Συντάκτης: Κωνσταντίνα Ντουντούμη

Δεκάδες παιδιά νοσηλεύονται με γρίπη Α στο Μακάρειο – Τι θα γίνει τις επόμενες μέρες

Η γρίπη Α συνεχίζει απρόσκοπτα να καλπάζει στην Κύπρο και πολλά παιδάκια νοσούν είτε με ήπια συμπτώματα είτε με σοβαρότερα. Τρία παιδιά νοσηλεύονται με Γρίπη Α’ στο Μακάρειο Νοσοκομείο ενώ άλλα 17 ύποπτα περιστατικά τα οποία αναμένουν επιβεβαίωση προέκυψαν το σαββατοκύριακο σύμφωνα με δηλώσεις του Διευθυντή της Παιδιατρικής Κλινικής του νοσοκομείου, Δρ Αβραάμ Ηλία στο newsbomb.com.cy.

Στην Εντατική του Μακάρειου Νοσοκομείου δεν νοσηλεύεται αυτή τη στιγμή κανένα παιδάκι.

Τι θα γίνει με το Μακάρειο Νοσοκομείο που έχει γεμίσει παιδιά που νοσούν με γρίπη;

Ερωτηθείς ο Δρ. Ηλίας για το πώς θα διαχειριστεί το Μακάρειο Νοσοκομείο τον μεγάλο αριθμό παιδιών που νοσηλεύονται λόγω γρίπης απάντησε ότι  «Θα τα βολέψουμε, ορισμένα από τα παιδιά αναμένεται να λάβουν εξιτήριο». Τονίζοντας ότι αν και υπάρχει ύφεση της Γρίπης Α’ αυτή την περίοδο, δεν αποκλείεται νέα έξαρση πιθανότατα μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα.

Πότε πρέπει να ειδοποιήσετε τον παιδίατρο

Υπάρχουν κάποια συμπτώματα που όταν εμφανιστούν στα παιδιά θα πρέπει άμεσα να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο. Αυτά τα συμπτώματα είναι: υψηλός και παρατεινόμενος πυρετός, γρήγορη αναπνοή ή δυσκολία στην αναπνοή, κυάνωση, άρνηση για λήψη υγρών ή τροφής, μειωμένη δραστηριότητα, υπνηλία, διέγερση ή σπασμοί, επανεμφάνιση του πυρετού ή επιδείνωση του βήχα, ύστερα από βελτίωση των συμπτωμάτων της γρίπης, καθώς και ενδεχόμενη επιδείνωση υποκείμενου χρόνιου νοσήματος.

Μετά την γρίπη Α έρχεται και η γρίπη Β

Η γρίπη Α είναι μια σοβαρής μορφής γρίπη, ωστόσο δεν είναι «κάτι καινούριο», ανέφερε σε τηλεοπτική εκπομπή ο Επιδημιολόγος Μιχάλης Βωνιάτης. Η Γρίπη Α είναι ένας τύπος γρίπης που τα τελευταία δέκα χρόνια κυκλοφορεί κάθε εποχή, με τα συμπτώματα να μην αλλάζουν ανάλογα με τον τύπο. Η γρίπη Α, ανέφερε ο κ. Βωνιάτης, και ειδικά ο τύπος Η1Ν1, φαίνεται πως έχει αυξημένη θνητότητα συγκριτικά με άλλους τύπους. Ξεκαθάρισε πως δεν μπορεί να γίνεται λόγος για επιδημία, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία που να το αποδεικνύουν. Όπως ανέφερε, ο καθένας πρέπει να γνωρίζει τι είναι γρίπη και είναι καλό είτε νοσήσει κάποιος είτε όχι, είτε έχει εμβολιαστεί είτε όχι, πρέπει να συμβουλεύεται τον γιατρό του. Σημείωσε πως συγκριτικά με τον αριθμό των ατόμων που έχουν νοσηλευτεί, που είναι 47 άτομα και τα οκτώ κατέληξαν. Ο δείκτης θνητότητας είναι υψηλός. Τόνισε ότι όποιος νοσήσει θα ήταν καλό να περιοριστεί στο σπίτι για μια εβδομάδα ούτως ώστε να μην μεταδώσει τον ιό. Η γρίπη δεν θα φύγει τώρα, είπε, καθώς αναμένεται να διαρκέσει για 4-6 εβδομάδες περίπου.  Παράλληλα, τόνισε ότι μέσα στον Μάρτιο η γρίπη μπορεί να εξελιχθεί σε Β η οποία μπορεί να είναι εξίσου επιθετική.

Υπουργείο Υγείας: 9 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τη γρίπη

Η δραστηριότητα της γρίπης κατά την περίοδο 1η Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα παραμένει αυξημένη αν και τις τελευταίες δύο εβδομάδες παρατηρήθηκε μείωση στην δραστηριότητά της σε σχέση με τις προηγούμενες εβδομάδες. Από το δίκτυο επιτήρησης των σοβαρών περιστατικών γρίπης του Υπουργείου Υγείας έχουν καταγραφεί από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα 53 σοβαρά περιστατικά, τα οποία νοσηλεύτηκαν σε μεγάλα νοσοκομεία, εκ των οποίων τα εννέα κατέληξαν. Σήμερα καταγράφηκε το 9ο θανατηφόρο περιστατικό σε ασθενή που νοσηλευόταν σε κρατικό νοσηλευτήριο. Ο ασθενής ανήκει στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού και παρουσίαζε υποκείμενα νοσήματα και νοσηλευόταν σε δημόσιο νοσηλευτήριο από τις 31 Ιανουαρίου.

Πριν αποφασίσεις να βάλεις το παιδί σου τιμωρία σκέψου καλά τις συνέπειες

Οι υστερικές φωνές, το κακό ύφος και τα ουρλιαχτά, έχουν αντικαταστήσει σήμερα το παραδοσιακό «ξύλο, που βγήκε από τον παράδεισο». Οι γονείς είναι ταλαιπωρημένοι με τα ενοχικά τους σύνδρομα γιγαντωμένα μέσα τους, ψάχνουν να βρουν τον κατάλληλο τρόπο να επιβληθούν στα παιδιά τους. Και ενώ για τους περισσότερους γονείς σήμερα είναι αυτονόητο ότι το ξύλο ανήκει στο παρελθόν ως παιδαγωγική μέθοδος, παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους κάθε φορά που τα παιδιά, αδυνατούν να πειθαρχήσουν στις υποδείξεις τους. Και καταφεύγουν στις φωνές.

