Σοφία Κωστάρα, Author at Infokids.cy

Για ποιους λόγους ένας γιατρός με ΔΕΠΥ αισθάνεται περήφανος που έχει το σύνδρομο

Ήρθε η ώρα να διαλυθεί η εσφαλμένη αντίληψη ότι η ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας) αποτελεί ένα πρόβλημα που έχει ανάγκη από επίλυση. Ακόμα και ο ορισμός περιλαμβάνει 2 αρνητικές λέξεις (ελλειμματική και διαταραχή), γεγονός που υποδηλώνει ότι όποιος έχει τα τυπικά χαρακτηριστικά της διαθέτει μια μορφή ανεπάρκειας. O δρ Dale Archer καταθέτει το προσωπικό του βίωμα, όντας ο ίδιος ένας άνθρωπος με ΔΕΠΥ.

“Αυτός ο υπερφορτωμένος ορισμός όμως είναι τελείως εσφαλμένος. Για μένα, η ΔΕΠΥ δεν είναι κάτι εντελώς αρνητικό. Ως ψυχίατρος, έχω δει εκατοντάδες λειτουργικούς και επιτυχημένους ασθενείς με το συγκεκριμένο σύνδρομο. Στην πραγματικότητα, πάσχω κι εγώ από ΔΕΠΥ και δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς. Ωστόσο, αν αξιοποιηθεί και κατανοηθεί, μπορεί να αποτελέσει ένα τεράστιο πλεονέκτημα.

Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα άτομα πουν πάσχουν από ΔΕΠΥ διαδραματίζουν έναν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην κοινωνία μας ως καινοτόμοι, εξερευνητές, ηγέτες και ριψοκίνδυνοι. Φυσικά, δεν διαθέτουν όλα και στο ίδιο ποσοστό τα ίδια χαρακτηριστικά. Αλλά τώρα είναι ανάγκη περισσότερο από ποτέ να αλλάξουμε τα πράγματα και να αμφισβητήσουμε την καθιερωμένη αντίληψη.

Παρακάτω περιγράφω τους σημαντικότερους λόγους για να νιώθετε υπερήφανοι σε περίπτωση που έχετε το συγκεκριμένο σύνδρομο:

1. Ασχολείστε με πολλά πράγματα ταυτοχρόνως

Στις κλινικές παρατηρήσεις μου τα τελευταία 27 χρόνια, κατάλαβα από πρώτο χέρι ότι τα άτομα με ΔΕΠΥ ασχολούνται με πολύ περισσότερα πράγματα απ’ ό,τι ο μέσος άνθρωπος ο οποίος συνήθως καταβάλλεται και νιώθει πιεσμένος. Αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα τεράστιο πλεονέκτημα στον σημερινό χώρο εργασίας.

2. Είστε δημιουργικός στοχαστής

Είναι γνωστό ότι ο εγκέφαλος των ατόμων με ΔΕΠΥ ακολουθεί έναν μη-γραμμικό τρόπο σκέψης και πηγαίνει από τη μία σκέψη στην επόμενη με τρομερή ταχύτητα έχοντας εξαιρετικά πρωτότυπες και δημιουργικές ιδέες. Για τους περισσότερους ανθρώπους είναι δύσκολο να κάνουν το ίδιο, αλλά είναι απόλυτα λογικό για τα άτομα με ΔΕΠΥ. Παρά το γεγονός ότι αυτή η διανοητική ευελιξία μπορεί επίσης να μεταφραστεί σε απόσπαση της προσοχής, όταν αντιμετωπιστεί κατάλληλα παράγει εξαιρετικές ιδέες που μπορούν να αλλάξουν το σύστημα ενός κλάδου.

3. Έχετε την ικανότητα να δράτε γρήγορα

Αυτή η τάση να ενεργείτε παρορμητικά και μερικές φορές με λίγη σκέψη, συχνά δεν είναι αποδεκτή. Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται αυτή την απρόβλεπτη αντίδραση και θεωρείται ότι έχει καταστροφικές συνέπειες. Όταν όμως χρησιμοποιείται σωστά και λειτουργικά μπορεί να αποφέρει τεράστια οφέλη. Η ικανότητα να δρουν γρήγορα χωρίς να σκέφτονται υπερβολικά, επιτρέπει στους επιχειρηματίες και τους ηγέτες επιχειρήσεων να παίρνουν γρήγορα αποφάσεις και να αξιοποιούν ευκαιρίες που σε άλλη περίπτωση θα είχαν χαθεί.

4. Έχετε υψηλά επίπεδα ενέργειας

Αυτό δεν αποτελεί καμία έκπληξη: όσοι έχουμε ΔΕΠΥ συνήθως διαθέτουμε πολλή ενέργεια. Ενώ αυτό το χαρακτηριστικό που συχνά χαρακτηρίζεται ως υπερκινητικότητα μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση μέσα στο περιβάλλον μιας σχολικής τάξης, δεν πρέπει να αποτελεί πρόβλημα. Η νευρικότητα και η έλλειψη προσοχής είναι συχνά απλώς το αποτέλεσμα της πλήξης εξαιτίας της ρουτίνας. Αυτό δεν είναι κάτι κακό, εκτός κι αν επιμείνουμε να κάνουμε υποχρεωτική τη δημιουργία μιας δομημένης ζωή για όλους ανεξαιρέτως.

5. Παραμένετε ήρεμοι όταν βρίσκεστε υπό πίεση

Τα άτομα με ΔΕΠΥ παραμένουν εξαιρετικά ψύχραιμα σε μια δύσκολη κατάσταση. Σε τέτοιες περιπτώσεις βρίσκονται στο στοιχείο τους. Οι καταστάσεις υψηλού στρες μεταφέρουν την ντοπαμίνη στον εγκέφαλο κι αυτός είναι ο λόγος που όσοι έχουν ΔΕΠΥ συνήθως γίνονται καλοί πυροσβέστες και γιατροί στα επείγοντα περιστατικά, όπως επίσης έμποροι και επιχειρηματίες. Ο κόσμος φαίνεται να αποκτά πιο αργούς ρυθμούς καθώς συγκεντρώνονται, παραμένουν ψύχραιμοι, ευφυείς και αποτελεσματικοί. Γι’ αυτό συχνά συμβουλεύω τους ασθενείς με ΔΕΠΥ να ορίσουν στον εαυτό τους μια ψευδή προθεσμία για να προσαρμόζονται σε καταστάσεις πίεσης και να συγκεντρώνονται.

