«Σε κάθε ιδιαίτερη περίπτωση, όπως γιορτές, γενέθλια, Χριστούγεννα, η μητέρα μου πάντα μάς διαβεβαίωνε ότι θα έφτιαχνε την αγαπημένη μας πίτα. Ο αδελφός μου κι εγώ λατρεύαμε την κερασόπιτα.
Ειλικρινά, δεν θυμάμαι ποια άρεσε στα αδέλφια μου, αλλά πάντα είχαμε μηλόπιτα, καρυδόπιτα, κολοκυθόπιτα και τη δική μου αγαπημένη κερασόπιτα. Και η μητέρα μου την έφτιαχνε πάντα κάθε Χριστούγεννα, μαζί με τη γαλοπούλα.
Η αγαπημένη πίτα του μπαμπά μου ήταν η λεμονόπιτα. Όσο μεγαλώναμε, συνήθως μας άφηνε να τη βοηθάμε να φτιάχνουμε τη δική μας πίτα. Και θυμάμαι πάντα να αγχώνεται μέχρι να ετοιμαστεί.
Θυμάμαι να βρισκόμαστε στο σούπερ μάρκετ και να τη βοηθούμε να βρει τα υλικά για την αγαπημένη πίτα του μπαμπά. Και όταν ήταν έτοιμη και του την πρόσφερε, εκείνος την αγκάλιαζε και τη φιλούσε. Κι εκείνη κοκκίνιζε και χαμογελούσε. Ήταν γλυκύτατοι.
Στα 24 μου, η μαμά πέθανε, έπειτα από δύο χρόνια μάχης με τον καρκίνο του μαστού. Ήταν Μάρτιος. Περάσαμε το Πάσχα μαζί με την κουνιάδα μου, εκείνη τη χρονιά. Όταν πλησίαζαν τα γενέθλια του μπαμπά μου τον Αύγουστο, άρχισα να αγχώνομαι σαν τη μαμά, ότι θα του ετοιμάσω την αγαπημένη του λεμονόπιτα.
Ο μπαμπάς ποτέ δεν είχε τούρτα στα γενέθλιά του. Μόνο την λεμονόπιτα της μαμάς. Πήγα στο σούπερ μάρκετ να πάρω τα υλικά. Έψαχνα σε κάθε διάδρομο για ξύσμα λεμονιού, χωρίς αποτέλεσμα.
Τότε πήρα τηλέφωνο τη θεία μου και τη ρώτησα. Εκείνη μου απάντησε, ότι απλά αγοράζω λεμόνια και τα τρίβω στον τρίφτη. Ένα κορίτσι 24 ετών ήμουν, δεν ήξερα και πολλά. Η πρώτη απόπειρα να φτιάξω τη μαρέγκα δεν ήταν και πολύ πετυχημένη… Πόσο χτυπάς τα αυγά; Για πόση ώρα κλπ… Και ξανά τηλέφωνο στη θεία.
Η δεύτερη προσπάθειά μου πέτυχε και η πίτα έγινε τέλεια. Ήμουν τόσο περήφανη για αυτή! Λίγο αργότερα, ξεκίνησα για το σπίτι του μπαμπά και του αποκάλυψα την πιο ωραία πίτα που έχω φτιάξει ποτέ. Ήταν η πρώτη μου. Ο μπαμπάς με αγκάλιασε. Καθίσαμε μαζί τρώγοντας το κομμάτι μας.
Κι ενώ έτρωγε, μού είπε: «Ξέρεις, η μαμά σου πάντα μου έφτιαχνε λεμονόπιτα. Και για να σου πω την αλήθεια, ποτέ δεν ήταν η αγαπημένη μου». Σάστισα. Μου είπε ότι η αγαπημένη του ήταν με κρέμα βανίλια, αλλά η μαμά είχε φτιάξει κάποια στιγμή μία λεμονόπιτα με μαρέγκα, του άρεσε κι έτσι εκείνη νόμισε πως ήταν η αγαπημένη του. Αυτή είναι η αλήθεια, φίλοι μου. Αυτή είναι η ιστορία της λεμονόπιτας. Μία ιστορία αγάπης!»
