Η Ένωση Αθλητικής Ναυαγοσωστικής Ελλάδος υλοποιεί το εγκεκριμένο από διεθνείς οργανισμούς και εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα του Baywatch, πρόγραμμα πρόληψης πνιγμών «Τσάρλι ο διασώστης».
Το διεθνές εκπαιδευτικό πρόγραμμα πρόληψης πνιγμών «Τσάρλι ο διασώστης» θυμίζει την ανάγκη λήψης μέτρων ασφάλειας προσφέροντας γνώσεις κολύμβησης, ανάνηψης, επιβίωσης, εφαρμοσμένης και αθλητικής ναυαγοσωστικής με διαθεματικότητα και παιγνιώδη μορφή. Οι αναγνώστες λαμβάνουν Βεβαίωση Επίτευξης. Διανέμεται δωρεάν για να ενισχύσει κάθε οργανισμό που προσπαθεί να κάνει τον πλανήτη ασφαλή.
Διατίθεται εδώ (sportlifesaving.blogspot.com).
Ο βραβευμένος στο Hall of Fame δημιουργός του προγράμματος, Δρ. Στάθης Αβραμίδης, Στέλεχος του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας, Ακαδημαϊκός Υπότροφος Εφαρμοσμένης και Αθλητικής Ναυαγοσωστικής του ΤΕΦΑΑ -ΕΚΠΑ και Πρόεδρος της Ένωσης Αθλητικής Ναυαγοσωστικής Ελλάδος, αναφέρει: «Η εκπαίδευση είναι ο καλύτερος τρόπος για την μείωση των τραυματισμών. Αυτό το πρόγραμμα υπηρετεί ένα ανώτερο σκοπό και ένα προσωπικό χρέος. Ευχαριστώ συνεργάτες, οργανισμούς, αξιολογητές, τον Greg και την Tai που με εμπιστεύτηκαν και όσους το υλοποιήσουν. Ο πνιγμός είναι πολυπαραγοντικό πρόβλημα. Μόνο ενωμένοι μπορούμε να τον μειώσουμε». Το πρόγραμμα έχει αξιολογηθεί από 19 ειδήμονες 8 χωρών.
Με αφορμή το πρόγραμμα, ρωτήσαμε τον Δρ. Αβραμίδη, για θέματα σχετικά με την πρόληψη, διάσωση και φροντίδα από τραυματισμούς στο νερό που αφορούν όλους μας και κυρίως τα παιδιά.
Infokids: Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία να ξεκινήσει ένα παιδί να μαθαίνει κολύμπι;
Αβραμίδης: Η γέννησή του. Γιατί αισθάνεται ως φυσικό περιβάλλον του το νερό, στο οποίο βρισκόταν επί 9 μήνες στην κοιλιά της μητέρας του. Αν ξεκινήσει κανείς έγκαιρα για το παιδί του μαθήματα βρεφικής κολύμβησης, θα έχει σημαντικά πλεονεκτήματα σε ψυχολογικό και φυσιολογικό τομέα. Τα μαθήματα πριν τον 6ο μήνα ζωής, βοηθούν στο να μπορεί το παιδί να κάνει ευκολότερα βυθίσεις, γιατί δεν έχει χαθεί ακόμα το καταδυτικό αντανακλαστικό, χάρη στο οποίο κατά την βύθιση κλείνουν αυτόματα τα μάτια και το στόμα του.
Εάν ένα παιδί φοβάται το νερό, πώς μπορούμε να το κάνουμε να ξεπεράσει το φόβο του;
Με το παιχνίδι που μπορεί να πραγματοποιηθεί κοντά στο νερό. Προοδευτικά θα βάζει μέρη του σώματός του στο νερό (πχ για να πιάσει κάποιο αντικείμενο που βυθίστηκε, θα αναγκαστεί να σκύψει και να βρέξει το πρόσωπό του).
Ποιο είναι το καλύτερο βοήθημα για ένα παιδί, μπρατσάκια, σωσίβιο, σανίδα ή κάτι άλλο; Είναι ασφαλή τώρα και ως επιφάνεια, λόγω και της πανδημίας του κορωνοϊού;
Η ασφάλεια του παιδιού δεν πρέπει να βασίζεται στα βοηθήματα επίπλευσης επειδή δημιουργούν ψευδαίσθηση ασφάλειας. Ο σωστός τρόπος εκμάθησης προϋποθέτει την παρουσία ενηλίκου που θα βοηθήσει το παιδί να δυναμώσει κάνοντας κινήσεις επίπλευσης, και όχι εξοπλισμό «υποκατάστατο» της κολυμβητικής ικανότητας που ακόμα δεν έχει αναπτυχθεί.
