Συντάκτης: Κωνσταντίνα Ντουντούμη

Το παιδί σας έχει ωτίτιδα; Πριν του δώσετε αντιβιοτικά διαβάστε τι πρέπει να προσέξετε

Ένας από τους κυριότερους λόγους για τους οποίους χορηγούνται στα παιδιά αντιβιοτικά είναι οι ωτίτιδες.Σύμφωνα με ορισμένους, οι ωτίτιδες αποτελούν την συχνότερη αιτία χορήγησης αντιβιοτικών στα παιδιά.

Πολλοί ειδικοί αμφισβητούν την αναγκαιότητα χορήγησης αντιβιοτικών για την αντιμετώπιση της ωτίτιδας σε ένα τόσο μεγάλο αριθμό παιδιών. Θεωρούν ότι τα περισσότερα περιστατικά ωτίτιδας δεν χρειάζονται αντιβίωση και η θεραπεία μπορεί να γίνει με άλλους καλύτερους τρόπους.

Πρόσφατα μια ερευνητική ανασκόπηση των κλινικών ερευνών μέχρι σήμερα, που έγινε από γιατρούς ειδικούς στις μολυσματικές ασθένειες, έδειξε ότι τα αντιβιοτικά βοηθούν μόνο 1 σε κάθε 8 παιδιά που προσβάλλονται από ωτίτιδα. Στις έρευνες αυτές σε παιδιά με μέση ωτίτιδα είχαν δοθεί είτε αντιβιοτικά είτε εικονικά φάρμακα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε 81% των παιδιών που ελάμβαναν εικονικά φάρμακα, η μέση ωτίτιδα είχε θεραπευτεί. Στα παιδιά που έλαβαν αντιβίωση, φάνηκε ότι 94% των παιδιών είχαν θεραπευτεί.

Το γεγονός αυτό δείχνει ότι τα παιδιά που χρειάζονται αντιβίωση όταν παρουσιάζονται με ωτίτιδα είναι πολύ λίγα και περιορίζονται στο 1 για κάθε 8 παιδιά με μέση ωτίτιδα.

Η αλόγιστη χορήγηση των αντιβιοτικών είναι επικίνδυνη. Τα μικρόβια που αναπτύσσονται μέσα στο αυτί μπορούν πολύ γρήγορα να αναπτύξουν ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.

Δηλαδή εάν δεν υπάρχει μια πραγματική βακτηριδιακή μόλυνση εάν χορηγηθούν αντιβιοτικά, τα μικρόβια αυτά ωθούνται στο να γίνουν ανθεκτικά. Όταν λοιπόν προκαλέσουν σε μεταγενέστερο χρόνο μια πραγματική μόλυνση, τότε τα αντιβιοτικά είναι ανίσχυρα για να τα καταπολεμήσουν.

Οι ειδικοί συστήνουν η χορήγηση αντιβίωσης να γίνεται κάτω από πολύ αυστηρά κριτήρια. Εάν δεν υπάρχει μέση ωτίτιδα με παρουσία πύου στο τύμπανο, τότε ο πόνος και ο πυρετός που παρουσιάζουν τα παιδιά μπορούν να αντιμετωπισθούν με αντιπυρετικά, αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

Σίγουρα η ύπαρξη φλεγμονής και πύον υποστηρίζουν την ύπαρξη μόλυνσης από βακτηρίδιο και συστήνεται η αντιβίωση. Αλλά δεν θα πρέπει να δίνεται όπως έχει φανεί από τις έρευνες, αντιβίωση σε 8 παιδιά για να επωφεληθεί μόνο το ένα.

Όταν οι γιατροί κάνουν τη διάγνωση ωτίτιδας χωρίς ενδείξεις για μόλυνση από βακτηρίδιο, θα πρέπει να περιμένουν ακόμη 48 έως 72 ώρες προτού δώσουν αντιβίωση. Η επαναξιολόγηση θα δείξει εάν η ωτίτιδα θα υποχωρήσει ή εάν εμφανιστούν σημεία που θα τεκμηριώνουν μια μόλυνση από βακτηρίδιο. Σε μια τέτοια περίπτωση θα χρειαστεί αντιβίωση.

Οι περισσότερες ωτίτιδες υποχωρούν από μόνες τους. Οι συχνότερες αιτίες που τις προκαλούν είναι μολύνσεις από διάφορους ιούς και τα αντιβιοτικά στις περιπτώσεις αυτές δεν βοηθούν.

 

 

Δρ. Γεράσιμος Κυριακίδης
Χειρούργος Ωτορινολαρυγγολόγος

Γιορτάζουμε ανακυκλώνοντας στο καρναβάλι Λεμεσού (26/2)

Το «Let’s Do It! Cyprus» είναι μέρος της παγκόσμιας δράσης «Let’s Do It! World», που στόχο έχει να απαλλάξει τις φυσικές περιοχές του κόσμου από σκουπίδια. Είναι η μεγαλύτερη εθελοντική κίνηση πολιτών που έχει οργανωθεί ποτέ. Η ιδέα για αυτήν την κινητοποίηση γεννήθηκε το 2008, στην Εσθονία. Σήμερα, στο «Let’s Do It World!» συμμετέχουν 113 χώρες, ανάμεσά τους και η Κύπρος.

Η εκστρατεία «Let’s Do It Cyprus – καθαρίΖΩ την Κύπρο» αποτελεί τη μεγαλύτερη εθελοντική δράση που πραγματοποιείται στο νησί μας. Τον Απρίλιο 2016 συμμετείχαν στην εκστρατεία 15000 εθελοντές, ενώ κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων εκστρατειών, περισσότερα από 40000 άτομα έχουν καθαρίσει το νησί από 200 τόνους σκουπιδία.

