«Ήταν τα καλύτερα γενέθλιά μου, γιατί ο μπαμπάς ήταν εκεί να μου τραγουδήσει»

«Ήταν τα καλύτερα γενέθλιά μου, γιατί ο μπαμπάς ήταν εκεί να μου τραγουδήσει»

Συχνά οι ζωές μας είναι πολύ μακριά από το ιδανικό. Όμως, όταν σκεφτούμε τα πράγματα που έχουμε, καταλήγουμε να λέμε ότι οι καλύτερες ημέρες μας είναι αυτές που είμαστε όλοι μαζί με τους ανθρώπους που αγαπάμε.

Αυτό αποδεικνύει η αντίδραση ενός παιδιού μόλις τριών ετών που μας δίνει πολύτιμα μαθήματα που αξίζει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό το πάρτι γενεθλίων. Ο σύζυγός μου μόλις είχε βγει από την εντατική για μία επείγουσα επέμβαση. Δεν μπορούσε να περπατήσει ή να αναπνεύσει χωρίς υποστήριξη.

Παρακαλέσαμε τις νοσηλεύτριες να τον φέρουν έξω στο προαύλιο. Μείναμε μόνο λίγα λεπτά, λόγω του φορτωμένου προγράμματός τους. Ήταν αρκετό για να τραγουδήσει το «Happy Birthday» και να χειροκροτήσει τη στιγμή που το τρίχρονο αγοράκι μας έσβηνε τα κεράκια του.

Η σκηνή αυτής της φωτογραφίας με έσπασε σε χίλια κομμάτια. Πόσο ήθελα να χαρίσω στο παιδί μου την καλύτερη παιδική ηλικία! Θα ήθελα να του οργανώσω ένα πάρτι για όλους τους φίλους και τα γειτονόπουλα. Να παίξουμε παιχνίδια, να στολίσουμε το σπίτι, να φτιάξουμε φαγητά… Θα μπορούσε να έχει μία τούρτα με σούπερ ήρωες ή τους δεινόσαυρους που λατρεύει. Αντ’ αυτού όμως, είχαμε αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία.

Ένιωσα τόσο απογοητευμένη. Η μόνη φίλη του ήταν η νοσοκόμα που γνώρισε νωρίτερα εκείνο το πρωί. Δεν υπήρχαν άλλα παιδιά γύρω του. Μόνο φιάλες οξυγόνου, αντί για μπαλόνια και παλμογράφοι, αντί για παιχνίδια. Ήμασταν 1.200 μίλια από το σπίτια μας και μετά τα λίγα αυτά λεπτά θα γυρίζαμε πίσω στους ψυχρούς διαδρόμους του νοσοκομείου.

Όμως ξέρετε τι είπε ο μικρός μου για τα γενέθλιά του; Τα ονόμασε «τα καλύτερα γενέθλιά του». Επί μήνες, μιλούσε για το πόσο αγάπησε αυτά τα γενέθλια. Έλεγε πώς οι παππούδες του ήρθαν στο νοσοκομείο να του φέρουν δώρα, χρωματιστά βιβλία και παιχνίδια. Έλεγε για το πόσο χαρούμενος ήταν που ήμασταν όλοι μαζί και ο μπαμπάς του κατάφερε να βγει στο προαύλιο, να του τραγουδήσει και να τον δει να σβήνει τα κεράκια. Ένιωσε όμορφα που ήρθαν οι γιατροί και οι νοσοκόμες και του ευχήθηκαν χρόνια πολλά, ρωτώντας τον πόσων ετών ήταν. Και έφαγε όση τούρτα ήθελε.

Δεν τον ένοιαξε που δεν ήταν φαντασμαγορικά. Το μόνο που τον ένοιαξε ήταν που ήμασταν όλοι μαζί. Και που είδε πόσο πολύ τον αγαπάμε…»

Διαβάστε επίσης:

27 ταινίες για μικρούς και μεγάλους φεστιβάλ θερινού σινεμά στον Πρωταρά – Και για καλό σκοπό

«Τρελαμένη» με τον Μπέκαμ πήγε στο σχολείο της κόρης του και εμφανίστηκε ως βιολογική της μητέρα!

Στείλτε τα παιδιά σας σε χορωδία: Δεν φαντάζεστε τα οφέλη αυτής της μελωδικής δραστηριότητας