«Πριν λίγες μέρες ο γιος μου έγινε 2 χρονών, αλλά PLEASE αυτό δεν είναι ένα ποστ για ευχές»!
Η μητέρα που υπογράφει το παρακάτω κείμενο, εκφράζει με εξαιρετικό τρόπο αυτό που έχουμε αισθανθεί όλες μας, σε αυτό το στάδιο. Διαβάστε την.
«Είναι για να πω ότι αυτό το 2, με έναν μαγικό τρόπο είναι η ανάσα που παίρνεις ύστερα από ένα μεγάλο μακροβούτι. Είναι για να μοιραστώ (τώρα που το έζησα και 2η φορά) ότι το 0-3, 3-6, 6-9,9-12, 12-18, 18-24, εκτός από μικρά ταμπελάκια σε μικροσκοπικά ρούχα, είναι και μια πολύ ζόρικη περίοδος για πολλές μαμάδες, για πολλά ζευγάρια, για πολλές οικογένειες.
Στο πρώτο παιδί, κάπου εδώ αρχίζεις και καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που σου έχει συμβεί εδώ και τόσο καιρό, ξαναθυμάσαι ποιός είσαι, πως ήσουν, ότι έχεις και δικές σου επιθυμίες, δικά σου σχέδια, ότι το παιδί δεν σε έχει απόλυτη ανάγκη και γενικά ότι τίποτα δεν κρατάει τελικά για πάντα.
Στο δεύτερο παιδί, κάπου εδώ αρχίζεις και βλέπεις φως στο τούνελ, τα παιδιά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, δεν είσαι ο απόλυτος υπηρέτης των πάντων, η οικογένεια βγαίνει απ’την τροχιά αυξημένης φροντίδας και ελπίζεις να ξαναβρείς τη χαμένη σχέση με το 1ο σου παιδί, με τον σύντροφό σου, με τον εαυτό σου…
Τώρα τι σας αφορά όλο αυτό;
Αν έχετε φίλους με παιδιά 0-2 χρονών, δείξτε τους μια παραπάνω φροντίδα, την έχουν ανάγκη. Πηγαίνετε πιο συχνά να τους δείτε, το θέλουν και ας μην το ζητάνε.
Ο πρώτος καιρός της γονεικότητας είναι ένα μοναχικό ταξίδι».
Διαβάστε επίσης:
Κι όμως αυτό το μοβ όνειρο, τρώγεται! Και είναι vegan.
Η καταπολέμηση του στιγματισμού, στόχος της Ημέρας κατά της Χρήσης Ναρκωτικών
Αρχίζει η λειτουργία του προγράμματος «Θερινά Δημόσια Σχολεία». Δωρεάν για όλα τα παιδιά!
