Ένα παιδί που δεν το αποδέχθηκαν, τρέχει μια ζωή προκειμένου να φτάσει κάπου

Όταν κάποιος γίνεται γονιός, τότε είναι η στιγμή που έρχεται στην επιφάνεια το δικό του εσωτερικό παιδί, των δικών του παιδικών χρόνων, έρχεται ξανά σε επαφή με το παρελθόν του, με τα τραύματά του.

Και μπορεί είτε να υποκύψει σ’ αυτά και να τα αναπαράγει, διαιωνίζοντας με τη σειρά του αυτό το φαύλο κύκλο γενεών, είτε μπορεί να έρθει αντιμέτωπος με τις πληγές του, σπάζοντας τον κύκλο. Όποια κι αν είναι η επιλογή του, οι συνέπειες είναι αναπόφευκτες και αντίστοιχες της απόφασής του. Ο πρώτος δρόμος είναι σίγουρα ο πιο εύκολος, αλλά εξίσου σίγουρα είναι και ο πιο επικίνδυνος και επώδυνος για το παιδί μπροστά του.

Οι γονείς βλέπουν το παιδί τους ως προέκταση του εαυτού τους, αδυνατούν να το δουν ως ξεχωριστή προσωπικότητα, ως πλάσμα με διαφορετική ταυτότητα, τη δική του ταυτότητα. Περιμένουν απ’ αυτό να γίνει ό,τι δεν έγιναν, να κάνει ό,τι δεν έκαναν, να ζήσουν τη ζωή που δεν έζησαν μέσα απ’ τη ζωή του παιδιού τους, να “φτιάξουν” το τέλειο, το ιδανικό, το ατσαλάκωτο παιδί. Αντ’ αυτού όμως, το μόνο που καταφέρνουν να “φτιάξουν” είναι ένα φοβισμένο παιδί.

«Όταν ο γονιός δεν έχει αρκετή αυτοπεποίθηση, όταν δεν είναι σίγουρος για τη θέση του, μπορεί να αντιδρά άσχημα στις εκδηλώσεις αντίστασης του παιδιού του. Αντί να δει την αντίσταση ως μία εκδήλωση της ταυτότητας του παιδιού, αισθάνεται ότι κατευθύνεται εναντίον του» (Ιζαμπέλ Φιλιοζά). Και τότε οι γονείς κάνουν ένα από τα μεγαλύτερα τους λάθη. Αντί να προσπαθήσουν να κατανοήσουν τη συμπεριφορά του παιδιού τους, προσπαθούν να μεγαλώσουν ένα υπάκουο και πειθαρχημένο παιδί χρησιμοποιώντας ως όπλο τους και έχοντας ως σύμμαχο τους το φόβο.

Και ο φόβος είναι παιδική κακοποίηση

Παιδική κακοποίηση δεν είναι μόνο ό,τι αγγίζει τη σφαίρα του ακραίου. Παιδική κακοποίηση είναι οι τιμωρίες, οι επικρίσεις, οι υποτιμήσεις, οι ετικέτες, οι συγκρίσεις, οι απαιτήσεις, οι απειλές, η αδιαφορία, η απόρριψη, η απαξίωση, η ειρωνεία, τα λόγια που πονάνε, η αγάπη υπό όρους («Σ’ αγαπώ/ Είσαι καλός/ή, αν κάνεις αυτό που λέω/θέλω εγώ»). (F. Engels).

Δε μιλάμε πλέον για μια σχέση ισότιμη, αναφορικά με την αξιοπρέπεια και την Το παιδί δεν μπορεί να ακούει προσβολές, γιατί έτσι μεγαλώνοντας δεν θα αποκτήσει αξιοπρέπεια. Πρόκειται για μια σχέση ελέγχου, για ένα μόνιμο παιχνίδι εξουσίας, με τους γονείς να κατηγορούν το παιδί ξεχνώντας ότι αυτοί το ξεκίνησαν.

Κάθε φορά που ο γονιός επιδιώκει να επιβληθεί στο παιδί του, κατ’ ουσίαν επιχειρεί να επιβληθεί στα τραύματα του για να μην πονάει. Πίσω απ’ τη βία κρύβεται μια δική του ιστορία, είναι οι παλιές πληγές, που ξαναματώνουν, προβάλλει την οργή της παιδικής του ηλικίας στο παιδί του.