Στα πλαίσια της εκστρατείας «Let’s do it Cyprus – KαθαρίΖΩ την Κύπρο», η οποία θα πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα της Επιτρόπου Περιβάλλοντος κας Ιωάννας Παναγιώτου στις 2 Απριλίου 2017, έχει οργανωθεί ομάδα εθελοντών για μάζεμα των ανακυκλώσιμων υλικών που θα αφήσουν πίσω τους οι χιλιάδες επισκέπτες και καρναβαλιστές κατά τη διάρκεια της μεγάλης καρναβαλίστικης παρέλασης στις 26 Φεβρουαρίου , στη Λεμεσό.

Οι εθελοντές προέρχονται από οργανωμένα σύνολα, όπως οι Φίλοι της Γης, η Πράσινη Λεμεσός, ο Ποδηλατικός Όμιλος Λεμεσού, το Δίκτυο Εθελοντών Together, η Νεολαία Οικολόγων (ΝΕ.ΟΙ.) κ.ά., ενώ την εκστρατεία θα στηρίξουν η GreenDot Cyprus και το CansForKids, που θα συλλέξουν από συγκεκριμένα σημεία τα πλαστικά και τα τενεκεδάκια.

Σύμφωνα με το πλάνο που έχει σχεδιαστεί, οι εθελοντές θα παραταχθούν πίσω από το τελευταίο άρμα της παρέλασης και θα μαζεύουν τα ανακυκλώσιμα υλικά (πλαστικό, αλουμίνιο, γυαλί).

Στόχος μας είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού και όλων των Τοπικών Αρχών, ώστε μετά από το τέλος της κάθε γιορτής (καρναβάλι, Καθαρά Δευτέρα, παρελάσεις κλπ) οι πόλεις, οι κοινότητες και η ύπαιθρος να διατηρούνται καθαρά.

Ποιο αφροδίσιο νόσημα είναι ύποπτο για το κίνδυνο γέννησης αυτιστικού παιδιού;

Οι γυναίκες που μολύνθηκαν με τον ιό του έρπη των γεννητικών οργάνων (HSV-2) κατά τα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης τους, έχουν διπλάσια πιθανότητα να γεννήσουν παιδί που αργότερα θα διαγνωσθεί με διαταραχή του φάσματος του αυτισμού, σύμφωνα με μια νέα αμερικανο-νορβηγική επιστημονική έρευνα.

Η διαπίστωση αυτή δεν σημαίνει ότι όλες οι έγκυες με ενεργή λοίμωξη από έρπη θα γεννήσουν αυτιστικά παιδιά. Αλλά ότι η συγκεκριμένη λοίμωξη μπορεί να αποτελεί έναν από τους εν πολλοίς άγνωστους παράγοντες που πυροδοτούν την εν λόγω νευροαναπτυξιακή διαταραχή. Αυτό, αφορά κυρίως τις γυναίκες που έχουν γενετική προδιάθεση για έντονη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματός τους, απέναντι σε ένα «εισβολέα» (παθογόνο μικροοργανισμό), με συνέπεια να προκαλείται στον οργανισμό τους έντονη φλεγμονή, η οποία τελικά μπορεί να βλάψει την ανάπτυξη του εμβρύου τους.

Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τη δρα Μιλάντα Μάχιτς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «mSphere» της Αμερικανικής Εταιρείας Μικροβιολογίας, μελέτησαν τον κίνδυνο αυτισμού σε περίπτωση λοίμωξης της μητέρας από διάφορους παθογόνους μικροοργανισμούς, όπως το τοξόπλασμα, ο ιός ρουμπέλα, οι ιοί του έρπη κ.α.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα αίματος από 412 μητέρες των οποίων τα παιδιά είχαν διαγνωσθεί με αυτισμό και -για λόγους σύγκρισης- από 463 μητέρες με παιδιά χωρίς αυτισμό. Τα δείγματα ελήφθησαν τόσο κατά την 18η εβδομάδα της κύησης, όσο κατά τον τοκετό. Οι γιατροί αναζήτησαν αντισώματα για τους διάφορους μικροοργανισμούς, κάτι που θα μαρτυρούσε την ύπαρξη λοίμωξης.

Η μελέτη αποκάλυψε στις μητέρες των αυτιστικών παιδιών την ύπαρξη υψηλών επιπέδων αντισωμάτων μόνο για τον ιό HSV-2 του έρπη των γεννητικών οργάνων. Η συσχέτιση του ιού του έρπη και του αυτισμού ήταν σαφής στο αρχικό στάδιο της κύησης, όταν το νευρικό σύστημα του εμβρύου βρίσκεται σε φάση ταχείας ανάπτυξης, ενώ η ίδια σχέση δεν διαπιστώθηκε στα δείγματα αίματος κατά τον τοκετό.

Από τις έγκυες, μόνο η μία στις δέκα είχε αναφέρει συμπτώματα έρπη πριν την εγκυμοσύνη ή κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης, πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότερες λοιμώξεις είναι χωρίς ορατά συμπτώματα, παρόλα αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο αυτισμού.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι το ζήτημα χρειάζεται περαιτέρω μελέτη, ώστε να διευκρινισθεί κατά πόσο είναι αναγκαία πλέον η διάγνωση και η θεραπεία του ιού του έρπη στις εγκύους.

Από διαταραχές του φάσματος του αυτισμού πάσχει το 1% έως 2% του πληθυσμού στις ανεπτυγμένες χώρες, με μεγαλύτερη αναλογία στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες. Η αιτία των περισσότερων περιπτώσεων παραμένει άγνωστη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι παίζει ρόλο ένας συνδυασμός περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων.

Ο ιός του έρπη μπορεί να είναι μία από αυτές τις συνήθως αφανείς αιτίες. Οι ερευνητές δεν πιστεύουν πάντως ότι ο κίνδυνος οφείλεται στην απευθείας μόλυνση του εμβρύου από τον ιό HSV-2, επειδή τέτοιες λοιμώξεις συνήθως είναι θανατηφόρες.