6. Είστε αθλητές από τη φύση σας

Με τόσα πολλά μετάλλια και ρεκόρ από αθλητές και Ολυμπιονίκες που έχουν διαγνωστεί με τη συγκεκριμένη πάθηση, θα έπρεπε να υπάρχει μια «Αίθουσα της Δόξας» για αθλητές με ΔΕΠΥ. Για παράδειγμα, ο Michael Phelps έπασχε από σοβαρή μορφή ΔΕΠΥ όταν ήταν στο σχολείο. Η κολύμβηση έγινε η σωτηρία του. Μια συναρπαστική μελέτη έδειξε ότι διάσημοι παίκτες του μπέιζμπολ έχουν διπλάσια συχνότητα εμφάνισης ΔΕΠΥ από τον γενικό πληθυσμό. Ο αθλητισμός βοηθά να βελτιωθεί η υπερκινητικότητα επιτρέποντας σε όσους επιδίδονται στον αθλητισμό να συγκεντρώνονται και να αποδίδουν καλύτερα σε πολλούς άλλους τομείς της ζωής τους.

7. Είστε η ψυχή της παρέας

Τα άτομα με ΔΕΠΥ συνήθως έχουν περιέργεια και ενθουσιάζονται όταν γνωρίζουν καινούριους ανθρώπους. Η λαχτάρα τους για περιπέτεια και διασκέδαση παρασύρει και τους άλλους. Τους αρέσει ιδιαιτέρως να βγαίνουν έξω και να πηγαίνουν από το θέμα στο άλλο.

8. Σας αρέσει η περιπέτεια

Η ανάληψη ρίσκου αποτελεί επίσης συνηθισμένο χαρακτηριστικό των ατόμων με ΔΕΠΥ. Ένας άλλος τρόπος για να το θέσω είναι ότι αποτελούν εξερευνητές της ζωής, ανυπομονούν να δουν καινούρια μέρη και να δοκιμάσουν καινούρια πράγματα.

9. Έχετε την ικανότητα να ανακάμπτετε γρήγορα

Όπως είναι φυσικό, η παρορμητικότητα και η ανάληψη ρίσκου μπορούν να οδηγήσουν στην αποτυχία. Τα άτομα με ΔΕΠΥ όμως, συνήθως έχουν μια περίεργη ικανότητα να ανακάμπτουν. Αυτό επιβεβαιώθηκε από μια μικρή αλλά σημαντική μελέτη όσον αφορά την ευελιξία των φοιτητών κολεγίου, η οποία έδειξε ότι τα άτομα με ΔΕΠΥ ήταν συντριπτικά πιο προσαρμοστικά και ανθεκτικά. Ανεξαρτήτως από το πόσα πολλά εμπόδια, απογοητεύσεις και καταστροφές έχουμε να αντιμετωπίσουμε, διαθέτουμε μια διαρκή αισιοδοξία και ικανότητα να ανακάμπτουμε ξανά και ξανά.

Πηγή: www.psychologytoday.com

Πώς προκύπτουν και πώς αντιμετωπίζονται τα Ψυχοσωματικά συμπτώματα

Στομαχικές διαταραχές, προβλήματα στο έντερο και ασθματικές εκδηλώσεις είναι μόνο λίγες απο τις πιο συχνές ενοχλήσεις. Πού οφείλονται; Είναι οργανικά ή ψυχολογικά τα αίτια;

Μας απαντά η Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια Ξένια Κόλλια.
Τα ψυχοσωματικά συμπτώματα είναι εκείνες οι σωματικές εκδηλώσεις που δεν προέρχονται από οργανικά ή σωματικά αίτια, τα οποία να σχετίζονται με το πρόβλημα που παρουσιάζεται. Μπορεί να πρόκειται για σωματικά προβλήματα μικρότερης ή μεγαλύτερης έντασης και βαρύτητας.

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Ο ψυχολογικός παράγοντας έχει συνδεθεί κύρια με προβλήματα που αφορούν το πεπτικό σύστημα, όπως πόνος στο στομάχι, έλκος ή προβλήματα στο έντερο, με τους πνεύμονες, σε ασθματικές εκδηλώσεις, με το καρδιαγγειακό σύστημα, σε περιπτώσεις πίεσης ή αρρυθμιών της καρδιάς, με δερματικές παθήσεις, όπως εκζέματα, φαγούρα, σπυράκια ή αλλεργίες, με μυοσκελετικά προβλήματα, όπως πόνοι στη μέση, με το κεφάλι, στους πονοκεφάλους και τις ημικρανίες.

Πώς προκύπτουν τα ψυχοσωματικά συμπτώματα;

Τα ψυχοσωματικά συμπτώματα είναι η υλοποίηση της δήλωσης “όταν δεν μιλάει το στόμα, μιλάει το σώμα”.

Ποιά μπορεί να είναι τα ζητήματα τα οποία δεν μπορούν να εκφραστούν; Τι μπορεί να μας περιορίζει και να προσκαλεί τη σωματοποίησή τους;

Μια χρήσιμη προσπάθεια μπορεί να είναι το να βάλουμε σε λόγο αυτό ακριβώς που θα προκαλούσε ως “εξωτερικό αίτιο” τα ψυχοσωματικά συμπτώματα. Ο πόνος στο στομάχι θα έλεγε “δεν μπορώ να χωνέψω κάτι”, ο πονοκέφαλος “έχω πολλά στο κεφάλι μου” ή απλά “πονοκεφάλιασα”, το άσθμα θα μπορούσε να λέει “πνίγομαι, δεν μπορώ να πάρω ανάσα”, τα δερματικά “βγάζω σπυριά” ή “παθαίνω αλλεργία με κάτι”, ο πόνος στη μέση “κουβαλάω πολλά βάρη”. Δεν υπάρχει μία μόνη φράση που μπορεί να αντιστοιχηθεί σε κάθε σύμπτωμα, ωστόσο όταν προκύπτει ένα ψυχοσωματικό σύμπτωμα, συνήθως εύκολα μπορούμε να το συνδέσουμε με κάποια δυσκολία ή κατάσταση της ζωής μας.

