Μία θετή μητέρα εκφράζει τα πιο όμορφα συναισθήματα για το παιδί του συζύγου της.
Μία κατάθεση ψυχής για την μαμά που ξέρει να χαρίζει την αγάπη της ανάμεσα στο παιδί που γέννησε και στο παιδί που «επέλεξε», αποφασίζοντας να περάσει τη ζωή της με τον μπαμπά της.
Ένα κείμενο – μάθημα ζωής που όλοι πρέπει να διαβάσουμε.
«Όταν ο σύζυγός μου κι εγώ ανακαλύψαμε ότι περιμένουμε παιδάκι, είχε έναν φόβο: ότι δεν θα αγαπώ την 6χρονη κόρη του από τον πρώτο του γάμο, σαν παιδί μου, ό τιθ δεν θα την αγαπούσα το ίδιο με το δικό μας παιδί.
Και είχε δίκιο. Εκείνος νόμιζε ότι θα την αγαπούσα λιγότερο, ότι θα υπήρχε μία μεγάλη διαφορά στη μεταχείρισή μου ανάμεσα στα δύο παιδιά. Όμως, αυτό που δεν κατάλαβε πιθανότατα, είναι ότι ακόμη κι αν η κόρη μιας άλλης μητέρας μεγαλώνει μαζί με το παιδί που θα είναι η σάρκα από τη σάρκα μου, δεν θα νιώσει λιγότερη αγάπη.
Η αγάπη του θετού γονιού είναι διαφορετική, όντως. Και αγαπημένη μου θετή κόρη, θα προσπαθήσω να σου το εξηγήσω με έναν τρόπο που κάποια στιγμή θα καταλάβεις.
Όταν γίναμε για πρώτη φορά οικογένεια, είχες έξι χρόνια ζωής πίσω σου. Δεν είδα τα πρώτα σου βήματα, δεν σου έκανα το πρώτο σου μπανάκι. Δεν έκλαψα , όταν γεννήθηκες και δεν σε αγάλιασα μαζί με τον μπαμπά σου για να θαυμάσουμε το όμορφο μωράκι μας στο μαιευτήριο.
Αλλά, το ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι δεν μεγάλωσες με το να με αγαπάς, να με σέβεσαι ως γονέα ή να με μεταχειρίζεσαι ως η μητέρα σου, να με αγκαλιάζεις τη νύχτα ή να σου λείπω, όταν δεν είμαι κοντά σου. Κι ενώ αυτοί μπορεί να είναι λόγοι που η αγάπη μου για σένα είναι διαφορετικοί από αυτήν για τον αδελφό σου, όμως υπάρχουν πράγματα που κάνουν τη σχέση μας πολύ διαφορετική.
Επέλεξες να με αγαπάς. Με διάλεξες και σε διάλεξα. Όταν μου λες ότι με αγαπάς το εννοείς. Επειδή δεν είσαι υποχρεωμένη να με αγαπάς. Όταν σου λέω, ότι σε αγαπώ δεν είναι επειδή είδα την πρώτη σου ανάσα ή ένιωσα την πρώτη σου κλωτσιά στην κοιλιά μου και μεγάλωνες μέσα της εννέα μήνες. Η αγάπη μου για σένα δεν βγήκε μέσα από το σώμα μου. Είναι επειδή σε γνώρισα, επειδή μοιράστηκα τρία χρόνια από τη ζωή μου μαζί σου σε μία οικογένεια και πραγματικά σε αγαπώ για το παιδί που είσαι.
Χωρίς εσένα ο μπαμπάς δου δεν θα ήταν ο άνθρωπος που αγάπησα και παντρεύτηκα. Τον άλλαξες πολύ πριν έρθω εγώ στη ζωή σας. Πολύ καιρό πριν έρθει ο αδελφός σου στον κόσμο. Βλέποντας τον μπαμπά σου να σε μεγαλώνει είναι τιμή και ευλογία και ένας λόγος που τον ερωτεύτηκα.
Χωρίς εσένα, ο γιος μου δεν θα ήταν αστείο, δημιουργικό παιδί, αν δεν είχε μία μεγάλη αδελφή για να μαθαίνει από εκείνη και να τη θαυμάζει.
Χωρλθς εσένα η οικογένειά μας δεν θα ήταν ίδια.
Κι έτσι αγαπημένη μου, θετή κορούλα, μπορεί η αγάπη μου για σένα να είναι διαφορετική, αλλά δεν είναι λιγότερη. Δεν θα είμαι ποτέ η πραγματική σου μαμά, αλλά η θετή και αυτός είναι ένας υπέροχος ρόλος που πρέπει να εκπληρώσω. Θα συνεχίσω να σε βλέπω να μεγαλώνεις, θα σε στηρίζω, θα σε διασκεδάζω, όταν είσαι λυπημένη και θα είμαι κοντά σου, όποτε με χρειάζεσαι. Θα σε σκεπάζω τη νύχτα, θα σου κάνω παρέα όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς, θα σε βοηθάω να χτενίζεις τα μαλλιά σου και θα σε κρατώ, όταν χρειάζεσαι παραπάνω αγάπη.
Είσαι ξεχωριστή και αν έπρεπε να σε επιλέξω, θα το έκανα ξανά και ξανά»
Πηγή: scarymommy.com