Αντίθετα, θεωρούν ότι η νευροαναπτυξιακή διαταραχή του αυτισμού προκαλείται λόγω της γειτονικής φλεγμονής στην περιοχή των γεννητικών οργάνων που βρίσκεται κοντά στη μήτρα, είτε πρόκειται για μια αρχική λοίμωξη με τον ιό, είτε για μια «αφύπνιση» του ιού. Άλλοι, πάντως, επιστήμονες εξέφρασαν το σκεπτικισμό τους κατά πόσο μια φλεγμονώδης αντίδραση, ακόμη και στην μήτρα, μπορεί να προκαλέσει αυτισμό.

Τουλάχιστον μία στις πέντε γυναίκες έχει στον οργανισμό της τον ιό του έρπη των γεννητικών οργάνων. Είναι άκρως κολλητικός και εξαπλώνεται συνήθως μέσω του σεξ. Ζει για όλη τη ζωή του ανθρώπου μέσα στα νευρικά κύτταρά του, συχνά σε αδρανή κατάσταση, και κατά καιρούς ενεργοποιείται ξανά. Όσο το σώμα αποκτά μεγαλύτερη ανοσία έναντι του ιού, τόσο σπανιότερα γίνονται αυτά τα περιοδικά ξεσπάσματα του HSV-2.

Πώς πρέπει να χειριστεί τον δύσκολο μαθητή ο δάσκαλος;

Υπάρχουν δύσκολοι μαθητές που φαίνεται να είναι καλύτεροι στην τάξη μιας δασκάλας απ’ ό,τι μιας άλλης. Ο κάθε δάσκαλος έχει το δικό του στυλ διδασκαλίας, τη δική του προσωπικότητα. Απώτερος στόχος του εκπαιδευτικού είναι να βοηθήσει τους μαθητές του που παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς να ελέγξουν τις ίδιες τους τις αντιδράσεις. Θα μπορούσε ο εκπαιδευτικός προτού προκύψει κάποιο πρόβλημα να συζητήσει τις επιλογές που έχουν τα παιδιά σχετικά με τον τρόπο που θα δράσουν.

Αν υπάρχουν αρκετοί μαθητές που συνήθως λογομαχούν για κάποιο παιχνίδι, βοηθήστε τους να βρούνε τρόπους να λύσουν το πρόβλημα πριν βγουν έξω να παίξουν.

Είναι καλό να θυμίζετε στα παιδιά την αιτία που υπάρχει πίσω από κάθε κανόνα ή τη συνέπεια της συμπεριφοράς από την εφαρμογή αυτού του κανόνα. Βάλτε τους μαθητές σας να επαναλάβουν π.χ. «οι μπουνιές μπορεί να τραυματίσουν σοβαρά. Το μόνο που πετυχαίνουμε με αυτές είναι να θυμώνουμε και σίγουρα δεν λύνουν το πρόβλημα που μας ανησυχεί». Ζητήστε από τους μαθητές σας να σας απαριθμήσουν να σκεφτούν άλλους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να λύσουν ένα πρόβλημα. Αν σε περίπτωση που κάποιος μαθητής δεχθεί κάποιες συνέπειες ως αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης συμπεριφοράς του μπορείτε να του πείτε ότι μπορεί να ξαναπάει μαζί με τα άλλα παιδιά όταν αισθάνεται έτοιμος/η να χρησιμοποιήσει τη φωνή του/της για να εκφράσει τα συναισθήματα του/της. Σεβαστείτε το εσωτερικό ρολόι του μαθητή σας. Οι συνέπειες θα επιβληθούν ξανά αν επαναλάβει ξανά την αρνητική συμπεριφορά.

Οι εκπαιδευτικοί είναι καλό να διδάξουν με ενεργητικό τρόπο τους μαθητές τους πώς να κάνουν φίλους, πώς να κρατήσουν φίλους και να είναι αγαπημένοι. Επίσης είναι καλό οι εκπαιδευτικοί να βοηθούν τους μαθητές να διαπραγματεύονται λύσεις σε συγκρούσεις. Καθίστε μαζί με τους μαθητές σας και γράψτε τις ιδέες που έχουν: «Θέλετε και οι δύο το ίδιο παιγνίδι, τι μπορεί να γίνει για να είσαστε και οι δύο ευχαριστημένοι;» Μετά κάντε μια περίληψη και ζητήστε από τους μαθητές να συμφωνήσουν κάποια ιδέα που αρέσει και στα δυο. Οι καλύτερες ανταμοιβές που διδάσκουν αυτοσυγκράτηση είναι η αλλαγή πορείας, οι λογικές συνέπειες, οι στρατηγικές πρόληψης κ.ά. Η κοινωνική και προφορική ενθάρρυνση είναι κάτι που χρειάζονται όλοι οι μαθητές. Αυτό σημαίνει ότι πληροφορούμε τα παιδιά ότι πάνε καλά δίνοντας τους συγκεκριμένες πληροφορίες που βοηθάνε: «Μάζεψες τα παιχνίδια σου γρήγορα και τακτικά. Έτσι θα τα βρούμε εύκολα αύριο. Επίσης χαιρόμαστε όλοι που η αίθουσα είναι καθαρή και τακτική».