Πώς αντιμετωπίζονται τα ψυχοσωματικά συμπτώματα;

Η παραδοχή πως υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στο σωματικό πρόβλημα που εκδηλώνεται και μια ψυχολογική δυσκολία που αντιμετωπίζουμε είναι το σημείο έναρξης για την αναζήτηση επίλυσης στο πρόβλημα. Όσο δεν αντιμετωπίζεται αυτό που δυσκολεύει τη σκέψη και το συναίσθημα, συνεχίζει να υπάρχει και αναπόφευκτα θα εμφανίζεται με κάποιο τρόπο. Και το σώμα μπορεί να είναι ένας τρόπος εκδήλωσής του.

Το να μην οφείλεται σε οργανικότητα δε σημαίνει πως ένα πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Ίσως είναι πιο εύκολο να αποταθεί κάποιος σε ένα γιατρό και να πάρει χάπια για το στομάχι, παρά να αναζητήσει έναν τρόπο να ζει τη ζωή του πέρα από την αυτοκαταπίεση και το άγχος. Ωστόσο το ερώτημα είναι αν λύνεται ή όχι το πρόβλημα που του επικοινωνεί το σώμα του.

Ορισμένες φορές μπορεί κάποιος να πει “είναι ψυχολογικό, δεν μπορώ να κάνω τίποτα, έτσι είμαι”. Και να συνεχίσει να συμπεριφέρεται στον εαυτό του και στις σχέσεις του σταθερά με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο αυτό δεν θα περιμέναμε να συμβεί αν ο ίδιος άνθρωπος έσπαζε το πόδι του. Δεν θα περιμέναμε να πει “τι να γίνει, τα πόδια μπορεί και να σπάσουν. Θα δω πώς θα κολλήσει από μόνο του.” Οπότε για ποιό λόγο να είναι αυτή μια δόκιμη αντιμετώπιση για την ψυχική δυσκολία;

Πώς βοηθά η ψυχοθεραπεία;

Μια από τις βασικές λειτουργίες της ψυχοθεραπείας είναι ότι διευκολύνει τον πελάτη να διαπιστώσει τι είναι αυτό που του συμβαίνει και να του δώσει όνομα. Το θολό και αφηρημένο γίνεται πιο συγκεκριμένο και ξεκάθαρο.

Έτσι, αυτό που πριν εκφραζόταν μόνο μέσα από το σώμα, τώρα μπορεί να συνειδητοποιηθεί και να ειπωθεί με λόγο. Από τη στιγμή που πια η συζήτηση μεταξύ ψυχολόγου και πελάτη αφορά συγκεκριμένες ανάγκες, επιθυμίες και σχέσεις με συγκεκριμένα πρόσωπα, ο ψυχολόγος διευκολύνει τον πελάτη να αποφασίσει τι θέλει από τις σχέσεις του (είτε με τους άλλους είτε με τον εαυτό του) και τι θεωρεί πως χρειάζεται να αλλάξει, να βελτιωθεί ή να πάψει να λειτουργεί όπως στο παρόν.

Η ψυχοθεραπεία, λοιπόν, μπορεί να βοηθήσει στο να συνειδητοποιήσετε την ανάγκη σας και να ξεκινήσετε να ανταποκρίνεστε σε αυτήν, επιδιώκοντας εκείνες τις αλλαγές που θα σας επιτρέψουν να αισθάνεστε και να ζείτε καλύτερα.

Φτιάξτε έναν ολοστρόγγυλο κύκλο με κλειστά μάτια!

Δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε δύσκολο, έχει ένα κόλπο! Μάθετε να φτιάχνετε έναν ολοστρόγγυλο κύκλο, με κλειστά τα μάτια!

Δείτε το βίντεο!

Χριστουγεννιάτικο Makeup Look για εκθαμβωτικές εμφανίσεις!

Φέτος τα Χριστούγεννα κάντε ένα μοναδικό δώρο στον εαυτό σας. Μια έκρηξη αστεριών, μια ωδή στη λάμψη, ένα μακιγιάζ εορταστικό! Διαφορετικό από ό,τι ξέραμε μέχρι σήμερα! Προετοιμαστείτε για κάτι ανατρεπτικό, σέξι, και πολύ YSL Beauté.

«Η ιδέα πίσω από αυτό το αποκλειστικό εορταστικό look ήταν να αναθεωρήσουμε την πεπαλαιωμένη νοοτροπία που προστάζει την εξαντλητική εφαρμογή πολλαπλών στρώσεων καλλυντικών προϊόντων, μόνο και μόνο επειδή έφτασε ξανά εκείνη η περίοδος του έτους. Ήθελα το glamour να ξαναγίνει διασκεδαστικό και όλα να μπορούν να εφαρμοστούν εύκολα, έτσι ώστε ακόμη και το μακιγιάζ να μοιάζει με πάρτι. Αυτό, εξάλλου, δεν είναι και όλο το νόημα της γιορτινής περιόδου;», αναφέρει ο Lloyd Simmonds, Διευθυντής Δημιουργικού για το Μακιγιάζ στην YSL Beauté.

Είναι χρυσή; Ή μήπως ασημένια; Σπάζοντας τους κανόνες για άλλη μια φορά με αυτήν την πολυπόθητη, αστραφτερή, κομψότατη παλέτα μακιγιάζ πολλαπλών χρήσεων SPARKLE CLASH, γεμάτη με τα απαραίτητα χρώματα της εορταστικής περιόδου, η YSL Beauté αποδεικνύει ότι ο εκρηκτικός συνδυασμός του χρυσού και του ασημί μπορεί να οδηγήσει σε ένα ασυνήθιστο αλλά άκρως εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η παλέτα περιέχει μια συλλογή εύχρηστων αποχρώσεων και υφών, στις οποίες περιλαμβάνονται ένα highlighter με ροζ και χρυσούς τόνους βάσης· τέσσερις νέες σκιές ματιών και δύο χρώματα χειλιών, ένα υπέροχο nude και ένα εντυπωσιακό κόκκινο.