Το αποτέλεσμα είναι οι ενοχές να γίνονται ένας φαύλος κύκλος που δεν σταματά ποτέ. Αποτέλεσμα: Το μόνο που πετυχαίνουν οι γονείς με την υψωμένη φωνή είναι να εθίζονται τα παιδιά σε τέτοιου τύπου αντιδράσεις και φυσικά να συνεχίζουν ανενόχλητα. Αν μάλιστα οι φωνές συνοδεύονται από οργή, προσβολές ή ακόμη και σαρκασμό, τότε υπάρχει περίπτωση να δημιουργήσουν στο παιδί αισθήματα απόρριψης. Πριν λοιπόν φωνάξετε ξανά σκεφτείτε ότι τώρα είστε σε θέση να τρομοκρατείτε μία ύπαρξη που αδυνατεί να σας αντιμετωπίσει, αλλά την ίδια στιγμή προετοιμάζετε το μελλοντικό «νευρικό και αγενή» γιο ή κόρη.

Όταν παιδί κρύβει κάτι που του έχει συμβεί…

Τα παιδιά συνήθως λένε ψέματα ή κρύβουν ένα γεγονός είτε γιατί νιώθουν άσχημα για κάτι που έκαναν και πιστεύουν πως αν πουν ψέματα θα είναι σαν να μην συνέβη το γεγονός αυτό, είτε γιατί επιθυμούν να αποφύγουν την τιμωρία. Η τιμωρία έχει αποδειχθεί πως δεν έχει ιδιαίτερο διδακτικό όφελος. Ως παιδαγωγική δεν προτείνεται, πλέον, καθώς φαίνεται να δημιουργεί ανευθυνότητα αντί υπευθυνότητας, φόβο αντί εμπιστοσύνης και αντιδράσεις αντί συνεργασίας. Βλέπουμε λοιπόν ότι η τιμωρία μπορεί να δημιουργήσει συναισθήματα εχθρότητας, εκδίκησης, ανυπακοής, ενοχής, αυτολύπησης κτλ. Στην ουσία η τιμωρία είναι μία μορφή εκδίκησης του γονιού προς το παιδί. Είναι μια εύκολη λύση να του στερήσουμε αυτό που το ευχαριστεί, να το πονέσουμε εκεί που θα πονέσει.

Τιμωρία ή συνέπεια;

H τιμωρία είναι λοιπόν μία ποινή που επιβάλλεται για κάποιο σφάλμα ή παράλειψη, ενώ η συνέπεια είναι το λογικό –και σε μερικές περιπτώσεις το αναπόφευκτο- επακόλουθο μίας πράξης. Βλέπουμε επίσης την σημαντική διαφορά της τιμωρίας από την συνέπεια και στον ψυχισμό του παιδιού μας και στην εκπαίδευσή της συμπεριφοράς του, ώστε να μην επαναλαμβάνει στο μέλλον παρόμοιες συμπεριφορές.

Έχουμε όμως αναρωτηθεί τι νιώθουν τα παιδιά όταν τα τιμωρούμε; Θα ήταν πολύ βοηθητικό να πάμε λίγο τον χρόνο πίσω και να θυμηθούμε τα δικά μας συναισθήματα όταν μας τιμωρούσαν οι γονείς μας. Μερικοί θυμώναμε τόσο πολύ που νιώθαμε ότι μισούμε τους γονείς μας. Σε άλλους γεννιόντουσαν πολλές ενοχές για τις πράξεις τους. Άλλοι θέλαμε να εκδικηθούμε τους γονείς μας φτάνοντας μέχρι την αυτοκαταστροφή.

Η τιμωρία φέρνει θυμό, χαλάει τη σχέση γονιού-παιδιού και είναι μια μορφή επιβολής δύναμης και εξουσίας. Αξίζει να αναρωτηθούμε λοιπόν, εν τέλει για ποιον τιμωρούμε; Εξάλλου, δεν είναι δυνατόν να κάνεις κάποιον να συμπεριφερθεί καλύτερα, με το να το κάνεις να αισθάνεται άσχημα και θυμωμένα.

Ελπίδα Γεωργακοπούλου

Ψυχολόγος

Γονείς, προσοχή μετά την γρίπη Α έρχεται η γρίπη Β – Τι προειδοποιεί ο επιδημιολόγος

Η δραστηριότητα της γρίπης κατά την περίοδο 8-13 Φεβρουαρίου παραμένει αυξημένη, αν και τις τελευταίες δύο εβδομάδες παρατηρήθηκε κάποια μείωση στη δραστηριότητά της σε σχέση με τις προηγούμενες εβδομάδες.

47 σοβαρά κρούσματα γρίπης και 8 θάνατοι

Σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση του Υπουργείου Υγείας έχουν καταγραφεί από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα 47 σοβαρά περιστατικά, εκ των οποίων τα 11 νοσηλεύονται, τα οκτώ κατέληξαν και τα υπόλοιπα απολύθηκαν. Σήμερα καταγράφηκε το 8ο θανατηφόρο περιστατικό σε ασθενή που νοσηλευόταν ήδη σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας σε κρατικό νοσηλευτήριο. Ο ασθενής ανήκει στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού και παρουσίαζε υποκείμενα νοσήματα.

Η κατάσταση αν και απαιτεί εγρήγορση, εντούτοις δεν εμπνέει πανικό, δεδομένου ότι δεν σημαίνει ότι αν κάποιος νοσήσει με γρίπη θα καταλήξει σαν σοβαρό περιστατικό στο νοσοκομείο. Είναι γεγονός ότι στα νοσοκομεία νοσηλεύεται ένα πολύ μικρό ποσοστό των περιστατικών γρίπης. Η γρίπη προσβάλλει χιλιάδες ασθενείς αυτή την εποχή και η τεράστια πλειοψηφία περνάει μια σχετικά ήπια νόσο στο σπίτι με οδηγίες για αντιπυρετικά, άφθονα υγρά και ανάπαυση.

Αυτά είναι τα ύποπτα συμπτώματα

Άτομα με πιο βαριά συμπτώματα, όπως είναι ο παρατεταμένος υψηλός πυρετός, η δύσπνοια, ο πόνος στο στήθος, η σύγχυση, η υπνηλία, ο σοβαρός πονοκέφαλος και η εξάντληση, πρέπει να επισκέπτονται οπωσδήποτε τον γιατρό τους.

Πότε μπορεί το άρρωστο παιδί να επιστρέψει στο σχολείο

Όταν το παιδί μας ασθενεί δεν το στέλνουμε στο νηπιαγωγείο ή το σχολείο για τουλάχιστον 48 ώρες μετά που υποχωρεί ο πυρετός και αφού υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Στα σχολεία θα πρέπει να τηρούνται τα μέτρα που αποσκοπούν στον περιορισμό της εξάπλωσης της εποχικής γρίπης (όπως καλός αερισμός των χώρων, κλπ).Επίσης, τα παιδιά και οι εργαζόμενοι σε σχολεία θα πρέπει να τηρούν αυστηρά τους κανόνες υγιεινής.