Η απομάκρυνση του μαθητή από την ομάδα σπάνια φέρνει αποτελέσματα γιατί η συνέπεια αυτή δεν συνδέεται με την αταξία. Ύστερα από λίγα λεπτά το παιδί θα έχει ξεχάσει γιατί βρίσκεται εκεί. Επίσης μπορεί να αισθάνεται θυμό γιατί έχει τιμωρηθεί και εξευτελιστεί. Μπορεί αυτή η απομάκρυνση να βοηθήσει στο να σκεφθεί πιθανούς τρόπους εκδίκησης αντί να έχει σωφρονιστικό αποτέλεσμα. Αν ένας μαθητής χρειάζεται να φύγει από κάποιο μέρος γιατί συνεχώς ενοχλεί αφήστε το να διαλέξει μια ήσυχη δραστηριότητα μακριά από τους άλλους. Αυτό λέγεται «επιλογή του παιδιού». Πριν το κάνετε αυτό, δώστε του τουλάχιστον μια ευκαιρία να βελτιώσει τη συμπεριφορά του, λέγοντας του ότι θα πρέπει τελικά να διαλέξει μια διαφορετική δραστηριότητα αν συνεχίσει να ενοχλεί. Βοηθήστε το να μάθει και να αναπτύξει τις ικανότητες που χρειάζεται για να αποκτήσει την κατάλληλη συμπεριφορά.

Η συνεργασία με τους γονείς είναι απαραίτητη. Ακόμη μπορείτε να ζητήσετε την συμβουλή ειδικού ψυχολόγου.

 

Δρ. Αριστονίκη Θεοδοσίου Τρυφωνίδου

Ψυχολόγος, Διδάκτορας Εξελικτικής-Σχολικής ψυχολογίας , Μ.Α Διοίκηση εκπαιδευτικών μονάδων, Msc Χρηματοοικονομικά και Ναυτιλιακά, Μ.Α ART therapist

Pgp Συμβουλευτική ψυχολογία

Ειδίκευση στη Συστημική θεραπεία και στη Γνωστική-Αναλυτική θεραπευτική αντιμετώπιση

tel 97836335

Η μάχη των φύλων καλά κρατεί – Η θνησιμότητα λόγω καρκίνου θα μειωθεί ταχύτερα στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες

Η θνησιμότητα εξαιτίας του καρκίνου στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση θα εμφανίσει ταχύτερη πτώση στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες, σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις των επιστημόνων για το 2017. Η θνησιμότητα μεταξύ των ανδρών αναμένεται να μειωθεί φέτος κατά περίπου 8%, σε σχέση με το 2012, σε 132 θανάτους ανά 100.000 άτομα του πληθυσμού. Στις γυναίκες η θνησιμότητα προβλέπεται να υποχωρήσει κατά το ήμισυ, γύρω στο 4%, στους 84,5 θανάτους ανά 100.000 άτομα του πληθυσμού.

Αν και περισσότεροι άνδρες (761.900) από ό,τι γυναίκες (611.600) -δηλαδή συνολικά σχεδόν 1,4 εκατομμύρια άνθρωποι- αναμένεται να πεθάνουν από καρκίνο στην Ευρώπη φέτος, η μείωση των θανάτων είναι ταχύτερη στους άνδρες.

Οι ερευνητές από την Ιταλία, την Ελβετία και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον καθηγητή Κάρλο Λα Βέκια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μιλάνο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ογκολογίας «Annals of Oncology», δήλωσαν ότι οι θάνατοι των γυναικών από καρκίνο των πνευμόνων συνεχίζουν να αυξάνουν από το 2012, κυρίως επειδή αρκετές γυναίκες αρχίζουν το κάπνισμα, όταν πολλοί άνδρες πια το κόβουν.

 

Διαβάστε περισσότερα στο Infowoman.gr

Μολυσματική τέρμινθος στα παιδιά: Μάθετε περισσότερα για τη νόσο και για τους τρόπους θεραπείας της

Η μολυσματική τέρμινθος είναι μία συχνή ιογενής μεταδοτική νόσος που προσβάλλει το δέρμα και τους βλεννογόνους. Μπορεί να επηρεάσει άτομα κάθε ηλικίας, αλλά προσβάλλει κατά κύριο λόγο παιδιά, σεξουαλικά ενεργείς ενήλικες και άτομα που για κάποιο λόγο δεν έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα.

Ο ιός της μολυσματικής τερμίνθου ανήκει στην οικογένεια των poxvirus και ονομάζεται Molluscum Contagiosum Virus (MCV). Αποικεί μόνο τον άνθρωπο και υπάρχουν 4 τύποι του ιού αυτού.

Αν και η μολυσματική τέρμινθος, είναι ένα κοινό βλατιδώδες εξάνθημα που εμφανίζεται συχνά σε παιδιά ηλικίας ενός έως και δέκα ετών, πολλοί γονείς δε γνωρίζουν την ύπαρξη της. Όταν τα παιδιά μολυνθούν από τον ιό της μολυσματικής τερμίνθου παρουσιάζουν μικρά σπυράκια που μοιάζουν με ογκίδια, ελιές ή μαργαριτάρια.

Οι μικρές αυτές βλάβες ( σαν σπυράκια) της επιδερμίδας παρουσιάζονται κυρίως στο πρόσωπο, τον κορμό, τα άκρα και στα γεννητικά όργανα. Οι βλάβες αναπτύσσονται 2 με 8 εβδομάδες μετά τη μόλυνση, ενώ, όταν παρουσιαστούν τα πρώτα σπυράκια, είναι πολύ εύκολο και πιθανό να μεταφερθεί ο ιός από το ένα μέρος του σώματος στο άλλο, αν το παιδί τρίψει ή ξύσει τα σπυράκια αυτά.

