Εκφράζουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια στη νεαρή Άννα Αβρααμίδου, η οποία κέρδισε το πρώτο βραβείο στην ηλικιακή της κατηγορία, στο διεθνή διαγωνισμό πιάνου Ferenc Liszt. Η Άννα θα εμφανιστεί ως σολίστ στο κλείσιμο της σεζόν, σε μια side-by-side συναυλία των δύο μας ορχηστρών.
Η 15χρονη Άννα Αβραμίδου μας είχε συστηθεί μιλώντας σε συνέντευξη στο must.com.cy
Πώς και πότε ξεκίνησε η ενασχόληση σου με τη μουσική;
«Από μικρή με συντρόφευε ο ήχος του πιάνου. Παρακολουθώντας τη μεγαλύτερη μου αδελφή να παίζει, ήμουν μαγεμένη από τις μελωδίες των έργων που έπαιζε. Σε ηλικία 5 χρονών ήξερα ήδη με τι όργανο θέλω να ασχοληθώ! Έτσι άρχισε η ενασχόληση μου με την μουσική με την δασκάλα μου Μαριόλα Χαριτίδου στο ωδείο Musica Mundana, όπου και φοιτώ μέχρι σήμερα».
Έχεις σημαντικές διακρίσεις και βραβεύσεις στο βιογραφικό σου. Πόσο εύκολο είναι να ισορροπείς τη μουσική και τη ζωή σου σαν ένα 13χρονο κορίτσι;
Πραγματικά δουλεύω αρκετές ώρες καθημερινά για να πετύχω τους στόχους μου. Οργανώνω το πρόγραμμα μου έτσι ώστε να έχω ελεύθερο χρόνο, διασκεδάζω με τα αδέλφια μου, πηγαίνω βόλτες και σινεμά με τις φίλες μου, αρκετές φορές κάνουμε εκδρομές στη φύση με την οικογένεια μου. Οπότε με τέτοιο τρόπο προσπαθώ να ισορροπώ τα πράγματα.
Υπάρχει κάποια στιγμή από την πορεία σου μέχρι τώρα που να ξεχωρίζεις;
Η εμφάνιση που θα ξεχώριζα 1: όταν ήμουν 8 χρονών, είχα λάβει μέρος για πρώτη φορά σε Διεθνή διαγωνισμό «Ευαγγελία Τζιαρρί» στην Λάρνακα και συναγωνιζόμουν στην κατηγορία κάτω των 15 ετών. Βασικά είχα πάει για εμπειρία ενώ βγήκα νικήτρια Πρώτου Βραβείου. 2: Επίσης θα ήθελα να αναφερθώ στο πρώτο ρεσιτάλ που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Καστελιώτισσα» με τίτλο «Ο πρώτος Απρίλης», ήμουν 9 χρονών. Ήταν για μένα μια απίστευτη εμπειρία που μου δημιουργήθηκαν πολλά συναισθήματα όπως χαρά και ευτυχία. 3: Ακόμα θα ξεχώριζα την συμμετοχή μου στο Πιάνο Gala με την Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου τον Μάρτιο του 2020, ήταν η τελευταία συναυλία με πλήρεις ακροατήριο, ακριβώς πριν από το lockdown.
Ποιες είναι οι βλέψεις σου για το μέλλον;
Όταν ήμουν μικρή ονειρευόμουν να παίζω πιάνο σε όλα τα θέατρα της Κύπρου. Χάρη στο Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας ουσιαστικά πραγματοποιήθηκε το όνειρο μου. Στο μέλλον ελπίζω να εμφανίζομαι σε ιστορικά θέατρα της Ευρώπης και ίσως όλου του κόσμου. Μεγαλώνοντας έχω σκέψεις και όνειρα να συνεισφέρω φιλανθρωπικά με το επάγγελμα μου και να βοηθήσω όσο περισσότερο μπορώ παιδιά να πιστεύουν στα όνειρα τους.
Διαβάστε επίσης:
Χάος με τα μαθητικά λεωφορεία -Τι συμβαίνει;
«Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη» στο Μουσείο Παραμυθιού