Μετά την γρίπη Α έρχεται και η γρίπη Β

Η γρίπη Α είναι μια σοβαρής μορφής γρίπη, ωστόσο δεν είναι «κάτι καινούριο», ανέφερε ο Επιδημιολόγος Μιχάλης Βωνιάτης, μιλώντας στην εκπομπή του ΣΙΓΜΑ «Μεσημέρι και Κάτι».
 Όπως ανέφερε, η Γρίπη Α είναι ένας τύπος γρίπης που τα τελευταία δέκα χρόνια κυκλοφορεί κάθε εποχή, με τα συμπτώματα να μην αλλάζουν ανάλογα με τον τύπο. Η γρίπη Α, ανέφερε ο κ. Βωνιάτης, και ειδικά ο τύπος Η1Ν1, φαίνεται πως έχει αυξημένη θνητότητα συγκριτικά με άλλους τύπους. Ξεκαθάρισε πως δεν μπορεί να γίνεται λόγος για επιδημία, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία που να το αποδεικνύουν. Όπως ανέφερε, ο καθένας πρέπει να γνωρίζει τι είναι γρίπη και είναι καλό είτε νοσήσει κάποιος είτε όχι, είτε έχει εμβολιαστεί είτε όχι, πρέπει να συμβουλεύεται τον γιατρό του. Σημείωσε πως συγκριτικά με τον αριθμό των ατόμων που έχουν νοσηλευτεί, που είναι 47 άτομα και τα οκτώ κατέληξαν. Ο δείκτης θνητότητας είναι υψηλός. Τόνισε ότι όποιος νοσήσει θα ήταν καλό να περιοριστεί στο σπίτι για μια εβδομάδα ούτως ώστε να μην μεταδώσει τον ιό. Η γρίπη δεν θα φύγει τώρα, είπε, καθώς αναμένεται να διαρκέσει για 4-6 εβδομάδες περίπου.  Παράλληλα, τόνισε ότι μέσα στον Μάρτιο η γρίπη μπορεί να εξελιχθεί σε Β η οποία μπορεί να είναι εξίσου επιθετική.

Τι πρέπει να ξέρουμε για την γρίπη Β

Η γρίπη τύπου Β έχει πάρει το όνομά της από το στέλεχος Β του ιού, το οποίο είναι το κυρίαρχο και οι ειδικοί έχουν χαρακτηρίσει έτσι προκειμένου να το διακρίνουν από τα άλλα στελέχη που προσβάλλουν μικρότερο ποσοστό ανθρώπων (το στέλεχος Α-Η3Ν2 και το Α-Η1Ν1). Οι περισσότεροι υγιείς άνθρωποι ξεπερνούν τη γρίπη τύπου Β χωρίς να παρουσιάσουν επιπλοκές, ορισμένοι όμως, όπως άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές, που μπορεί να οδηγήσουν και στον θάνατο. Μερικές από τις επιπλοκές είναι η πνευμονία από τον ίδιο ιό της γρίπης ή μικρόβια, κυρίως πνευμονιόκοκκο, η αφυδάτωση, οι κρίσεις άσθματος σε άτομα με βρογχικό άσθμα, ή παρόξυνση της χρόνιας βρογχίτιδας, η επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας ή του διαβήτη. Τα παιδιά μπορεί επίσης να παρουσιάσουν ιγμορίτιδα και ωτίτιδα.

 

 

15η Φεβρουαρίου: Μια ημέρα αφιερωμένη στους μικρούς μαχητές της ζωής, τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο

Η 15η Φεβρουαρίου είναι αφιερωμένη κατά του παιδικού καρκίνου. Κάθε μέρα 20 περίπου παιδιά και έφηβοι πεθαίνουν από καρκίνο στην Ευρώπη. Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας είναι μια σπάνια, απειλητική για τη ζωή νόσος. Αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου στα παιδιά, τους εφήβους και νεαρούς ενήλικες, (εκτός από τα ατυχήματα).  Στον καρκίνο της παιδικής ηλικίας δεν υπάρχει πρόληψη. Ωστόσο η έγκαιρη διάγνωση και η ενδεδειγμένη ιατρική φροντίδα, οδηγούν σε ίαση τα περισσότερα παιδιά. Θα πρέπει λοιπόν να δοθεί ιδιαίτερη προτεραιότητα και σημασία στη σωστή ενημέρωση των γονιών, ώστε να απευθύνονται έγκαιρα στα Παιδιατρικά Νοσοκομεία.Η ραγδαία εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης και της τεχνολογίας θέτει στη διάθεση των παιδιών νέα διαγνωστικά και θεραπευτικά εργαλεία και νέες πρακτικές, με αποτέλεσμα τη δυνατότητα ίασης σε ποσοστό περίπου 80%.

Το Μήνυμα Επιτρόπου Εθελοντισμού και ΜΚΟ κ. Γιάννη Γιαννάκη για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

Δυστυχώς η συχνότητα εμφάνισης του παιδικού καρκίνου αυξάνεται με αποτέλεσμα κάθε χρόνο, περισσότερα από 300.000 παιδιά και έφηβοι κάτω των 20 ετών να διαγιγνώσκονται με καρκίνο. Παρόλο που ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας είναι θεραπεύσιμος, ωστόσο, κάθε χρόνο, πάνω από 100.000 δεν επιβιώνουν. Το 80% αυτών των παιδιών/εφήβων προέρχονται από χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, όπου τα συστήματα υγείας είναι αδύναμα, οι υπηρεσίες υγείας είναι συχνά απρόσιτες και μη προσβάσιμες, τα βασικά φάρμακα δεν είναι διαθέσιμα ή υπερβολικά δαπανηρά.