Τα «σπυράκια» της μολυσματικής τερμίνθου συνήθως δεν προκαλούν πόνο, αλλά η ασθένεια τείνει να είναι χειρότερη σε παιδιά με έκζεμα. Στα παιδιά η λοίμωξη μεταφέρεται με διάφορους τρόπους, όπως σε δημόσιους χώρους (πισίνες) με την άμεση επαφή (δέρμα με δέρμα), αλλά και μέσω αντικειμένων, όπως παιχνίδια, ρούχα και πετσέτες. Τα παιδιά πρέπει να ακολουθούν γενικές μεθόδους πρόληψης του ιού της μολυσματικής τερμίνθου. Για παράδειγμα, πρέπει να πλένουν συχνά τα χέρια τους με σαπούνι και νερό, να μη μοιράζονται πετσέτες και ρούχα ή άλλα προσωπικά αντικείμενα, να μη μοιράζονται σωσίβια και θαλάσσια παιχνίδια στις πισίνες και να μην ακουμπάνε τα σπυράκια άλλων παιδιών.

Σε αρκετές περιπτώσεις η μολυσματική τέρμινθος, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να εξελιχθεί ραγδαίως και να υποχωρήσει σε 2-3 μήνες. Επειδή όμως οι νέες βλάβες μπορεί να αναπτυχθούν εκεί που οι παλιές υποχωρούν , συνίσταται να γίνεται η θεραπεία σε αρχικό στάδιο, πριν αυξηθούν οι δερματικές βλάβες και πριν κολλήσουν άλλα συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα.

Οι θεραπευτικές επιλογές για την καταπολέμηση της μολυσματικής τέρμινθου είναι η αφαίρεση των δερματικών αλλοιώσεων με χειρουργική curetta, ή αφαίρεσή τους διά της μεθόδου της κρυοπηξίας (εφαρμογής υγρού αζώτου) ή διά της μεθόδου της διαθερμοπηξίας. Η μολυσματική τέρμινθος συνιστά άμεση επίσκεψη κυρίως στον δερματολόγο, ο οποίος θα διαγνώσει, θα ενημερώσει τους γονείς για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των παραπάνω θεραπειών και θα προβεί στην κατάλληλη θεραπεία.Επειδή όμως η πρόληψη είναι πολύ σημαντική, καλό θα ήταν να συμβουλεύουμε τα παιδιά μας, από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, να ακολουθούν τους βασικούς κανόνες υγιεινής.

 

Δρ.Κωνσταντίνος Π. Συμεωνίδης

MD – Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος -Μέλος της Ευρωπαικής και Κυπριακής Δερματολογικής-Αφροδισιολογικής Εταιρείας.

Βρέθηκε ο “μηχανισμός” που προβλέπει ποιοι έφηβοι κινδυνεύουν να μπλέξουν στα ναρκωτικά

Η εφηβεία είναι ευάλωτη και εύθραυστη ηλικία, γεμάτη σύγχυση, υπερβολή και αντίφαση και είναι επιρρεπής στις αυτοκαταστροφικές τάσεις. Οι παρέες,  η εγκατάλειψη που συχνά βιώνουν οι έφηβοι από τους γονείς συχνά τους δημιουργούν αδιέξοδα καθιστώντας τους εύκολα “θύματα”στην παγίδα των ναρκωτικών. Μέσα από τα ναρκωτικά, οι έφηβοι αναζητούν τις λυτρωτικές λύσεις, επαναστατούν στις καταπιεστικές παραδοσιακές αξίες, αντιδρούν προς τους γονείς, διαμαρτύρονται για το κοινωνικό χάος, αναζητούν μια κοινωνική ταυτότητα, προσπαθούν να υποφέρουν λιγότερο και αποζητούν τεχνητούς παραδείσους.

Οι έφηβοι παίρνουν ναρκωτικά για τους ίδιους λόγους που το κάνουν και οι ενήλικες: Για να διασκεδάσουν, να ενσωματωθούν σε κάποια ομάδα, να ηρεμήσουν, να τα βγάλουν πέρα με το άγχος, τον πόνο ή την ανία. Εκτός όμως από αυτά οι νεαροί θέλουν επίσης να ζήσουν καινούριες εμπειρίες και να πάρουν και κάποια ρίσκα. Αυτό είναι μέρος της διαδικασίας ανακάλυψης του εαυτού τους. Τους αρέσει δε, να μιμούνται τη συμπεριφορά των ενηλίκων. Όλα αυτά είναι μέρος της διαδικασίας ανάπτυξής τους, της μετάβασής τους από την παιδική στην ενήλικη ζωή.

Είναι δυνατό να προβλεφθεί σε έναν βαθμό ποιοι νέοι θα έχουν προβλήματα λόγω χρήσης ναρκωτικών αργότερα στη ζωή τους, αν κατά την εφηβεία τους γίνει έλεγχος του εγκεφάλου τους με απεικονιστικές τεχνικές. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπράιαν Κνούτσον του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Communications”, σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν 144 εφήβους που δεν είχαν έως τότε κάνει ποτέ χρήση ναρκωτικών.

Μεταξύ των ερευνητών ήταν ένας Έλληνας επιστήμονας της διασποράς, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος της Γαλλικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας και Εναλλακτικών Ενεργειών. Οι νέοι αρχικά απάντησαν σε ερωτηματολόγια και υποβλήθηκαν σε ψυχολογικά τεστ αξιολόγησης της προσωπικότητάς τους, για να εντοπισθεί π.χ. πόσο παρορμητικοί ήσαν (είναι ένα χαρακτηριστικό που σχετίζεται με την χρήση ναρκωτικών). Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε έλεγχος του εγκεφάλου τους με ειδικά μηχανήματα απεικόνισης.

Διαπιστώθηκε ότι οι νέοι που είχαν συγκεκριμένη εγκεφαλική δραστηριότητα (ιδίως ο τρόπος που ο εγκέφαλός τους ανταποκρινόταν στην προοπτική μιας απόλαυσης), ήταν πιθανότερο να έχουν αρχίσει τα ναρκωτικά μετά από δύο χρόνια.

