«Είμαι 5 ετών, το σώμα μου είναι το σώμα μου. Μην με αναγκάζετε να δίνω φιλιά ή να αγκαλιάζω άλλους ανθρώπους… » αυτό το μήνυμα συνοδευομένο από την παρακάτω φωτογραφία δημοσιεύτηκε στη σελίδα «A Might Girl» στο Facebook μαζί με αποσπάσματα από ένα άρθρο με τίτλο «Δεν μου ανήκει το σώμα του παιδιού μου», γραμμένο από τη συγγραφέα Katia Hetter που θίγει ένα ζήτημα που προβληματίζει αρκετούς γονείς.
Το ζήτημα είναι αν και κατά πόσο είναι σωστό οι γονείς να προτρέπουν τα παιδιά να αγκαλιάσουν ή να φιλήσουν ένα οικογενειακό φίλο ή κάποιο συγγενή. Μπορεί αυτή η τρυφερή χειρονομία να φαντάζει σε πολλούς κάτι αθώο και απόλυτως φυσιολογικό, εντούτοις όπως καταγράφεται και στο κείμενο που ακολουθεί «Το να πιέζουμε τα παιδιά να αγγίζουν άλλους ανθρώπους χωρίς να το θέλουν, τα αφήνει εκτεθειμένα σε κινδύνους σεξουαλικής κακοποίησης –μάλιστα, έχει βρεθεί ότι πολύ συχνά οι παιδόφιλοι είναι άτομα γνωστά και οικεία στο παιδί».
Δεν είναι λίγοι οι γονείς, που προκειμένου να μη στεναχωρήσουν τη θεία ή συγγενικά πρόσωπα με ανάλογη συμπεριφορά, συνηθίζουν να πιέζουν το παιδί, για να ανταποδώσει κι αυτό μια σφιχτή αγκαλιά ή να τους δώσει ένα φιλί και γενικότερα να δείξει με έντονο τρόπο την αγάπη του. Ακόμα και σε περιπτώσεις που το παιδί έχει κάνει σαφές ότι δεν θέλει! Αλήθεια, έχουμε σκεφτεί τι είδους μηνύματα περνάμε εκείνη τη στιγμή στο παιδί;
«Το σώμα του παιδιού μου δεν μου ανήκει»
Η Katia Hetter, έμαθε στην κόρη της ένα σημαντικό μάθημα, με μια απλή φράση γράφει το ποστ: «Θα ήθελα να αγκαλιάζεις τη γιαγιά, αλλά δεν θα σε αναγκάσω να το κάνεις!». Η Hetter, αισθάνθηκε ότι ήταν καλή ευκαιρία να διδάξει στην κόρη της ότι «Είναι εντάξει να λεει ΟΧΙ σε κάποιον ενήλικο όταν δεν θέλει να την αγγίζουν, ακόμη και όταν είναι φιλική χειρονομία». Όπως η ίδια εξηγεί, «Ανακάλυψα ότι το σώμα είναι δικό της και όχι δικό μου! Δεν ανήκει στους γονείς της, στη δασκάλα της, στη δασκάλα χορού ή τον προπονητή ποδοσφαίρου. Ενώ θα πρέπει να τους αντιμετωπίζει με ευγένεια, δεν είναι υποχρεωμένη να τους προσφέρει σωματική επαφή για να τους ευχαριστήσει. Και όσο πιο νωρίς μάθει ότι της ανήκει ο εαυτός της τόσο το καλύτερο για εκείνη!»
Φυσικά, το να συνδέει κανείς ένα φιλί στο μάγουλο της γιαγιάς με τον όποιο κίνδυνο σεξουαλικής κακοποίησης ακούγεται τουλάχιστον παρανοϊκό, όμως αυτό που θέλει να πει η συγγραφέας είναι ότι ασκώντας πίεση στο παιδί να έχει μία σωματική επαφή που δεν επιθυμεί «παραβιάζετε την ζώνη άνεσής του» και του μαθαίνετε να αποδέχεται πράξεις που το κάνουν να νιώθουν άβολα.
«Το σώμα του παιδιού μου δεν μου ανήκει» τονίζει η Katia Hetter
Όταν πιέζουμε ένα παιδί να εκδηλώσει μια έκφραση αγάπης και οικειότητας, παρόλο που το ίδιο δεν θέλει, προκειμένου να μην πληγώσει τα αισθήματα κάποιου συγγενή ή φίλου μας, του μαθαίνουμε ότι το σώμα του δεν του ανήκει πάντα, γιατί κάποιες φορές πρέπει να παραμερίζει τις δικές του επιθυμίες προκειμένου να ευχαριστήσει τους άλλους.Τα παιδιά πρέπει να παίρνουν το μήνυμα ότι το σώμα τους τους ανήκει και είναι στη δική τους δικαιοδοσία εάν θα αγκαλιάσουν, θα φιλήσουν ή θα δεχτούν την αγκαλιά και το φιλί οποιουδήποτε».
