόμη δεν συνεχίζει να μην έχει περίοδο.
«Θέλω όλοι οι άνθρωποι που περνούν αυτό ή έχουν κάποιον που βιώνει μία διατροφική διαταραχή, να γνωρίζουν ότι υπάρχει βοήθεια και στήριξη εκεί έξω. Ζητήστε βοήθεια, μην περιμένετε να φτάσετε στο έσχατο σημείο για να ζητήσετε», καταλήγει.
Πηγή: Daily Mail
