«Η Λία μπορεί να γράφει το όνομά της» είπε η πρόσφατα ο άντρας μου αναφερόμενος σε μία συμμαθήτρια του 3 ετών γιου μας, στον παιδικό σταθμό. Έμεινα να τον κοιτάζω με το στόμα ανοιχτό, αφενός για την εντυπωσιακή αυτή ικανότητα για ένα 3χρονο, αφετέρου γιατί αναπόφευκτα οι πρώτες σκέψεις που ήρθαν στο μυαλό μου είναι, ότι το δικό μας το παιδί, με το ζόρι κάνει δύο μουτζούρες στο χαρτί και τι μπορεί –άραγε- να σημαίνει αυτό για την εξέλιξή του…
Μήπως δεν κάνουμε καλά τη «δουλειά» μας ως γονείς και τον έχουμε αφήσει να μείνει πίσω από τα άλλα παιδιά; Μήπως αυτό έχει να λέει κάτι για την ακαδημαϊκή του πορεία; Είμαι σίγουρη, ότι τέτοιες σκέψεις κάνουν οι περισσότεροι γονείς για διαφορετικά ζητήματα αναφορικά με το παιδί τους κάθε φορά. Ποιος δεν θέλει τα μικρά του να είναι χαρισματικά και ταλαντούχα; Η πίεση, άλλωστε, που οι περισσότεροι νέοι γονείς δεχόμαστε μέσω διαδικτύου με όλα αυτά που τα παιδιά μας «πρέπει» να έχουν κάνει ή να έχουν μάθει μέχρι μία ορισμένη ηλικία… είναι τεράστια.
Σας έχουμε, όμως, καλά νέα:
Μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Avshalom Caspi of Duke University έδειξε, ότι ο αυτο-έλεγχος είναι ένα χαρακτηριστικό που μαρτυρά μελλοντική επιτυχία πολύ περισσότερο από τη νοημοσύνη του παιδιού (ή την ακαδημαϊκή του επίδοση). Οι ερευνητές ακολούθησαν 1.000 παιδιά ηλικίας από 11 ετών και μελέτησαν την ικανότητά τους να ελέγχουν τον εαυτό τους, αλλά και το I.Q. τους. Όταν τα παιδιά έγιναν 32 ετών, οι ερευνητές έψαξαν να δουν πώς είχαν εξελιχθεί τα παιδιά αυτά και βρήκαν, ότι ήταν ο αυτοέλεγχος και όχι το I.Q. το στοιχείο που προμήνυε τη μελλοντική επιτυχία των παιδιών, σε ζητήματα υγείας, οικονομικής ευμάρειας και εγκληματικών ενεργειών.
Οι ερευνητές βρήκαν, ότι «τα παιδιά με ανεπαρκή αυτοέλεγχο είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν λάθη στην ενήλικη ζωή, πέφτοντας σε ‘παγίδες’ που τα βάζουν σε μεγάλους κινδύνους. Τα περισσότερα από αυτά, για παράδειγμα, αρχίζουν το κάπνισμα στα 15, παρατούν το σχολείο χωρίς να έχουν λάβει επαρκή μόρφωση και γίνονται έφηβοι γονείς.»
Στον αντίποδα, ένα παιδί που θα μάθει από νωρίς να ελέγχει τον εαυτό του, πιθανότατα θα είναι πιο επιτυχημένο μεγαλώνοντας στη ζωή του και δεν θα πέσει στις παραπάνω παγίδες. Η έρευνα αναφέρει συγκεκριμένα, ότι ο αυτοέλεγχος είναι χαρακτηριστικό που όσο επηρεάζεται από τα γονίδια, άλλο τόσο επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες (π.χ. την καθοδήγηση του γονιού).
Οι επιστήμονες καταλήγουν, λοιπόν, ότι το να μαθαίνουν οι γονείς στα παιδιά αυτοέλεγχο (π.χ. να μην χτυπούν άλλους όταν είναι θυμωμένα και να μην αρπάζουν με τη βία ένα παιχνίδι) αποτελεί σημαντικότερη επένδυση από το να τους δώσουν «ακαδημαϊκά» μαθήματα.
Πώς να μάθουμε στα παιδιά μας αυτοέλεγχο;
Πώς θα το κάνουμε, όμως, αυτό; Πρώτα απ’όλα, επιβάλλοντας με συνέπεια τις επιπτώσεις. Αυτό είναι ένα από τα πιο δύσκολα σημεία του να είσαι γονιός: Ποια είναι η «σωστή» επίπτωση και πότε πρέπει να επιβάλλεται;
Επιβάλλοντας υγιείς επιπτώσεις με συνέπεια, το παιδί καταλαβαίνει, ότι αν δεν ελέγχει την συμπεριφορά του θα το οδηγήσει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Στόχος μας, λοιπόν, είναι να το μάθουμε τώρα, όσα θα μάθει αργότερα (με πιο σκληρό ίσως τρόπο) στη ζωή του.
Χρειάζεται, λοιπόν, να θυμίζουμε στα παιδιά μας τους κανόνες και τις προσδοκίες που έχουμε από εκείνα. Μία μελέτη βρήκε, ότι θυμίζοντας σε ένα παιδί τους κανόνες που καλείται να ακολουθεί, το παιδί καταλήγει να επιδεικνύει περισσότερο αυτοέλεγχο, από το να ζητάς από ένα παιδί να θυμηθεί από μόνο του τον κανόνα που κάποτε του είχες θέσει.
Τι καλούμαστε να συνειδητοποιήσουμε χάρη στην παραπάνω μελέτη; Ότι δεν χρειάζεται να στρεσαρόμαστε για το πόσο γρήγορα θα μάθει να γράφει ή να διαβάζει το παιδί μας. Είναι προτιμότερο να ξεκινήσουμε μαθαίνοντάς το πώς να ελέγχει τις παρορμήσεις του.
Πηγή: mother.ly
