Συντάκτης: Κωνσταντίνα Ντουντούμη

Τα 6+1 νεότερα δεδομένα για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού

Μία από τις σημαντικότερες πτυχές στη ζωή ενός νεογέννητου μωρού είναι ο θηλασμός, ο οποίος  δεν επηρεάζει μόνο την υγεία του βρέφους, αλλά και της μητέρας του.

Ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός, μάλιστα, συστήνεται μέχρι το τέλος του 6ου μήνα και παράλληλα με την χορήγηση στερεών τροφών μέχρι τα 2 έτη, ανάλογα με την επιθυμία της δυάδας, μητέρα-παιδί. Το μητρικό γάλα αποτελεί την καταλληλότερη μορφή σίτισης για τα βρέφη και περιέχει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά (σάκχαρα, πρωτεΐνες, λίπη, ιχνοστοιχεία) απόλυτα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του βρέφους για το οποίο προορίζεται. Επιπλέον είναι πλούσιο σε κύτταρα, ορμόνες και ανοσοσφαιρίνες.

Τα οφέλη του μητρικού θηλασμού, με βάση και νεότερα, επιστημονικά δεδομένα, τόνισε και η παιδίατρος, κα. Βράιλα Βενετία σε ομιλία της σε εκδήλωση στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού, η οποία ξεκινά την πρώτη ημέρα του Νοεμβρίου και τελειώνει την έβδομη.

  • Το μητρικό γάλα αποτελεί την καταλληλότερη μορφή σίτισης για τα βρέφη και περιέχει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά (σάκχαρα, πρωτεΐνες, λίπη, ιχνοστοιχεία) απόλυτα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του βρέφους για το οποίο προορίζεται. Επιπλέον είναι πλούσιο σε κύτταρα, ορμόνες και ανοσοσφαιρίνες.
  • Ο Μητρικός Θηλασμός μειώνει στατιστικά σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης λοιμώξεων στο βρέφος (ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού,  πεπτικού, ωτίτιδων), τον κίνδυνο του συνδρόμου αιφνίδιου βρεφικού θανάτου και της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας στα παιδιά.
  • Δρα προστατευτικά στην εμφάνιση παιδικής παχυσαρκίας, ενώ υπάρχει συζήτηση για τα ερευνητικά δεδομένα που αφορούν στη μείωση των αλλεργικών εκδηλώσεων και του σακχαρώδη διαβήτη.
  • Αρκετές μελέτες εστιάζουν στην επίδραση του Μητρικού Θηλασμού στη νευροαναπτυξιακή εξέλιξη του παιδιού. Παρά το γεγονός ότι φαίνεται να συμβάλει στην καλύτερη γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη, λόγω των συστατικών του αλλά και της ενίσχυσης του δεσμού μητέρας-παιδιού, δεν αποτελεί αποδεδειγμένο καθοριστικό παράγοντα.
  • Αδιαμφισβήτητη είναι η αξία του μητρικού γάλακτος για τα πρόωρα νεογνά, τόσο ως προς τη διατροφική του αξία, όσο και για την πρόληψη λοιμώξεων και κυρίως της νεκρωτικής εντεροκολίτιδας.
  • Νεότερα δεδομένα συνδέουν τον Μητρικό Θηλασμό με την ανάπτυξη του εντερικού μικροβιώματος, δηλαδή τους μη παθογόνους μικροοργανισμούς που αποικίζουν το εντερικό επιθήλιο και προέρχονται από το δέρμα και τον μαζικό αδένα της μητέρας. Ο εποικισμός κατά τις 1000 πρώτες ημέρες ζωής είναι καθοριστικός για την δια βίου σύνθεσή του. Το μικροβίωμα των παιδιών που θηλάζουν είναι αποδεδειγμένα διαφορετικό από των παιδιών που δεν θηλάζουν, δρα προστατευτικά έναντι λοιμώξεων και εμποδίζει τον αποικισμό από άλλα παθογόνα βακτήρια που δυνητικά διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Η σύσταση του μικροβιώματος έχει συσχετιστεί με άσθμα, παχυσαρκία και νευροαναπτυξιακές διαταραχές. Το μικροβίωμα φαίνεται να συνδέεται με τη μακροχρόνια σωματική υγεία αλλά και τη γνωστική και ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του ανθρώπου. Το μητρικό γάλα, τόσο με τα συστατικά του όσο και με την επίδρασή του στη σύνθεση του μικροβιώματος, επιδρά ευεργετικά στην εμφάνιση ορισμένων γενετικών χαρακτηριστικών μέσω των επιγενετικών μηχανισμών. Πρόκειται για έναν μηχανισμό μεταβολών στην έκφραση του γενετικού υλικού κάτω από την επίδραση περιβαλλοντικών παραγόντων που δυνητικά κληρονομούνται.

Τα πλεονεκτήματα του θηλασμού για τις μητέρες

  • Όσον αφορά τις μητέρες, ο Μητρικός Θηλασμός συμβάλλει στη γρήγορη απώλεια βάρους μετά τον τοκετό και μειώνει την επίπτωση του καρκίνου του μαστού (4,3% για κάθε χρόνο θηλασμού). Πρόσθετα, φαίνεται να μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών και τον πιθανό κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη και δυσλιπιδαιμίας.

Η κυρία Βράιλα τόνισε την αξία του Μητρικού Θηλασμού αναφέροντας ενδεικτικά: «Υπολογίζεται ότι η αύξηση του Μητρικού Θηλασμού σε παγκόσμια κλίμακα μπορεί να αποτρέψει 823.000 θανάτους παιδιών ηλικίας κάτω των 5 ετών ετησίως, και 20.000 θανάτους από καρκίνο του μαστού».

