Έπειτα από δύο αποβολές, το θαύμα έγινε και η νεαρή γυναίκα έμεινε έγκυος στο παιδί που τόσο λαχταρούσε. Τα νέα, όμως, ακόμη από τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης δεν ήταν ενθαρρυντικά, ωστόσο αποφάσισε να δώσει τη μεγάλη μάχη.
Και δεν διαψεύστηκε… Η συγκλονιστική ιστορία της Τζούλια και της μικρής Έμι που γεννήθηκε με καρδιακή ανεπάρκεια πραγματικά συγκινεί.
«Πάντοτε γνώριζα ότι η κόρη μας ήταν γεννημένη για μεγάλα πράγματα, όμως ποτέ δεν είχα φανταστεί τις προκλήσεις που θα χρειαζόταν να ξεπεράσει για να γίνει ένα υγιές, πανέμορφο και θαυμάσιο παιδί.
Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Έπειτα από ένα χρόνο γάμου, ο Νικ και εγώ αποφασίσαμε να μεγαλώσουμε την οικογένειά μας. Προερχόμαστε και οι δύο από αγαπημένες και υποστηρικτικές οικογένειες και νιώθαμε ότι ήταν ευλογία να προσθέσουμε ένα ακόμη μέλος σε αυτές. Μετά από δύο αποβολές, το αναπάντεχο θετικό τεστ εγκυμοσύνης μας έκανε να δακρύσουμε από χαρά.
Μπορούσαμε να αισθανθούμε, ότι αυτό το παιδί ήρθε για να μείνει. Για τις επόμενες 12 εβδομάδες, κρατούσαμε επτασφράγιστο μυστικό, ενώ μετακομίσαμε στο Τέξας, λόγω της δουλειάς του Νικ.
Όπως πολλές γυναίκες, έτσι κι εγώ έβρισκα τη μετακίνησε από το κρεβάτι μου ως άθλο, πόσο μάλλον να αλλάξω πόλη, που με έκανε να πιστεύω ότι μπορώ να φέρω πλέον εις πέρας τα πάντα. Κι εκεί ήταν το ξεκίνημα μίας μάχης που αποκάλυψε τα επίπεδα της δύναμης, πίστης και αγάπης, που δεν πίστευα ότι διέθετα.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου ραντεβού με τον γυναικολόγο, όλα έμοιαζαν τέλεια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον πρώτο χτύπο της καρδιάς του μωρού. Δεν είχαμε ιδέα εκείνη τη στιγμή ότι αυτή η μικρή, πολύτιμη καρδούλα θα γίνει το επίκεντρο των προσευχών μας, της αγωνίας και των δακρύων μας σε λίγο καιρό. Έπειτα από δύο εβδομάδες αναμονής των αποτελεσμάτων των εξετάσεων, επισκέφτηκα τη μαία μου για να μάθω αν τελικά θα έπρεπε να ψωνίσω κοριτσίστικα ή αγορίστικα.
«Όταν μας είπαν τα νέα…»
Όταν εκείνη μπήκε στην αίθουσα, ένιωσα ότι ήταν «βαριά», σε αντίθεση με την χαμογελαστή διάθεσή της. Υπάρχει ένα συναίσθημα που βυθίζεται, όταν κάποιος ξεκινά με τη φράση: «Τα καλά νέα είναι ότι… »
Η μαία μου μού ανακοίνωσε τα νέα με τον πιο διακριτικό τρόπο. Αν και οι εξετάσεις του μωρού μας είχαν αρνητικά αποτελέσματα ως προς την εκδήλωση δυσλειτουργιών, διαγνώστηκε θετικό το τεστ για σύνδρομο Down. Ένιωσα τον κόσμο να συγκρούεται μέσα μου. Εκείνη μου κράτησε τα χέρια και δακρυσμένη μου είπε ξανά και ξανά ότι το μωρό μου είναι ευλογία. Για το επόμενο διάστημα, συζητήσαμε πώς η εγκυμοσύνη μου θα άλλαζε τώρα, έπειτα από αυτή τη διάγνωση.
Μόνο αφού είπαμε τα πάντα και άκουσα ό,τι είχε να μου πει, θυμάμαι ότι ρώτησα, αν το μωρό μου ήταν αγοράκι ή κοριτσάκι.