Πώς μπορούμε να μετατρέψουμε το μακιγιάζ μας από πρωινό σε βραδινό με αυτήν την παλέτα;
«Είναι πανεύκολο. Δώστε ένταση σε ένα απλό, καθημερινό look –παραδείγματος χάριν μπεζ-καφέ χρώματα στα μάτια και nude χείλη– βάζοντας λίγο χρυσό στο άνω βλέφαρο και κάτω από το φρύδι, και, στη συνέχεια, υπογραμμίζοντας τα μάτια σας με τη δαμασκηνί σκιά. Εφαρμόστε το highlighter κατά μήκος των ζυγωματικών σας, έπειτα επιλέξτε είτε ένα πιο εντυπωσιακό look με κόκκινα χείλη είτε ένα πιο απλό στιλ με το πάντα κομψό nude χρώμα.», αναφέρει ο Lloyd Simmonds.
Παίξτε με τους δικούς σας κανόνες. Tα δύο σετ των ειδικά σχεδιασμένων, αυτοκόλλητων eye liners με κρυστάλλους, Couture Eye Jewels SPARKLE CLASH, θα σας κάνουν να εντυπωσιάσετε ενώ εφαρμόζονται σε κλάσματα δευτερολέπτου. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλές φορές (κολλήστε, αφαιρέστε, και κολλήστε ξανά). Το ένα σετ περιλαμβάνει ένα ζευγάρι μαύρων eye liners με ασημένιους κρυστάλλους για έντονο, smoky βλέμμα με μια αστραφτερή πινελιά· και το άλλο ένα ζευγάρι χρυσών eye liners με χρυσαφένιους κρυστάλλους για λαμπερό και τολμηρό look.

Μπορούν να εφαρμοστούν πάνω από το μακιγιάζ;
«Τα διακοσμητικά αυτά είναι πραγματικά πανέμορφα, καθώς δίνουν στο μακιγιάζ μια αστραφτερή πινελιά σαν κόσμημα. Εφαρμόζονται άψογα κάτω από το κόκαλο του ματιού ή κοντά στη γραμμή των βλεφαρίδων, δίνοντας ένταση στο eyeliner που μπορεί να έχετε ήδη βάλει. Το αποτέλεσμα είναι καλύτερο όταν έχουν εφαρμοστεί πάνω από μια σκιά ματιών σε μορφή σκόνης παρά πάνω από μια κρεμώδη σκιά. Το καλύτερο όμως από όλα είναι ότι μπορείτε να τα ξαναχρησιμοποιήσετε. Μετά από μερικές εφαρμογές η κόλλα θα φύγει, όμως εφαρμόζονται εξίσου καλά και με κόλλα βλεφαρίδων.», τονίζει ο Lloyd Simmonds.
Είναι το κραγιόν που σας ντύνει και ακτινοβολεί με την δική του εμφάνιση. Το Rouge Pur Couture SPARKLE CLASH κραγιόν μεταμορφώνεται σε ένα ξεχωριστό, μοναδικό δώρο, χάρη στο υπέροχο αστέρι που έχει χαραχθεί στην κηρώδη επιφάνεια. Με πλούσια, κρεμώδη υφή και έντονο, πλούσιο χρώμα, είναι μια εντυπωσιακή σειρά –οι αποχρώσεις αυτές, κυκλοφορούν σε συσκευασίες συλλεκτικής έκδοσης.

Σίγουρα όλοι γνωρίζουμε κάποια γυναίκα που δεν μπορεί να αποχωριστεί το Touche Éclat της – αυτό το μαγικό ραβδάκι που φωτίζει, βελτιώνει και τονίζει την επιδερμίδα για απόλυτα φυσικό αποτέλεσμα. Τώρα κυκλοφορεί σε νέα συλλεκτική έκδοση, για να κάνει την καθημερινή σας ομορφιά λίγο πιο ξεχωριστή.

Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις Οικογένειες

Υπάρχουν οικογένειες μεγάλες, μικρές, χαρούμενες, λυπημένες, πλούσιες, φτωχές, ήσυχες, φασαριόζικες, θυμωμένες, ευδιάθετες, αγχωμένες ή χαλαρές. Οι περισσότερες είναι κάποιες φορές λίγο απ’ όλα αυτά.
Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις Οικογένειες, με χιούμορ και ευαισθησία, εξερευνά τις διάφορες μορφές της οικογένειας σήμερα, και γίνεται υπέροχη αφορμή για συζήτηση γύρω από ευαίσθητα θέματα, ανάμεσα σε μικρούς και μεγάλους.
Η παιχνιδιάρικη εικονογράφηση της Ros Asquith συμπληρώνεται τέλεια με τα κείμενα της Mary Hoffman, δημιουργώντας ένα βιβλίο που τα παιδιά θα αγαπήσουν και θα θέλουν να διαβάζουν ξανά και ξανά.
Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις Οικογένειες, κέρδισε το School Library Association Information Book Award στην κατηγορία κάτω των 7, την πρώτη χρονιά που θεσμοθετήθηκε το βραβείο, το 2011 και ήταν στη μακρά λίστα για το NASEN Award.

Συγγραφέας: Mary Hoffman
Εικονογράφος: Ros Asquith
Εκδόσεις Ίκαρος
Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις Οικογένειες
Απόδοση: Αντώνης Παπαθεοδούλου
ISBN: 978-960-572-118-3
Σελίδες: 40
Σκληρό εξώφυλλο

Γιατί είναι απαραίτητος ο Θηλασμός για το παιδί!

Τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται μια εκστρατεία σ’ όλο τον κόσμο σχετικά με τον μητρικό θηλασμό, με προτάσεις που προωθούν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και η UNICEF. Σε πολλές περιπτώσεις, δεν γίνεται κατανοητό ότι ο θηλασμός είναι η πρώτη σημαντική προσφορά κάθε μητέρας στο νεογέννητο.

Το ποσοστό των Γυναικών που θηλάζουν είναι μεγάλο, πέφτει όμως δραστικά μετά τον πρώτο μήνα. Κι αυτό είναι μέγα λάθος τονίζει ο Γιώργος Δ. Γλυνός, παιδίατρος.Ο πιο συχνός λόγος που αναφέρει η μητέρα είναι ότι δεν είχε γάλα και η αντίφαση σ’ αυτό είναι ότι πήρε και κάποια φάρμακα για διακοπή της γαλακτοφορίας.

Τα λάθη αρχίζουν από πολύ νωρίς, αμέσως μετά τον τοκετό, με την απομάκρυνση του νεογέννητου από τη μητέρα του (γίνεται στα πιο πολλά μαιευτήρια), με τη χορήγηση ξένου γάλακτος, γιατί δήθεν η μητέρα δεν έχει ακόμα «γάλα», και με τη χορήγηση κάποιας συνταγής με ξένο γάλα κατά την έξοδό της από το μαιευτήριο, που δίνει στη μητέρα το μήνυμα ότι το γάλα της είναι ανεπαρκές.

Το μητρικό γάλα υπερέχει σημαντικά από τα ξένα τροποποιημένα γάλατα. Η σύστασή του μεταβάλλεται από το πύαρ (πρωτόγαλα) των πρώτων ημερών, εξυπηρετώντας τις ανάγκες του νεογέννητου, στο ώριμο πλέον γάλα περίπου τη 10η ημέρα. Διαφέρει αν το μωρό γεννιέται πρόωρο ή τελειόμηνο. Περιέχει κύτταρα, ανοσοσφαιρίνες και άλλους παράγοντες, που ενισχύουν την άμυνα του βρέφους.

Οι λοιμώξεις του πεπτικού, του αναπνευστικού και η σηψαιμία είναι σπανιότερες στα παιδιά που θηλάζουν. Ο θηλασμός αυξάνει την κινητικότητα του εντέρου (δεν παρατηρείται δυσκοιλιότητα), προφυλάσσει από τις αλλεργίες και προάγει τον δεσμό μητέρας-παιδιού. Υποστηρίζεται ότι απομακρύνει το ενδεχόμενο σακχαρώδους διαβήτη και αιφνίδιου θανάτου και ότι επηρεάζει ευνοϊκά την πνευματική ανάπτυξη του βρέφους.

Τα πλεονεκτήματα, όμως, του θηλασμού δεν σταματούν εδώ. Το μητρικό γάλα προσφέρεται όποτε το θελήσει το βρέφος, χωρίς προετοιμασία, βρίσκεται πάντα στην κατάλληλη θερμοκρασία και δεν έχει μικρόβια. Ο θηλασμός προσφέρει προστασία στη μητέρα από τον καρκίνο του μαστού, μείωση της συχνότητας εμφάνισης καρκίνου του ενδομητρίου, προστατεύει από οστεοπόρωση και σε σημαντικό βαθμό προφυλάσσει από πρόωρη νέα εγκυμοσύνη.

Η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία συνιστά να διαρκεί ο θηλασμός μέχρι τον 12ο μήνα. Αυτό βέβαια είναι ίσως ανέφικτο και προϋποθέτει σοβαρή στήριξη της μητρότητας. Το διάστημα, όμως, των 4-6 μηνών νομίζω ότι είναι μέσα στις δυνατότητες της κάθε μητέρας, με την ανάλογη πάντα βοήθεια από το περιβάλλον της και την καθοδήγηση από τον παιδίατρό.

Ποια μωρά δεν μπορούν να θηλάσουν

* Μωρά με γαλακτοξαιμία, φαινυλοκετονουρία (προβλήματα σχετικά σπάνια).

* Μωρά με σοβαρό νευρολογικό πρόβλημα.

* Μωρά με σοβαρές ανατομικές ανωμαλίες του προσώπου (μεγάλου βαθμού λαγόχειλος ή λυκόστομα).

* Τα πολύ πρόωρα μωρά (κάτω από 1.500 γραμμ.).

Ο νεογνικός ίκτερος δεν αποτελεί αιτία διακοπής του θηλασμού, με την προϋπόθεση ότι το μωρό είναι τελειόμηνο και υγιές. Θα πρέπει, λοιπόν, να αντιληφθούμε ότι οι περισσότερες μητέρες είναι σε θέση να θηλάσουν τα μωρά τους. Εάν παρατηρήσουμε τη φύση, θα διαπιστώσουμε ότι απ’ όλα τα θηλαστικά ζώα, ο άνθρωπος είναι το μόνο που, παραβιάζοντάς την, χρησιμοποιεί για τη διατροφή του μωρού του γάλα από άλλα είδη θηλαστικών.

Ποιες μητέρες δεν μπορούν να θηλάσουν τα μωρά τους

* Μητέρες με ανατομικές ανωμαλίες ή επεμβάσεις στον μαστό

* Μητέρες με σοβαρή μεταδοτική νόσο (ανοιχτή φυματίωση, AIDS).

* Μητέρες που παίρνουν επικίνδυνα φάρμακα, τα οποία απεκκρίνονται σε σημαντική ποσότητα στο γάλα.

Η γαλακτοφορίτιδα και η μαστίτιδα δεν αποτελούν λόγο, έστω και προσωρινής, διακοπής.

