«Άφησες την κόρη μας, αλλά χαίρομαι που είσαι καλός μπαμπάς στο άλλο παιδί σου»

Μία μητέρα γράφει ένα βαθιά συναισθηματικό γράμμα στον πατέρα του παιδιού της, ο οποίος αποφάσισε να αποποιηθεί την πατρότητα από εκείνο.

Εκείνη, αντί να του ρίξει το ανάθεμα, απλά τον ευχαριστεί που έδωσε στο νέο της σύζυγο την ευκαιρία να την αγαπήσει.  Ταυτόχρονα, τον ευγνωμονεί που είναι καλός μπαμπάς με το άλλο του παιδί.

Γράφει η μαμά Amanda Byram

«Εσύ αγαπητέ,

Δεν θέλω καν να γράψω το όνομά σου να το δει ο κόσμος, αλλά ξέρεις ποιος είσαι. Είναι 8 χρόνων σήμερα. Ο-Κ-Τ-Ω! Μπορείς να το πιστέψεις; Οκτώ χρόνια πριν, φέραμε στο σπίτι μας ένα γαλανομάτικο κοριτσάκι με σκούρα μαλλιά. Ήταν μία μέρα πριν από την Ημέρα της Μητέρας κι εσύ ήσουν ο μπαμπάς της χρονιάς. Και το εννοώ!

Όταν χωρίσαμε και έφυγες από το σπίτι αυτό ήταν! Δεν την κράτησα ποτέ μακριά σου, τα νομικά έγγραφα μάλιστα δεν μου το επέτρεψαν, ακόμη και αν δεν ήθελα να τη βλέπεις, δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Ήξερες τον αριθμό του τηλεφώνου μου, τη διεύθυνσή μου, το ίδιο και η οικογένειά σου, αλλά δεν σε ένοιαξε ποτέ. Δύο φορές μέσα σε επτά χρόνια είναι οι περισσότερες φορές που την είδες. Σχεδόν 6 χρόνια τώρα η οικογένειά σου δεν ξέρει πώς είναι.

Εσύ δεν την έχεις δει εδώ και 5,5 χρόνια περίπου. Την τελευταία φορά που την είδες τότε είχες να τη συναντήσεις έξι μήνες. Έφερες την νυν αρραβωνιαστικιά σου μαζί και για κάποιο λόγο ούτε εγώ, ούτε η μικρή ξέραμε πώς να αντιδράσουμε. Τι περίμενες από ένα 3χρονο παιδί; Να χοροπηδάει από τη χαρά του; Περίμενες μετά από τόσο καιρό να θέλει να πάτε βόλτα; Δεν μπορούσες να καταλάβεις τι σου έλεγε, τι της άρεσε να τρώει, δεν ήξερες ένα σωρό πράγματα για εκείνη. Ήσουν ένας ξένος και για κάποιο λόγο εσύ και η αρραβωνιαστικιά σου ούτε που καταλαβαίνατε το λόγο.

Σήμερα έχεις άλλο ένα παιδί και αυτό που μου έχουν πει για σένα είναι ότι είσαι υπόδειγμα μπαμπά. Είσαι πάντα εκεί σε διακοπές, σε γενέθλια, στην πρώτη μέρα του στο σχολείο, στο πρώτο του άθλημα, όταν θα αποφοιτήσει, στο γάμο του, όταν θα γίνεις παππούς και άλλα τόσα. Δεκτό! Αλλά πώς μπορείς να επιλέγεις το ένα παιδί και να αποκλείεις το άλλο; Εάν μπορείς ρώτα τον εαυτό σου πώς το κάνεις αυτό. Σε έχει επίσης ρωτήσει κανείς για το δικό μας παιδί;

Εκείνη δεν ρωτά πολλά για την απουσία του μπαμπά της, δεν φαίνεται να το έχει συνειδητοποιήσει και πολύ, καθώς δεν λείπω στιγμή από το πλευρό της. Ξέρω ότι θα μου φέρει ένα δωράκι και στη Γιορτή του Πατέρα. Την πηγαίνω για κυνήγι και για ψάρεμα. Παίζω και τους δύο ρόλους. Είμαι μαζί της στο σχολείο, στους γιατρούς, στα πάρτι γενεθλίων, στις διακοπές σε όλα.

Δεν θα καταλάβω ποτέ γιατί θέλησες να απαλλαγείς από το παιδί μας. Είμαι τουλάχιστον ευγνώμων που είσαι καλός μπαμπάς στο άλλο σου παιδί. Είμαι χαρούμενη γιατί είναι ένα λιγότερο παιδί στον κόσμο χωρίς πατέρα.

Θέλω να σε ευχαριστήσω που μου χάρισες ένα τόσο γλυκό και υπέροχο παιδί. Είναι μοναδική και λατρεύω που είμαι μητέρα της. Σε ευχαριστώ που αποποιήθηκες τα δικαιώματά σου και επέτρεψες στον νέο μου σύζυγο να την υιοθετήσει. Είναι το καλύτερο που θα μπορούσες να κάνεις για εκείνη. Είναι τόσο χαρούμενη. Την αγαπά πολύ και κάθε μέρα νιώθει ξεχωριστή. Ο νέος μου σύζυγος επέλεξε να την αγαπά, να γίνει όσα δεν ήθελες να γίνεις εσύ για εκείνη.

Με εκτίμηση, εγώ»