Το παιδί εξαρτάται από τους γονείς του, καθρεφτίζεται στο βλέμμα τους, βλέπει τον εαυτό του μέσα απ’ τα δικά τους μάτια. Το παιδί δεν έχει ανάγκη από τέλειους γονείς, έχει ανάγκη από γονείς που το αγαπούν και κυρίως το αποδέχονται άνευ όρων και όχι άνευ ορίων. Δε φτάνει μόνο η αγάπη, χρειάζεται και η αποδοχή. Ένα παιδί, που δεν το αποδέχθηκαν, τρέχει για μια ζωή προκειμένου να φτάσει κάπου.

Έχει ανάγκη από γονείς που αποδέχονται ότι το παιδί τους δεν είναι τέλειο, ότι δεν είναι ίσως αυτό που ονειρεύτηκαν, ότι δεν είναι αυτό που θα ήθελαν να είναι. Αλήθεια, οι ίδιοι είναι αυτό που θα ήθελαν να είναι; Αποδέχτηκαν ποτέ τον εαυτό τους; Τον αγάπησαν; Το παιδί έχει ανάγκη από γονείς, που αναγνωρίζουν τα λάθη τους, τα παραδέχονται και προσπαθούν να τα διορθώσουν.

«Κι εμείς τι πάθαμε που μεγαλώσαμε έτσι;»

Μεγαλώσαμε μέσα σ’ έναν ψεύτικο εαυτό. Μάθαμε να φοβόμαστε, να κρυβόμαστε πίσω από μάσκες, να μην έχουμε πρόσωπο, αλλά προσωπείο, να φοράμε το κουστούμι μας και να παίζουμε το ρόλο μας.

Μάθαμε να μην εκφράζουμε τις ανάγκες και τα «θέλω» μας, να μην τα αναγνωρίζουμε, να θέλουμε τα «θέλω» των άλλων, να τα περνάμε για δικά μας, να τους ανήκουμε, να εξαρτιόμαστε. Μάθαμε να μην αγαπάμε τον εαυτό μας, άρα και τους άλλους, να μην τον αποδεχόμαστε, να τον σαμποτάρουμε, να ζητούμε το δυσλειτουργικό για να λειτουργήσουμε ή για να νομίζουμε ότι έτσι λειτουργούμε. Μάθαμε να βολευόμαστε, να μη ρισκάρουμε, να μην κυνηγάμε τα όνειρά μας, να μην ονειρευόμαστε, να μας τρομάζει η αλλαγή, δηλαδή η ίδια η ζωή, μάθαμε να μη ζούμε.

Άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο. Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Κι αν πάλι όλα αυτά δεν τα αναγνωρίζουμε είναι γιατί κυρίως μάθαμε να τα βάζουμε όλα «κάτω απ’ το χαλί»… Κι αφού δεν τα βλέπω, ή μάλλον δε θέλω να τα δω, τότε δεν υπάρχουν! Αυτό πάθαμε. Γίναμε έτσι…

Μας οφείλουμε λοιπόν να βγούμε στο φως, να δούμε τις σκιές μας, να τις αναγνωρίσουμε, να τις γνωρίσουμε κι αυτή τη φορά να μάθουμε να τις διαχειριζόμαστε. «Να πούμε “ναι” στον εαυτό μας, να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας σαν αυτό να είναι το σοβαρότερο απ’ όλα τα καθήκοντά μας.» (C. Jung). Να βγάλουμε τη μάσκα! Να σπάσουμε τον κύκλο!

πηγή : healingeffect.gr

Δόντια: Διαβάστε ποιες είναι οι πρώτες βοήθειες για τα απρόοπτα στο σπίτι

 

Η στοματική κοιλότητα καλύπτει μόλις το 1% του ανθρώπινου σώματος, αλλά σε αυτή συμβαίνει το 5% όλων των σωματικών μικροτραυματισμών των ενηλίκων και το 17% των παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Αφού λοιπόν είναι τόσα πολλά τα απρόοπτα που μπορεί να συμβούν στο στόμα, πώς πρέπει να αντιδράσουμε στο καθένα από αυτά έως ότου φθάσουμε στον οδοντίατρο; Η Δρ. Δέσποινα Κωστομοίρη, χειρουργός-οδοντίατρος ειδικευμένη στην Αισθητική Οδοντιατρική και διευθύντρια της Κλινικής Athens Life Smile, εξηγεί τι πρέπει να κάνουμε κατά περίπτωση:

  1. Πονόδοντος. Τοποθετήστε ψυχρά επιθέματα. Αν αυτό δεν βοηθήσει, να κάνετε στοματοπλύσεις με χλιαρό νερό. Να απομακρύνετε επίσης τα υπολείμματα της τροφής από την περιοχή που πονάει και να πάρετε κάποιο αναλγητικό. Απαραίτητο όμως είναι να κλείσετε άμεσα ραντεβού με τον οδοντίατρό σας.