Τα «σημάδια» και η συμπεριφορά που δείχνουν αυτισμό στο παιδί

Παρά το γεγονός ότι ο αυτισμός ορίζεται από συγκεκριμένες συμπεριφορές, τα παιδιά και οι ενήλικες με αυτισμό μπορεί να εμφανίζουν ένα συνδυασμό συμπεριφορών σε διαφορετικό βαθμό σοβαρότητας. Δύο παιδιά με αυτισμό μπορεί να λειτουργούν τελείως διαφορετικά και να έχουν διαφορετικές ικανότητες και αδυναμίες.

Μπορεί να ακούσετε διαφορετικούς όρους καθώς παίρνετε τη διάγνωση όπως αυτιστικά στοιχεία, άτυπος αυτισμός, φάσμα του αυτισμού, αυτισμός υψηλής λειτουργικότητας, διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή ανωριμότητα, διαταραχή επικοινωνίας. Ωστόσο πιο σημαντικό από τον ορισμό της διάγνωσης είναι να γίνει κατανοητό ότι τα παιδιά με αυτισμό μπορούν να μάθουν και να έχουν βελτίωση με την κατάλληλη θεραπευτική – εκπαιδευτική παρέμβαση.

Κάθε άτομο με αυτισμό είναι μία ξεχωριστή προσωπικότητα και έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όπως όλοι μας. Υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα άτομα με αυτισμό ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης. Κάποια άτομα παρουσιάζουν μικρή καθυστέρηση στο λόγο και μεγαλύτερες δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση. Μπορεί να έχουν δυσκολία να αρχίσουν ή να συνεχίσουν μία συζήτηση. Συχνά λέγεται ότι ο λόγος τους είναι μονόλογος (μιλούν στους άλλους αντί να συζητούν με τους άλλους).

Τα άτομα με αυτισμό συχνά λειτουργούν με μοναδικούς τρόπους και. μπορεί να παρουσιάζουν κάποιες από τις πιο κάτω συμπεριφορές:

• Εμμονή στην ομοιότητα – αντίσταση στις αλλαγές
• Δυσκολία στην έκφραση των αναγκών τους και των επιθυμιών τους
• Επανάληψη λέξεων ή φράσεων
• Γέλιο ή κλάμα για λόγους που δεν είναι κατανοητοί στους άλλους ακόμη και όταν έχουν λόγο
• Απομόνωση
• Κρίσεις θυμού
• Δυσκολία να συνυπάρχουν με άλλους
• Δεν ανέχονται τη σωματική επαφή
• Καμία ή ελάχιστη βλεμματική επαφή
• Δεν ανταποκρίνονται στα τυποποιημένα εκπαιδευτικά προγράμματα
• Μονότονο ασυνήθιστο παιχνίδι
• Στριφογύρισμα αντικειμένων
• Προσκόλληση σε αντικείμενα
• Αυξημένη ή μειωμένη ευαισθησία στον πόνο
• Απουσία αίσθησης κινδύνου
• Υπέρ ή υπό κινητικότητα
• Ανομοιόμορφη ικανότητα σε δεξιότητες αδρής / λεπτής κινητικότητας
• Μη ανταπόκριση στον προφορικό λόγο

Σε κάποιες περιπτώσεις τα άτομα με αυτισμό παρουσιάζουν επιθετικότητα προς τον εαυτό τους ή τους άλλους.

Οι περισσότεροι από εμάς μέσω των αισθήσεων μπορούμε να νοιώσουμε διάφορα πράγματα γύρω μας. Για παράδειγμα μέσω της αφής, της όσφρησης, της γεύσης μπορούμε να αντιληφθούμε τι νοιώθουμε όταν δαγκώνουμε ένα ώριμο ζουμερό ροδάκινο με υπέροχο άρωμα: νοιώθουμε το χνούδι στη φλούδα του ροδάκινου, απολαμβάνουμε τους χυμούς του, την υπέροχη μυρουδιά και γεύση. Τα παιδιά με αυτισμό παρουσιάζουν συχνά προβλήματα αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Η αίσθηση της φλούδας του ροδάκινου μπορεί να είναι αφάνταστα ενοχλητική, μπορεί να μη τους αρέσει η μυρουδιά ή να τους ενοχλεί ο χυμός που πέφτει και λερώνει τα χέρια τους με αποτέλεσμα τελικά να παρουσιάσουν ίσως μία δύσκολη συμπεριφορά. Μπορεί επίσης κάποιοι από εμάς ενώ ξαφνικά ακούμε ένα δυνατό πολύ ενοχλητικό θόρυβο, να αντιδράσουμε με ήπιο ελεγχόμενο τρόπο. Τα περισσότερα παιδιά με αυτισμό σε αυτή την περίπτωση πιθανόν να εκδηλώσουν άλλες συμπεριφορές όπως να κλείνουν τα αυτιά τους, να σκεπάζουν το κεφάλι τους ή να εκδηλώσουν επιθετική συμπεριφορά στον εαυτό τους ή τους άλλους. Αρκετοί επαγγελματίες πιστεύουν ότι πολλές από τις τυπικές αυτιστικές συμπεριφορές, είναι αποτέλεσμα των διαταραχών της αισθητηριακής ολοκλήρωσης.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι και εσφαλμένες αντιλήψεις για τον αυτισμό. Αντίθετα με ότι γενικά πιστεύεται, πολλά παιδιά με αυτισμό έχουν βλεμματική επαφή. Μπορεί να είναι λιγότερο συχνή ή διαφορετική από των άλλων παιδιών. Πολλά παιδιά με αυτισμό αναπτύσσουν καλό λειτουργικό λόγο και άλλα αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες όπως επικοινωνία με σήματα ή οπτικά μέσα. Οι δυσκολίες μπορεί να μειώνονται καθώς το παιδί αναπτύσσεται και εκπαιδεύεται.