Η 15η Φεβρουαρίου είναι αφιερωμένη στα παιδιά που δίνουν τη δική τους καθημερινή μάχη με τον καρκίνο. Η Παγκόσμια Ημέρα του Καρκίνου της Παιδικής Ηλικίας, είναι επίσης αφιερωμένη στους γονείς των παιδιών με καρκίνο, που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο άρρωστο παιδί και στα άλλα τους υγιή παιδιά που επίσης τους χρειάζονται, και ανάμεσα στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις και τις απαιτήσεις της ασθένειας. Σε αυτή τη μάχη που δίνουν τα παιδιά και οι οικογένειες τους χρειάζεται η συμβολή όλων εμάς όπου με την υποστήριξη, βοήθεια και φροντίδα μας θα συμβάλει θετικά και θα ενισχύσουν τον καθημερινό αγώνα που δίνουν οι γιατροί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, φυσιοθεραπευτές, και άλλοι ώστε οι μικροί ασθενείς να λαμβάνουν τη βέλτιστη θεραπεία. Ανάμεσα σε αυτούς τους φορείς περιλαμβάνονται και αρκετές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που επενδύουν είτε στον τομέα της ανακουφιστικής φροντίδας είτε στον τομέα της την κοινωνικής και ψυχολογικής υποστήριξης τόσο των ιδίων των μικρών ασθενών όσο και των μελών των οικογενειών τους. Αναμφίβολα, εργαλεία απαραίτητα για τη θεραπεία είναι πέραν της ιατρικής επιστήμης, ο ανθρωπισμός και η αγάπη, εργαλεία που σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας βοηθούν και στηρίζουν τον μικρό ασθενή.

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Παιδικού Καρκίνου το Γραφείο Επιτρόπου Εθελοντισμού και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων εκφράζει τις ευχαριστίες του προς τους εθελοντές αιμοδότες και δότες μυελού των οστών και προς τις εθελοντικές και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που εργάζονται άοκνα και συνεχίζουν τη μάχη ενάντια στον καρκίνο της παιδικής και εφηβικής ηλικίας με αποφασιστικότητα και πίστη ότι μπορούν να φέρουν το χαμόγελο και την ελπίδα στους μικρούς επίγειους αγγέλους που αγωνίζονται καθημερινά για τη ζωή τους και δίνουν μάχη ζωής ενάντια στον καρκίνο. Ας συμπορευτούμε όλοι μαζί τους ώστε να διασφαλίσουμε ότι κάθε παιδί και έφηβος με καρκίνο – ανεξαρτήτως οικονομικής κοινωνικής τάξης, φυλής ή προέλευσης – αξίζει και έχει πρόσβαση στην καλύτερη δυνατή περίθαλψη.

Το καλύτερο για τα παιδιά σου είσαι μόνο εσύ: Ένα κείμενο που πρέπει να διαβάσει κάθε μαμά

Η παιδίατρος Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της ένα όμορφο κείμενο που αξίζει να διαβάσει κάθε μαμά. Ένα κείμενο που αναφέρεται στις κατά καιρούς συμβουλές που “βομβαρδίζουν” το μυαλό κάθε μητέρας και της δημιουργούν ενοχές για το πόσο σωστά ανατρέφει το παιδί της και πόσο καλή μητέρα είναι.  Η τέλεια μητέρα δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχουν και οι μαγικές λύσεις που θα σε βοηθήσουν αμέσως. Αυτό που έχει σημασία, είναι να συνειδητοποιήσεις ότι τα παιδιά σου  χρειάζονται μια μητέρα που τα αγαπάει, αλλά αγαπάει και προσέχει και τον εαυτό της χωρίς ενοχές.

Αυτό είναι το συγκλονιστικό κείμενο

Το καλύτερο δεν είναι το στήθος, αλλά ούτε το μπιμπερό.
Το καλύτερο δεν είναι να το παίρνεις αγκαλιά, αλλά ούτε και να σταματήσεις να το παίρνεις.
Το καλύτερο δεν είναι να το βάζεις για ύπνο σε αυτή τη θέση, αλλά ούτε και στην άλλη.
Το καλύτερο δεν είναι να το σκεπάζεις έτσι, αλλά ούτε και αλλιώς.
Το καλύτερο δεν είναι να το ντύνεις με αυτό, αλλά ούτε και με εκείνο.
Το καλύτερο δεν είναι να το ταΐζεις με αλεσμένα, αλλά ούτε και με κομμάτια.
Το καλύτερο δεν είναι αυτό που σου λέει η μητέρα σου, αλλά ούτε και αυτό που σου λέει η φίλη σου.
Το καλύτερο δεν είναι να το κρατάει η μπειμπι-σιτερ, αλλά ούτε και να πάει παιδικό ή να το κρατήσουν οι παππούδες.
Το καλύτερο δεν είναι να ακολουθήσεις το συγκεκριμένο τρόπο ανατροφής, αλλά ούτε και τον άλλο τρόπο ανατροφής.

Ξέρεις ποιο είναι πραγματικά το καλύτερο;

Το καλύτερο είναι αυτό που σε κάνει να νιώθεις όμορφα.
Το καλύτερο είναι αυτό που σου λέει το ένστικτό σου.
Το καλύτερο είναι αυτό που σε βοηθάει να αισθάνεσαι καλύτερα.
Το καλύτερο είναι αυτό που σου επιτρέπει να είσαι ευτυχισμένη με την οικογένειά σου.
Γιατί αν εσύ είσαι καλά, οι αγαπημένοι σου λαμβάνουν από σένα το καλύτερο. Γιατί το καλύτερο είσαι μόνο εσύ.
Γιατί αν εσύ νιώθεις ότι τα καταφέρνεις, με την ηρεμία σου δένεσαι περισσότερο με τους αγαπημένους σου.
Το καλύτερο είναι να γνωρίζεις ότι τα λάθη είναι ανθρώπινα. Ότι το λάθος είναι να μην μαθαίνεις από τα λάθη σου. Γιατί είναι μέσα στη ζωή και η δοκιμή και το λάθος.
Γιατί αν εσύ αισθάνεσαι σιγουριά και τα παιδιά σου θα βιώσουν το ίδιο.
Σταμάτα να δίνεις σημασία σε όποιον προσπαθεί συνέχεια να σου πει ποιο είναι το καλύτερο.

Γιατί το καλύτερο ουσιαστικά για τα παιδιά σου είσαι μόνο εσύ!

Ας δώσουμε τη δυνατότητα στην κάθε μητέρα να αποφασίσει ποιο είναι το καλύτερο.

Η συγκλονιστική στιγμή της διάσωσης νεογέννητου από πηγάδι στη Νότια Αφρική – Δείτε το video

Το γύρο του διαδικτύου κάνει τις τελευταίες ώρες ένα βίντεο που κόβει την ανάσα και καταγράφει τη μάχη με το χρόνο και τις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες που έδωσαν διασώστες στη Νότια Αφρική στην προσπάθειά τους να σώσουν ένα νεογέννητο μωρό που παρασύρθηκε από τα νερά της καταιγίδας και βρέθηκε μέσα σε πηγάδι.