Συνήθης αιτία του πονόδοντου είναι η φλεγμονή του νεύρου ή η νέκρωσή του εξαιτίας προβλημάτων όπως οι βαθιές τερηδόνες, τα εκτεταμένα σφραγίσματα και  οι κακές προσθετικές εργασίες.

  1. Ευαισθησία: Χρησιμοποιήστε απευαισθητοποιητική οδοντόκρεμα και μαλακή οδοντόβουρτσα και να αποφεύγετε την κατανάλωση κρύων ροφημάτων και τροφών. Χρησιμοποιήστε απευαισθητοποιητικά gel στη διάρκεια της νύχτας.

Η λήψη κρύων ροφημάτων και τροφών  μπορεί  να δημιουργήσει ευαισθησίες σε δόντια στα οποία τα ούλα έχουν υποστεί υφιζήσεις (υποχώρηση). Μπορεί επίσης να παρουσιαστεί έντονη ευαισθησία σε δόντια με αυχενικές αποτριβές (είναι η απώλεια οδοντικής ουσίας στην εξωτερική επιφάνεια των δοντιών, στα όρια των ούλων) εξαιτίας του κακού βουρτσίσματος.

  1. Αιμορραγία των ούλων: Να κάνετε επιμελές βούρτσισμα των δοντιών με μαλακή οδοντόβουρτσα, χρήση μεσοδόντιου νήματος χωρίς να τραυματίζονται τα ούλα και στοματοπλύσεις κυριώς με αλατόνερο, μέχρι να επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας.

Η αιμορραγία των ούλων είναι συνήθως αποτέλεσμα ουλίτιδας ή περιοδοντίτιδας. Σε σπάνιες περιπτώσεις υποκρύπτει σοβαρότερη συστηματική νόσο, που θα πρέπει οπωσδήποτε να διερευνηθεί και να αντιμετωπισθεί.

  1. Αποκόλληση στεφάνης ή γέφυρας: Χρησιμοποιήστε μία συγκολλητική ουσία οδοντιατρικής χρήσεως που μπορείτε να προμηθευτείτε άμεσα από το φαρμακείο για να κολλήσετε τη στεφάνη ή τη γέφυρα μέχρι την άμεση επίσκεψη στον οδοντίατρο. Η απλούστερη ίσως λύση είναι η χρήση μιας συγκολλητικής κρέμας οδοντοστοιχιών.

Για να την εφαρμόσετε σωστά, καθαρίστε εσωτερικά τη στεφάνη από τα χαλαρά υπολείμματα κόλλας ή τροφών. Εν συνεχεία, τοποθετήστε στο εσωτερικό της μικρή ποσότητα κρέμας οδοντοστοιχιών και επικαθίστε την στο αντίστοιχο δόντι.

Η κόλλα αυτή δεν στερεοποιείται και δεν έχει μεγάλη διάρκεια γιατί διαλύεται από τα στοματικά υγρά, αλλά προσφέρει μια σχετική σταθερότητα και αίσθημα ασφάλειας. Απλά, κάθε μερικές ώρες όταν η στεφάνη αρχίσει να γίνεται χαλαρή, θα πρέπει να αφαιρείται από το στόμα, να καθαρίζεται το εσωτερικό της όπως και το αντίστοιχο δόντι, να προστίθεται νέα ποσότητα κόλλας και να επανατοποθετείται.

Η αποκόλληση γέφυρας ή στεφάνης είναι στις περισσότερες περιπτώσεις απόρροια ελαττωματικής εφαρμογής της προσθετικής εργασίας, με εξαίρεση εκείνες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες πήρε υγρασία από σάλιο ή νερό η συγκολλητική κονία, στη διάρκεια της συγκόλλησης. Εάν  συνεχίσει να ξεκολλά η προσθετική εργασία,  απαιτείται αντικατάσταση.

  1. Αιμορραγία μετά από εξαγωγή: Χρησιμοποιήστε καθαρή γάζα για να πωματίσετε την περιοχή (δηλαδή, διπλώστε την γάζα δημιουργώντας ένα «κουβαράκι» αρκετά παχύ ώστε όταν το τοποθετήσετε στο σημείο της εξαγωγής και κλείσετε τα πάνω με τα κάτω δόντια να ασκεί πίεση στην περιοχή της εξαγωγής) . Διατηρήστε τη γάζα υπό πίεση 30-45 λεπτά χωρίς να την αλλάξετε ακόμα κι αν ποτίσει εντελώς με αίμα.

