Νέες συστάσεις για την καρδιά: Η άσκηση να γίνει μέρος της θεραπείας
Η σωματική δραστηριότητα χρειάζεται να ενταχθεί πιο σταθερά στην πρόληψη και τη φροντίδα των καρδιαγγειακών παθήσεων, σύμφωνα με νέες επιστημονικές συστάσεις του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας. Η σχετική επιστημονική δήλωση δημοσιεύτηκε στο Journal of the American College of Cardiology και προτείνει η άσκηση να αντιμετωπίζεται ως μέρος της θεραπευτικής φροντίδας.
Η καρδιοαναπνευστική αντοχή, δηλαδή η ικανότητα του οργανισμού να τροφοδοτεί τους μυς με οξυγόνο κατά τη διάρκεια παρατεταμένης δραστηριότητας, μπορεί να προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τον μελλοντικό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Η χαμηλή αντοχή έχει προγνωστική αξία συγκρίσιμη με παράγοντες όπως το κάπνισμα, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η υψηλή χοληστερόλη και ο διαβήτης.
Τα στοιχεία που παρατίθενται στις συστάσεις συνδέουν την τακτική δραστηριότητα και τα οργανωμένα προγράμματα άσκησης με βελτίωση της ικανότητας για άσκηση, λιγότερες νοσηλείες και καλύτερη ποιότητα ζωής. Ακόμη και μια μικρή αύξηση της κίνησης στην καθημερινότητα μπορεί να είναι χρήσιμη για όσους μέχρι σήμερα κινούνται λίγο.
Το πρόγραμμα χρειάζεται να προσαρμόζεται στον άνθρωπο
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει ένας στόχος κατάλληλος για όλους. Το πρόγραμμα χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη την κατάσταση της καρδιάς και των αγγείων, τη φυσική κατάσταση, τα συμπτώματα, τους θεραπευτικούς στόχους και τις προσωπικές προτιμήσεις. Η επιλογή δραστηριοτήτων που είναι εφικτές και ευχάριστες μπορεί να διευκολύνει τη συνέπειά τους σε βάθος χρόνου.
Για τους περισσότερους ενήλικες, οι συστάσεις προτείνουν συνδυασμό αερόβιας άσκησης και ασκήσεων με αντιστάσεις. Το περπάτημα και η ποδηλασία μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής αντοχής, ενώ οι ασκήσεις ενδυνάμωσης βοηθούν στη διατήρηση και αύξηση της μυϊκής δύναμης.
Ο στόχος των 10.000 βημάτων ημερησίως δεν είναι απαραίτητος για να υπάρξουν οφέλη. Για πολλούς ενήλικες, περίπου 5.000 έως 7.000 βήματα την ημέρα συνδέονται με βελτιώσεις στην υγεία και χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά νοσήματα και από κάθε αιτία. Οι στόχοι, ωστόσο, χρειάζεται να διαμορφώνονται ανάλογα με τις δυνατότητες και την κατάσταση υγείας κάθε ατόμου.
Ο ρόλος της τεχνολογίας και της καρδιακής αποκατάστασης
Οι φορητές συσκευές καταγραφής δραστηριότητας μπορούν να βοηθήσουν στην παρακολούθηση της κίνησης και στην τήρηση των στόχων. Επίσης, προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης που πραγματοποιούνται στο σπίτι ή εξ αποστάσεως μπορούν να διευκολύνουν τη συμμετοχή, ιδιαίτερα όταν συνδυάζονται με οργανωμένη καθοδήγηση.
Οι συστάσεις αναγνωρίζουν την καρδιακή αποκατάσταση ως θεραπεία πρώτης γραμμής για πολλούς ανθρώπους με καρδιαγγειακή νόσο και ζητούν να διευρυνθεί η πρόσβαση σε αυτά τα προγράμματα. Η αποκατάσταση συνδυάζει συνήθως οργανωμένη άσκηση με άλλες μορφές φροντίδας και υποστήριξης, με στόχο τη διαχείριση της πάθησης, τη βελτίωση των σωματικών δυνατοτήτων και την ποιότητα ζωής.
Για όσους έχουν διαγνωσμένη καρδιαγγειακή νόσο αλλά δεν μπορούν να συμμετάσχουν σε οργανωμένο πρόγραμμα, οι συντάκτες των συστάσεων προτείνουν εξατομικευμένες οδηγίες άσκησης και πιο συστηματική συζήτηση του θέματος στις τακτικές καρδιολογικές επισκέψεις.
Πότε μπορεί να χρειαστεί δοκιμασία κόπωσης
Για τους περισσότερους ανθρώπους χωρίς συμπτώματα ή με κλινικά σταθερή κατάσταση, δεν απαιτείται δοκιμασία κόπωσης πριν ξεκινήσουν σωματική δραστηριότητα. Η εξέταση μπορεί, ωστόσο, να βοηθήσει τον γιατρό να σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα ή να αξιολογήσει την ικανότητα ενός ασθενούς για άσκηση.
Άτομα με διαγνωσμένη καρδιαγγειακή νόσο ή συμπτώματα καλούνται να συζητούν με την ομάδα που τα παρακολουθεί ποια δραστηριότητα και ποια ένταση είναι κατάλληλες για την περίπτωσή τους. Σε ορισμένες καταστάσεις, όπως η ενεργός μυοκαρδίτιδα, τα ασταθή καρδιακά συμπτώματα και ορισμένες μυοκαρδιοπάθειες, μπορεί να χρειαστεί προσωρινός περιορισμός της άσκησης και εξειδικευμένη ιατρική αξιολόγηση.
Γιατί η άσκηση δεν συνταγογραφείται συχνότερα
Ο Jonathan Myers, ερευνητής υγείας στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης βετεράνων του Πάλο Άλτο και πρόεδρος της επιτροπής που συνέταξε τις συστάσεις, ανέφερε ότι πολλοί επαγγελματίες υγείας δεν έχουν λάβει επαρκή εκπαίδευση στον σχεδιασμό εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης. Πρόσθεσε ότι ο περιορισμένος χρόνος των ιατρικών επισκέψεων, η ασφαλιστική κάλυψη και η δυσκολία πρόσβασης σε οργανωμένα προγράμματα αποτελούν επιπλέον εμπόδια.
«Το σημαντικότερο μήνυμα είναι ότι η άσκηση πρέπει να θεωρείται βασικό μέρος της φροντίδας για την καρδιαγγειακή υγεία και όχι απλώς μια επιλογή στον τρόπο ζωής. Έχουμε συντριπτικά στοιχεία ότι η τακτική σωματική δραστηριότητα βελτιώνει την καρδιαγγειακή υγεία, μειώνει τον κίνδυνο χρόνιων νοσημάτων και βοηθά τους ανθρώπους να ζουν περισσότερο», δήλωσε ο Myers.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι οι συστάσεις πρέπει να γίνουν συγκεκριμένες: να περιγράφουν το είδος της δραστηριότητας, τη συχνότητα και την ένταση, καθώς και τον τρόπο σταδιακής αύξησής της. Στις προτάσεις περιλαμβάνεται και η συμμετοχή ειδικών στην άσκηση, όπως εργοφυσιολόγων, στον σχεδιασμό της φροντίδας.