Πόσο αλλάζει η δουλειά του ναυαγοσώστη μετά και την πανδημία, καθότι θα πρέπει να έρχεται σε επαφή με τον άνθρωπο που θα κινδυνεύσει;
Η ερώτηση είναι σωστή. Πράγματι υπάρχει ρίσκο στην χορήγηση καρδιο-αναπνευστικής ανάνηψης σε άτομο που έχασε την αναπνευστική ή καρδιακή λειτουργία. Υπάρχει κίνδυνος μεταφοράς του κορονοϊού από και προς τον ναυαγοσώστη. Για τον λόγο αυτό, διεθνείς οργανισμοί International Life Saving Federation, International Drowning Researcher’s Alliance και International Maritime Rescue Federation εξέδωσαν κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο χορήγησης οξυγόνου στον πάσχοντα. Η Ένωση Αθλητικής Ναυαγοσωστικής Ελλάδος, συμμετείχε από πλευράς Ελλάδας στην θέσπιση αυτών των οδηγιών. Εάν υπάρχει φόβος μόλυνσης, ο ανανήπτης μπορείς να κάνει ΜΟΝΟ συμπιέσεις στο στήθος ΧΩΡΙΣ εμφυσήσεις, τοποθετώντας ένα ύφασμα στο πρόσωπο του θύματος για την αποφυγή διασποράς σταγονιδίων. Εάν υπάρχει συγγενής πρόθυμος και εκπαιδευμένος να κάνει τις εμφυσήσεις, σε συνεργασία με τον ναυαγοσώστη που θα εκτελεί τις συμπιέσεις. Τέλος, όπου υπάρχει εξοπλισμός (μάσκα τσέπης ή αναπνευστικός ασκός με βαλβίδα), θα χρησιμοποιείται.
Αυτές τις ημέρες, και ιδιαίτερα το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, παρατηρήσαμε ότι δεν υπήρχε ναυαγοσώστης σε παραλίες, παρόλο που υπήρχε η σχετική θέση; Γιατί συνέβη αυτό; Πότε θα αρχίσει η παρουσία των ναυαγοσωστών στην παραλία;
Λόγω κορονοϊου, το θεσμικό πλαίσιο που προέβλεπε ναυαγοσώστη από 1η Ιουνίου, μετέθεσε την έναρξη της παρουσίας του στην 1η Ιουλίου. Θεωρώ την απόφαση λανθασμένη.
Έχουν βοηθήσει καθόλου τα παιδιά τα μαθήματα κολύμβησης από τα σχολεία;
Δεν έχω διαθέσιμα στοιχεία. Παρόλα αυτά, είναι βέβαιο ότι κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση. Η εισαγωγή του μαθήματος της κολύμβησης στο σχολείο ήταν το όνειρο του πρωτοπόρου της κολύμβησης Παναγιώτη Νάστου πριν 114 χρόνια και του πρωτοπόρου της επαγγελματικής ναυαγοσωστικής Λουκά Μπισταράκη πριν από μισό αιώνα. Την ιδέα υλοποίησε ένας εξαιρετικός πρώην Διευθυντής Φυσικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας, ο Δρ. Κώστας Αλεξίου. Στο χέρι μας είναι να κάνουμε κάθε καλό ακόμα καλύτερο, είτε επεκτείνοντάς το σε άλλα σχολεία, είτε αυξάνοντας την διάρκεια και το περιεχόμενο του μαθήματος.
Ποιες παραλίες ενδείκνυνται περισσότερο για τα παιδιά;
Οι παραλίες που δεν έχουν ρεύματα και απότομα κατηφορικό βυθό ή πυθμένα με αχινούς.
Ποια είναι η ενδεδειγμένη απόσταση από την ακτή για να κολυμπήσει ένα παιδί;
Η ερώτηση θα έπρεπε να αναφέρεται στο βάθος. Ασφαλές βάθος είναι αυτό στο οποίο ο καθένας πατάει.
Ποια είναι τα πιο συχνά ατυχήματα που μπορεί να συμβούν στην παραλία;
Έγκαυμα, γρατζουνιά, επιληψία και τσίμπημα από τσούχτρα ή αχινό.
