“Οι ειλικρινείς μου σκέψεις από τις πρώτες ημέρες στο σχολείο”: Μία δασκάλα ζητά να την ακούσουμε

Λίγο πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και όλοι αναρωτιόμαστε πώς θα είναι τα πράγματα φέτος για τα παιδιά μας.

Πώς θα στηθούν τα θρανία στις αίθουσες, πώς θα κινούνται τα παιδιά μέσα και έξω από αυτές, αν θα φορούν μάσκα καθ’ όλη τη διάρκεια των μαθημάτων είναι μερικές μόνο σκέψεις γονέων και εκπαιδευτικών.

Διαβάστε επίσης: Πώς θα ανοίξουν τα σχολεία; Πώς θα τοποθετηθούν τα θρανία, ποια παιδιά θα φορούν μάσκα;

Η Amy Betters-Midtvedt, εκπαιδευτικός, βρέθηκε στο σχολείο στο οποίο διδάσκει για να προετοιμάσει τις αίθουσες για τους μαθητές της. Ενώ προσπαθούσε να αντιμετωπίζει την κατάσταση θετικά, λύγισε και ζητά από τους γονείς και τους κηδεμόνες μια μικρή χάρη: Αυτές τις δύσκολες στιγμές που ζούμε να είμαστε ευγενικοί και να δείχνουμε κατανόηση.

Διαβάστε όσα έγραψε για την επιστροφή της στο σχολείο:

«Η καρδιά μου δεν ήταν έτοιμη για αυτό το συναίσθημα. Επιστρέψαμε στο σχολείο αυτή την εβδομάδα και αυτή είναι η αίθουσα στην οποία συγκεντρωθήκαμε οι δάσκαλοι για να συζητήσουμε το πώς θα κινηθούμε – έτοιμη, με τα θρανία μακριά το ένα από το άλλο.

Ξεκίνησα αποφασισμένη να κοιτάζω τη θετική πλευρά. Σκεφτόμουν πώς θα έκανα τη δουλειά μου διασκεδαστική.

Χρειάστηκαν 3 ημέρες συζητήσεων με “μασκοφόρους” φίλους και συναδέλφους για να λυγίσω. Για να φτάσω στο σημείο που η καρδιά μου δεν αντέχει άλλο.

Μου έλειπαν τα πρόσωπα.

Το να κοιτάζω ανθρώπους με μάσκες στην τάξη μου με έκανε να μην μπορώ να κρυφτώ από το τι συμβαίνει στον κόσμο μας.

Και πράγματι, τα επίπεδα ενέργειας που πρόκειται να χρειαστούν οι εκπαιδευτικοί από εδώ και εμπρός, είναι τεράστια. Γράφω όλα αυτά σήμερα ζητώντας την υπομονή και την κατανόησή σας, όταν συναντάτε τον/την δάσκαλο/α του παιδιού σας.

Η “απαίτηση” της δασκάλας από τους γονείς

Όταν επικοινωνείτε με το προσωπικό του σχολείου, τις καθαρίστριες ή τους διευθυντές. Να είστε ιδιαίτερα υπομονετικοί και ευγενικοί.

Προσπαθούμε. Κάνουμε έναν αγώνα πολύ δύσκολο. Δεχόμαστε ερωτήσεις για τις οποίες δεν έχουμε τις απαντήσεις.

Οι σκέψεις και οι συζητήσεις για το πώς θα γίνει ένα σχολείο και μία αίθουσα ασφαλής για τα παιδιά εν μέσω πανδημίας, μπορεί να κάνει το μυαλό μας να εκραγεί. Ειδικά, αν σκεφτεί κανείς ότι βασιζόμαστε σε δωρεές για είδη πρώτης ανάγκης, όπως απολυμαντικά ή μάσκες.

Τώρα ίσως δεν λαμβάνετε τις πληροφορίες που πραγματικά θα θέλατε κι όταν το παιδί σας ξεκινήσει το σχολείο μπορεί να καθίσει δίπλα σε ένα παιδάκι που δεν συμπαθεί ή να πρέπει να μιλά στους φίλους και τις φίλες του από μακριά, φορώντας μάσκα. Μπορεί να μην σας αρέσει το πώς εξελίσσονται τα πράγματα ή πώς έχουν σχεδιαστεί.

Είναι πολύ πιθανό να μην αρέσει ούτε σε εμάς. Αλλά βρισκόμαστε εδώ.

Κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε με όσα μέσα διαθέτουμε και αγωνιζόμαστε για το καλύτερο, ενώ παράλληλα προσπαθούμε να κρατάμε αποστάσεις, να φοράμε διαρκώς μάσκα και να καθαρίζουμε πολύ συχνά τα χέρια μας.

Θα αντισταθούμε στις αγκαλιές και παιχνίδια που θα θέλουμε να κάνουμε με τους μαθητές μας, τους οποίους έχουμε να δούμε τόσο καιρό, ενώ δεν θα μπορούμε να κατανοήσουμε τα συναισθήματα τους, αφού δεν θα βλέπουμε το πρόσωπό τους.

Ξοδεύουμε κάθε ένα λεπτό που απομένει μέχρι να ανοίξουν τα σχολεία, για να βρούμε πώς θα κάνουμε την όλη κατάσταση να λειτουργήσει, ώστε το παιδί σας όχι μόνο να μαθαίνει αλλά να θέλει να έρχεται στο σχολείο με χαρά. Θέλουμε όσο τίποτε άλλο αυτό να πάει καλά για τα παιδιά μας.

Και είμαστε ήδη κουρασμένοι.

Οπότε αν δεν μπορείτε να περιμένετε για να μάθετε πόσα τετράδια, μολύβια, μάσκες ή φακέλους θα χρειαστεί το παιδί σας: Κάντε υπομονή.

Γονείς και εκπαιδευτικοί: Μία ομάδα

Αν έχετε κάποιο ασήμαντο παράπονο αφήστε το στην άκρη ή βρείτε έναν τρόπο για να το εκφράσετε ευγενικά, χωρίς να το κάνετε μεγάλο θέμα με τους άλλους γονείς.

Κι αν μπορείτε να προετοιμάσετε τα παιδιά σας για να δείχνουν περισσότερο σεβασμό, να βοηθούν, να είναι ευγενικά και να λειτουργούν ομαδικά, παρακαλώ κάντε το.

Γονείς, τώρα περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται να είμαστε ΟΜΑΔΑ.

Χωρίς πολιτικές απόψεις, χωρίς συνωμοσίες, χωρίς τσακωμούς και εντάσεις.

Μόνο ενήλικες που υποστηρίζουν ο ένας τον άλλο και κατανοούν πως όλοι θέλουμε το καλό των παιδιών μας.

Ίσως τότε μπορέσουμε να θυμηθούμε ή να ανακαλύψουμε την χαρά της μάθησης και της ομαδικότητας, ακόμα και αν δεν μοιάζει με τίποτα από όσα είχαμε φανταστεί».

πηγή: Facebook page/Hiding in the Closet with Coffee by Amy Betters-Midtvedt