“Δεν θα σταματήσω να παίρνω αγκαλιά τον γιο μου, όσο κι αν έχει μεγαλώσει”

Πότε ήταν η τελευταία φορά που πήρατε αγκαλιά τα παιδιά σας; Πότε ήταν η τελευταία φορά που τα χαϊδέψατε, τους τραγουδήσατε, παίξατε μαζί τους;

Αν τα παιδάκια έχουν περάσει την ηλικία των 10 ετών είναι πολύ πιθανό να έχετε ήδη ξεχάσει όλα τα παραπάνω. Αν, όμως, όχι προλαβαίνετε να τα χαρείτε ακόμα. Μία μαμά, η οποία συνειδητοποίησε νωρίς ότι οι τόσο αγαπημένες αγκαλιές με τα παιδιά της, σύντομα θα τελειώσουν, αποφάσισε να χαρεί κάθε λεπτό από όσες της απομένουν.

Σε ένα κείμενο που έγινε viral στα social media, εξηγεί το γιατί:

«Την περασμένη εβδομάδα κρατούσα τον 5 ετών γιο μου αγκαλιά μέσα στο ψιλικατζίδικο . ήταν πολύ κουρασμένος και εγώ ένιωθα πως τον είχα αγκαλιάσει ελάχιστα εκείνη την ημέρα. Και καθώς τον έβγαζα από το αυτοκίνητο και συνειδητοποίησα πως, πλέον, έχει το μισό μου βάρος, θυμήθηκα ένα ποίημα που διάβαζα κάποτε – για να είμαι απόλυτα ειλικρινής ήταν ένα meme στο Facebook – αλλά τόνιζε πόσο σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι θα υπάρξει μια τελευταία φορά που θα κάνεις κάτι με το παιδί σου, αλλά δεν τότε δεν θα συνειδητοποιείς ότι είναι η τελευταία φορά. Θα υπάρξει όντως μία τελευταία φορά που θα πάρω αγκαλιά τον γιο μου. Θα τον χαϊδέψω, θα ον γαργαλήσω, θα του τραγουδήσω, θα τον κάνω να νιώσει πόσο τον αγαπώ και μετά… δεν θα τον κουβαλήσω στην αγκαλιά μου ΠΟΤΕ ξανά. Στην κυριολεξία, ποτέ. Μια μέρα θα με ξεπεράσει σε ύψος και σε βάρος. Μια μέρα η πλάτη μου δεν θα αντέχει άλλο, τα χέρια μου θα λυγίζουν από το βάρος του και θα τον αφήσω κάτω. Και δεν θα τον κρατήσω ξανά με τον ίδιο τρόπο. Σήμερα δεν είναι μια τέτοια μέρα, ακόμα κι αν τα χέρια μου τρέμουν. Συνειδητοποιώ ότι η μέρα που θα σταματήσουν όλα αυτά πλησιάζει , αλλά δεν είναι η σημερινή. Σήμερα θα τον κρατήσω λίγο ακόμα».

 

Τα 3Α που δίνουν λύση στα άσχημα ξεσπάσματα των μικρών παιδιών

Έχετε παιδί κάτω των 4 ετών και σας προβληματίζουν για τα ξεσπάσματα του; Έχετε στο μυαλό σας τα τρία βασικά “Α” για το χειρισμό της συπεριφοράς των μικρών παιδιών; Η Σπυριδούλα Κώτση, παιδοψυχίατρος, συμβουλεύει τους γονείς πώς θα πρέπει να χειριστούν αποτελεσματικά τα νευρικά ξεσπάσματα και τις εκρήξεις θυμού των νηπίων.

Α-ΠΟΣΠΑΣΗ της προσοχής του παιδιού: τραβήξτε την προσοχή του σε κάτι άλλο από αυτό που το αναστάτωσε. Προσφέρετε κάτι ελκυστικό, δείξτε του κάτι ενδιαφερον, ώστε να ξεχαστεί και να απομακρυνθεί από την πηγή του εκνευρισμού.

Α-ΓΝΟΗΣΗ της ακατάλληλης συμπεριφοράς. Μπορεί να νιώθετε οτι οι φωνές και τα κλάματα σας φέρνουν σε αμηχανία, όμως συχνα φτανει κανεις να μη δώσει σημασία για να ατονήσει το ξέσπασμα. Προσοχή όμως όταν η συμπεριφορα είναι απειλητική για την ασφάλεια ή τη σωματική ακεραιότητα του παιδιού! Εκεί η αγνόηση ισοδυναμεί με ανευθυνότητα.

Α-ΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ με “φυσική”, όπως λέγεται, καθοδήγηση. Πιάστε το παιδί από το χεράκι, πάρτε το αγκαλιά και χωρίς φωνές, απομακρύνετέ το από το «καυτό» σημείο. Κάντε ένα μικρό time out σε μια πιο ήσυχη γωνία. Μπορείτε να συνδυάσετε την απομάκρυνση με την απόσπαση

Θυμηθείτε: Δεν λέμε πολλά λόγια στο μικρό παιδί, μαλώνοντας το τη στιγμή του ξεσπάσματος. Ηχούν ακαταλαβίστικα στα αυτιά του, το αναστατώνουν, το κάνουν ακόμα πιο διασπαστικό.

Έχουν νόημα μόνο για εμάς που τα λέμε, ή για τους γύρω που πιθανόν ενοχλούνται ή παρατηρούν. Το μικρό παιδί που ξεσπά χρειάζεται λιγότερα ερεθίσματα για να ηρεμήσει και ο υψηλός, απειλητικός τόνος της φωνής των ενηλίκων, οι απότομες κινήσεις και οι σύνθετες προτάσεις φέρνουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα.

Και, εννοείται, πως όταν μιλάμε για μικρά παιδιά το επιχείρημα “πρέπει να μάθει να ακούει” είναι χωρίς νόημα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν είναι δεκτικός στη μάθηση όταν βρίσκεται σε κατάσταση εκνευρισμού, έντασης ή θυμού. Συνεπώς οι στιγμές αυτές δεν μπορούν να γίνουν διδακτικές. Η απομάκρυνση, η αγνόηση και η απόσπαση της προσοχής του μικρού παιδιού έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα τη δύσκολη στιγμή. Η πραγματική κατανόηση και αυτοσυγκράτηση έρχονται με τι χρόνο, καθώς το παιδί ωριμάζει γνωστικά, κατανοεί το λόγο και τις οδηγίες και μπορεί, σε κάποιο βαθμό να συγκρατηθεί.