Το νεογέννητο κοριτσάκι παρασύρθηκε από τα νερά και βρέθηκε μέσα σε ένα πηγάδι αποστράγγισης νερών, με λάσπες, χώματα και άλλα υλικά. Για τέσσερις ώρες, όσες διήρκησε η επιχείρηση διάσωσης ενός νεογέννητου, πάλεψαν με τη λάσπη και το χώμα, αλλά κυρίως με τον χρόνο, καθώς κάθε λεπτό που περνούσε, έφερνε πιο κοντά στον θάνατο το νεογέννητο μωρό. Παρ’ ότι οι πιθανότητες να βγει ζωντανό ήταν ελάχιστες, οι διασώστες της εξάντλησαν και δικαιώθηκαν.

Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο από τη στιγμή που οι διασώστες ανασύρουν το νεογέννητο μέσα από το πηγάδι και τις λάσπες:

 

Δείτε τις φωτογραφίες από την επιχείρηση διάσωσης του μωρού:

 

 

8 μυστικά για να μεγαλώσετε ένα χαρούμενο παιδί, που δίνει και δέχεται απλόχερα αγάπη

Η συναισθηματική υγεία είναι ο τρόπος που το παιδί σκέφτεται, αισθάνεται, συμπεριφέρεται και αλληλεπιδρά με τον υπόλοιπο κόσμο. Καλή συναισθηματική υγεία σημαίνει ότι το παιδί σας είναι χαρούμενο και γεμάτο ενδιαφέρονγια τον κόσμο γύρω του, κάνει φίλους, δίνει και δέχεται αγάπη, μοιράζεται, έχει διάθεση να μάθει, είναι ευτυχισμένο στο σχολείο.

Πώς μπορείτε να ευνοήσετε την καλή συναισθηματική υγεία του παιδιού;

1. Κατανοήστε τις ανάγκες του παιδιού. Τα παιδιά χρειάζονται κυρίως αγάπη, μια ζεστή προσωπική επαφή και αληθινό ενδιαφέρον, αποδοχή για αυτό που είναι και για την μοναδικότητα τους και ασφάλεια, να γνωρίζουν δηλαδή ότι θα είστε δίπλα τους αν σας χρειαστούν.

2. Ενθαρρύνετε την ανεξαρτησία τους. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν ότι εμπιστεύεστε τις ικανότητες τους. Αφήστε τα να παίρνουν πρωτοβουλίες. Να ντύνονται και να τρώνε, για παράδειγμα, μόνα τους, να συμμετέχουν στις καθημερινές δουλειές του σπιτιού. Μην είστε υπερπροστατευτικοί ούτε πάρα πολύ αυστηροί. Δώστε τους με αυτό τον τρόπο την ελευθερία να μεγαλώσουν.

3. Δώστε τους συμβουλές και καθοδήγηση. Εφοδιάστε το παιδί σας με τις σωστές βάσεις ώστε να κάνει υγιείς επιλογές στην ζωή του και να μπορεί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει καθημερινά. Συζητήστε μαζί του τις αξίες και τις πεποιθήσεις σας και διδάξτε με το παράδειγμα σας. Τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερο από αυτά που κάνετε παρά από αυτά που λέτε.

4. Θέστε όρια. Τα όρια και η πειθαρχία είναι αυτά που παρέχουν την αίσθηση της ασφάλειας στο παιδί. Για να λειτουργήσουν τα όρια χρειάζεται να είστε συνεπείς, να τηρείτε την ίδια στάση κάθε φορά που παραβιάζεται ένα όριο αλλά και σταθεροί.

5. Μοιραστείτε τα προβλήματα της οικογένειας. Να είστε ειλικρινείς με τα παιδιά σε ζητήματα και καταστάσεις που αφορούν την οικογένεια, όπως κάποιος θάνατος ενός συγγενικού προσώπου, μια ασθένεια, ένα διαζύγιο, την οικονομική σας κατάσταση. Μην κρύβετε από το παιδί τα συναισθήματά σας και προσπαθήστε να είστε καθησυχαστικοί δείχνοντας τους την αγάπη σας και λέγοντας τους την αλήθεια.

6. Γνωρίστε τους φίλους των παιδιών σας. Τα παιδιά επηρεάζονται σημαντικά από τους φίλους τους και πάντα προσπαθούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους, οπότε γνωρίζοντας τους θα μάθετε πολλά για τον χαρακτήρα και τα ενδιαφέροντα των παιδιών σας και θα κατανοήσετε καλύτερα την συμπεριφορά τους. Μην προσπαθήσετε να επιλέξετε τους φίλους των παιδιών σας.

7. Στηρίξτε το παιδί σας στην διαδικασία της μάθησης. Ενδιαφερθείτε για τις εμπειρίες του παιδιού σας στο σχολείο. Ακούστε τι έχει να σας πει, μιλήστε με δασκάλους, συμβούλους κλπ. Μην πιέζετε το παιδί σας να επιτύχει. Τα παιδιά λειτουργούν και μαθαίνουν καλύτερα όταν είναι χαλαρά.

8. Μοιραστείτε μαζί του. Μιλήστε στο παιδί για την καθημερινότητα σας, την δουλειά σας, τις υποχρεώσεις σας. Αφιερώστε μέρος του ελεύθερου χρόνου σας σε δραστηριότητες που μπορεί να μοιραστεί όλη η οικογένεια.

Βοηθήστε το παιδί σας να έχει μια καλή συναισθηματική υγεία.

Δώστε…

ένα ζεστό σπιτικό που αποδέχεται όλα τα μέλη της οικογένειας,
σταθερά και συνεπή όρια,
αρκετή ανεξαρτησία,
θετικό παράδειγμα.

 

Τσιούλου Χριστίνα
Ψυχολόγος, απόφοιτη του Τμήματος Ψυχολογίας του Α.Π.Θ.
Ειδίκευση στην Κλινική Ψυχοπαθολογία

Εσύ ζητάς συγγνώμη από τα παιδιά σου όταν κάνεις λάθος;

Αν και όλοι κάνουμε λάθη και αναγνωρίζουμε ότι κανένας μας δεν είναι τέλειος, το να ζητήσουμε συγγνώμη μας φαίνεται κάτι αρκετά δύσκολο. Οι περισσότεροι από εμάς δεχόμαστε με ευχαρίστηση μια ειλικρινή συγγνώμη, αλλά μοιάζει διαφορετικό το “λαμβάνω” από το “δίνω”. Κάποιες φορές μπορεί να μην μας αρέσει να παραδεχόμαστε ότι είμαστε λάθος, άλλες φορές να φοβόμαστε ότι θα απορριφθεί η συγγνώμη μας, κάποιες άλλες να αισθανόμαστε ότι είναι σημάδι αδυναμίας ή ότι θα χάσουμε την εξουσία και το κύρος μας ή μπορεί να σκεφτόμαστε ότι η συγγνώμη ισοδυναμεί με ταπείνωση.

