«Είμαι μια μαμά μιας 8χρονης μαθήτριας της Β Δημοτικού και δεν ντρέπομαι να σας πω ότι δεν ασχολούμαι καθόλου με τα μαθήματα του σχολείου της μικρής μου.
Δεν λέω ότι είμαι αδιάφορη μάνα ούτε ότι δεν με ενδιαφέρει η πρόοδος του παιδιού μου στο σχολείο.
Έχω επιλέξει συνειδητά να μην εμπλέκομαι με τις σχολικές εργασίες του παιδιού και με το αν και κατά πόσο είναι καλά διαβασμένη για την επόμενη ημέρα στο σχολείο.
Όσο παράξενο και αδιανόητο σας ακούγεται αυτό που κάνω, είμαι υπέρμαχος της άποψης ότι οι γονείς δεν πρέπει να εμπλέκονται με κανένα απολύτως τρόπο στις σχολικές υποχρεώσεις των παιδιών τους.
Ο ρόλος μου δεν είναι να αντικαταστήσω το δάσκαλο στο σπίτι.
Δεν είμαι εκπαιδευτικός και δεν ξέρω πώς πρέπει να διδάξω κάθε μάθημα στο παιδί μου.
Φοβάμαι ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που εγώ καθόμουν στα θρανία και ίσως οι διδακτικές μέθοδοι που ήξερα εγώ τότε όχι μόνο σήμερα είναι ξεπερασμένοι αλλά σίγουρα θα είναι και δύσκολοι για ένα παιδί που έχει μάθει ήδη μια διαφορετική προσέγγιση από το δάσκαλό του.
Δεν πιστεύω καθόλου τη συνήθη φιλοσοφία ότι τα παιδιά διδάσκονται στο σπίτι και εξετάζονται στο σχολείο.
Δεν είμαι από τους γονείς που απαιτούν από το δάσκαλο να προσαρμοστεί ¨στο δικό τους τρόπο¨ και στη δική τους νοοτροπία για το διδασκαλία του μαθήματος.