 

 

 

Μαγικές λουλουδένιες γλάστρες: Παιδιά φτιάξτε τα δικά σας έργα τέχνης στην Λεβέντειο Πινακοθήκη (4/11)

Μια κυριακάτικη επίσκεψη για όλη την οικογένεια στη Λεβέντειο Πινακοθήκη. Απολαύστε μια διασκεδαστική Κυριακή, μαζί με την εικαστικό Ιωάννα Φιλίππου, ανακαλύπτοντας την Πινακοθήκη και δημιουργώντας τα δικά σας έργα τέχνης! Όμορφες, δημιουργικές, οικογενειακές στιγμές γεμάτες φαντασία…

Θέμα: «Μαγικές λουλουδένιες γλάστρες!»

Ένα δημιουργικό εργαστήριο εμπνευσμένο από τους πίνακες λουλουδιών των ζωγράφων της Συλλογής του Παρισιού, όπου μικροί και μεγάλοι θα φτιάξουν τις δικές τους τρισδιάστατες λουλουδένιες γλάστρες. Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, θα ανακαλύψουν τα μυστικά και τους συμβολισμούς που κρύβονται μέσα στους πίνακες και με τη φαντασία τους θα φιλοτεχνήσουν τις δικές τους μοναδικές δημιουργίες.

Προτεινόμενες ηλικίες: 3-10

Κόστος: 10 ευρώ για κάθε παιδί (ενήλικες δωρεάν)

Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις, μπορείτε να επικοινωνείτε στο 22668838, εσωτ. 109 (Εκπαιδευτικά Προγράμματα), ή εσωτ. 100, Δευτέρα-Παρασκευή, 10:00-13:00 & 13:30-16:00, ή με email στο education@leventisgallery.org.

Περιορισμένος αριθμός συμμετοχών

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου, 2018
Ώρα: 10:30 – 12:00
Λεβέντειος Πινακοθήκη
Λεωνίδου 5, Λευκωσία

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου δημιουργεί με τα παιδιά: Δωρεάν εργαστήρια δημιουργικής γραφής στην Λευκωσία (3/11)

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζα Κύπρου δημιουργεί με τα παιδιά. Τα εργαστήρια δημιουργικής γραφής για παιδιά που #deneinaisxoleio, χαρακτηρίζονται από όλους υπέροχα και αποτελούν εκπαιδευτικά προγράμματα για οικογένειες, που δεν αντικαθιστούν το σχολείο είναι όμως απαραίτητα και διασκεδαστικά.

Με έμπνευση από τα εκθέματα του Αρχαιολογικού μουσείου του Πολιτιστικού Ιδρύματος, τα παιδιά (8 με 12 ετών), υπό την καθοδήγηση του Σταύρου Λαμπράκη, θα ενεργοποιήσουν την αχαλίνωτη φαντασία τους και θα τη μεταφέρουν στο χαρτί.

Στόχος των εργαστηρίων είναι να μάθουν στα παιδιά μεθόδους ανάπτυξης της δημιουργικής τους σκέψης μέσω του γραπτού λόγου, να καλλιεργήσουν την φαντασία τους, να γράψουν δικές τους ιστορίες, να δημιουργήσουν ήρωες περιπετειών με αφετηρία την αρχαιότητα και να δώσουν χαρακτήρα σε ιστορικές προσωπικότητες.

Δημιουργικά εργαστήρια #deneinaisxoleio

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2018, 10:30 & 12:30

Διάρκεια: 90 λεπτά

Για παιδιά: 8-12 ετών

Εμψυχωτής: Σταύρος Λαμπράκης, Συγγραφέας και Καθηγητής Δημιουργικής Γραφής

Δωρεάν συμμετοχή

Για κρατήσεις καλέστε στο: 22 128182

Πολιτιστικό Ιδρυμα Τραπέζης Κύπρου
Φανερωμένης 86-90

 

Οι «-ίτιδες» που μας μπερδεύουν – Τα 3 πράγματα που πρέπει να ξέρουν οι γονείς όταν μια λοίμωξη εξελίσσεται

«Είναι κολλητική η ωτίτιδα;»

«Έχει 39 πυρετό αλλά δεν είναι ίωση, κρύωσε»

«Έκανα πυρετό γιατρέ από σήμερα το πρωί, ο γιατρός διέγνωσε φαρυγγίτιδα και μου έδωσε αντιβίωση για να μην κολλήσω το παιδί»

«Το παιδί είχε λαρυγγίτιδα το βράδυ, του ξεκίνησαν αντιβίωση»

Και η σύγχυση στο θέμα λοιμώξεις καλά κρατεί.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Τι ακριβώς σημαίνει όταν ένας γιατρός σας δίνει ως διάγνωση «φαρυγγίτιδα» ή οποιαδήποτε άλλη –ίτιδα; Λοίμωξη, ίωση, μικρόβιο, κρύωμα, ευαισθησία, τι ακριβώς;

Ο παιδίατρος, Στέλιος Παπαβέντσης, συμβουλεύει τους γονείς τα 3 πράγματα που πρέπει να ξέρουν όταν μια λοίμωξη εξελίσσεται

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κατανοήσουν όλοι είναι: Δεν είναι κάθε –ίτιδα λοίμωξη, ούτε είναι κάθε –ίτιδα μικρόβιο, και φυσικά δεν θεραπεύεται κάθε –ίτιδα με αντιβιοτικά.