Γράφει η η Ελένη Σίγκου, Ψυχολόγος – Ενίσχυση Δεξιοτήτων Μάθησης & Συμβουλευτική Γονέων

Ακόμα όμως κι αν είναι δύσκολο να ζητήσουμε συγγνώμη, φαίνεται πως είναι απαραίτητη στη δημιουργία υγιών σχέσεων, γιατί η φύση μας είναι ατελής και λανθάνει συνεχώς – κάτι που ισχύει απόλυτα και στη σχέση μας με τα παιδιά!

Η σημασία της συγγνώμης στα παιδιά

Το να παραδεχόμαστε το λάθος μας όταν έχει να κάνει με παιδιά, είναι αλήθεια ότι δεν αποτελεί μέρος της κουλτούρας μας. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί πολλοί γονείς δεν συνειδητοποιούν τη σημασία της συγγνώμης για τα παιδιά, είτε γιατί πιστεύουν πως δεν πρέπει να παραδέχονται τα λάθη τους μπροστά τους για να χρειαστεί να ζητήσουν συγγνώμη. Στην πραγματικότητα, όμως, τρεις απλές λέξεις “Συγγνώμη, έκανα λάθος” έχουν σημαντικό αντίκτυπο στα παιδιά και προσφέρουν μαθήματα ζωής.

Τα παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται να το εκφράσουν, αλλά συχνά αναγνωρίζουν τα λάθη των γονιών τους. Όταν οι γονείς έχουν ενεργήσει εσφαλμένα και δεν αναγνωρίζουν τα λάθη τους, είναι σαν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους. Για παράδειγμα, όταν ζητούν από τα παιδιά τους να μη φωνάζουν ή να μιλούν άσχημα και στη συνέχεια φωνάζουν και βρίζουν οι ίδιοι χωρίς συγγνώμη για το λάθος τους, στέλνουν ένα μικτό μήνυμα στα παιδιά.

Αντίθετα, όταν οι γονείς ζητούν συγγνώμη στα παιδιά για το λάθος τους, ενισχύουν τη σχέση γονέα-παιδιού και παρέχουν την αίσθηση της ασφάλειας. Ταυτόχρονα, μεταφέρουν στα παιδιά ένα σύστημα αξιών και την πεποίθηση πως οι άνθρωποι κάνουν λάθη και ως εκ τούτου είναι ατελείς. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για να καταφέρουν τα παιδιά να αποδεχτούν τον εαυτό τους με τα όποια λάθη του. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να καταλάβουν ότι το να κάνεις λάθος δεν είναι το ίδιο με το να είσαι αδύναμος. Το να ζητάς συγχώρεση και να αποδέχεσαι τα σφάλματά σου, δεν είναι μόνο πιο σημαντικό από το να καλύψεις το λάθος σου, αλλά σημάδι δύναμης και ανδρείας. Ζητώντας συγγνώμη οι γονείς διδάσκουν στα παιδιά ότι το ψέμα είναι χειρότερο από το να παραδέχεσαι το λάθος σου.

Τέλος, οι γονείς μέσα από τη συγγνώμη τους λειτουργούν ως μοντέλα συμπεριφοράς, δείχνοντας πως η αποδοχή της ευθύνης μετά από ένα λάθος είναι πιο σημαντικό από το ίδιο το λάθος και έτσι βοηθούν τα παιδιά να κάνουν το ίδιο. Όταν οι γονείς παραδέχονται το σφάλμα τους, δείχνουν στα παιδιά πως αισθάνονται αρκετά καλά με τον εαυτό τους για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεών τους. Προωθούν, δηλαδή, μια υγιή αυτοεκτίμηση που λειτουργεί ως μοντέλο για να την αναπτύξει και το ίδιο το παιδί.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

Οι γονείς πρέπει να θυμούνται πως λέγοντας συγγνώμη δεν χάνουν κάτι από τον ρόλο τους ως γονείς. Ο στόχος δεν είναι να κυριαρχούν απέναντι στα παιδιά, αλλά να καθοδηγούν και να λειτουργούν ως παράδειγμα για το πώς να αλληλεπιδρούν με τους άλλους ανθρώπους. Οι γονείς πρέπει να διδάξουν στα παιδιά ότι η συγγνώμη προϋποθέτει μεγάλη δύναμη για να δοθεί αβίαστα και από την καρδιά μας. Είναι αυτή που μας επιτρέπει να έχουμε συναίσθηση του κακού που κάναμε και μας οδηγεί στη βελτίωση. Η συγγνώμη των γονιών επομένως, είναι απαραίτητη για να εισπράξουν τα παιδιά το σεβασμό και την ασφάλεια, να δεχτούν την ατελή τους φύση, αλλά και να διδαχτούν ότι  η έκφραση της συγγνώμης είναι χαρακτηριστικό των δυνατών και όχι των αδυνάτων!

Σε αυτό το υπέροχο σπίτι των μόλις 16 τ.μ. ζει πενταμελής οικογένεια

Ο συνδυασμός σπιτιού και οχήματος και η ελευθερία που σου δίνει ένα τροχόσπιτο φαντάζει σε πολλούς -συνήθως αδέσμευτους και χωρίς υποχρεώσεις ανθρώπους- εμπειρία μοναδική.

Μια οικογένεια πένετε ατόμων απέδειξε, ότι το να ζεις σε ένα τροχόσπιτο δεν είναι όνειρο μόνο για εργένηδες. Η Ashley έβαλε όλη της την τέχνη, όταν χρειάστηκε να διαμορφώσει ένα τροχόσπιτο μήκους 9,5 μέτρων και συνολικού εμβαδού 16 τμ για να μείνει η οικογένεια της. Η ίδια, ο άνδρας της και τα τρία μικρά παιδιά τους. Είχαν μόλις εγκαταλείψει το τεράστιο, με πέντε κρεβατοκάμαρες σπίτι τους, είχαν μετακομίσει στην Καλιφόρνεια, είχαν αγοράσει ένα τεράστιο οικόπεδο και ετοιμάζονταν να χτίσουν το σπίτι των ονείρων τους. Και μέχρι να ετοιμαστεί, προτίμησαν αντί να νοικιάσουν ένα σπίτι, να μείνουν σε ένα μικρό τροχόσπιτο.

