Η τραγική απώλεια της μικρούλας της έγινε εφαλτήριο για να προειδοποιήσει κι άλλους γονείς. Αυτή η μητέρα έχασε το 3χρονο κοριτσάκι της από διαβήτη τύπου 1, ο οποίος δεν είχε διαγνωστεί.
Μοιράστηκε την ιστορία της, προκειμένου άλλα παιδάκια να μην έχουν την ίδια τύχη με το δικό της.
«Το ημερολόγιο έγραφε 22 Μαρτίου 2018 και ήταν η μέρα που θα μας άλλαζε τη ζωή. Έφυγα από τη δουλειά μου και πήγα να πάρω την κόρη μου. Είχε περάσει κάποιες μέρες με τον μπαμπά της και ήμουν πολύ χαρούμενη που θα την ξανάβλεπα! Ανυπομονούσα να φάμε μαζί πρωινό και να παίξουμε όταν θα ξυπνούσε.
Όταν την έβαλα στο αυτοκίνητο, ήταν εντελώς αποκαμωμένη, σαν να είχε μία δύσκολη μέρα. Μεταξύ σοβαρού και αστείου ρώτησα, αν αναπνέει. Μέχρι που έβαλα το χέρι μου στο στήθος της και δεν ένιωθα καμία κίνηση. Φρίκαρα εντελώς και της έκανα ΚΑΡΠΑ. Είχα τρομοκρατηθεί. Φώναζα σε όποιον έβλεπα μπροστά μου. Ήξερα ότι έπρεπε να παραμείνω ψύχραιμη, αλλά δεν μπορούσα.
Τα 15 λεπτά που έκαναν να έρθουν διασώστες έκτατκης ανάγκης μου φάνηκαν αιώνες. Την ώρα που προσπαθούσαν να επαναφέρουν το κοριτσάκι μου, πήρα τους γονείς μου και τον μπαμπά της τηλέφωνο, έκλαιγα προσευχόμουν…
Έπειτα από μία ώρα που τους έβλεπα να πατούν το στήθος του παιδιού μου, μπήκαν στο ασθενοφόρο και εμείς ακολουθήσαμε. Όσο πηγαίναμε προς το νοσοκομείο, πέρασαν από το μυαλό μου τα χειρότερα. Σκεφτόμουν, πως η τελευταία φορά που είδα το παιδί μου ξύπνιο ήταν να με παρακαλά να μην πάω στη δουλειά κι εγώ να φεύγω. Σκεφτόμουν τι θα έκανα στην κηδεία του, όλα όσα θα μου έλειπαν.
Τα λόγια του γιατρού γκρέμισαν τον κόσμο μου
Προσευχόμουν στο Θεό και του υποσχόμουν να κάνω ό,τι θελήσει, αρκεί να μην μου πάρει το κοριτσάκι μου.
Όταν φτάσαμε στο νοσκομείο, με οδήγησαν σε ένα μικρό δωματιάκι της αίθουσας αναμονής και μου έκαναν ερωτήσεις. Αυτό -αφελέστατα- το θεώρησα καλό σημάδι. Καθόμουν εκεί επί δέκα λεπτά, μέχρι που ήρθε ένας γιατρός, κάθισε δίπλα μου και μου είπε αυτό που άλλαξε τον κόσμο μου.
«Κάναμε ταπ άντα, αλλά δεν μπορέσαμε να τη σώσουμε» ήταν τα λόγια του. Εκεί κατέρρευσα, διαλύθηκε ολόκληρη η ύπαρξή μου. Ό,τι είχα στη ζωή μου ήταν αυτό το μικρό κορίτσι. Για κάποια ώρα δεν ένιωθα τίποτα, ήταν σαν να σταμάτησε και η δική μου καρδιά.
Όταν είδα το άψυχο σωματάκι της πάνω στο μεγάλο κρεβάτι του νοσοκομείου, τα έχασα. Ήθελα να την κρατήσω, να ξαπλώσω μαζί της. Με άφησαν. Την κρατούσα, ενώ η θερμότητα άρχισε να εγκαταλείπει σιγά σιγά το σώμα της και το δέρμα της να γίνεται κρύο. Της χάιδεψα τα μαλλιά και της τραγούδησα το αγαπημένο της τραγούδι.
την προσοχή σασ…
Μισή ώρα μετά ήρθαν οι γιατροί και μου είπαν, ότι της έκαναν κάποιες εξετάσεις και διαπίστωσαν, ότι είχε μη διαγνωσμένο διαβήτη τύπου 1 και το σάκχαρο στο αίμα της είχε φτάσει το 500.
Δεν μπορούσα να αντιληφθώ αυτήν την πληροφορία. Πώς μπορούσε το παιδί μου να έχει διαβήτη; Της είχα κάνει τσεκ απ την προηγούμενη εβδομάδα και μου είχαν πει ότι ήταν μία χαρά. Πώς μπορεί να πέθανε από μία ασθένεια που ξέρω ότι χιλιάδες άνθρωποι ζουν με αυτή και τη διαχειρίζονται;
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο μέσος όρος της γλυκόζης στο αίμα δεν πρέπει να ξεπερνά το 120 και το παιδί μου είχε το πενταπλάσιο. Στις τιμές 300-400 πέφτεις σε κώμα. Έτσι, συνέβη και με το παιδί μου. Είχε πέσει σε κώμα και ο οργανισμός της δεν μπόρεσε να το πολεμήσει. Δεν υπήρχαν ενδείξεις που να οδήγησαν σε αυτό, ήταν απροσδόκητο. Καμία από τις οικογένειές μας δεν είχε κληρονομικότητα και έτσι δεν είχαμε ιδέα. Και συνήθως, αν δεν υπάρχει κληρονομικότητα, δεν κάνουν εξέταση σε τόσο μικρά παιδιά, μέχρι να πάνε σχολείο ή να εμφανίσουν συμπτώματα.
Γι’ αυτό σας εκλιπαρώ, ζητήστε από τον παιδίατρό σας να κάνετε τέτοιες εξετάσεις. Μην αγνοήσετε τα σημάδια και τα συμπτώματα του παιδικού διαβήτη. Ελπίζω η ιστορία μου να σας κινητοποιήσει, γιατί δεν θέλω κανένας γονιός να ακούσει από τους γιατρούς: “Λυπάμαι, δεν τα κατάφερε”.
Τα συμπτώματα του παιδικού διαβήτη τύπου 1
Τα συμπτώματα του διαβήτη τύπου 1 στα παιδιά συνήθως αναπτύσσονται γρήγορα και μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Αυξημένο αίσθημα δίψας (πολυδιψία)
- Πολυουρία
- Ακραία πείνα (πολυφαγία)
- Ανεξήγητη απώλεια βάρους
- Κούραση
- Αλλαγή συμπεριφοράς
- Φρουτώδης μυρωδιά αναπνοής που θυμίζει σάπιο μήλο
Πηγή: cafemom.com
Διαβάστε επίσης:
Πώς θα μεγαλώσουμε αυτόνομα και ανεξάρτητα παιδιά που θα πατούν γερά στα πόδια τους
«Αφήσαμε τον μπαμπά στο Κίεβο»: Τα δάκρυα αυτού του παιδιού κάνουν το γύρο του κόσμου (vid)
Σοκολατένια «μπισκοτοσαντουιτσάκια» με μαρμελάδα