–ίτιδα (πχ λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα, ωτίτιδα, ρινίτιδα, ιγμορίτιδα, σκωληκοειδίτιδα, πνευμονίτιδα, τενοντίτιδα) είναι φλεγμονή σε κάποιο σημείο του οργανισμού μας. Η φλεγμονή είναι τοπική αντίδραση του οργανισμού μας απέναντι σε έναν βλαπτικό, ερεθιστικό παράγοντα. Ανεξάρτητα από το ποιος παράγοντας είναι αυτός, η φλεγμονή έχει κοινά χαρακτηριστικά: επιστρατεύονται τοπικά τα κύτταρα φλεγμονής και οι αντιφλεγμονώδεις παράγοντες, συρρέουν στο σημείο, με αποτέλεσμα εκεί να αναπτύσσεται με το μάτι κοκκινίλα, πρήξιμο, οίδημα, το σημείο να γίνεται πιο ζεστό και να πονάει. Είτε μιλάμε για το γόνατο, είτε για το φάρυγγα, είτε για το έντερο.

Απέναντι σε τι μπορεί να αντιδρά ο οργανισμός μας; Δύο κατηγορίες ερεθιστικών παραγόντων:

–Εξωγενείς:

  • Μικρο-οργανισμοί που εισέρχονται στο σημείο εκείνο του σώματος, όπως
    • Ιοί
    • Μικρόβια
    • Παράσιτα, μύκητες κλπ
  • Αλλεργιογόνα, δηλαδή κάποια πρωτείνη στο περιβάλλον στην οποία αντιδρούμε υπερβολικά με αλλεργική φλεγμονώδη αντίδραση
  • Περιβαλλοντικές συνθήκες, πχ αγειοκινητικές ρινίτιδες με διαφορές ζέστη-κρύο, μη λοιμώδεις λαρυγγίτιδες σε ευαίσθητα άτομα φθινοπωρινές ημέρες υγρασίας και μεταβολής του καιρού, φαρυγγίτιδες συνέπεια καπνίσματος.

–Ενδογενείς:

  • Ενδογενή μικρόβια, δυνητικά παθογόνα που συνήθως βρίσκονται σε ισορροπία ως φυσιολογική χλωρίδα μέσα μας ή πάνω μας, πχ κολοβακτηρίδιο στο έντερο, αλλά εποφθαλμιούν προκαλώντας νόσηση όταν η άμυνά μας, τοπικά η γενικά, πέφτει
  • Καταπόνηση του σημείου, τραυματισμός, πχ τενοντίτιδα ως αποτέλεσμα έντονης άσκησης
  • Δική μας πρωτείνη, που μοιάζει με κάποιον εξωγενή βλαπτικό παράγοντα, μπερδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα με αποτέλεσμα να αντιδρούμε στα δικά μας συσταστικά, προκαλώντας φλεγμονή αυτοάνοσηςαιτιολογίας
  • Καρκινικά κύτταρα, στα οποία μπορεί να αντιδρά πάλι η άμυνά μας με δημιουργία φλεγμονής, πχ εικόνα φλοιού πορτοκαλιού σε καρκίνο μαστού.

Επομένως: Δεν είναι κάθε –ίτιδα λοίμωξη, ούτε μικρόβιο, ούτε αυτόματα θέλουν όλες αντιβίωση. Ιτιδα δεν σημαίνει τίποτε άλλο από φλεγμονή και δεν δείχνει τίποτα για την αιτιολογία, τι προκάλεσε αυτή τη φλεγμονή.

Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να κατανοήσουν όλοι είναι: Δεν υπάρχει μόνο «κρύωμα».

Νοσούμε κλινικά από μια λοίμωξη ως αποτέλεσμα συνδυασμού 3 παραγόντων:

  1. Ενός παθογόνου παράγοντα που μας προσβάλλει και μπαίνει μέσα στο σώμα μας, σε σημεία που δεν πρέπει να συγκεντρώνεται φυσιολογικά σημαντικά, συνήθως ιού ή μικροβίου
  2. Της έντασης της προσβολής, του ιιού ή μικροβιακού δηλαδή φορτίου: Θα νοσήσουμε βαρύτερα αν είχαμε πολύ στενή επαφή με άτομο με φυματίωση και μας μετέφερε μεγάλο μικροβιακό φορτίο. Το μικρότερο αδερφάκι θα νοσήσει ελαφρύτερα αν το μεγαλύτερο αδερφάκι πλένει σχολαστικά τα χέρια του με σαπούνι, φυσάει τη μύτη σε μαντηλάκια μιας χρήσης και δεν φιλάει το μωρό
  3. Της άμυνας του οργανισμού μας, δηλαδή της κατάστασης του ανοσοποιητικού μας συστήματος τη δεδομένη στιγμή. Για παράδειγμα, με το ίδιο στέλεχος ιλαράς και την ίδια ένταση επαφής με πάσχον άτομο, θα νοσήσει βαρύτερα το παιδί που κάνει χημειοθεραπείες για λευχαιμία. Για την ίδια ίωση, θα νοσήσει πιθανόν βαρύτερα το παιδάκι που πηγαίνει πρώτη χρονιά παιδικό σταθμό, έχει ήδη περάσει απανωτές ιώσεις εδώ και 3 μήνες και δεν τρώει καλά εδώ και καιρό λόγω συνεχών ρινοιών και ρινίτιδων, παρά το παιδάκι που τρώει καλά και έχει καιρό να περάσει άλλες ιώσεις.

Το τρίτο πράγμα που πρέπει να κατανοήσουν όλοι είναι: Συγκεκριμένος παθογόνος παράγοντας μπορεί να κάνει εντελώς διαφορετικές κλινικές εικόνες σε άλλα μέλη της ίδιας οικογένειας ή στην κοινότητα.

