Αν είστε παντρεμένη για πάνω από 10 χρόνια και έχετε παιδιά τότε γνωρίζετε πολύ καλά ότι η σχέση με το σύζυγό σας έχει αλλάξει εκ βάθρων και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τον ερχομό των παιδιών, αλλά και με τις απαιτήσεις της καθημερινότητας, η οποία πολλές φορές «καταπίνει» τα ζευγάρια.
Μία γυναίκα που είναι παντρεμένη 10 χρόνια και έχει δύο παιδιά με το σύζυγό της, παραδέχεται ότι δεν τον προσέχει όσο παλιότερα. Συγκεκριμένα λέει, ότι «δεν του δίνω τη σημασία που του αξίζει».
Διαβάστε πώς συνειδητοποίησε ότι συνέβη κάτι τέτοιο, αλλά και τι την κάνει να μην μπορεί να αφοσιωθεί όπως συνέβαινε παλιότερα στο ταίρι της.
«Πριν λίγο καιρό αποφάσισα να σβήσω κάποια παλιά e-mails από τον υπολογιστή μου. Είχα ακόμα πολλά μηνύματα από το 2009 και άρχισα με αυτά. Πίστευα ότι θα ήταν εύκολο, καθώς περίμενα να ανακαλύψω μηνύματα βαρετά, για δουλειές και «χαζές» φωτογραφίες του άντρα μου.
Με έκπληξη ανακάλυψα κάτι πολύ χειρότερο. Ανακάλυψα ενθουσιασμό, χαρά, φλερτ, ανεμελιά. Τα μηνύματα που έστελνα στον άντρα μου ήταν αστεία, γλυκά, αγαπησιάρικα. Ήταν εγώ!
Τι είχε αλλάξει; Πώς μπορούσα τότε να είμαι τόσο θετική, τόσο χαρούμενη, τόσο αισιόδοξη; Θυμάμαι τότε να λέω σε όλους πως η ζωή μας ήταν ένα παραμύθι. Είχαμε παντρευτεί πρόσφατα, μαγειρεύαμε μαζί, παίζαμε, κάναμε βόλτες, γελούσαμε. Ένιωθα πάντα ξεκούραστη…
Και τώρα… Δεν μπορώ να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά. Έγινα μία από εκείνες τις μαμάδες που πάντα κατέκρινα πριν αποκτήσω το πρώτο μου παιδί.
Να σας μιλήσω ξεκάθαρα; Είμαι ΕΞΟΥΘΕΝΩΜΕΝΗ!
Ακούω, όμως, τους ειδικούς. Διαβάζω άρθρα, βλέπω videos και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής οι συμβουλές τους μου ήταν μέχρι πριν λίγο εντελώς αδιάφορες!
“Βγείτε ραντεβού με τον σύντροφό σας”, “Σχεδιάστε βραδιές εξόδου”, “Πιείτε ένα ποτήρι κρασί μαζί” και πόσες άλλες ακόμα με τις οποίες δεν ασχολούμουν καν.
Βρίσκοντας, όμως, τα παλιά μας e-mails σκέφτηκα μήπως έπρεπε να αναθεωρήσω. Θέλω να πω, έτσι πρέπει να είναι ένας υγιής γάμος; Η απίστευτη κούραση που νιώθεις οδηγεί σε αδιαφορία και διαπληκτισμούς;
Μήπως ο πρόσφατος τσακωμός μας με το σύζυγό μου για την αυλή του σπιτιού ήταν απλώς μια ένδειξη του πόσο αδιάφοροι είμαστε πια ο ένας για τον άλλο;
Μήπως οι αυτοματοποιημένες απαντήσεις του στα μηνύματά μου, αλλά και στις ερωτήσεις μου είναι ένα σημάδι ότι τον παραμελώ; Μήπως πρέπει να του δίνω περισσότερη προσοχή; Να του φτιάχνω καλύτερο κολατσιό για τη δουλειά;
Ναι… ξέρω ότι ο σεβασμός και η προσοχή σε ένα ζευγάρι πρέπει να είναι αμοιβαία.
Δείξτε μου, όμως, μια μαμά σήμερα που δεν είναι κουρασμένη. Μια μαμά που δεν «σέρνεται» από την κούραση κάθε βράδυ.
Αυτή είναι η ζωή. Αυτή είναι η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Οι περισσότεροι είναι κουρασμένοι από τις βάρδιες στη δουλειά, τις οικονομικές υποχρεώσεις, απώλειες αγαπημένων προσώπων, τη φροντίδα των μεγαλυτέρων, τα πλυντήρια (ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ), την άρνηση των παιδιών να ακούσουν αυτά που τους λέμε.
Τα παλιά μου μηνύματα απέδειξαν πώς ένα γεμάτο υποχρεώσεις μυαλό μπορεί να “ξεγελάσει” το σώμα μας. Να το κάνει να νιώθει εξαντλημένο σε σημείο να ξεχνάμε να ρωτάμε τον άντρα μας “Πώς ήταν η μέρα σου;”. Απλώς και μόνο επειδή τρέχουμε πίσω από τα παιδιά μας, προσπαθώντας να τα ταΐσουμε στην ώρα τους και να τα βάλουμε για ύπνο.
Το να είσαι τόσο κουρασμένη σημαίνει ότι σταματάς να νοιάζεσαι για την καθημερινότητα της σχέσης σου. Και αυτό δεν είναι καλό…
Σε μια προσπάθεια, λοιπόν, να διορθώσω λιγάκι τα κακώς κείμενα έστειλα ένα e-mail στον άντρα μου το μεσημέρι για κάτι αστείο. Κάτι που ήξερα ότι θα τον κάνει να ξεχαστεί λιγάκι από την πίεση της δουλειάς.
Η απάντησή του με έκανε να χαμογελάσω, όπως γινόταν και πριν 10 χρόνια.
Εκείνο το βράδυ δεν έμεινα μόνη στην κουζίνα να μαζέψω τα πιάτα και να κοιτάζω – χωρίς λόγο – το κενό. Εκείνο το βράδυ κανείς δεν ήταν κουρασμένος (εντάξει, πλάκα κάνω, ήμασταν και οι δύο “πτώματα” από την κούραση), αλλά μιλήσαμε για την ημέρα μας, για το τι κάναμε και… κοιμηθήκαμε από τις 9!
Ένα e-mail, έδωσε μια νέα πνοή στον γάμο μου. Ποιος είπε, λοιπόν, ότι τα e-mails δεν τα προσέχει κανείς;».