Η μητέρα είναι ο σύνδεσμος μεταξύ του χωρίς όρια βρεφικού κόσμου με τον πολιτισμό της γνώσης

Ας σκεφτούμε ένα μωρό, ένα μικρό μικρό πλάσμα που έχει γεννηθεί και έρχεται στον κόσμο που όλοι γνωρίζουμε. Ένα μωρό ανήμπορο με το κεφαλάκι του μαλακό και χωρίς καλά στηρίγματα έτοιμο να παραδοθεί σε όποιον το αγκαλιάσει ζητώντας την προστασία και την φροντίδα, την θρέψη και την αγάπη. Ποιος καλύτερος σε αυτό το ρόλο από την μητέρα, ποιος άλλος πιο κατάλληλος από το πρόσωπο που το κυοφορούσε και το προστάτευε μέσα στα σωθικά της, το έτρεφε και το μεγάλωνε για να ωριμάσει αρκετά και να κάνει την ηρωική του έξοδο σε ένα κόσμο που θα του επιφύλασσε άπειρες εκπλήξεις.

Έναν κόσμο με πολλές απαιτήσεις με πολλές κακοτοπιές και σκληρότητες που από την πρώτη στιγμή του ερχομού του καλείται να αντιμετωπίσει. Μετά από εννέα μήνες απόλυτης προστασίας και άμεσης ικανοποίησης όλων των αναγκών του, μεγαλώνοντας σιγά σιγά σε ένα περιβάλλον ζεστό, υγρό σκοτεινό και ασφαλές νοιώθοντας τον έξω κόσμο σαν μέσα από την θάλασσα, έρχεται να εξερευνήσει ένα κόσμο καινούριο απειλητικό και τρομακτικό. Μέσα από το σκοτάδι βγαίνει στο έντονο και ενοχλητικό για εκείνο φως, μέσα από υγρό και χωρίς πιέσεις ζεστό περιβάλλον, αντιμετωπίζει το κρύο και τον ξηρό αέρα, την σύγχυση και την έλλειψη ορίων, σωματικών και ψυχικών.

Ας σκεφτούμε τώρα πως ένα τέτοιο πλάσμα είναι ικανό να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί χωρίς να “τραυματιστεί” ανεπανόρθωτα για την μετέπειτα ζωή του. Τον κυρίαρχο ρόλο σε αυτό το πολύ δύσκολο έργο έχει και ΠΡΕΠΕΙ να έχει η μητέρα. Οι πρώτες ώρες, οι πρώτες μέρες, οι πρώτοι μήνες, τα πρώτα χρόνια, είναι ζωτικής σημασίας κυριολεκτικά και μεταφορικά για αυτό το βρέφος. Η μητέρα του είναι όλος του ο κόσμος. Η μυρωδιά της, τα φιλιά της, η τρυφερότητα της, το γάλα της, το στήθος της, οι κουβέντες της, τα χάδια της, η λατρεία της και ο θαυμασμός της. Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την μοναδική αυτή συνύπαρξη μεταξύ βρέφους και μητέρας. Ένας δεσμός που κάτω από ιδανικές συνθήκες είναι άρρηκτος και αδιαπραγμάτευτος. Βέβαια, στην πραγματικότητα σπάνια είναι έτσι καθώς η μητέρα έχει να αντεπεξέλθει σε ένα σωρό αγωνίες, άγχη, φοβίες, απαιτήσεις από το εξωτερικό περιβάλλον και αλλαγές στην ζωή της που ίσως δεν έχει προετοιμαστεί αρκετά να αντιμετωπίσει. Το πόσο ευέλικτη και προσαρμοστική είναι σε ένα μεγάλο βαθμό καθορίζει και το πως θα ανταποκριθεί στον ερχομό του μωρού της και την σχέση που θα αναπτύξει μαζί του.

Η μητέρα είναι για το μωρό ο σύνδεσμος μεταξύ του πρώιμου, πρωτόγονου, ακατέργαστου, χαοτικού, φαντασιωσικού και χωρίς όρια βρεφικού κόσμου με τον πολιτισμό την γνώση, τον έλεγχο τα όρια, τις ματαιώσεις. Η μητέρα γίνεται ένας διαπραγματευτής για το μωρό της, μεταξύ της απόλαυσης και της ματαίωσης, μεταξύ της φαντασίωσης και της πραγματικότητας. Ο ρόλος της είναι πολύτιμος καθώς καλείται να μεγαλώσει μαζί με το παιδί της, να ωριμάσει και εκείνη μαζί του και να ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο στις ανάγκες του βρέφους. Το ταξίδι που κάνουν μαζί καθορίζει κατά το μεγαλύτερο ποσοστό και τον τρόπο που θα εξελιχθεί και ο χαρακτήρας του παιδιού και του ενήλικα αργότερα.

Στον πρώτο χρόνο χτίζονται τα θεμέλια πάνω στα οποία οικοδομούνται το Εγώ, η αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση του ατόμου. Το μωρό σε αυτόν τον πρώτο χρόνο της ζωής του είναι τόσο απόλυτα εξαρτημένο από την μητέρα του, από το βλέμμα της, τη μυρωδιά της, το άγγιγμα της, τα συναισθήματα της, τις σκέψεις της, που καθορίζουν το πόσο ασφαλές ή όχι θα νοιώθει το βρέφος και αργότερα ο ενήλικας. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι ο τρόπος που αισθάνεται το μωρό εκείνα τα πρώτα χρόνια, καθορίζει κατά το μεγαλύτερο ποσοστό το πως θα αισθάνεται ως ενήλικας στην συνέχεια της ζωής του. Όσο και αν αυτό μερικές φορές κάνει τους γονείς να αισθάνονται άβολα και να νοιώθουν ένοχοι, αυτή είναι μια πραγματικότητα που καλούνται να αποδεχτούν και να κατανοήσουν με τον καλύτερο τρόπο. Οι γονείς είναι υπεύθυνοι για το τι παιδιά μεγαλώνουν και τις βάσεις που τους δίνουν.