Το ότι ο πατέρας έπαθε πνευμονία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα κολλήσει πνευμονία στα παιδιά του. Το ότι το παιδάκι πήρε αντιβίωση για ωτίτιδα δεν σημαίνει ότι και το αδερφάκι του θα χρειαστεί και αυτό αντιβίωση για ωτίτιδα. Το αδερφάκι δημοτικού νοσεί με ήπια φαρυγγίτιδα, μεταδίδει τον ιό στο βρέφος αδερφάκι του που εκδηλώνει βαριά βρογχιολίτιδα. Γρίπη περνάει μέσα σε μια οικογένεια, η μητέρα την περνάει με απλό πονόλαιμο μιας ημέρας, ο μπαμπάς έχει 3 μέρες εξαντλητικό υψηλό πυρετό, το παιδί παθαίνει την 4η μέρα ωτίτιδα και παίρνει αντιβίωση, ο παππούς στο νοσοκομείο με απαπνευστική ανεπάρκεια.

Κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός και μοναδικός, και όπως είπαμε παραπάνω, το τι θα εκδηλώσει ως νόσο ως συνέπεια προσβολής από συγκεκριμένο ιό ή μικρόβιο είναι αποτέλεσμα και της άμυνάς του τη δεδομένη στιγμή, και των γενικών ευαισθησιών του οργανισμού του, και της έντασης του φορτίου – προσβολής.

Για να το πούμε πιο απλά, ένα μικρόβιο ή ιός μπορεί να χτυπάει άλλους αλλιώς. Για παράδειγμα, πρόσφατη οικογένεια στο ιατρείο το χειμώνα ήρθε με εμφανές ιστορικό ότι όλοι περάσανε στο σπίτι γρίπη, ιό της γρίπης δηλαδή, ο καθένας με το δικό του τρόπο: η μητέρα έκανε λίγη μύξα χωρίς καν πυρετό, ο πατέρας πήρε διάγνωση φαρυγγίτιδα με πυρετό 2 ημερών και πήρε δυστυχώς αντιβίωση για απλή γρίπη, η γιαγιά με ιστορικό παλιών ιγμορίτιδων έκανε βαριά ιγμορίτιδα που χρειάστηκε σωστά αντιβίωση, το μωρό έκανε εικόνα μη επιπλεγμένης βρογχιολίτιδας χωρίς καμία ανάγκη αντιβίωσης, ο παππούς χρειάστηκε αντιμηκυτιασικά γιατί η γρίπη έριξε τοπικά την άμυνα στο στόμα του και γέμισε κάντιντα, ενώ ο θείος που ήταν μαζί τους είχε κάνει το εμβόλιο γρίπης και δεν είχε κανένα σύμπτωμα .

5 σκληρές αλήθειες που κάθε μπαμπάς αγοριού πρέπει να γνωρίζει

Υπάρχουν φορές στις μέρες μας που φαίνεται δυσκολότερο από παλιότερα χρόνια να μεγαλώνεις αγόρια. Και, αν βασιστούμε σε έρευνες, αυτό ίσως να ισχύει, αφού πολλές διαπιστώνουν ότι τα αγόρια σήμερα αντιμετωπίζουν πολλές προκλήσεις με την μάθηση, ενώ οι υψηλοί δείκτες κατάθλιψης και αυτοκτονιών δείχνουν ότι παλεύουν και για την ψυχική τους υγεία.

Μερικές από τις παραπάνω δυσκολίες μπορεί να συνδεθούν με την τεχνολογία ή και την βιολογία. Αλλά οι περισσότερες αποδίδονται στον τρόπο που μεγάλωναν μέχρι τώρα τα αγόρια και, κυρίως, στον τρόπο που τα αντιμετώπιζαν οι μπαμπάδες τους.

Οι μπαμπάδες πρέπει να καταλάβουν ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει σήμερα ένα παιδί απαιτούν περισσότερη φυσική και ψυχολογική παρουσία. Και αυτή είναι μία μόνο από τις πολλές αλήθειες που πρέπει να παραδεχτεί και να καταλάβει ένας μπαμπάς που μεγαλώνει αγόρια. Ποιες είναι οι υπόλοιπες;

Τα αγόρια κλαίνε κι αυτό δεν είναι κακό

Τα αγόρια και κατ’ επέκταση οι άντρες δέχονται εδώ και πολλά χρόνια κριτική αν δακρύζουν, κλαίνε ή εκφράζουν την λύπη τους. Στην πραγματικότητα, όμως, τα αγόρια κλαίνε και τα δάκρυά τους είναι και σημαντικά και απαραίτητα. Όταν αρνούμαστε στα αγόρια να κλάψουν και τους λέμε ότι «κάνουν σαν κοριτσάκια», τότε δεν τους αφήνουμε παρά την επιλογή να είναι θυμωμένα.

Οι μπαμπάδες χρειάζεται να βοηθήσουν τα παιδιά τους να καταλάβουν ότι το κλάμα δεν είναι ντροπή. Επίσης, συναισθήματα όπως τρυφερότητα και έκφραση φροντίδας δεν είναι αποκλειστικό δικαίωμα των κοριτσιών. Αν τα αγόρια αναγνωρίζουν και να εκφράζουν  σωστά αυτά τα συναισθήματα θα αναπτύξουν συναισθηματική νοημοσύνη, η οποία είναι απαραίτητα για να πετύχουν ως ενήλικες.

Η οπτική του κόσμου εξαρτάται από τον μπαμπά

Τα αγόρια θαυμάζουν και έχουν ως πρότυπο τον πατέρα τους. Ψάχνουν σε αυτόν στοιχεία για το πώς να αντιμετωπίζουν και να βλέπουν τον κόσμο. Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικό οι μπαμπάδες να προσέχουν τι λένε μπροστά στα παιδιά τους, και ειδικά τα αγόρια. Αν για παράδειγμα ένας μπαμπάς μειώνει και προσβάλλει τις γυναίκες, τότε είναι πολύ πιθανό να κάνει και ο γιος του το ίδιο αργότερα.

Βοηθήστε τους γιους σας να είναι συμπονετικοί. Κι αυτό θα το πετύχετε μόνο αν αντιμετωπίζετε με υπομονή, ανοχή, σεβασμό και συμπόνια τους άλλους. Χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι θα ανέχεστε κάθε υπερβολική ή  προσβλητική συμπεριφορά απέναντί σας. Το να συγκρατείτε, όμως, τα νεύρα και τον θυμό σας και να αντιδράτε με βάση τη λογική και τον σεβασμό προς τον άλλο, θα δώσει ένα πολύ καλό μάθημα στα αγόρια σας.