Αν η αιμορραγία συνεχίζεται, επικοινωνήστε με τον οδοντίατρο.

  1. Σπάσιμο δοντιού: Πάρτε ένα αναλγητικό και τοποθετήστε στο εναπομένον δόντι οδοντικό κηρό ή, ελλείψει αυτού, τσίχλα χωρίς ζάχαρη, μέχρι την επίσκεψη στον οδοντίατρο.

Το σπάσιμο δοντιού είναι αποτέλεσμα κτυπήματος, χρήσης των δοντιών ως εργαλείων κοπής ή χρόνιου  σφιξίματος ή τριξίματος των δοντιών στη διάρκεια της νύχτας. Στην τελευταία περίπτωση απαιτείται άμεσα η κατασκευή από τον οδοντίατρο ενός νάρθηκα  (μασελάκι), τον οποίο θα φοράτε κάθε βράδυ για να προστατεύσετε εφεξής τα δόντια σας.

  1. Απώλεια δοντιού λόγω κτυπήματος. Αν εξαιτίας ενός κτυπήματος βγει από τη θέση του ένα δόντι και πέσει το έδαφος, πρέπει να το ξεπλύνετε πολύ απαλά για να απομακρύνετε τυχόν ξένα σώματα/ακαθαρσίες, χρησιμοποιώντας φυσιολογικό ορό, γάλα ή κρύο νερό. Στη συνέχεια, επανατοποθετήστε το στη θέση του και συγκρατήστε το με ελαφρά πίεση έως ότου επισκεφθείτε τον οδοντίατρο και γίνει προσπάθεια σταθεροποίησης.

Αν δεν μπορείτε να τοποθετήσετε το δόντι  στη θέση του, τοποθετήστε το σε φυσιολογικό ορό ή, στην καλύτερη περίπτωση, κρατήστε το στο στόμα σας σε επαφή με σάλιο.

Σε όλες τις περιπτώσεις η  επίσκεψη στον οδοντίατρο πρέπει να είναι  άμεση.

  1. Κακοσμία στόματος: Βουρτσίστε τα δόντια με μία οδοντόκρεμα με έντονη γεύση, ιδιαίτερα τα σημεία τους που είναι σε επαφή με τα ούλα. Καθαρίστε επίσης την γλώσσα και τον ουρανίσκο και χρησιμοποιήστε ανάμεσα στα δόντια νήμα.

Αν η κακοσμία οφείλεται σε πρόσκαιρη στομαχική διαταραχή ή τη λήψη τροφών  όπως σκόρδο, κρεμμύδι κ.λπ. θα υποχωρήσει. Αν συνεχίζεται, προγραμματίστε   σύντομα επίσκεψη στον οδοντίατρο.

  1. Έλκη στο στόμα: Χρησιμοποιήστε για προσωρινή ανακούφιση ένα κομμάτι πάγου και διάλυμα από νερό και σόδα στην πληγή για μερικά λεπτά και επικοινωνήστε με τον οδοντίατρο. Ένα πολύ καλό ήπιο αντισηπτικό είναι το χαμομήλι, με το οποίο μπορείτε να κάνετε στοματοπλύσεις.

Τα έλκη μπορεί να είναι αποτέλεσμα τραύματος από σπασμένα δόντια, σφραγίσματα ή παλιές προσθετικές εργασίες, λοίμωξης ή μόλυνσης από τροφές ή μολυσμένα χέρια, stress και γενικότερα μειωμένης αντίστασης του ανοσοποιητικού συστήματος (π.χ. άφθες). Σε μερικές (περιορισμένες) περιπτώσεις μπορεί να αποτελούν εκδηλώσεις άλλων διαταραχών, λιγότερο ή περισσότερο σοβαρών (π.χ. αποβιταμινώσεων), που χρειάζονται διερεύνηση.

«Η καλή, προληπτική στοματική υγιεινή, η οποία συνίσταται σε καθαρισμό κάθε εξάμηνο από τον οδοντίατρο, καθημερινό βούρτσισμα και καθαρισμό με οδοντικό νήμα,  καθώς και επιλογή σωστού οδοντιάτρου, βοηθά στο να αποφύγουμε μεγάλο μέρος των συμβαμάτων αυτών», καταλήγει η Δρ. Κωστομοίρη.