Όπως είναι φυσικό, δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς ούτε τέλειες μητέρες, όμως υπάρχουν αυτές οι μητέρες που στην ψυχαναλυτική θεωρία αποκαλούμε αρκετά καλές μητέρες, αυτές δηλαδή που συναισθάνονται τα μωρά τους και τις ανάγκες τους σε ικανοποιητικό βαθμό. Η αρκετά καλή μητέρα δίνει έμφαση στην σημαντικότητα των πρώτων χρόνων της ζωής του βρέφους είναι εκεί μαζί του με ενέργεια, χαρά, δύναμη, ενσυναίσθηση, αγάπη και αρκετές δόσεις ανιδιοτέλειας. Ακούει και σκέφτεται γύρω από το βρέφος, που ανήμπορο και απροστάτευτο προσπαθεί με κάθε τρόπο να της επικοινωνήσει ότι μπορεί. Το μωρό τον πρώτο χρόνο της ζωής του είναι τρομαγμένο, νοιώθει απειλή και πόνο, δεν έχει την αίσθηση του εαυτού του, της μητέρας και του εξωτερικού περιβάλλοντος. Όλα είναι μια χαοτική σούπα και εκείνο μαθαίνει να κολυμπάει με την βοήθεια της μαμάς. Αποζητά την ευχαρίστηση και την ανακούφιση συνεχώς. Το πως η μητέρα θα χειριστεί αυτές τις ανάγκες του μωρού της είναι και το κλειδί για την ομαλή του εξέλιξη.

Τα μωρά ασυνείδητα φοβούνται τον θάνατο, φοβούνται μήπως και δεν επιβιώσουν και έτσι ενστικτωδώς προσκολλούνται στην μητρική αγκαλιά λαχταρώντας να κρατηθούν ζωντανά. Η μάχη ζωής και θανάτου, έρως και θάνατος έλεγε ο Φρούντ, καλά κρατάει από την αρχή της ζωής του βρέφους. Στον κόσμο της φαντασιωσικής ζωής του βρέφους παίζονται σενάρια απόλυτης αγριότητας και απόλυτης ευτυχίας, σενάρια τρόμου και ευτυχίας, σενάρια σκότους και φωτός σενάρια ομορφιάς και ασχήμιας. Δηλαδή, ο κόσμος τους είναι τόσο χαοτικός και χωρίς δομή που το ασυνείδητο κομμάτι του ψυχισμού τους πρωτοστατεί και εκείνα δεν έχουν κανένα έλεγχο. Να γιατί η μητέρα γίνεται η σανίδα σωτηρίας, η πυξίδα τους η λύτρωση τους.

Όλος τους ο κόσμος είναι η μητέρα τους. Φυσικά, αναρωτιέστε ποιος είναι ο ρόλος του πατέρα και του υπόλοιπου συγγενικού και φιλικού περιβάλλοντος. Είναι και αυτό σημαντικό, αλλά περισσότερο ως βοηθητικό στον ρόλο της μητέρας. Το περιβάλλον αυτό καλείται να βοηθήσει την μητέρα για να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο αφοσιωμένη στο μωρό της. Ένας κάλος πατέρας και σύζυγος σύντροφος, παρέχει στην μητέρα ότι εκείνη χρειάζεται για να λειτουργήσει στο μέγιστο ως προς τον ρόλο της. Η μητέρα για το μωρό και ο πατέρας για την σύντροφο του. Αυτή είναι η σωστή σειρά και η ωριμότητα της σχέσης του ζευγαριού θα καθορίσει αυτήν την εξέλιξη.

Τα μωρά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, ανακαλύπτουν τον κόσμο. Σιγά σιγά ξεδιπλώνεται ένα σενάριο ζωής που προϋπάρχει αλλά και εκείνα με την καθοριστική βοήθεια της μάνας, το χρωματίζουν και το συνδημιουργούν. Φτιάχνουν τον κόσμο που ήδη υπάρχει! Εκείνα καλούνται να τον πάνε αυτόν τον κόσμο κάποια βήματα παραπέρα, καθώς υπάρχει μια προδιάθεση για καινούργιες δημιουργίες για νέα έργα. Αν λοιπόν η μητέρα ενδυναμώσει την προϋπάρχουσα τάση του βρέφους τότε δεν το σταματάει τίποτα. Με ασφάλεια, περιέργεια, χαρά, μεγαλώνει και δημιουργεί το δικό του αποτύπωμα. Το μωρό είναι ένα πλάσμα που με την βοήθεια κυρίως της μητέρας του, γίνεται ένας ενήλικας με ισορροπία, ψυχική υγεία και δυνατό χαρακτήρα. Γίνεται ένας ώριμος και ολοκληρωμένος ενήλικας.

Ένα μωρό ένας ολόκληρος κόσμος, ας το σεβαστούμε, ας το κατανοήσουμε, ας το αγαπήσουμε.
Νόρα Κοντοστεργίου

Ψυχολόγος-Ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια B.A., Pg. Dip., M. Clin,.Sc

Όλα για τη νίκη;

Μερκούριος και Ερνέστος. Δύο λιοντάρια. Δύο αντίπαλοι.Μία μάχη. Ποιος αξίζει να γίνει βασιλιάς όλου του ζωικού βασιλείου; Μια αναμέτρηση στο δάσος που κόβει την ανάσα! Ένας θρυλικός αγώνας που θα αναδείξει τον απόλυτο άρχοντα, αυτόν που θα φορέσει το βασιλικό στέμμα! Όλα αυτά όμως λίγο πριν το νήμα του τερματισμού… Γιατί τότε, μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων των ζώων, θα αλλάξουν τα πάντα και κανείς δεν θα είναι πια ο ίδιος…

Ένα πρωτότυπο παραμύθι για την αξία της συνεργασίας και της αλληλεγγύης στη ζωή.

Συγγραφέας: Μαριλίτα Χατζημποντόζη
Εικονογράφηση: Φωτεινή Τίκκου
Για παιδιά 4+ ετών
Κόκκινη Κλωστή Δεμένη, 2016 – 32σ. – 21×29εκ.
ISBN: 978-618-5151-28-7

10 tips για να είναι το μπάνιο σας οργανωμένο και καθαρό!

Το μπάνιο είναι ένας χώρος του σπιτιού που συχνά αμελούμε όσον αφορά την οργάνωσηκαι τη διακόσμησή του. Πρόκειται για μεγάλο λάθος, αφού ένα καθαρό και τακτοποιημένο μπάνιο αποπνέει έναν αέρα σωστής υγιεινής.