Οι μπαμπάδες πρέπει να μιλούν με τους γιους τους

«Οι άντρες δεν μιλούν πολύ», λέμε συχνά, αλλά αυτό δεν είναι και πολύ καλό… Είναι σημαντικό να εκφράζουν και οι άντρες όσα νιώθουν και να μπορούν να ακούσουν τους άλλους όταν το κάνουν. Άλλωστε η συναισθηματική νοημοσύνη είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητούμενα σήμερα και στον επαγγελματικό κόσμο.

Τα αγόρια, όμως, δεν θα καταφέρουν ποτέ να έρθουν κοντά με τα συναισθήματά τους αν δεν έχουν τον χώρο να μιλήσουν για αυτά. Και ποιος είναι ο καλύτερος και πιο κοντινός άνθρωπος για να το κάνουν; Ο μπαμπάς τους! Οι μπαμπάδες μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους μιλώντας για τα δικά τους συναισθήματα ή και τα συναισθήματα άλλων. Αυτό είναι το «κλειδί» για να μεγαλώσετε παιδιά με ανεπτυγμένη συναισθηματική νοημοσύνη…

Η νίκη δεν είναι το παν

Είναι πολύ σύνηθες οι μπαμπάδες να θέλουν να μεγαλώσουν γιους νικητές. Όταν όμως αυτό είναι το μόνο ζητούμενο τότε το άγχος και το στρες τόσο των μπαμπάδων όσο και των γιων τους μεγαλώνει και η σχέση τους… πλήττεται.

Το πρόβλημα είναι ότι με αυτόν τον τρόπο τα αγόρια θα νομίζουν πως οι μπαμπάδες τους τα αγαπούν μόνο όταν εκείνα κερδίζουν. Θα αγαπούν, δηλαδή, μόνο την επιτυχία τους και αυτό είναι κάτι που τα παιδιά δεν μπορούν να ελέγξουν.

Είναι πολύ καλύτερο για τους μπαμπάδες να εστιάσουν την περηφάνια τους στην αφοσίωση του παιδιού τους, την αποφασιστικότητα του, την προσπάθειά του, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Είναι επίσης πολύ σημαντικό οι μπαμπάδες να διδάξουν τους γιους τους ότι η αποτυχία είναι ευκαιρία για να μάθουμε και να βελτιωθούμε.

Οι φιλίες είναι σημαντικές

Τα αγόρια αναπτύσσουν βαθιές και γεμάτες αγάπη φιλίες, οι οποίες μπορεί και εξ’ αιτίας κοινωνικών στερεοτύπων να δοκιμαστούν, με αποτέλεσμα τα ποσοστά μοναξιάς στους νεαρούς άντρες να αυξάνεται διαρκώς.

Οι μπαμπάδες μπορούν να μιλούν στους γιους τους για τις φιλικές σχέσεις και να δείχνουν με το παράδειγμά τους τι κάνει ένας καλός φίλος. Μπορούν επίσης να διοργανώνουν περισσότερες συναντήσεις για παιχνίδι ή sleepovers και παιχνίδια γεμάτα περιπέτεια, για να κρατήσουν τους φιλικούς δεσμούς των γιων τους δυνατούς.

Τα μωρά που γεννιούνται με μεγάλο κεφάλι είναι πιο έξυπνα, λέει νέα έρευνα

Τα μωρά που γεννιούνται με μεγάλο κεφάλι είναι πιθανότερο να είναι πολύ έξυπνα και να αποφοιτήσουν με επιτυχία από κάποιο πανεπιστήμιο, υποστηρίζει πρόσφατη βρετανική έρευνα.

Με βάση τα πορίσματα της έρευνας, οι ερευνητές διαπίστωσαν πως τα μωρά που γεννιούνται με μεγάλο κεφάλι έχουν περισσότερες πιθανότητες να εξελιχθούν σε επιτυχημένους ενήλικες καθώς ο όγκος του ανθρώπινου εγκεφάλου φαίνεται πως συνδέεται με τον δείκτη νοημοσύνης.

«Μελετώντας την σχέση των γονιδιακών επιρροών, των μαθησιακών ικανοτήτων και ορισμένων χαρακτηριστικών της ανθρώπινης ψυχικής υγείας, η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, οι μαθησιακές ικανότητες έχουν να κάνουν και με το μέγεθος του κεφαλιού και με την φυσική κατάσταση του ατόμου», δήλωσε ο καθηγητής και επικεφαλής της έρευνας, Ίαν Ντέρι, από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.

Το δείγμα της έρευνας

Η έρευνα βασίστηκε σε 100,000 Βρετανούς που έχουν δώσει δείγμα του γενετικού τους υλικού στη Βιοτράπεζα, στόχος της οποίας είναι να μελετά σε βάθος χρόνου τη σχέση μεταξύ γονιδίων, σωματικής και ψυχικής υγείας αλλά και γενικότερης εξέλιξης στην πορεία της ζωής.

