Όταν μία γυναίκα γίνεται μητέρα, αυτομάτως οι προτεραιότητές της αλλάζουν. Εκ των πραγμάτων. Με ένα νεογέννητο μωρό έχει να κάνει. Και εκείνη αφήνει τα δικά της θέλω λίγο πίσω. Στον «πάγο» πολλές φορές.
Η ζωή της τώρα δεν θα είναι ποτέ ίδια. Έτσι και μία νέα μαμά που νοσταλγεί τη φίλη της, που την αγαπά, θέλει να την ξαναδεί όσο τίποτα, να ξανασυνδεθεί μαζί της. Δεν την ξεχνά… Της δίνει μία υπόσχεση.
«Αγαπημένη μου φίλη,
είμαι ακόμη εγώ, καλά κατά κάποιο τρόπο
Είμαι εδώ, αλλά σε άλλη εκδοχή
Είμαι σε μία φούσκα αναμονής και αγάπης
Ξέρω ότι μου έστειλες μήνυμα το πρωί. Ή μήπως ήταν χθες; Είναι όλα θολά στο μυαλό μου και τα τηλέφωνά μου είναι κάπου θαμμένα στην άκρη του κρεβατιού
Θέλω απεγνωσμένα να συνδεθώ ξανά μαζί σου, αλλά προσπαθώ να συνδεθώ και με τον εαυτό μου επίσης.
Ακυρώνω συνεχώς πολλά και είναι δύσκολο να πω γιατί, το άγχος με κρατά εδώ φυλακισμένη λίγο και θέλω να μιλήσω για όλα και για τίποτα. Θέλω να πιω κρασί και να γελάσω μαζί σου. Όμως δεν ξέρω πώς να ξαναγίνω το κορίτσι του χθες.
Θέλω επίσης να προσπαθήσω να κοιμηθώ, αλλά ακόμη κι αν είμαι έτοιμη χαζεύω τις φωτογραφίες του ή τσεκάρω αν αναπνέει στην κούνια του.
Δεν είχα νιώσει τόσο ολοκληρωμένη, αλλά νιώθω και λίγο κενό, ακόμη κι αν το δωμάτιο είναι γεμάτο, ακόμη κι αν η καρδιά μου είναι κι αυτή γεμάτη.
Είμαι μητέρα τώρα.
Οι νύχτες μου δεν είναι μπουκάλια κρασιού, αλλά μπιμπερό με γάλα. Προσπαθώ να βρω χρόνο να φάω ένα πιάτο φαγητό ήσυχη ή να κάνω ένα μπάνιο. Το πιστεύεις ότι κι αυτό το προγραμματίζω πλέον;
Δεν ξυπνάω με hangover και σου στέλνω αμέσως μήνυμα για την προηγούμενη νύχτα. Νιώθω ακόμη hangover, αλλά δεν είμαι εκείνη που πίνει όλο το βράδυ.
Τα κόκαλά μου και η καρδιά μου πονά, έχω πονοκέφαλο, που πιστεύω ότι είναι από τον μόνιμο κότσο στα μαλλιά μου.
Αυτή είναι τώρα η ζωή μου, πλάνα για ύπνο, google search για ραντεβού στον γιατρό και μία υπενθύμιση ότι το κινητό μου είναι φορτισμένο.
Μου είναι δύσκολο, αλλά θέλω να επιστρέψω.
Και θα επιστρέψω»