Τι θα πρέπει να κάνουν οι γονείς σε περίπτωση που ένα παιδάκι παρασυρθεί από το κύμα;
Να φωνάξουν τον ναυαγοσώστη. Αν δεν υπάρχει, να προβούμε με την παρακάτω σειρά ενεργειών στην διάσωση. Διάσωση απλώνοντας ένα άκρο του σώματος μας (χέρι ή πόδι). Διάσωση με περπάτημα στο νερό μέχρι εκεί που πατάμε. Διάσωση με πέταγμα αντικειμένου (μπάλα, κολυμβητική σανίδα, lifejacket, ακόμα και ρεζέρβα αυτοκινήτου). Διάσωση με πλωτό μέσο (βάρκα, ταχύπλοο κτλ). Διάσωση με βοήθημα επίπλευσης (σωσίβιο, σανίδα και οτιδήποτε μπορεί να απλωθεί στο θύμα ώστε να το πιάσει χωρίς να έρθει σε επαφή με εμάς). Η τελευταία λύση είναι η διάσωση με άμεση σωματική επαφή στην οποία προσεγγίζουμε τον πάσχοντα ΠΑΝΤΑ από πίσω.
Σχετικά με τον δευτερεύοντα πνιγμό, ποιες είναι οι ενδείξεις που θα πρέπει να κινητοποιήσουν τους γονείς και πώς πρέπει να διαχειριστούν την κατάσταση;
Έντονος βήχας σε διάστημα 3 ημερών.
Εάν το παιδί ζητήσει κάτι να φάει, τι θα πρέπει να του προσφέρουν οι γονείς, προκειμένου να είναι πιο εύπεπτο και να μην δημιουργήσει προβλήματα;
Η τροφή δεν ενοχοποιείται για τον πνιγμό. Για αυτό πολλοί οργανισμοί στον κόσμο την έχουν αφαιρέσει από τις προειδοποιήσεις τους. Παρόλα αυτά, κανένας οργανισμός από όσους ξέρω, δεν συστήνει την οποιαδήποτε επικαιροποίηση γύρω από τον μύθο του «κολυμπάμε 3 ώρες μετά το φαγητό». Για αυτό τον λόγο και κυρίως επειδή είμαστε γενικά απείθαρχοι, πάντα προτείνω τον ίδιο κανόνα των 3 ωρών μετά από βαρύ φαγητό και της 1 ώρας μετά από κάτι ελαφρύ.
Τι θα πρέπει να έχει η τσάντα θαλάσσης μίας οικογένειας με μικρά παιδιά;
Αντηλιακό με ικανοποιητικό δείκτη προστασίας, άφθονα υγρά, καπέλο, μπλούζα με μανίκια για προστασία από τον ήλιο και ένα μικρό φαρμακείο.
Τι θα συστήνατε στους γονείς που μας διαβάζουν ως μακροπρόθεσμο μέσο προετοιμασίας των παιδιών τους γύρω από τραυματισμούς μέσα και γύρω από το νερό;
Θα τους σύστηνα ανεπιφύλακτα να δραστηριοποιηθούν με την αθλητική ναυαγοσωστική. Είναι άθλημα αναψυχής (δηλαδή ΜΗ αγωνιστικού αθλητισμού). Είναι σχετικά νέο στην Ελλάδα και πολλά υποσχόμενο. Αν περιηγηθούν στην σελίδα της Ένωσης Αθλητικής Ναυαγοσωστικής Ελλάδος, θα δουν ότι τα αγωνίσματα είναι συναρπαστικά για μεγάλους και μικρούς, είτε ξέρουν είτε όχι κολύμβηση. Τους προετοιμάζουν με παιγνιώδη τρόπο για την «κακή στιγμή». Στο τέλος Σεπτεμβρίου, φιλοδοξούμε να οργανώσουμε το Κύπελλο Αθλητικής Ναυαγοσωστικής Ελλάδος. Δικαίωμα συμμετοχής θα έχουν όσοι γίνουν μέλη δωρεάν εδώ. Ας χρησιμοποιήσουμε το παράδειγμα του Τσάρλι ως παιδικού ήρωα για να παρακινήσουμε τα παιδιά να ασχοληθούν με την εκμάθηση πρώτης βοήθειας και αθλητικής ναυαγοσωστικής.