Χάλασαν 2.500 δολάρια και μέσα σε μια εβδομάδα κατάφεραν να στήσουν ένα ιδιαίτερο και πανέμορφο σπιτικό. Και ας ήταν λιλιπούτειο. «Το σχεδίασα έτσι ώστε να είναι λειτουργικό, άνετο, όμορφο, διαφορετικό και να το αισθανόμαστε πραγματικά ως σπίτι», έλεγε η Πετρόν.

Το τροχόσπιτο είχε μια κυρίως κρεβατοκάμαρα για το ζευγάρι, μια τριπλή κουκέτα για τα παιδιά και έναν ενιαίο χώρο κουζίνα, τραπεζαρία καθιστικό.  Το έβαψε λευκό για να μοιάζει πιο ευάερο, ακολούθησε ένα απλό αλλά κομψό στιλ διακόσμησης, λίγο boho, με μια vintage αίσθηση και το αποτέλεσμα ήταν ένα ζεστό και φωτεινό σπίτι το οποίο τους φιλοξένησε για εννέα ολόκληρους μήνες.

Δείτε τις υπέροχες φωτογραφίες για το σπίτι των 16 τ.μ. στο οποίο ζει μια 5μελής οικογένεια

 

15 μαθήματα που μπορούν να μας διδάξουν τα παιδιά για τη χαρά και την ουσία της ζωής

Από τα μικρά παιδιά μπορούμε να μάθουμε απλά, αλλά ουσιαστικά, σημαντικά ουσιαστικά πράγματα για την ουσία της ζωής, την ευτυχία! Βέβαια νομίζουμε ότι εμείς τους μαθαίνουμε τα πάντα: Να μιλάνε, να περπατάνε, να τρώνε, να εξυπηρετούνται, να είναι ευγενικά, ανεξάρτητα, δημιουργικά, να έχουν αυτοπεποίθηση, θάρρος, σεβασμό κτλ…

Έχουμε όμως αναρωτηθεί τι μπορούν να μας διδάξουν αυτά;

Τα παιδιά μπορούν να μας διδάξουν με το παράδειγμα ζωής και πράξης τους, μεγάλους και ουσιαστικούς θησαυρούς, μυστικά ευτυχίας! Με το μοναδικό τους τρόπο μπορούν να μας διδάξουν την ουσία και χαρά της ζωής, αν τα παρατηρήσουμε με προσοχή, ανοιχτούμε στα μαθήματα που μπορουν να μας δώσουν εξηγεί η Τζίνα Θανοπούλου, Ψυχο-εκπαιδευτική Σύμβουλος, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας!

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί τα μικρά παιδιά μπορεί να είναι ευτυχισμένα, με μικρά πράγματα, καθημερινά και πολύτιμα, όπως:

1. Ζουν στο Εδώ και Τώρα. Δε σπαταλούν την ενέργεια τους αναλύοντας το παρελθόν, ούτε ανησυχούν για το μέλλον. Ζουν με πάθος και χαρά το παρόν. Αυτό είναι ένα μοναδικό κλειδί ευτυχίας που θα μπορούσαμε και εμείς οι μεγάλοι να υιοθετήσουμε.

2. Ακολουθούν τη φωνή της καρδιάς και το ένστικτό τους. Δε χάνουν πολύτιμο χρόνο ανησυχώντας αν επέλεξαν το σωστό. Χρησιμοποιούν τον αυθορμητισμό τους για να κάνουν τις επιλογές τους και εκφράζονται γεναιόδωρα.

3. Εκφράζονται πηγαία και ενθουσιάζονται με μικρά, καθημερινά γεγονότα. Δεν έχουν απόλυτη έννοια του χρόνου, οπότε οποιοδήποτε μικρό γεγονός της καθημερινότητας τους, τους δίνει ενθουσιασμό και χαρά!

4. Πιστεύουν με πάθος ακόμα και στα μικρά, καθημερινά «Θαύματα». Τα μικρά παιδιά έχουν πίστη, κέφι για τη ζωή, η οποία τους δίνει υπέρμετρη δύναμη για να δημιουργήσουν την πραγματικότητά τους. Π.χ. πιστεύουν στον Άγιο Βασίλη σαν πηγή γενναιοδωρίας, αγάπης, προσφοράς. Πιστεύουν ακόμα στους καλούς ήρωες, όπως ο Superman, που θα σώσει την ανθρωπότητα. Επίσης πιστεύουν στην καλή νεράιδα που θα πραγματοποιήσει τις επιθυμίες τους. Και βέβαια στο φιλί της μαμάς τους που έχει τη δύναμη να γιατρέψει σχεδον τα πάντα! Έχουμε αναρωτηθεί εμείς σαν ενήλικες πώς θα άλλαζε η ζωή μας εάν είχαμε αναλογικά και εμείς μια εσωτερική πίστη σε μικρά ή / μεγαλύτερα «καθημερινά θαύματα» που θα ενεργοποιούσε την εσωτερική μας πίστη και αισιοδοξία για να πραγματοποιήσουμε τις βαθύτερες επιθυμίες μας;

5. Τα παιδιά χαίρονται αυθόρμητα και γελούν πηγαία, με πάθος. Ζουν τη ζωή στο «Εδώ και Τώρα» και την απολαμβάνουν όπως έρχεται. Αυτό είναι ένα σπουδαίο μάθημα για εμάς τους ενήλικες εάν το υιοθετήσουμε, σε συνδυασμό πάντα με τη κατάλληλη διάκριση και ωριμότητα.

6. Τα παιδιά λένε τις περισσότερες φορές αυτό που εννοούν, αυθόρμητα.Όταν έχουν ανάγκη να εκφρασθούν, βγάλουν απο μέσα τους συναισθήματα, απορίες και εντυπώσεις που τους έχουν δημιουργηθεί αυθόρμητα. Πολλές φορές αυτό μοιάζει άκομψο, αλλά είναι αυθεντικό. Έχουμε αναρωτηθεί πόσο πιο ξαλαφρωμένοι θα είμασταν και εμείς οι ενήλικες αν εκφράζαμε, με κάποια επεξεργασία και διάκριση βέβαια, αυτό που αισθανόμασταν!

7. Τα παιδιά ενθουσιάζονται με τα καθημερινά γεγονότα και μικρές και μεγάλες ομορφιές της ζωής και το εκδηλώνουν. Αυτό συμβαίνει γιατί έχουν τη χαρά της ζωής μέσα τους. Ίσως και εμείς θα ήταν καλό να υιοθετήσουμε έστω και λίγο από τον ενθουσιασμό τους και να απολαμβάνουμε τα μικρά και τα μεγάλα με περισσοτερο αυθορμητισμό.