 

Γιορτή της Μητέρας: Ένα βραχιόλι για τη μαμά και την κόρη

Ένα εύκολο σχέδιο που μπορείτε να φτιάξετε και να φοράτε, μαμά και κόρη!

Θα χρειαστείτε:

  • Χρωματιστά δερμάτινα κορδόνια ή χρωματιστές κλωστές
  • Τσόχα σε διάφορα χρώματα
  • Ψαλίδι, βελόνα και κλωστή

Ας ξεκινήσουμε!

  1. Κόψτε μικρά μοτίβα λουλουδιών και φύλλων από τη τσόχα, χρησιμοποιώντας ως δείγμα τη φωτο επάνω.
  2. Υπολογίστε σωστά το μήκος του βραχιολιού πριν κόψετε τα κορδόνια, αφήνοντας λίγο περιθώριο για να δεθεί στον καρπό.
  3. Πλέξτε μια αρκετά παχιά κοτσίδα με τα κορδόνια και ράψτε ανά διαστήματα τα λουλούδια που κόψατε.

Καλή επιτυχία!

Τραγωδία στο Παραλίμνι…. 39χρονη μητέρα 5 παιδιών «έσβησε» λίγες ημέρες μετά τη γέννηση του παιδιού της

 

Η άτυχη μητέρα απεβίωσε το πρωί στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου όπου εσπευσμένα μεταφέρθηκε χθες από ιδιωτική κλινική.

Σύμφωνα με την αστυνομία, η 39χρονη από τη Σωτήρα, κάτοικος Παραλιμνίου, είχε γεννήσει με καισαρική την 1η Μαΐου στο Μακάρειο Νοσοκομείο και λίγες ημέρες αργότερα παρουσίασε επιπλοκές και μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική.

Η οικογένεια της 39χρονης κατήγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία η οποία θα διερευνήσει κατά πόσο προκύπτει ιατρική αμέλεια.

Φως στα αίτια θανάτου της θα δείξει η νενομισμένη νεκροτομή επί της σορού της που θα διενεργηθεί αύριο.

Πηγή: reporter.com.cy/

Αυξάνονται σημαντικά οι δυνατότητες φυσιολογικού τοκετού μετά από καισαρική

Κι ενώ στην Ελλάδα είναι μειωμένα τα ποσοστά φυσιολογικής γέννας μετά απο καισαρική, πλέον είναι σπάνιες οι επιπλοκές στον φυσιολογικό τοκετό έπειτα από καισαρική.
Λιγότερες είναι οι επιπλοκές από τον φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική, από το να επιλεγεί και πάλι το…χειρουργείο σε μια επόμενη εγκυμοσύνη και αυτό λόγω των πολλών πλεονεκτημάτων που παρουσιάζει ο φυσικός τρόπος με τον οποίο ένα παιδί έρχεται στον κόσμο, ενώ όλα δείχνουν ότι ανατρέπονται κατεστημένες αντιλήψεις ετών που αφορούσαν τη «μονοκρατορία» της επαναληπτικής καισαρικής.
«Δεν είναι πλέον απαραίτητες όλες οι καισαρικές», τονίζει ο Δρ. Νίκος Σκαρτάδος, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών επισημαίνοντας πως «Η απόφαση για φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική πρέπει πάντως να ληφθεί με προσοχή και να εξετασθούν όλες οι απαραίτητες παράμετροι, προκειμένου το αποτέλεσμα να είναι το αναμενόμενο και φυσικά η όλη επιτυχία θα εξαρτηθεί από το βαθμό εμπειρίας του ιατρού, αλλά και τις ειδικές γνώσεις που έχει αποκτήσει στη συγκεκριμένη μέθοδο».

«Οι κατεστημένες αντιλήψεις βέβαια δεν είναι πάντα εύκολο να υπερκερασθούν», προσθέτει, «ειδικά αν σκεφθούμε ότι ενώ η μέθοδος VBAC ή ‘’Κολπική Γέννα μετά από Καισαρική” (Vaginal Birth After Cesarean), ήταν συνηθισμένη στην Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια, στην Ελλάδα ελάχιστοι ιατροί ‘’τολμούσαν’’ να την προτείνουν, αντίληψη η οποία οφείλετο κυρίως στο γεγονός ότι δεν διέθεταν τις κατάλληλες γνώσεις ώστε να υπερκεράσουν τις απαιτήσεις της μεθόδου».
Μεγάλο ρόλο στη δειλή έστω εφαρμογή του φυσιολογικού τοκετού όταν είχε ήδη προηγηθεί καισαρική, έπαιξαν και παίζουν οι ίδιες οι γυναίκες οι οποίες «φλερτάρουν» έντονα με την ιδέα να γεννήσουν φυσιολογικά τα επόμενα -μετά το πρώτο- παιδιά τους, ενώ ανάμεσα στους «επικριτές» της μεθόδου συγκαταλέγονται εκείνοι που μιλούν για ενδεχόμενη ρήξη της μήτρας.

