Πόσες φορές έχουμε ακούσει τη φράση “Το κάνω για το καλό του”, είτε από εμάς, είτε από άλλους γονείς.
Το αρνητικό είναι ότι χρησιμοποιούμε τη συγκεκριμένη φράση για να δικαιολογησουμε αυτά που επιβάλλουμε στα παιδιά μας, τις τιμωρίες: «Δε θα πας στον φίλο σου σήμερα γιατί δεν έκανες αυτό που σου είπα. Είναι για το καλό σου».
Όταν πιστεύουμε ότι κάτι είναι για το καλό του παιδιού, πιέζουμε επιβάλλουμε, γινόμαστε χειριστικοι, μέχρι να γίνει αυτό που θέλουμε.
Δεν αφήνουμε περιθώρια. Τιμωρουμε, κάνουμε τα παιδιά να νιώσουν άσχημα, τα υποβιβαζουμε, γιατί πρέπει να μάθουν… “για το καλό τους”.
Έχουμε μάθει ότι πρέπει να διορθώνουμε τη συμπεριφορά, χωρίς να ψάχνουμε τι κρύβεται από κάτω. Ο ρόλος μας σαν γονείς ειναι να διδαξουμε το παιδί μας.
Αλλά, πως μπορεί ένα παιδί να μάθει καινούρια πράγματα όταν όλη του η ενέργεια πηγαίνει στην προσπάθεια του να επιβιώσει;
Όσο μένουμε στην επιφάνεια, στη συμπεριφορά του παιδιού, θα κάνουμε συνέχεια το ίδιο λάθος, και θα μεγαλώνουμε παιδιά με τραύματα.
Παιδιά που γίνονται ενήλικες και πιστεύουν ότι όταν νοιάζεσαι για το καλό του άλλου, είμαι εντάξει να τον κάνεις να νιώθει άσχημα.