Τη στιγμή που μου είπε ότι ήταν κορίτσι, ήξερα ότι θα αποκτούσαμε μία πριγκίπισσα δυναμική και με θάρρος. Κατά κάποιο τρόπο μπορούσα να συγκρατήσω τον εαυτό μου, μέχρι που μπήκα στο αυτοκίνητο. Τηλεφώνησα στον Νικ να του πω τα νέα και αντέδρασε με εκπληκτική αισιοδοξία και δύναμη. Πάντα θαύμαζα την ικανότητά του να παραμένει δυνατός παρά τις δυσκολίες. Αντιθέτως, εμένα με παίρνει από κάτω.
Έκατσα στο αυτοκίνητο, στο πάρκινγκ και έκλαψα πολύ. Ήταν η πιο μοναχική στιγμή της ζωής μου. Θρηνούσα το χαμό ενός παιδιού που κουβαλούσα στα σπλάχνα μου. Μετά από δύο ώρες, όταν στέγνωσαν τα δάκρυά μου, κατάφερα να οδηγήσω και να επιστρέψω στο σπίτι, αφήνοντας πίσω όσα εκτυλίχθηκαν στο πάρκινγκ, που τελικά έγινε ένα ιερό μέρος για το μέλλον μας.
Οι επόμενοι μήνες ήταν πολύ μοναχικοί, καθώς οι οικογένειές μας και οι φίλοι μας έμεναν οκτώ ώρες μακριά από εμάς.
Η ώρα του τοκετού έφτασε και η μικρή Έμι ήρθε στον κόσμο. Ήταν τέλεια. Λίγο μετά τη γέννησή της, εισήχθη στην εντατική νεογνών, όπου πέρασε τις επόμενες τέσσερις εβδομάδες. Αν και είχαμε γύρω μας εξαιρετικούς γιατρούς και νοσηλευτές, μόνο οι άνθρωποι που έχουν βιώσει την εμπειρία της εντατικής νεογνών μπορούν να καταλάβουν τι τραύματα αφήνει.
Μία τρύπα στην καρδιά…
Μία τυπική καρδιά αποτελείται από τέσσερις μυώδεις κοιλότητες που συνδέονται με βαλβίδες που χρησιμεύουν στο να επιτρέπουν την δίοδο του αίματος προς μία μόνο κατεύθυνση και να εμποδίζουν την παλινδρόμησή του κατά τη διάρκεια της καρδιακής συστολής.
Η καρδιά της Έμι ήταν λίγο διαφορετική: είχε μία μεγάλη τρύπα στη μέση επιτρέποντας το οξυγονωμένο αίμα να αναμειγνύεται με το από-οξυγονωμένο, αναγκάζοντας τους πνεύμονές της να λειτουργούν δυσκολότερα και να στέλνει λιγότερο οξυγόνο στο υπόλοιπο σώμα σε σχέση με το μέσο άνθρωπο.
Αυτό προκάλεσε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Προκειμένου να διατηρήσουν σταθερή την κατάστασή της, έπρεπε να βρουν το σωστό κοκτέιλ φαρμάκων και τρόπους σίτισής της, καθώς χρειαζόταν καθετήρας. Επίσης, έπασχε από φυσική εξάντληση και κοιμόταν τις 23 από τις 24 ώρες της ημέρας. Είχαμε τρομοκρατηθεί, αλλά εμπιστευόμασταν την ιατρική ομάδα και επιτρέψαμε στους γιατρούς να προχωρήσουν σε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς.
Η σωτήρια επέμβαση
Τις 10 πρώτες εβδομάδες τα περισσότερα μωρά τρώνε, κοιμούνται, κάνουν κακάκια. Η δική μας Έμι όμως, ταξίδευε για το νοσοκομείο Παίδων St. Louis και ετοιμαζόταν για το χειρουργείο που θα θεράπευε τη μικροσκοπική καρδούλα της.
Η μέρα της επέμβασης έφτασε και έπειτα από επτά ώρες μάθαμε τα πρώτα νέα. Η εγχείρηση πέτυχε και θα είχαμε μαζί μας το μικρό μας κοριτσάκι. Περιμέναμε με ανυπομονησία να τη σφίξουμε στην αγκαλιά μας. Υπήρξαν δύσκολες στιγμές μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάστασή της, αλλά κάθε μέρα μπορούσε να αναπνέει όλο και καλύτερα.
Η Έμι μας είναι μία πολεμίστρια…Ξεπέρασε τις προσδοκίες μας και θεωρώ ότι μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε πρόκληση βρεθεί στο δρόμο της».
Πηγή: cafemom