Οι επιστήμονες έλαβαν δείγμα αίματος , ούρων και σάλιου απ’ όλους όσοι συμμετείχαν στην έρευνα και τους ρώτησαν σχετικά με τον τρόπο ζωής τους. Τα μωρά με μεγάλο κεφάλι, λοιπόν, μέχρι να κλείσουν τον πρώτο χρόνο της ζωής τους και μεγαλώνοντας έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης απ’ όσο τα άλλα παιδιά. Και μάλιστα, όσο κι αν μεγαλώσει το κεφάλι μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής, ο δείκτης νοημοσύνης δεν αλλάζει θεαματικά.  Αρκετές μελέτες, μάλιστα, που έχουν διεξαχθεί σε παιδιά έχουν δείξει πως, όσα διαθέτουν μεγαλύτερους εγκεφάλους τείνουν να αποκομίζουν υψηλότερη βαθμολογία σε νοητικά τεστ ενώ παρόμοια είναι τα αποτελέσματα και στους ενήλικες. Χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα μαθηματικά μοντέλα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως η ανάπτυξη του εγκεφάλου που είχαν τα μωρά ενώ βρίσκονταν στη μήτρα και μέχρι να γιορτάσουν τα πρώτα τους γενέθλια ήταν αυτή που καθόριζε το πόσο έξυπνα θα ήταν στην ηλικία των τεσσάρων ή ακόμα και των οκτώ τους χρόνων.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η περίμετρος του κεφαλιού των νεογέννητων αγοριών είναι κατά μέσο όρο 36 εκατοστά, ενώ των κοριτσιών 35 εκατοστά, οπότε κάθε επιπλέον εκατοστό δίνει… έξτρα ελπίδες για μελλοντική επιτυχία και διακρίσεις.

Αυτά είναι τα 16 εξαφανισμένα παιδιά από την Κύπρο που βρίσκονται στις λίστες της Interpol

Μειωμένος κατά 3 πρόσωπα είναι ο αριθμός των ανήλικων παιδιών από Κύπρο τα οποία βρίσκονται στις λίστες της Interpol. Τον περασμένο Ιούλιο ο αριθμός των παιδιών αυτών ήταν 19. Συνήθως, τα άτομα που είναι στην κατηγορία με την κίτρινη σήμανση στις λίστες της Interpol, είναι θύματα απαγωγών είτε θύματα κακοποίησης ή μυστήριων εξαφανίσεων.

Η κίτρινη κατηγορία της Interpol αφορά έναν παγκόσμιο συναγερμό της υπηρεσίας για άτομα που είτε εξαφανίστηκαν είτε είναι αδύνατο για τους ίδιους να δώσουν σημεία ζωής. Συνήθως, τα άτομα που είναι στην κατηγορία με την κίτρινη σήμανση, είναι θύματα απαγωγών είτε θύματα κακοποίησης ή μυστήριων εξαφανίσεων.

Δείτε τη λίστα με τα 16 εξαφανισμένα παιδιά από την Κύπρο

 

 

 

Mπορείτε να μάθετε περισσότερα στοιχεία για τα παιδιά που αγνοούνται πατώντας εδώ

 

 

 

6 παιδικά βιβλία για να βοηθήσετε το παιδί να ξεπεράσει τις μεγαλύτερες φοβίες του

Μέχρι τα 12 χρόνια τους, όλα τα παιδιά μπορούν να βρεθούν αντιμέτωπα με διάφορους φόβους, και αυτό αποτελεί μια φυσιολογική κατάσταση για τη γνωστική και συναισθηματική τους εξέλιξη. Για τις ηλικίες των 2-4 ετών, ο πιο γνωστός φόβος είναι αυτός των ζώων, ενώ από τα 4-6 χρόνια τα παιδιά εκφράζουν το φόβο για το σκοτάδι και τα φαντάσματα, γιατί ακόμη δεν έχουν ξεχωρίσει το αληθινό από το φανταστικό. Οι φόβοι αρχίζουν σταδιακά να μειώνονται όσο το παιδί αναπτύσσει τη γνωστική του ικανότητα να κατανοεί τον κόσμο και να ερμηνεύει λογικά τα φαινόμενα γύρω του, οπότε μέχρι τα 12 αναμένεται και η εξάλειψη των φόβων.

Ο φόβος είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που σχετίζεται με μια γνωστή στο άτομο εξωτερική απειλή. Ως συναίσθημα, μάλιστα, είναι και αναγκαίο, μιας που μας προστατεύει από καταστάσεις που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή μας. Από την άλλη, η φοβία είναι ο αδικαιολόγητος φόβος και η υπερβολική αντίδραση του ατόμου μπροστά σε ένα αντικείμενο ή μια κατάσταση. Είναι ένας άγνωστος και ασαφής κίνδυνος εσωτερικής προέλευσης. Το άτομο αποφεύγει το φοβικό αντικείμενο και, καθώς η φυγή εδραιώνει τη φοβία, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.

Το Infokids.cy σας προτείνει 6 παιδικά βιβλία για να βοηθήσετε το παιδί σας να ξεπεράσει τις μεγαλύτερες φοβίες του. Δεν έχει σημασία τι είναι αυτό το οποίο φοβούνται τα παιδιά, η αντιμετώπιση είναι πάντα η ίδια. Στόχος είναι να βοηθήσουμε παιδί μας να ξεπεράσει το φόβο του. Θα πρέπει οπωσδήποτε να είμαστε υπομονετικοί και να το παρηγορούμε, χωρίς όμως να το κάνουμε μεγάλο θέμα, διότι έτσι του ενισχύουμε την ιδέα ότι υπάρχει κάτι το απειλητικό στην κατάσταση.

 

Το σκοταδάκι που φοβόταν

Όλοι έχουμε τους φόβους μας. Φαντάσου όμως να ζεις μ’ αυτό που σε φοβίζει! Έτσι συνέβη με το σκοταδάκι της ιστορίας μας. Έμενε στο ίδιο δωμάτιο μ’ ένα κορίτσι, που το είχε πει ξεκάθαρα: “Μισώ το σκοτάδι!”. Οπότε, τι λες πως έκανε το σκοταδάκι; Έφυγε να βρει αλλού την ησυχία του; Ή μήπως προσπάθησε ν’ αντιμετωπίσει το φόβο του; Μπορεί ένας εχθρός να γίνει φίλος; Γίνεται να έχεις “κολλητό” κάποιον που δεν μπορείς να δεις; Και, τελικά, πώς βλέπεις πιο καθαρά: με τα μάτια ή με την καρδιά; Ένα θα σου πω, τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται (ή δεν φαίνονται)! Κι ο καλύτερος τρόπος να το καταλάβεις αυτό είναι να μοιραστείς τις περιπέτειες που έζησε ένα σκοταδάκι!

