«Γεια σου μπαμπά. Είναι Κυριακή και οι Κυριακές είναι οι αγαπημένες μου μέρες. Είναι οι μέρες που περνάμε μαζί και αυτές οι στιγμές είναι οι πιο αγαπημένες μου σε όλο τον κόσμο!».
Έτσι ξεκινά το γράμμα ενός παιδιού στον μπαμπά του, στο οποίο περιγράφει το γιατί αγαπά τόσο πολύ τις ώρες που περνούν μαζί οι δυο τους. Διαβάστε το και πείτε μας αν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο δώρο από αυτό για την Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα που γιορτάζεται αυτή την Κυριακή 17 Ιουνίου.
«Μου έλειψες πολύ τις ώρες που ήσουν στην δουλειά αυτή την εβδομάδα. Εύχομαι να μπορούσα να δουλέψω και εγώ για να είμαστε συνέχεια μαζί, αλλά δεν μπορώ. Πρέπει να μεγαλώσω. Όταν αυτό γίνει, όμως, θέλω να είμαι ακριβώς όπως εσύ.
Οπότε, μπαμπά, ξέρεις γιατί είμαι τόσο ενθουσιασμένος που θα περάσουμε μαζί λίγο χρόνο σήμερα;
Ανυπομονώ να πάω βόλτα μαζί σου. Θα βουρτσίσω τα δόντια μου όσο πιο γρήγορα μπορώ, δεν θα καθυστερήσω καθόλου να ετοιμαστώ όπως κάνω με την μαμά, για να φύγουμε αμέσως!
Είμαι ενθουσιασμένος, επειδή με κάνεις και γελάω. Μου αρέσει που είμαι ο καλύτερός σου φίλος. Και εσύ είσαι ο καλύτερός μου φίλος και είσαι και ο μπαμπάς μου και αυτό τα κάνει όλα καλύτερα.
Μου αρέσει όταν περνάμε χρόνο όλοι μαζί ως οικογένεια, αλλά ο χρόνος σου μαζί μου είναι ιδιαίτερος. Ξέρω, ότι αυτό το πρωινό που θα περάσουμε μαζί θα γελάσουμε με μικρά και αστεία πράγματα που η μαμά δεν θα καταλάβαινε. Θα με γαργαλήσεις πριν με δέσεις στο κάθισμα και, ενώ θα πηγαίνουμε βόλτα, θα παίξουμε το πιο ξεκαρδιστικό παιχνίδι με λέξεις, το οποίο ΛΑΤΡΕΥΩ. Είσαι τόσο αστείος μπαμπά.
Όταν φτάσουμε στην παιδική χαρά ξέρω, ότι θα έχω έναν σύντροφο στο παιχνίδι μου. Θα κάνουμε τσουλήθρα, θα σκαρφαλώσουμε στα σχοινιά, θα με κουνήσεις μέχρι να φτάσω πολύ ψηλά στην κούνια και θα χοροπηδήσουμε μαζί γύρω από πέτρες, τραμπάλες και παιχνίδια.
Αν πέσω και χτυπήσω – πράγμα που δεν θέλω γιατί πονάει πολύ – θα με πάρεις αγκαλιά και εγώ εκεί θα νιώσω ασφάλεια. Τα δυνατά σου χέρια και η “μπαμπαδίστικη” μυρωδιά σου θα με ηρεμήσουν. Θα μείνω εκεί για λίγο και έπειτα θα είμαι ελεύθερος να φύγω πάλι για παιχνίδι.
Κι όταν έρθει η ώρα να φύγουμε ξέρω, ότι θα με πάρεις αγκαλιά για να μην κουράζομαι άλλο ή – ακόμα καλύτερα – θα με σηκώσεις στους ώμους σου και τότε θα είμαι ψηλότερος από εσένα, δηλαδή, πάρα πάρα πολύ ψηλός!
Μετά την παιδική χαρά θα πάμε μαζί για γλυκάκι. Το ξέρω, ότι θα πάμε γι’ αυτό θα είμαι καλό παιδί. Θα φτιάξεις ένα μουστάκι από καφέ ή γάλα και θα μου πεις, πως είσαι ο Άγιος Βασίλης. Αχ, μπαμπά! Είσαι τόσο αστείος!
Κι όταν γυρίσουμε σπίτι θα πάρω την μαμά μια μεγάλη αγκαλιά, γιατί μου έλειψε και την αγαπώ και εκείνη πολύ, αλλά για όλη την υπόλοιπη ημέρα θα έχω πάνω μου την μυρωδιά σου. Την “κόλλα” σου. Το μεσημέρι θα με κοιμήσεις χαϊδεύοντας μου το κεφαλάκι μου και θα ‘μαι τόσο κουρασμένος που δεν θα σου πάρει πολύ ώρα. Το απόγευμα θα θέλω να έρθω μαζί σου για περπάτημα. Όλα θέλω να τα κάνω μαζί σου σήμερα, μπαμπά! Το να περνάω χρόνο μαζί σου είναι ό,τι καλύτερο! Μου αρέσει περισσότερο και από τον Spiderman, μπαμπά μου, αλήθεια!
Με αγάπη
ο γιος σου».
Τι θα έγραφε το δικό σας παιδί στο γράμμα του για εσάς, μπαμπάδες;













