«Δεν θα αφήσω ούτε έναν μαθητή μου να λυγίσει», γράφει η Katie Howell, δασκάλα Δημοτικού στις ΗΠΑ και μας συγκινεί συνεχίζοντας: «Η αίθουσα που κάνω μαθήματα στην Α’ Δημοτικού είναι το ησυχαστήριό μου. Είναι το μέρος στο οποίο νιώθω ασφάλεια και ηρεμία. Μου δόθηκε το δώρο της διδασκαλίας και είναι αυτό ακριβώς που ήθελα. Με τα χρόνια έφτιαξα την τάξη μου έτσι ώστε να μοιάζει όπως την είχα φανταστεί. Δεν θέλω να αλλάξω τίποτα, καθώς το περιβάλλον που δημιούργησα βοηθά τους περισσότερους μαθητές να “ανθίζουν”, να αγαπούν την μάθηση και να γίνονται ώριμα παιδιά».
Η Katie ανήκει σε εκείνους τους εκπαιδευτικούς που στη διάρκεια της καραντίνας βοήθησαν όπως μπορούσαν τους μαθητές τους και μετά το πέρας αυτής, επιθυμεί να τους υποδεχθεί σε έναν χώρο ο οποίος δεν θα τους τρομάζει και θα τους κάνει να νιώθουν ασφαλείς.
Μέσα από την 20χρονη εμπειρία της ως δασκάλα, πιστεύει πως οι εκπαιδευτικοί μπορούν να κάνουν τα πάντα και για αυτό θεωρεί πως και σε αυτή την πρωτόγνωρη και δύσκολη συγκυρία θα καταφέρουν να κάνουν τη μάθηση διασκεδαστική για τους μαθητές τους.
Διαβάστε επίσης: Δασκάλα μετατρέπει τα θρανία σε φορτηγά που… κρατούν απόσταση για να υποδεχθεί τους μαθητές της την νέα σχολική χρονιά
Η ίδια “ανακάλυψε” 10 τρόπους με τους οποίους θα προσπαθήσει να κάνει το μάθημα ενδιαφέρον για τους μαθητές της, την δύσκολη σχολική χρονιά που στην χώρα μας ξεκινά σε λίγες ημέρες.
Οι ομάδες συνεργασίας επαναπροσδιορίζονται σε ομάδες απόστασης
Οι μαθητές μου ήταν συνηθισμένοι στο να δουλεύουν σε ομάδες. Αυτό θα πρέπει να αλλάξει και να γίνεται πλέον από απόσταση. Θα κάνω ό,τι μπορώ ώστε τα παιδιά μου να δουλεύουν σε ομάδες και να κρατούν σωστές αποστάσεις. Αν χρειαστεί να διδάξω και από το σπίτι θα κάνω το καλύτερο που μπορώ, ώστε οι μαθητές μου να μην νιώθουν αποκομμένοι. Στη δια ζώσης διδασκαλία, η χρήση μάσκας σε λογικά πλαίσια είναι ένας αρκετά βοηθητικός παράγοντας.
Το παιχνίδι δεν θα σταματήσει να υπάρχει στην τάξη μας
Πλέον, οι παιχνιδιάρικες ασκήσεις μέσα στην τάξη απαγορεύονται. Τα παιδιά δεν μπορούν να μοιράζονται βιβλία, ζωγραφιές, παιχνίδια. Μπορώ όμως να φτιάξω παιχνίδια κατάλληλα για την νέα τάξη πραγμάτων. Οι μαθητές μου θα συνεχίσουν να παίζουν ακόμα και από απόσταση!
Η επιλογή θέσης δεν θα ανήκει στα παιδιά
Τα παιδιά ήθελαν να κάθονται δίπλα στους αγαπημένους τους φίλους και διάλεγαν εκείνα το θρανίο τους. Λοιπόν, φέτος αυτό δεν είναι εφικτό. Θα στήσω τα θρανία μου έτσι ώστε να προφυλάσσουν τα παιδιά, χωρίς να περιορίζουν -όσο είναι δυνατόν- την ελευθερία τους.
Τα κοινά “υπάρχοντα” θα είναι πλέον ατομικά
Στην τάξη μου μας άρεσε πάρα πολύ να μοιραζόμαστε. Είχαμε μάλιστα ένα ολόκληρο τραπέζι για τα κοινόχρηστα αντικείμενα. Τώρα πια, οι μαθητές μου θα έχουν το δικό τους kit με όλα όσα χρειάζονται, χωρίς να τα μοιράζονται με τους συμμαθητές τους.
