Η Samm Davidson μητέρα τεσσάρων παιδιών βρίσκει την εξόρμηση στην παραλία εξαιρετικά δυσάρεστη, ειδικά ως μαμά. Και γράφει τη γνώμη της σε ένα απολαυστικό άρθρο.
Οι φωτογραφίες από την παραλία αρχίζουν να γεμίζουν το feed μου. Μαμάδες με τα μεγάλα καπέλα τους που κυνηγάνε τα νήπια μέσα στα κύματα. Παιδιά που χτίζουν κάστρα στην άμμο, κάνουν surfing και τρώνε κομμένο καρπούζι σε φέτες πάνω σε μικροσκοπικές ξαπλώστρες στην παραλία.
Φαίνεται όμορφο, μοντέρνο και διασκεδαστικό. Ο ήλιος, η άμμος, το θαλασσινό νερό. Θεέ μου, φαίνεται μαγικό. Και θέλω να συμμετέχω σε αυτό – πραγματικά το θέλω. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι στην πραγματικότητα δεν θέλω. Επειδή έχω μια πολύ αντιδημοφιλή και άθλια άποψη για την οποία δεν είμαι περήφανη, και η οποία είναι ότι η παραλία είναι χάλια.
Ζω στη Νέα Αγγλία, όπου η περίοδος του καλοκαιριού είναι σύντομη. Μένω σχετικά κοντά στην παραλία, οπότε θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν το φόρτε μου. Αλλά απλά βρίσκω την όλη εμπειρία εξαιρετικά δυσάρεστη, ειδικά ως μητέρα.
Πριν με ξεγράψετε, ακούστε με.
Πρώτα απ’ όλα είναι το πακετάρισμα. Με τέσσερα παιδιά, πρακτικά χρειάζομαι ένα μίνι βαν για να χωρέσω όλα τα απαραίτητα για την παραλία. Έχουμε πετσέτες, καπέλα, αντηλιακό, επιπλέον ρούχα, γυαλιά, ομπρέλες, καρέκλες, ψυγεία και μια σκηνή. Μοιάζω σαν να μετακομίζω! Συνήθως πρέπει να παρκάρουμε μακριά. Και με τα πόδια, τα σέρνω όλα, κάθιδρη από τη ζέστη μόνο και μόνο για να φτάσω εγώ και τα παιδιά στην παραλία. Και μάλιστα χωρίς να χάσω τίποτα και κανένα. Και μετά υπάρχει η άμμος, η οποία για να είμαι ειλικρινής ίσως είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά μου.
ΠΕΡΝΑΕΙ. ΠΑΝΤΟΥ.
Στα πόδια μου, στο γεύμα μου, στο μπουκάλι μου, στην τσάντα μου. Πρέπει να καταπολεμήσω την επιθυμία μου να τρέξω από την παραλία στο πλησιέστερο ντους για να απαλλαγώ από αυτούς τους μικροσκοπικούς κόκκους άμμου. Δεν μπορώ καν να κατανοήσω τους ανθρώπους που πρόθυμα κάθονται κατευθείαν πάνω τους, με βρεγμένο μαγιό. Ή τα παιδιά που θάβονται. Όχι, θα προτιμούσα να πάω να κάνω ταυτόχρονα τεστ ΠΑΠ και απονεύρωση.
Ο εξοπλισμός μου περιλαμβάνει συνήθως δύο υπερυψωμένες ξαπλώστρες με παιδικές πετσέτες τοποθετημένες μπροστά μου. Κάθε μια από τις καρέκλες μου, έχει ένα ψυγειάκι με σκληρό καπάκι σε κάθε πλευρά, που λειτουργεί σαν μικρό τραπέζι και εξασφαλίζει ότι κανένα από τα φαγητά, τα ποτά ή τα υπόλοιπα πράγματα μου, δεν θα χρειαστεί να αγγίξει ποτέ το έδαφος.
η μάχη του αντιηλιακού
Μόλις εγκατασταθούμε, πρέπει να βουτήξουμε τους εαυτούς μας στη γλίτσα. Ξέρετε πόσες φορές πρέπει να επαναλάβετε την εφαρμογή του αντηλιακού για μια μέρα στην παραλία για να αποφύγετε ένα ηλιακό έγκαυμα; Κοντά στο ένα εκατομμύριο, νομίζω. Ακόμα και τότε, τα κάνω θάλασσα και με κάποιο τρόπο ένα από τα παιδιά μου καταλήγει με έξτρα ροζ ώμους, επιδεικνύοντας την αμέλειά μου σε όλους. Αλλά ακόμα και οι γρήγορες και εύκολες εφαρμογές οδηγούν σε κολλώδη χέρια – τα οποία με φέρνουν πίσω στην, μαντέψατε – άμμο. Ποιος είναι εντάξει με το να τρίβει το αντηλιακό σε όλο του το σώμα και να μένουν υπολείμματα στα χέρια του;! Προφανώς πολλοί άνθρωποι. Αυτό με τρελαίνει.
τα σαγονια του καρχαρια
Και τι γίνεται με όλους τους κινδύνους για την ασφάλεια; Θέλω ό,τι κι αν παίρνουν όλοι στην παραλία που τους επιτρέπει να κάθονται ήρεμοι ενώ τα παιδιά τους περιφέρονται σε ένα απίστευτα γεμάτο κόσμο μέρος και κολυμπούν σε ένα τεράστιο σώμα κυματιστού ανοιχτού νερού με άγνωστα ζωντανά πλάσματα να κολυμπούν και να σέρνονται από κάτω. Ίσως φταίει το γεγονός ότι η οικογένεια του φίλου μου από το λύκειο έβλεπε τα σαγόνια του καρχαρία σε επανάληψη για τα τρία χρόνια που βγαίναμε, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να φαντάζομαι τα παιδιά μου ως γεύμα θαλασσινού αρπακτικού.
Μπαινοβγαίνω στο νερό ακριβώς για όσο χρόνο μου παίρνει να κατουρήσω- ειλικρινά, μάλλον λίγο λιγότερο. Οπότε, αυτή είναι η θλιβερή, ενοχλητική και πολύ ξενέρωτη καλοκαιρινή μου αλήθεια. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα με πετύχετε μερικές φορές στην παραλία, γιατί τα παιδιά μου τη λατρεύουν και αυτά φτιάχνουν τους κανόνες, στο κάτω κάτω. Θα είμαι λοιπόν εκεί – με το κεφάλι γυρισμένο, με αντηλιακό προ-εφαρμοσμένο, καθισμένη κοντά σε μια καρέκλα ναυαγοσώστη, φορώντας ένα ζευγάρι κάλτσες. Πλάκα κάνω. Αν και ίσως δεν είναι κακή ιδέα…
*Η Samm είναι μια πρώην δικηγόρος και μητέρα τεσσάρων παιδιών που “τα χώνει” πολύ. Βρείτε την στο Instagram @sammbdavidson.
