Ήρωας, κλόουν, αόρατος, αντάρτης: Ο ρόλος που παίρνει ένα παιδί όταν προσπαθεί να επιβιώσει…

Ήρωας, κλόουν, αόρατος, αντάρτης: Ο ρόλος που παίρνει ένα παιδί όταν προσπαθεί να επιβιώσει...

Κάθε παιδί έχει ανάγκη την συναισθηματική ανταπόκριση από τους γονείς του έτσι ώστε να εξελίξει σταδιακά το δικό του Εγώ και μια σταθερή αίσθηση του ποιος είναι ως άτομο.

Αυτή η ανταπόκριση ή αλλιώς το καθρέφτισμα συμπεριλαμβάνει να μπορεί το παιδί να εκφράζει κάθε του συναίσθημα άφοβα και να νιώθει πως το προσέχουν, το αποδέχονται, το ακούν και το καταλαβαίνουν.

Ένα άτομο που από πολύ μικρό παιδί βιώνει την έλλειψη ασφάλειας, αποδοχής, επιβεβαίωσης και αγάπης- είναι πολύ πιθανό να εξελίξει μια ανασφαλή ενήλικη ταυτότητα, άσχετα από το τι μπορεί να δείχνει προς τα έξω, δυναμισμό κλπ.

Όσα ένας γονιός δεν αποδέχεται, και άρα δεν βλέπει, στον εαυτό του δεν μπορεί να τα αποδεχθεί και να τα αναγνωρίσει και στο παιδί του, με συνέπεια να δημιουργούνται έντονες συγκρούσεις που μόνο σύγχυση και αίσθημα απόρριψης δημιουργούν στο παιδί που, με τον τρόπο αυτόν, μαθαίνει να αρχίσει να αρνείται και το ίδιο όλα τα συναισθήματα και οτιδήποτε άλλο δεν αντέχει ο γονιός του.

Ένα παιδί, λοιπόν, που μεγαλώνει σε μια δυσλειτουργική οικογένεια, είναι αναγκασμένο να μαντεύει τι είναι ή δεν είναι φυσιολογικό, να ωριμάζει πριν την ώρα του, αποκτώντας, παράλληλα, φόβο για κάθε είδους στενή συναισθηματική σχέση και μεγάλες δυσκολίες στη διαχείρισή τους, όταν κάποια στιγμή προκύψουν στη ζωή του.

Στην προσπάθειά του το παιδί να επιβιώσει, μπορεί να υιοθετήσει διάφορους ρόλου όπως:

Του «ήρωα», δηλαδή αυτού που είναι δυνατός, που καταφέρνει τα πάντα και που σώζει τον κόσμο.

Του «κλόουν», δηλαδή αυτού που κάνει τα πάντα για να «ηρεμήσουν τα πνεύματα», για να «δημιουργήσει καλή διάθεση όπου κι αν βρίσκεται και για να αποφευχθούν οι συγκρούσεις.

Του «αόρατου», δηλαδή αυτού που θέλει να καταλαμβάνει όσο το δυνατόν μικρότερο χώρο, να μην ενοχλεί, να μη φαίνεται, αν είναι δυνατόν.

Του «αντάρτη», δηλαδή αυτού που δεν δέχεται όρια και υποδείξεις και είναι επιθετικός και προκλητικός.

Ευάγγελος Ορφανίδης – Κλινικός Ψυχολόγος

Διαβάστε επίσης:

«Δεν με συγκινεί η πρώτη μέρα στο σχολείο. Είχα «κακούς συμμαθητές» και «κακούς δασκάλους»»

«Πατέρας χτυπούσε τη μάνα, μας κάλεσε το παιδί»: Οι ήρωες των ασθενοφόρων μιλούν για όσα ζουν καθημερινά

«Η πρώην γυναίκα μου έβαλε την κόρη μας να πει στην αστυνομία ότι την χτύπησα»