8. Τα παιδιά δημιουργούν συνέχεια και εκφράζονται. Είτε μέσω της ζωγραφικής, των αυτοσχέδιων παιχνιδιών, του τραγουδιού, του χορού κτλ. Μας δίνουν μαθήματα δημιουργίας, έκφρασης και εκτόνωσης. Δεν τους απασχολεί αν το αποτέλεσμα της έκφρασης είναι απόλυτα αρμονικό, απλά έχουν την ανάγκη να εκφραστούν. Χορεύουν, τραγουδούν, ζωγραφίζουν για να εκφρασθούν και να βγάλουν τα συναισθήματά τους. Έχουμε σκεφθεί εμείς πόσο θα εκφράζαμε τα δικά μας συναισθήματα αυθόρμητα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα; Το παράδειγμα των παιδιών έχει πολλά να μας διδάξει και εδώ!

9. Δεν τους ενδιαφέρει μόνο το καινούργιο. Αντίθετα μπορούν να ξαναδούν, ή να ξανακάνουν, ή να ξαναδιαβάσουν κάτι πολλές φορές αν τους αρέσει. Π.χ., το παιδί μπορεί να δει την αγαπημένη του ταινία και να ξαναδιαβάσει το αγαπημένο του βιβλίο δέκα και είκοσι φορές. Ή το κοριτσάκι να φορέσει κάθε μέρα το αγαπημένο της φόρεμα. Οι μεγάλοι έχουμε εμμονή με το καινούργιο γιατί κουραζόμαστε και βαριόμαστε εύκολα με την επανάληψη. Όμως τα παιδιά δεν ειναι έτσι, αν κάτι αγαπούν πολύ, θέλουν να το επαναλαμβάνουν πολλές φορές γιατί δίνουν αξία στα συναισθήματα που συνδέονται με αυτό!

10. Δε βιάζονται και σταματάνε για να απολαύσουν τις ομορφιές της ζωής.Κινούνται με το δικό τους ρυθμό. Π.χ., σταματάνε για να θαυμάσουν ένα λουλούδι ή να επεξεργασθούνε μιά πέτρα ή κάτι άλλο που τους κάνει εντύπωση, όπως τα χρώματα του ουρανού, τον ήλιο, τη φύση… Πόσες φορές άραγε οι ενήλικοι το κάνουμε αυτό και πόση ομορφιά και ευτυχία χάνουμε! Τα παιδιά απολαμβάνουν ό,τι κάνουν, παίρνουν το χρόνο τους, παρατηρούν τα πάντα, σε σημείο που πολλές φορές οι υπερασχολημένοι γονείς να νευριάζουν και να τους λενε «Μη χαζεύεις! Περπάτα γρήγορα!» Όμως έχουμε σκεφτεί άραγε αν σε αυτή τη «αργή παρατήρηση» μπορούν να διδάξουν στους γονείς τους μαθήματα εκτίμησης και απόλαυσης καθημερινών όμορφων στιγμών της ζωής;

11. Δε διστάζουν να παραδεχθούν ότι φοβούνται και το εκφράζουν! Tα παιδιά εκφράζουν ελεύθερα το φόβο, την αγωνία τους, το άγχος τους και ζητάνε από εμάς να τα καθησυχάσουμε, είτε αυτό είναι για το σκοτάδι, είτε είναι για το γιατρό, είτε για κάποια αλλη δοκιμασία… Έτσι μας θυμίζουν και σε εμάς, τους μεγάλους, ότι δεν είναι κακό μερικές φορες και οι μεγάλοι να ζητούμε υποστήριξη, ακόμα και αν οι φόβοι μας είναι πιο σοβαροί!

12. Αποδέχονται καλές κουβέντες και φιλοφρονήσεις απλά και αυθόρμητα.Στα παιδιά άμα πεις μια καλή κουβέντα, μια καλή κριτική όπως: «Eίσαι πολύ καλό παιδί», ή «Τι όμορφο φόρεμα φοράς!», θα το δεχτεί με χαρά, θα φωτιστεί το πρόσωπο του και αμέσως να καταλάβεις ότι θα γίνεται χαρούμενο και θα στο δείξει, μπορει να σου πει και «Ευχαριστώ» ή ακόμα «Το ξέρω». Τι όμορφα θα ήταν αν εμείς οι μεγάλοι δεχόμασταν έτσι απλά και θετικά τις φιλοφρονήσεις και θετικές κουβέντες χωρίς διάθεση κριτικής!

13. Δε νοιάζονται να γίνουν σαχλά ή αστεία. Με τον ίδιο τον αυθορμητισμό που τα χαρακτηρίζει εκφράζονται πάντα με χιούμορ και αστεία και δεν τα νοιάζει να γίνουν γελοία! Χωρίς να φοβόμαστε και εμείς να γίνουμε γελοίοι, θα ήταν καλό να εκφραζόμαστε πιο ελεύθερα και αυθόρμητα μερικές φορές.

14. Δεν κάνουν διακρίσεις και συμπεριφέρονται ίδια σε όλους. Τα παιδιά, μεχρι να διδαχτούν διαφορετικά απο τους μεγάλους, συμπεριφέρονται το ίδιο σε όλους ανάλογα αν ειναι ευγενικός και συμπαθητικός μαζί τους, ανεξάρτητα απο το χρώμα του, τη γλώσσα που μιλάει ή την καταγωγή του! «Διαβάζουν και αποδέχονται» τους άλλους με το ένστικτο και την καρδιά τους. Μας διδάσκουν και εμάς τους μεγάλους να αποδεχόμαστε τις ουσιαστικές αξίες των ανθρώπων, όχι τους τύπους και τη διαφορετικότητα!

15. Οταν απασχολούνται με κάτι αφοσιώνονται με πάθος και απόλυτα! Τα παιδιά όταν αγαπούν κάτι, τους αρέσει, το απολαμβάνουν με πάθος, με όλη τους την καρδιά, το σώμα και μυαλό! Ζούνε τη στιγμή, απολαμβάνουν το εδώ και τώρα, που όπως λεει και ο Eckward Tolle και άλλοι ψυχολόγοι της Θετικής Ψυχολογίας, με αυτό το τροπο διδάσκουν την ουσία της ευτυχίας που βασιζεται στην εστίαση στο «Εδώ και Τώρα» και σε μία ασχολία τη φορά.

Πόσο σημαντικό και πολύτιμο μάθημα για μας τους μεγάλους, που ξοδεύουμε πολύτιμη ενέργεια κάνοντας πολλά ταυτόχρονα πράγματα, χωρίς να μπορούμε να εστιάσουμε στα ουσιαστικά, χάνοντας έτσι πολλές φορές την ευτυχία και την ουσία!