Οι χειροτεχνίες και οι κατασκευές δεν θα λείπουν
Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά είναι γεμάτα δημιουργικές ιδέες. Δυστυχώς, η πανδημία του κορωνοϊού μάς οδήγησε στο να χρειάζεται να δημιουργούμε ο καθένας τις δικές τους χειροτεχνίες, μόνο. Τουλάχιστον, η δημιουργικότητα και η φαντασία δεν περιορίζονται. Πλέον, θα ψάξω και θα σκεφτώ νέες κατασκευές οι οποίες δεν θα χρειάζονται συνεργασία και θα μπορεί το κάθε παιδί να φτιάξει μόνο του, υπό την καθοδήγησή μου. Από απόσταση θα δημιουργούμε και πάλι.
Έντυπα και φωτοτυπίες σε ψηφιακή μορφή
Το 2020 με ανάγκασε να λειτουργήσω πιο… οικολογικά – πράγμα θετικό- και να πάψω να τυπώνω χιλιάδες φωτοτυπίες και ζωγραφιές. Φέτος, η ψηφιακή τεχνολογία θα είναι αρωγός στη διδασκαλία.
Οι σχέσεις γίνονται ουσιαστικότερες
Οι δάσκαλοι και οι γονείς θα μπορούμε να κατανοήσουμε βαθύτερα τα παιδιά μας, γιατί θα προσπαθούμε να διαβάσουμε τα μάτια τους. Είτε μας αρέσει είτε όχι αυτή τη χρονιά θα μιλάμε στους μαθητές μας και μια μάσκα θα βρίσκεται ανάμεσά μας. Είναι δική μου ευθύνη να κατανοήσω και να έρθω κοντά με τα παιδιά μου, ακόμα και φορώντας μάσκα ή διδάσκοντας μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή. Θα συγκεντρωθώ όσο γίνεται περισσότερο σε αυτό.
Θα διδάξουμε τα παιδιά μας σχετικά με πόρους που διαθέτουμε
Τα σχολεία ήταν ανέκαθεν χώρος ασφάλειας για τα παιδιά. Αυτή τη χρονιά θα διδάξουμε στα παιδιά μας όχι μόνο αυτό, αλλά και το να εξετάζουν και να εκτιμούν τους πόρους που διαθέτουμε. Τώρα πιστεύω ότι είναι η κατάλληλη περίοδος για να μάθουν τα παιδιά μας να εκτιμούν και να σέβονται όσα τους προσφέρονται, αλλά και να ζητούν και να δίνουν βοήθεια.
Οι παλιές παραδόσεις θα αντικατασταθούν με νέες
Ήδη μου λείπουν πάρα πολύ οι παραδόσεις και τα “τελετουργικά” που είχαμε στην αρχή της χρονιάς. Φέτος, δεν θα φτιάξουμε όλοι μαζί την τάξη, δεν θα παίξουμε “Γνωρίζω και χαιρετώ”, δεν τραγουδήσουμε πιασμένοι χέρι χέρι. Θα πρέπει να εφεύρουμε νέες παραδόσεις, που θα είναι εξίσου ενδιαφέρουσες και θα φέρουν τα παιδιά κοντά το ένα στο άλλο, τηρώντας όμως τις σωστές αποστάσεις.
Διαβάστε επίσης: Δείτε πώς μεταμόρφωσαν 10 φοβεροί δάσκαλοι τις τάξεις τους για να υποδεχθούν τους μαθητές τους
Η διδασκαλία πρόσωπο με πρόσωπο αλλάζει σε εξ αποστάσεως
Αν ήξερα ότι ο Μάρτιος θα ήταν ο τελευταίος μήνας που δίδασκα στα παιδιά μου, χωρίς περιορισμούς, θα έκανα τα πάντα διαφορετικά. Οι μαθητές μου ήταν ελεύθεροι να ανακαλύψουν τη γνώση και τον κόσμο, να μάθουν ο ένας από τον άλλο. Τώρα, θα πρέπει να ανακαλύψω εγώ τον εαυτό μου ξανά, για να τους “προκαλέσω” την ίδια αγάπη για μάθηση από απόσταση ή με χρήση μάσκας, ώστε να τα διδάξω πώς να κερδίζουν τα θετικά το ένα από το άλλο από μακριά, έστω κι αν δεν γνωρίζονται καλά…