Επιπλέον, το μπάνιο είναι το σημείο του σπιτιού, όπου συγκεντρώνονται τα προσωπικά είδη όλων των μελών της οικογένειας, με αποτέλεσμα πολλές φορές να επικρατεί χάος!

Πάρτε μερικές ιδέες παρακάτω για το πώς μπορείτε να βάλετε σε τάξη τα αφρόλουτρα, τα καλλυντικά και άλλα είδη προσωπικής υγιεινής και συγχρόνως να διακοσμήσετε με εντυπωσιακό τρόπο το μπάνιο σας.

1. Ράγες για τις πετσέτες πίσω από την πόρτα

Εξοικονομήστε χώρο στους τοίχους του μπάνιου σας κρεμώντας τις πετσέτες σε ράγες στο πίσω μέρος της πόρτας.

2. Σιδερένια σχάρα στην μπανιέρα

Εάν δεν θέλετε να τρυπήσετε τα πλακάκια του μπάνιου για να κρεμάσετε ράφια, μπορείτε να τοποθετήσετε μια σιδερένια σχάρα στο εσωτερικό της μπανιέρας και να αποθηκεύσετε τα σφουγγάρια και τα σαμπουάν σας.

3. Τετράγωνα ράφια στον τοίχο

Εάν έχετε αρκετό χώρο στους τοίχους του μπάνιου σας δοκιμάστε να φτιάξετε τετράγωνα ράφια, τα οποία εκτός από πρακτικά είναι και ιδιαίτερα μοντέρνα!

4. Κρεμάστε τα εργαλεία περιποίησης μαλλιών

Βούρτσες, πιστολάκια, σίδερα μαλλιών, ο εξοπλισμός περιποίησης των μαλλιών μας συνεχώς αυξάνεται! Αποθηκεύστε τα όλα μαζί σε κρεμάστρα στο εσωτερικό ενός ντουλαπιού.

5. Θήκες στο εσωτερικό ντουλαπιών

Αποφύγετε τα πολλά βαζάκια πάνω στο νιπτήρα κρεμώντας πλαστικές θήκες στο εσωτερικό των ντουλαπιών του μπάνιου σας.

6. Χαρτιά υγείας σε βάζα

Ένας έξυπνος και στιλάτος τρόπος να αποθηκεύσετε τα χαρτιά υγείας είναι να τα τοποθετήσετε μέσα σε γυάλινα βάζα δαπέδου.

7. Καλλυντικά σε δίσκους σερβιρίσματος

Τακτοποιήστε τα καλλυντικά σας σε δίσκους σερβιρίσματος, ώστε να μπορείτε να βρείτε εύκολα και γρήγορα αυτό που ψάχνετε κάθε φορά.

8. Θήκες στα συρτάρια

Όπως ακριβώς τακτοποιείτε τα μαχαιροπήρουνα στα συρτάρια της κουζίνας, έτσι μπορείτε να τακτοποιήσετε τις χτένες, τα καλλυντικά και τα αξεσουάρ σας στα συρτάρια του μπάνιου.

9. Σε πλαστικά κουτιά

Προμηθευτείτε πλαστικά κουτιά και τακτοποιήστε τα αφρόλουτρα και τα καλλυντικά σας. Προτιμήστε εκείνα που διαθέτουν τρύπες, ώστε να μπορείτε εύκολα να δείτε τι περιέχουν.

10. Σε γυάλινα βαζάκια

Κρατήστε τα βαζάκια από τις μαρμελάδες για να αποθηκεύσετε τις μπατονέτες και το βαμβάκι σας. Βάψτε τα καπάκια σε διάφορα χρώματα για περισσότερο στυλ!

Πώς επηρεάζεται η επιθετικότητα του παιδιού στο τραπέζι από τη μορφή του γεύματος

Υπάρχει προφανώς ένα νέο μυστικό όσον αφορά τη συμπεριφορά του παιδιού σας κατά τη διάρκεια του γεύματος. Δοκιμάστε να κόψετε το φαγητό του σε μικρά κομμάτια και θα ηρεμήσει ως διά μαγείας!

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Cornell της Νέας Υόρκης διαπίστωσαν ότι τα παιδιά είναι έως και δύο φορές πιο επιθετικά όταν τρώνε το κοτόπουλο με το κόκαλο, το οποίο αναγκάζονται να δαγκώσουν με τα μπροστινά δόντια, παρά όταν η τροφή τους κόβεται σε κομματάκια με τη βοήθεια των γονέων.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Eating Behaviors” και αποκάλυψε ότι στην ηλικία των 6-10 ετών, τα παιδιά που έτρωγαν τρόφιμα τα οποία αναγκάζονταν να δαγκώσουν με τα μπροστινά δόντια τους -όπως ολόκληρα μήλα ή καλαμπόκι- ήταν πιο ανήσυχα απ’ όταν τα έτρωγαν σε τεμαχισμένη μορφή.

Κατά τη διάρκεια θερινής κατασκήνωσης, δώδεκα παιδιά δημοτικού σχολείου υποβλήθηκαν σε παρακολούθηση 2 ημερών όσον αφορά τη συμπεριφορά τους κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος. Την πρώτη ημέρα τα μισά παιδιά έφαγαν κοτόπουλο με το κόκαλο, ενώ τα υπόλοιπα μισά κομμένο σε μπουκιές. Την δεύτερη ημέρα αντιστράφηκαν οι όροι.

Και οι δύο συνεδρίες βιντεοσκοπήθηκαν και αξιολογήθηκαν από τους ερευνητές, οι οποίοι ανέφεραν πόσο επιθετικά ή χαλαρά ήταν τα παιδιά κι αν τυχόν εμφάνισαν άτυπες συμπεριφορές, όπως να πηδούν πάνω στο τραπέζι και τις καρέκλες τους.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά που έφαγαν το κοτόπουλο με το κόκαλο παρουσίασαν πιο επιθετική συμπεριφορά και είχαν διπλάσιες πιθανότητες να δείξουν ανυπακοή στους ομαδάρχες τους.

Συντάκτης: Σοφία Κωστάρα