Υπάρχουν δύο ακόμη μύθοι. Ο πρώτος είναι ότι τα παιδιά με αυτισμό δεν δείχνουν στοργή, αγάπη, συναίσθημα. Τα παιδιά με αυτισμό νοιώθουν και δείχνουν την αγάπη τους, χρειάζεται όμως υπομονή από τους γονείς για να κατανοήσουν τον τρόπο που το παιδί τους εκφράζει τα συναισθήματά του, ώστε να μπορέσουν να πάρουν και να δώσουν αγάπη.

Ο δεύτερος είναι ότι οι γονείς, κυρίως οι μητέρες, με τη συμπεριφορά τους προκαλούν αυτισμό στα παιδιά τους ή συμβάλλουν στην εμφάνισή του (αδιάφορες ή ψυχρές μητέρες). Αυτή είναι μία παλιά αντίληψη η οποία έχει εγκαταλειφθεί. Φυσικά το περιβάλλον και ιδιαίτερα το οικογενειακό περιβάλλον κυρίως στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη όχι μόνο του παιδιού με αυτισμό αλλά οποιουδήποτε παιδιού. Το οικογενειακό περιβάλλον σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται για τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού.

Το ζήτημα της διάγνωσης

Δεν υπάρχουν σήμερα ιατρικές εξετάσεις για τη διάγνωση του αυτισμού. Η διάγνωση βασίζεται στην εκτίμηση του αναπτυξιακού επιπέδου, στην παρατήρηση στους τομείς της επικοινωνίας, κοινωνικής αλληλεπίδρασης, παιχνιδιού / φαντασίας και των συμπεριφορών. Η γνώση της ιδιαίτερης φύσης του αυτισμού, η κλινική εμπειρία και η χρήση εξειδικευμένων διαγνωστικών δοκιμασιών, που απαιτούν ειδική εκπαίδευση, διασφαλίζουν την εγκυρότητα της διάγνωσης.

Η διαταραχή είναι ‘μετρήσιμη’ ως προς τη σοβαρότητα (ήπια, μέτρια, σοβαρή), με τη βοήθεια ειδικών κλιμάκων. Σε αυτή τη φάση η συμμετοχή των γονιών, άλλων ατόμων που φροντίζουν το παιδί και των δασκάλων είναι πολύτιμη, καθώς έχουν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για το αναπτυξιακό ιστορικό του παιδιού. Στις πιο πολλές περιπτώσεις η διάγνωση μπορεί να οριστικοποιηθεί αξιόπιστα στην ηλικία των 2 και 2,5 χρόνων. Σήμερα προωθούνται τρόποι πρωιμότερης, έγκαιρης και έγκυρης διάγνωσης.

Θα ήταν ιδανικό το παιδί να αξιολογηθεί από διεπιστημονική ομάδα, και όχι μόνο από ένα ειδικό. Η ομάδα μπορεί να περιλαμβάνει ψυχολόγο, ψυχίατρο, λογοθεραπευτή και άλλους επαγγελματίες υγείας.

Όποια κι αν είναι η διάγνωση, είναι σημαντικό οι γονείς να ζητούν μία αναλυτική αξιολόγηση, όπου θα αναφέρονται τα συγκεκριμένα στοιχεία στα οποία βασίστηκε η διάγνωση και να τη φυλάξουν στο οικογενειακό αρχείο. Θα βοηθήσει αργότερα γονείς και επαγγελματίες σε επόμενες επαναξιολογήσεις του παιδιού.

Η παιδική παχυσαρκία κληρονομείται έως κατά 60% από τους γονείς

Κατά μέσο όρο το 40% του βάρους ενός παιδιού – πόσο παχύ ή λεπτό θα είναι- κληρονομείται από τους γονείς τους, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη. Όσο πιο παχύ είναι ένα παιδί, τόσο περισσότερο βαραίνει η «κληρονομιά» των γονιών του.

Για τα πιο λεπτά παιδιά το βάρος τους οφείλεται μόνο κατά 10% σε κάθε έναν από τους δύο γονείς (συνολικά 20%). Το ποσοστό ανεβαίνει σχεδόν στο 30% για τα πιο παχιά παιδιά, συνεπώς για τα πιο παχύσαρκα παιδιά ο κληρονομικός παράγων και από τους δύο γονείς μπορεί να φθάσει συνολικά στο 60%. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάσεξ, με επικεφαλής τον καθηγητή Πίτερ Ντόλτον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Economics and Human Biology”, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 100.000 παιδιά και τους γονείς τους σε έξι χώρες διαφόρων ηπείρων (ΗΠΑ, Βρετανία, Κίνα, Ινδονησία, Ισπανία, Μεξικό).

Οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι κατά μέσο όρο ο δείκτης μάζας σώματος (η αναλογία βάρους προς ύψος) ενός παιδιού κατά μέσο όρο οφείλεται κατά περίπου 20% στην μητέρα και κατά 20% στον πατέρα του, άρα συνολικά 40% και από τους δύο. Διαπιστώθηκε ότι τα ευρήματα είναι παρεμφερή σε όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από το επίπεδο οικονομικής και βιομηχανικής ανάπτυξης μιας χώρας. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η παχυσαρκία μεταδίδεται από γενιά σε γενιά τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες» δήλωσε ο Ντόλτον. «Θα πρέπει να ξανασκεφθούμε το βαθμό στον οποίο η παχυσαρκία είναι το αποτέλεσμα οικογενειακών παραγόντων και της γενετικής κληρονομιάς μας, παρά των αποφάσεων που παίρνουν τα ίδια τα άτομα στη ζωή τους», πρόσθεσε.

