Η Ευρωπαϊκή Ένωση τιμά και φέτος την 29η Απριλίου ως Ημέρα Διαγενεακής Αλληλεγγύης και Συνεργασίας. Στόχος να τονιστεί η ανάγκη αντιμετώπισης του Διαγενεακού Ζητήματος, της δίκαιης δηλαδή κατανομής των ωφελειών και των βαρών ανάμεσα στις σημερινές αλλά και τις μελλοντικές γενεές. Οι κοντόφθαλμες οικονομικές πολιτικές της Ε.Ε. και η εξάντληση φυσικών και κρατικών πόρων οδηγεί σε καταστροφικές για τις επόμενες γενεές συνθήκες αλλά και σε απίστευτες δυσκολίες για τις σημερινές.
Η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει τις χώρες κυρίως του ευρωπαϊκού νότου σε αποκοπές μισθών και συντάξεων, ανεργία, διάλυση του κοινωνικού ιστού, ανατροπή των ισορροπιών. Τα ασφαλιστικά ταμεία κινδυνεύουν από τη γήρανση του πληθυσμού, η φροντίδα του οποίου γίνεται συνεχώς και πιο ελλιπής. Ηλικιωμένοι καλούνται να στηρίξουν με τα πενιχρά μέσα τους νεώτερα μέλη της οικογένειας από τα οποία η στασιμότητα στερεί πόρους, αλλά και προοπτικές επαγγελματικής, κοινωνικής, οικονομικής και οικογενειακής ανέλιξης. Η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται δημοσιονομικά, οικολογικά, ασφαλιστικά θέματα θέτουν στην πλάστιγγα τη ζωή, την υγεία και την ευημερία των επόμενων γενεών.
Η ανισότητα ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οδήγησε στην θεσμοθέτηση της Ημέρας της Διαγενεακής Αλληλεγγύης και Συνεργασίας με πρωτοβουλία ευρωβουλευτών επί Σλοβενικής Προεδρίας, το 2008. Η απόρριψη πρότασής τους για Γραπτή Δήλωση που τόνιζε την ανάγκη εκπροσώπησης μελλοντικών γενεών στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποδεικνύει ότι υπήρχε πολύς δρόμος να διανυθεί. Αλλά και σήμερα, εννιά χρόνια μετά, το Διαγενεακό Ζήτημα επεκτείνεται και οι προοπτικές να γεφυρωθεί λιγοστεύουν, αφού η κρίση όχι μόνο υπάρχει αλλά και εντείνεται και θα συνεχίσει να υπάρχει.
Η Κύπρος έχει δεχτεί ένα από τα σοβαρότερα πλήγματα και έχει ζήσει, από το 2013, πρωτόγνωρες καταστάσεις. Η Βουλή των Γερόντων με κύριο μέλημά της τη στήριξη των ηλικιωμένων, τιμώντας την πολύχρονη προσφορά τους στην κοινωνία, χαιρετίζει την Ευρωπαϊκή Ημέρα Διαγενεακής Αλληλεγγύης και Συνεργασίας. Καλεί το κράτος να εντείνει τις προσπάθειες για αντιμετώπιση των προβλημάτων κοινωνικής πρόνοιας και υγείας των ηλικιωμένων προς όφελος όλων. Καλεί επίσης τις ΜΚΟ να εστιάσουν ακόμα εντονότερα την πολύτιμη δράση τους στη σύσφιγξη σχέσεων αλτρουισμού και αλληλεγγύης και την επικράτηση αρχών και αξιών οι οποίες ανέκαθεν ρύθμιζαν τη ζωή στην κυπριακή κοινωνία, πράγμα ιδιαίτερα αναγκαίο στη δύσκολη αυτή πολυπολιτισμική εποχή. Και εδώ η ενεργός παρουσία καθενός μπορεί να αποδειχτεί μοναδική.
