Μία από τις πιο σκληρές μάχες της ζωής του έδωσε ένα μόλις 8 μηνών αγοράκι και βγήκε νικητής. Ο μικρούλης Τζορτζ διαγνώστηκε με πολύ σπάνιο καρκίνο, το ηπατοβλάστωμα μόλις 4 μηνών, ύστερα από εξετάσεις που του έγιναν λόγω υψηλού πυρετού και σπασμών.
Η μαμά του, Μισέλ Νικόλ, θυμάται εκείνη τη μέρα ως μια πολύ δύσκολη στιγμή για όλη την οικογένεια.
«Οι πρώτες εξετάσεις ήταν καθαρές, αλλά ένας γιατρός πρότεινε να κάνουμε κι έναν υπέρηχο στα νεφρά και εκεί ήταν που είδαμε ότι ο Τζορτζ είχε όγκο στο συκώτι. Πρόκειται για κάτι που συμβαίνει 1 στο εκατομμύριο (το ηπατοβλάστωμα) κι έτσι, εκτός από φόβο και άγχος, νιώσαμε και μια αγανάκτηση που έτυχε σε μας».
Παρ’ όλ’ αυτά, ο γιος της δεν έχασε το χαμόγελό του καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας του και αυτό τους έδωσε κουράγιο.
Ο μικρός ολοκλήρωσε 6 γύρους χημειοθεραπειών και έκανε και αφαίρεση του όγκου από το συκώτι του. Τώρα οι γονείς περιμένουν να δουν τι παρενέργειες θα έχει αυτή η πρώτη του νίκη στη μάχη με τον καρκίνο και κατά πόσο οι θεραπείες έχουν επηρεάσει τα νεφρά του ή κάποιο άλλο όργανο.
«Όλη η οικογένεια έχει επηρεαστεί από την περιπέτειά του» λέει η μαμά, «αλλά ο Τζορτζ παραμένει χαρούμενος και δεν έχει χάσει κανένα αναπτυξιακό ορόσημο. Χρωστάμε πάρα πολλά στο προσωπικό του νοσοκομείου που δε σταμάτησαν να μας στηρίζουν και να μας δίνουν ελπίδα, είναι αληθινοί “άγγελοι επί γης”».
Τι είναι το ηπατοβλάστωμα
Το ηπατοβλάστωμα είναι ένας κακοήθης όγκος από εμβρυονικά ή εμβρυϊκά ηπατοκύτταρα, που συχνά περιέχει και μεσεγχυματικά στοιχεία, απαντάται δε σε μικρά παιδιά, συνήθως ηλικίας μικρότερης των 3 ετών (έχουν αναφερθεί περιπτώσεις και σε ενήλικες). Ο όγκος αυτός αποτελεί το 50% όλων των πρωτοπαθών κακοήθων όγκων του ήπατος κατά την παιδική ηλικία είναι δε ο πιο συχνός όγκος του οργάνου στην ηλικία αυτή. Είναι 10 φορές λιγότερο συχνός από τον όγκο του Wilms, αποτελεί την τρίτη πιο συχνή κακοήθεια στα παιδιά, συναντάται δε συχνότερα στα αγόρια (2:1).
Η παθογένεια του όγκου είναι άγνωστη, αλλά τελευταία έχει συνδεθεί με το σύνδρομο της Οικογενούς Πολυποδίασης (FAP) και αυτό του Beckwith-Wiedman. Η συνύπαρξη του όγκου με τα ανωτέρω σύνδρομα υποδηλοί ένα ρόλο για τα χρωμοσώματα 5 και 11 στη γένεσή του και ειδικά του ογκοκατασταλτικού γονιδίου FAP στην ανάπτυξή του.
Υπάρχει ένας μικρός αριθμός διαφορετικών ιστολογικών τύπων, αλλά δύο από αυτούς εμφανίζουν ιδιαίτερη σημασία: ο επιθηλιακός τύπος (που αποτελείται κυρίως από επιθηλιακά ηπατοκύτταρα διαφόρων βαθμών ωριμότητας) και ο μεικτός (με επιθηλιακά και μεσεγχυματικά στοιχεία). Ο όγκος είναι συνήθως μονήρης αλλά πολυοζώδης (5-25 cm), σαφώς αφοριζόμενος από τα πέριξ, ενώ στο 50% εμφανίζει κάψα.
Ο όγκος είναι ασυμπτωματικός, με μόνα συνοδά σημεία τη μικρή αναιμία και τη θρομβοκυττάρωση. Τα περισσότερα παιδιά επισκέπτονται το γιατρό συνεπεία κοιλιακής διόγκωσης. Σπάνια έχει αναφερθεί ενδοκοιλιακή ρήξη. Ο όγκος μπορεί να συνοδεύεται από οστεοπενία και υπογλυκαιμία, πολλές φορές δε η β-HCG είναι αυξημένη, με αποτέλεσμα σπάνια να εμφανισθούν στα αγόρια περιπτώσεις ισοφυλετικής πρώιμης ήβης (isosexual precocity).
Η αύξηση της FAP συνοδεύει τον όγκο στο 85-90% των περιπτώσεων, παριστά δε βοηθητικό δείκτη στη διάγνωση και παρακολούθηση της θεραπείας των ασθενών αυτών. Συνήθως δεν συνυπάρχει κίρρωση και δεν πρέπει να συγχέεται με το ΗΚΚ της παιδικής ηλικίας. Αγγειακή διήθηση μπορεί να συνυπάρχει, ενώ μεταστάσεις ανευρίσκονται κυρίως στους πνεύμονες (20% τη στιγμή της διάγνωσης), στους ενδοκοιλιακούς λεμφαδένες και στον εγκέφαλο.
Η διάγνωση τίθεται με το US και επιβεβαιώνεται με την ΑΤ και τη MRI, με τις οποίες σχεδιάζεται το πλάνο της χειρουργικής θεραπείας, όπως και για κάθε όγκο του ήπατος.
Διαβάστε επίσης:
«Φορούσε τις μπότες του μπαμπά της για τα «γενέθλιά του»… Εκείνος χάθηκε ένα χρόνο πριν»
Επιλόχεια ψύχωση: Μαμά περιγράφει πώς τη βίωσε και μας ζητά να την ακούσουμε
