Ένα από τα πιο απογοητευτικά πράγματα που ακούγονται κατά καιρούς από γονείς, είναι ότι δεν είναι ευχαριστημένοι με τον τρόπο ανατροφής των παιδιών τους, ειδικά σε ό,τι αφορά τα όρια που θέτουν στα παιδιά τους. Συχνά νιώθουν ένοχοι ή μπερδεμένοι, ενώ αυτό που τους ανησυχεί περισσότερο είναι η αίσθηση, ότι και τα παιδιά τους δεν είναι ευχαριστημένα. Και συνήθως συμβαίνει, επειδή δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα για το ζήτημα των ορίων.
Μία parent coach έχει επισημάνει τρεις από τους πιο συνήθεις λόγους που οι γονείς δυσκολεύονται να βρουν τις ισορροπίες και να θέσουν τα όρια στα παιδιά τους και είναι οι εξής:
Προτιμούμε να μην απογοητεύουμε τα παιδιά μας
Η δυσαρέσκεια του παιδιού είναι ένα από τα πιο δύσκολα συναισθήματα και ένας από τους λόγους που οι γονείς δίνουν μάχη για να βάλουν ξεκάθαρα όρια. Κάτι τέτοιο μπορεί να προκαλέσει αμφιβολίες για τις αποφάσεις που καλούνται να πάρουν. Η αντίσταση αναλόγως με την ηλικία και οι αντιδράσεις των παιδιών στα όριά μας ενδέχεται να μας κάνουν να νιώθουμε ενοχές, να μας στεναχωρήσουν, να μας χαλάσουν τη μέρα. Για να λειτουργήσουν τα όρια και να ευχαριστηθούν οι γονείς την περίοδο αυτή, το βασικό στοιχείο που χρειάζεται είναι το εξής: βάζουμε ένα όριο με αυτοπεποίθηση. Το παιδιά εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους (ενόχληση, απογοήτευση, λύπη, θυμό). Εμείς θα πρέπει να παραμείνουμε ψύχραιμοι, υπομονετικοί και να αποδεχθούμε αυτήν την δυσαρέσκεια.
Περίπλοκες συμβουλές
Όπως αναφέρει η parent coach, έχει έρθει αντιμέτωποι με συμβουλές που δίνουν διάφοροι ειδικοί, υπέρμαχοι της μη τιμωρίας και πολλές φορές αυτές οι συμβουλές είναι αρκετά μπερδεμένες. Μην βάζετε όρια που θα μοιάζουν με τιμωρία. Αυτό θα μπορούσε να μας κάνει να αμφισβητούμε τον εαυτό μας, γιατί ακριβώς παίζει με την αμφιβολία μας και τον φόβο μήπως αναστατώσουμε τα παιδιά μας. Ως σεβαστικοί γονείς που με θάρρος δεσμευόμαστε στη μη τιμωρητική πειθαρχία, οφείλουμε να δώσουμε στον εαυτό μας την άδεια να παίρνουμε τις αποφάσεις που θεωρούμε καλύτερες για τα παιδιά μας, αλλά και για εμάς τους ίδιους.
Εάν αργότερα αποφασίσουμε, ότι μία απόφαση μας έκανε δυσάρεστους ή δεν ήταν απαραίτητη, μπορούμε να ζητήσουμε συγγνώμη και να αλλάξουμε γνώμη. Ωστόσο, για να δώσουμε μία αίσθηση ασφάλειας στα παιδιά μας, θα πρέπει να λαμβάνουμε αποφάσεις από την σκοπιά της δύναμης και όχι του δισταγμού. Για να δημιουργήσουμε παιδιά με αυτοπεποίθηση, θα πρέπει να εμπιστευτούμε πρωτίστως τον εαυτό μας.
Και μην ξεχνάτε: όταν τα παιδιά μας ξεπερνούν τα όρια, κάντε τα να γελάσουν. Είναι πολύ καλύτερο να νιώσουν αστεία, παρά θυμωμένα.
Φοβόμαστε μήπως τα όρια φρενάρουν το ελεύθερο πνεύμα των παιδιών
Γενικότερα, υφίσταται μία τέτοια άποψη. Πολλές φορές γονείς είχαν δυσκολίες στο να θέσουν όρια. Όταν τελικά το καταλάβουν και κάνουν αλλαγές, η αλλαγή στην συμπεριφορά των παιδιών τους είναι τεράστια. Τα πάλια ποτέ απαιτητικά παιδιά ξαφνικά μπορούν να σταματήσουν να προσπαθούν να ελέγξουν την κάθε κατάσταση με γονείς ή συνομηλίκους. Είναι σε θέση να επικεντρωθούν στο παιχνίδι, να κοινωνικοποιηθούν με τους συνομηλίκους τους, να χαλαρώσουν αρκετά ώστε να γελάσουν και να εκφράσουν τη χαρά τους. Αυτό είναι ελευθερία.
Διαβάστε επίσης:
3χρονη βλέπει τους γονείς της να φιλιούνται και η αντίδρασή της είναι όλα τα λεφτά (βίντεο)
Αυτή είναι η πανέμορφη ανεμώνη της Κύπρου και γιατί πρέπει να την προστατεύουμε (εικόνες)
Αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά δεν μπορούν να πιάσουν σωστά το μολύβι
