Αμέτρητα τροχαία συμβαίνουν κάθε χρόνο στην Κύπρο, όμως ανάμεσά τους υπάρχουν ορισμένα που μας σοκάρουν και με συγκλονίζουν περισσότερο από άλλα. Ένα από αυτά έλαβε χώρα τον περασμένο Ιούνιο, όταν ο 17χρονος Στέφανος Πηλιώτης, ο οποίος οδηγούσε μοτοσυκλέτα χωρίς προστατευτικό κράνος και κατευθυνόταν προς το Παραλίμνι, βρήκε τραγικό θάνατο, όταν όχημα που οδηγούσε 64χρονος έπεσε πάνω του.
Το παιδί, αφού παρέμεινε διασωληνομένο για 10 ημέρες, τελικά κατέληξε, αφήνοντας την οικογένειά του στον απόλυτο θρήνο. Ωστόσο, οι γονείς του βρήκαν τη δύναμη να πάρουν μια σπουδαία απόφαση για την οποία τέσσερις άλλες οικογένειες σήμερα τους ευγνωμονούν: Πρόσφεραν τα όργανα του παιδιού τους και έσωσαν 4 συνανθρώπους μας.
Ο αδερφός του άτυχου Στέφανου Πηλιώτη, Δημήτρης, μίλησε πρόσφατα στον REPORTER, για την τραγική εμπειρία που έζησε η οικογένειά του πριν από 6 μήνες και έστειλε το δικό του μήνυμα προς όλους τους Κύπριους:
«Ήταν πάρα πολύ δύσκολη και τραυματική εμπειρία. Από το ανθρώπινο μυαλό χάθηκε μια ζωή και αυτή έτυχε να είναι του αδελφού μου. Έφυγε πριν έξι μήνες και από τότε είναι δύσκολη η εμπειρία τόσο για μένα, όσο και για την οικογένεια μου. Παρόλα αυτά η απόφαση μας για να δοθούν τα όργανα ήταν ομόφωνη. Θέλαμε να σώσουμε άλλους ανθρώπους…
Είπαμε αφού δεν μπορεί να σωθεί το δικό μας παιδί, αν μπορούμε ας σώσουμε κάποιους άλλους. Απ’ ό,τι ξέρω και αν δεν κάνω λάθος, σώθηκαν τέσσερις ζωές από τον Στέφανο. Αφού δεν θα ζει ο δικός μας, να ξέρουμε ότι κάποιος ζει από το Στέφανο μας. Κι αν με ρωτούσε κάποιος που θα βρισκόταν, ω μη γένοιτο στην ίδια κατάσταση θα τον συμβούλευα να πράξει το ίδιο».
Αναφερόμενος στον τρόπο που έγινε το δυστύχημα, ο Δημήτρης λέει:
«Κανένας δεν θέλει να σκοτώσει κάποιον, αλλά πρέπει να σκέφτεσαι λίγο όταν οδηγείς. Στην περίπτωση του Στέφανου για παράδειγμα, δεν γίνεται ενώ είσαι σε στάση λεωφορείου να κάνεις επαναστροφή σε κύριο δρόμο. Είναι παράνομο να κάνεις αυτό το πράγμα».
Με την ελπίδα να μη χάσει άλλη οικογένεια αγαπημένος μέλος της από τροχαίο, ο Δημήτρης κάνει έκκληση:
«Ελπίζω μέχρι το τέλος του χρόνου να μην υπάρξουν άλλα θανατηφόρα τροχαία και με το νέο χρόνο να μειωθούν, γιατί είναι πάρα πολύ δύσκολο να ζήσεις αυτή την εμπειρία. Ούτε στο χειρότερο μου εχθρό δεν το εύχομαι. Να συνετιστούν οι οδηγοί και να μην βάζουν την πίεση που μπορεί να έχουμε πάνω από μια ζωή. Όταν είσαι αγχωμένος και τρέχεις μπορεί να σκοτώσεις μια ζωή. Χάθηκαν πάρα πολλές ζωές, είναι καιρός αυτό να σταματήσει.»
«Μετά το τροχαίο του αδελφού μου, εγώ σαν οδηγός άλλαξα. Προσπαθώ να μην κάνω παρανομίες. Σίγουρα όλοι κάνουν μικροπαρανομίες, απερισκεψίες λόγω πίεσης, αλλά όλοι πρέπει να σκεφτούμε και αυτόν που οδηγεί για να πάει στο σπίτι του».