Γάμος υγιής, ευτυχισμένα παιδιά

Θα μπορούσαμε να πούμε χωρίς ενδοιασμό, πως απ’ όλα τα δώρα που θα μπορούσαμε να κάνουμε στα παιδιά μας, το πολυτιμότερο είναι ο ευτυχισμένος και υγιής γάμος μας. Απ’ όλα τα φροντιστήρια, χόμπυ, ηλεκτρονικές συσκευές, παιχνίδια και ότι άλλο “υλικό” τρέχουμε κάθε φορά να αγοράσουμε, τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτά που προσφέρει στην ανάπτυξη ενός παιδιού ένας υγιής γάμος. Άλλωστε, αυτό είναι το πρώτο του “σπίτι”, το πρώτο παράδειγμα, η πρώτη αίσθηση που παίρνει για το τι είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και τι σημαίνει αγάπη, σεβασμός, συντροφικότητα.

Ας μη ξεχνάμε ότι τα παιδιά, οσο μικρά κι αν είναι, καταλαβαίνουν. Αισθάνονται. Η σχέση που έχει ο κάθε γονιός με τα παιδιά του, δεν θα μπορούσε παρά να είναι άμεσα συνδεδεμένη, αλλά και αποτέλεσμα της σχέσης που έχει με τον σύντροφο του. Το αντίθετο είναι πραγματικά δύσκολο, εαν όχι αδύνατο. Το τελευταίο έρχεται να επιβεβαιώσει πρόσφατη έρευνα.

Η σχέση με το σύντροφο σας είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη σχέση που έχετε με το παιδί σας

Έρευνα αποδεικνύει ότι η ένταση μεταξύ της μαμάς και του μπαμπά μπορεί να δημιουργήσει ρήγματα στη σχέση που έχει ο κάθε γονιός ξεχωριστά με το παιδί του. Σύμφωνα μάλιστα με την πρόσφατη έρευνα, οι μπαμπάδες συγκεκριμένα αφήνουν όλα τα αρνητικά συναισθήματα και την ένταση που έχουν στο γάμο τους να ξεφύγει από τα πλαίσια της συζυγικής σχέσης και να βλάψει το δέσιμο και τη σχέση με το παιδί τους.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε πρόσφατα από τους συγγραφείς στο Journal of Family Psychology με τον τίτλο “Spillover between marital quality and parent-child relationship quality: Parental depressive symptoms as moderators”. Η ψυχολόγος κι επικεφαλής της έρευνας Chrystyna D. Kouros, Southern Methodist University, αναφέρει πως η ποιότητα ενός ζευγαριού ή ενός γάμου είναι άμεσα συνδεδεμένη με το δέσιμο του κάθε γονιού ξεχωριστά με το παιδί του.

Η έρευνα

Στην έρευνα έλαβαν μέρος 203 οικογένειες. Τα μέλη της κάθε οικογένειας συμπλήρωναν καθημερινά ένα ημερολόγιο για 15 μέρες. Στο τέλος κάθε μέρας οι γονείς αξιολογούσαν, ο καθένας ξεχωριστά, την ποιότητα του γάμου τους και της σχέσης που έχουν με το παιδί τους. Οι ερευνητές παρατήρησαν πως όταν επικρατούσε ένταση και σύγκρουση ανάμεσα στο ζευγάρι, υπήρχε ένταση και στις αλληλεπιδράσεις τους με το παιδί. Επίσης, παρατηρήθηκαν σαφείς διαφορές μεταξύ των μαμάδων και των μπαμπάδων. Φαίνεται ότι διαχειρίζονται διαφορετικά τις δυσκολίες που συναντούν στο γάμο τους.

Διαφορές μεταξύ μαμάδων και μπαμπάδων

Σύμφωνα με την έρευνα, οι μητέρες, στις περιπτώσεις που η ποιότητα του γάμου τους ήταν χαμηλή, μπορούσαν να διαμερισματοποιήσουν, δηλαδή να ξεχωρίσουν και να βάλουν στην άκρη τα προβλήματα του γάμου τους μέχρι την επόμενη μέρα. Μάλιστα φαίνεται ότι οι μητέρες σε αυτές τις περιπτώσεις προσπαθούν να «επανορθώσουν» για την ένταση που επικρατεί στο γάμο τους και βελτιώνουν τη σχέση που έχουν με το παιδί τους.Οι μπαμπάδες δεν διαχειρίζονται με τον ίδιο τρόπο την ένταση στη γάμο τους. Σύμφωνα με την έρευνα, στις περιπτώσεις όπου η μητέρα είχε σημάδια κατάθλιψης, ο πατέρας άφηνε την ένταση στο γάμο να εμποτίσει τις αλληλεπιδράσεις του με το παιδί.

“Η ποιότητα ενός γάμου επηρεάζει όλη την οικογένεια”

Αυτό ήταν το συμπέρασμα της υπεύθυνης για την έρευνα Chrystyna D. Kouros. Η σχέση μεταξύ των γονιών αποτελεί άγκυρα για όλη την οικογένεια.  Οι ευτυχισμένοι γονείς έχουν και ευτυχισμένα παιδιά.  Είναι ευθύνη των γονιών να διατηρούν καλή ποιότητα στη σχέση τους. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά θα αισθάνονται την αναγκαία ασφάλεια κι αυτοπεποίθηση για να γνωρίσουν τον κόσμο γύρω τους.

Εστιάστε στη σχέση με το σύντροφό σας. Μη βάζετε τον γάμο σας σε δεύτερη μοίρα. Η ένταση και τα προβλήματα είναι ανθρώπινο να υπάρχουν, όμως μην τα μεταθέτετε στη σχέση που έχετε με τα παιδιά σας. Κάντε το πολυτιμότερο δώρο στα παιδιά σας: τη δική σας ευτυχία ως γονείς, ως ζευγάρι.

 

 

Αντωνία Χατζηευτυχίου,

Μουσικοθεραπευτής