“Τα αντιβιοτικά δεν είναι καραμέλες” – Ένας οδοντίατρος μάς προειδοποιεί

Από την Έφη Κωστάρα, Χειρουργός Οδοντίατρος

Δυστυχώς η Ελλάδα κατέχει τα θλιβερά πρωτεία ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης, στην κατανάλωση αντιβιοτικών. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως οι Έλληνες είναι πιο “αρρωστιάρηδες” από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, αλλά ότι υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης του κοινού για τα πολύ άσχημα αποτελέσματα που φέρνει αυτή η κατάχρηση.
Βεβαίως η ευθύνη των γιατρών είναι μεγάλη, γιατί είναι αυτοί που πρέπει να εκπαιδεύσουν τους ασθενείς τους στην αποφυγή αυτής της κατάχρησης, αλλά και οι ίδιοι να συνταγογραφούν με φειδώ αντιβιοτικά μόνο όταν αυτά κρίνονται τελείως απαραίτητα.

 

Εκτός του ότι η άσκοπη λήψη φαρμάκων επιβαρύνει τον οργανισμό μας, το κυριότερο πρόβλημα στην κατάχρηση των αντιβιοτικών είναι η δημιουργία υψηλής αντοχής στα μικρόβια. Και το κυριότερο είναι ότι αυτή μεταδίδεται.

Αυτό σημαίνει πως τα μικρόβια βρίσκουν αμυντικούς μηχανισμούς σταδιακά και γίνονται άτρωτα απέναντι στα αντιβιοτικά και δυστυχώς οι νέες αυτές ανθεκτικές μορφές μικροβίων μεταδίδονται στον πληθυσμό βάζοντας σε κίνδυνο λοιμώξεων (που ανθίστανται στην αντιβιοτική θεραπεία) ακόμα και ανθρώπους που μπορεί να μην έχουν πάρει ποτέ αντιβιοτικό. Έχουμε δηλαδή μεταδιδόμενη μικροβιακή αντοχή, που καθιστά τα αντιβιοτικά άχρηστα.

 

Αυτός είναι και ο λόγος που η πρώτη μορφή πενικιλλiνης που ανακάλυψε ο Φλέμινγκ πριν 89 χρόνια, είναι σήμερα παντελώς άχρηστη.
Κι αυτός είναι και ο λόγος που πάνω από 1.000 ασθενείς το χρόνο πεθαίνουν από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, που δυστυχώς δεν αναχαιτίζονται πλέον από τα τρέχοντα αντιβιοτικά.
Εδώ πρέπει να γίνει γνωστό πως οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν σταματήσει πλέον να παράγουν καινούρια αντιβιοτικά για να αντιμετωπίσουν τις νέες ανθεκτικές μορφές μικροβίων. Ο λόγος είναι ότι αυτά δεν είναι αρκετά κερδοφόρα σε σχέση με την έρευνα και την όλη διαδικασία που θα απαιτηθεί για μια τέτοια παραγωγή. Φάρμακα όπως τα αντιχοληστερινικά ή τα αντιδιαβητικά που απευθύνονται σε χρόνιους ασθενείς είναι πολύ πιο
κερδοφόρα για τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις.

 

“Άρα”…
ΔΕΝ παίρνουμε με το παραμικρό αντιβιοτικά επειδή νομίζουμε ότι είναι πανάκεια για το κάθε ιατρικό μας πρόβλημα.
Κατανοούμε πως οι ιώσεις δεν καταπολεμούνται με αντιβιοτικά τα οποία θα πάρουμε μόνο αν τα συστήσει ο γιατρός και αφού η ίωση ξεπεράσει το χρονικό διάστημα που εκείνος κρίνει.
ΔΕΝ παίρνουμε αντιβιοτικό επειδή έχουμε πονόδοντο. Επισκεπτόμαστε τον οδοντίατρο και αυτός με τους χειρισμούς του και μόνο μπορεί να μας ανακουφίσει.
ΔΕΝ παίρνουμε αντιβιοτικό μετά από εξαγωγή δοντιού, εφόσον είμαστε υγιείς και δεν μας το σύστησε ο γιατρός μας.
ΔΕΝ παίρνουμε το ΙΔΙΟ αντιβιοτικό αν χρειαστεί, αν δεν έχουν περάσει 3 – 6 μήνες γιατί διαφορετικά η ανάπτυξη μικροβιακής αντοχής είναι βέβαιη.