 

Θα το βρείτε εδώ

Συγγραφέας: Πρωτογέρου Ασπασία
Εκδότης: Polaris
Σελίδες: 40
Για παιδιά 3+

Αλέξη, μη φοβάσαι!

Τι σκαρφίζεται ο Αλέξης που τον γεμίζει φόβο;
Γίγαντες και τέρατα που προκαλούνε τρόμο,
Κι έναν σκύλο άγριο που συναντά στον δρόμο.
Ένα σχολειό τεράστιο, που μέσα θα χαθεί.
Τον μαλλιαρό εξωγήινο που θα επιτεθεί.
Και κάτω απ’ το κρεβάτι κακούς που ’χουν κρυφτεί.
Θα το βρείτε εδώ

 

Συγγραφέας: Φαλκονάκη Άλισον

Εκδότης: Μεταίχμιο

Σελίδες: 40

Για παιδιά 3+

 

Η Λελέκα σηκώνει κεφάλι

«Μαµά, δεν το θέλω που φοβάµαι, αλλά δεν µπορώ να κάνω αλλιώς. Είναι τόσο ψηλά εκεί πάνω…»
Η Λελέκα, βλέπετε, έχει ένα µυστικό: φοβάται το ύψος.
Όµως µια µέρα ανακαλύπτει ότι υπάρχουν κι άλλα ζώα που φοβούνται:
Ο καλύτερός της φίλος, ο Γκρίµο το µαϊµουδάκι, φοβάται το σκοτάδι, αλλά εκείνη όχι.
Η Μελίνα η γατούλα φοβάται το νερό, αλλά εκείνη όχι.
Ο Ηλίας ο ελέφαντας φοβάται τα ποντίκια, αλλά εκείνη όχι!
Τελικά, δεν είναι «φοβητσιάρα» η Λελέκα µόνο και µόνο επειδή φοβάται το ύψος – εξάλλου, είναι τόσα εκείνα που δε φοβάται! Κι όταν µάλιστα µαθαίνει να χρησιµοποιεί τη δύναµη της σκέψης, τότε…

Θα το βρείτε εδώ

 

Συγγραφέας: Αρματάς Ανδρέας
Εκδόσεις: Πατάκη
Σελίδες: 32
Για παιδιά 4+

Δε φοβάμαι πια… τον γιατρό

Ο Λεωνίδας είναι ένα γενναίο κροκοδειλάκι. Δε φοβάται τίποτα και κανέναν παρά µόνο… τον γιατρό! Έτσι µια µέρα που αρρωσταίνει και η µαµά του φωνάζει τον παιδίατρο, το κροκοδειλάκι τρέχει γρήγορα να κρυφτεί. Άραγε, ο Λεωνίδας θα καταφέρει να ξεπεράσει τον φόβο του για τον γιατρό;

Θα το βρείτε εδώ

Εκδόσεις: Ψυχογιός
Σελίδες: 20
Για παιδιά 1+

 

Οι Ατρόμητοι κάνουν το μεγάλο άλμα

Οι Ατρόμητοι είναι η Αλέξια, ο Τάσι και ο σκύλος τους ο Ρόκι. Δεν το ξέρουν ακόμη, αλλά σύντομα θα ανακαλύψουν πώς να κάνουν μαγικά με τα συναισθήματά τους. Με τη συντροφιά του πανέξυπνου και έμπειρου εκπαιδευτή συναισθημάτων, του γλάρου Φλορεστάν, αντιμετωπίζουν κάθε βράδυ συναρπαστικές και διασκεδαστικές προκλήσεις. Μέσα από τις περιπέτειές τους, μαθαίνουμε με ευχάριστο τρόπο πώς να ρυθμίζουμε τα συναισθήματά μας, δηλαδή να τα αναγνωρίζουμε, να τα τιθασεύουμε ή να τα αλλάζουμε. Στο βιβλίο , οι φίλοι μας ανακαλύπτουν, μέσα από μια εντυπωσια­κή δοκιμασία, πώς να είναι γενναίοι και να κυριαρχούν στους φόβους τους.

 

Θα το βρείτε εδώ

 

Συγγραφέας: Elsa Punset

Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα

Σελίδες:44

Για παιδιά 5+

 

Βόλιος Εμβόλιος

Ένα αληθινό παραμύθι για τα εμβόλια αποσκοπεί στη μετάδοση γνώσεων μέσα από τη μυθοπλασία και αφορά ένα θέμα που έχει κρίσιμη σημασία για την υγεία των παιδιών: τον εμβολιασμό. Είναι αλήθεια πως σε αυτό το θέμα, όπως και σε αρκετά άλλα θέματα που σχετίζονται με την υγεία και την ευημερία των παιδιών, δεν υπάρχουν στην ελληνική παιδική λογοτεχνία παρά ελάχιστες προσπάθειες προσέγγισης. Οι συγγραφείς Σπύρος Μαζάνης, παιδίατρος, και Φλώρα Κασσαβέτη, δημοσιογράφος, με τη συνδρομή στην εικονογράφηση της εικαστικού Μαρίας Κουτρουμπά, αποδίδουν με εξαιρετικό τρόπο, ειλικρινή, απλό και απολύτως κατανοητό για ένα παιδί, τη διαδικασία, τη σημαντικότητα και την αναγκαιότητα του εμβολιασμού. Το ταξίδι του Βόλιου από τη στιγμή που μπαίνει στον οργανισμό και ο τρόπος που αναλαμβάνει να εκτελέσει το καθήκον του, που είναι να τον προστατεύσει, αποτυπώνουν ελκυστικά τη σκοπιμότητα των εμβολίων.

 

Θα το βρείτε εδώ

 

Συγγραφείς: Σπύρος Μαζάνης, Φλώρα Κασσαβέτη

Εκδόσεις: Σόκολη

Για παιδιά 3+