 

Ο Bill Gates μάς εξηγεί ποια είναι η «ασφαλέστερη» ηλικία για να δώσουμε στο παιδί μας ένα κινητό τηλέφωνο

Ο Bill Gates είναι βέβαιο ότι είναι αυστηρός αναφορικά με το πώς τα παιδιά του χρησιμοποιούν την ίδια την τεχνολογία που ο ίδιος βοήθησε να φτάσει μέχρι το ευρύ κοινό.

 

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή στη Mirror, ο μεγιστάνας της τεχνολογίας είπε ότι τα παιδιά του δεν είχαν το δικαίωμα να έχουν το δικό τους κινητό τηλέφωνο μέχρι την ηλικία των 14. “Συχνά ορίζουμε την ώρα μέσα στη μέρα μετά από την οποία δεν μπορεί να γίνεται χρήση κινητού και στην περίπτωσή τους τα βοηθά να κοιμηθούν σε μια λογική ώρα “, είπε. Ο Gates πρόσθεσε ότι τα παιδιά δεν επιτρέπεται να έχουν κινητά τηλέφωνα στο τραπέζι, αλλά τους επιτρέπεται να τα χρησιμοποιούν για εργασίες στο σπίτι ή για μελέτη.

 

Τα παιδιά των Gates, τώρα 20, 17 και 14, είναι όλα πάνω από την ελάχιστη ηλικία για να έχουν τηλέφωνο, αλλά εξακολουθούν να τους απαγορεύουν να έχουν οποιοδήποτε προϊόν της Apple στο σπίτι – χάρη στην πολύχρονη αντιπαλότητα του Gates με τον ιδρυτή της Apple, Steve Jobs.

 

Ενώ η επιλογή των γονέων μπορεί να φαίνεται σκληρή, οι Gates ίσως και να ήξεραν τι έκαναν όταν το έκαναν αυτό. Σύμφωνα με την έκθεση 2016 «Παιδιά & Τεχνολογία: Η Εξέλιξη των Σημερινών Ψηφιακών Ιθαγενών», η μέση ηλικία που ένα παιδί παίρνει το πρώτο smartphone είναι τώρα 10,3 χρόνια.

“Νομίζω ότι η ηλικία θα γίνει ακόμα μικρότερη, επειδή οι γονείς έχουν κουραστεί να τους ζητούν τα παιδιά το κινητό τους”, δήλωσε ο Stacy DeBroff, διευθύνων σύμβουλος της Influence Central, στους The New York Times.

 

Ο James P. Steyer, διευθύνων σύμβουλος του Common Sense Media, ένος μη κερδοσκοπικού οργανισμού που γράφει κριτικές περιεχομένων και προϊόντων για οικογένειες, δήλωσε επίσης στους Times ότι έχει και έναν αυστηρό κανόνα για τα παιδιά του όταν πρόκειται για κινητά τηλέφωνα: “Παίρνουν κινητό μόνο όταν ξεκινήσουν το γυμνάσιο και μόνο όταν έχουν αποδείξει ότι έχουν αυτοσυγκράτηση.” “Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και δεν υπάρχει μαγικός αριθμός”, είπε. «Η ηλικία ενός παιδιού δεν είναι τόσο σημαντική όσο η δική του ευθύνη ή το επίπεδο ωριμότητάς του».

Το PBS Parents παρέχει επίσης μια λίστα ερωτήσεων που οι γονείς πρέπει να απαντήσουν πριν δώσουν στο παιδί τους το πρώτο τους τηλέφωνο. Δείτε ολόκληρη την παρακάτω λίστα:

  • Πόσο ανεξάρτητα είναι τα παιδιά σας;
  • Τα παιδιά σας “χρειάζονται” να είναι σε επαφή για λόγους ασφαλείας – ή κοινωνικούς; Πόσο υπεύθυνα είναι;
  • Μπορούν να αντιληφθούν την έννοια των ορίων χρόνου ομιλίας και εφαρμογών για κατέβασμα;
  • Μπορείτε να τα εμπιστευθείτε να μη στέλνουν μηνύματα κατά τη διάρκεια του μαθήματος, να μην ενοχλούν τους άλλους με τις συνομιλίες τους και να χρησιμοποιούν τις λειτουργίες μηνυμάτων, φωτογραφιών και βίντεο με υπευθυνότητα (και όχι να ενοχλούν ή να παρενοχλούν τους άλλους);
  • Χρειάζονται πραγματικά ένα smartphone που είναι επίσης η μουσική συσκευή τους, μια φορητή συσκευή αναπαραγωγής ταινιών και παιχνιδιών και μια πύλη στο Διαδίκτυο;
  • Χρειάζονται κάτι που δίνει πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία τους στους φίλους τους – και ίσως και σε κάποιο ξένο, όπως επιτρέπουν μερικές από τις νέες εφαρμογές;
  • Και θέλετε να προσθέσετε όλα τα έξοδα μιας νέας συσκευής; (Προσπαθήστε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας όταν ανακοινώσουν ότι το νέο έξυπνο τηλέφωνο τους έχει πέσει στην τουαλέτα …)

 

Μετάφραση Ελένη Βασάλου

Πηγή: https://www.good.is/

Φτιάχνουμε ένα μικρό σπιτάκι στον κήπο για τα παιδιά

Τα παιδιά θέλουν πάντα να έχουν το δικό τους χώρο όπου μπορούν να παίξουν, να δημιουργήσουν και να απολαύσουν το μικρό τους σύμπαν. Αυτό το στοιχείο είναι πραγματικά σημαντικό για την ανάπτυξη της ανεξαρτησίας και της φαντασίας τους, καθώς είναι ένας τόπος όπου δεν υπάρχουν όρια.

Αν έχετε κι εσείς ένα κήπο τότε μπορείτε να τους παρέχετε έναν επιπλέον χώρο, αποκλειστικά και μόνο για εκείνα!

Ας δούμε μερικές ιδέες για ένα μικρό σπιτάκι στον κήπο!

Γιορτή της Μητέρας 2017: Πότε θα γιορταστεί φέτος;

Η μητρότητα τιμάται κάθε χρόνο στη Γιορτή της Μητέρας. Είναι αλήθεια ότι η γυναίκα εδώ και αιώνες έχει ταυτιστεί με τη γονιμότητα και τη μητρότητα, με την τελευταία να αποτελεί προτεραιότητα στη ζωή των περισσότερων γυναικών. Η αλήθεια είναι ότι η ζωή μιας γυναίκας που γίνεται μητέρα αρχίζει να αλλάζει από την περίοδο της εγκυμοσύνης, οδηγώντας σιγά σιγά να βιώνει το θαύμα της ζωής.
Οι μητέρες τιμώνται τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, ως εκ τούτου φέτος η γιορτή της Μητέρας θα εορταστεί στις 14 Μαΐου.
Το 1865 ιδρύθηκε το Κίνημα Mothers Friendships Day το οποίο προέβλεπε συναντήσεις με το όνομα Mothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν εμπειρίες. Το 1870 διοργανώθηκε στη Βοστόνη μια μεγάλη συγκέντρωση μητέρων με τίτλο Peace and Motherhood και με αίτημα να μην στέλνονται παιδιά στον πόλεμο.

Η ημέρα της μητέρας στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η γιορτή της μητέρας συνδέθηκε με την εορτή της Υπαπαντής (2 Φεβρουαρίου).
Τότε η ορθόδοξη εκκλησία γιορτάζει την Παναγία με τον Ιωσήφ που πηγαίνουν τον 40ήμερο Ιησού στο Ναό για ευλογία.
Από τη δεκαετία του 1960 ο εορτασμός κατά την ημερομηνία αυτή ατόνησε και καθιερώθηκε η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

Ο Ήλιος στο παιδικό δωμάτιο, με πινελιές κίτρινου!

Ηλιόλουστο δωμάτιο, με κίτρινες αποχρώσεις!

Ένα από τα ωραιότερα χρώματα για το παιδικό δωμάτιο, ένα δωμάτιο που πρέπει να εμπνέει τα παιδιά να παίξουν και να δημιουργήσουν. Το κίτρινο σε επιλεγμένα σημεία – μικρούς τοίχους και γωνίες, ταπετσαρίες, μια μεγάλη κίτρινη ντουλάπα, μικροέπιπλα, κουρτίνες ή φωτιστικό, μαξιλάρες, καδράκια ή μικρά χαλιά- σίγουρα κάνουν τη διαφορά και προετοιμάζουν για κέφι και διασκέδαση!