Είναι μαμά έξι παιδιών και αποκαλύπτει πώς… εξοικονομεί χρόνο για να τα φέρει εις πέρας με τα έξι παιδιά της.
Η μαμά blogger Constance Hall γράφει πως από τότε που η οικογένειά της μεγάλωσε, έχει αναγκαστεί να κάνει ορισμένες… περικοπές. Μοιράστηκε, λοιπόν, σε σελίδα του διαδικτύου τα «μυστικά επιβίωσής της», αποκαλύπτοντας πως ο μεγαλύτερος εφιάλτης της είναι το πλύσιμο των πιάτων.
Έδωσε συμβουλές για φαγητό σε στυλ πικ νικ, ενώ αποκάλυψε γιατί δεν κάνει καθημερινά μπάνιο τα παιδιά της, εξηγώντας ότι δεν θα πάθουν και τίποτα, αν δεν πλυθούν μία μέρα.
«Φάτε με τα χέρια σας…τους λέω. Συχνά φτιάχνω μία γαβάθα λαχανικάμαζί με κρέας ή ό,τι άλλο έχω φτιάξει», λέει η ίδια.
«Δεν κάνουν ντους ή μπάνιο κάθε μέρα. Μπορούν καμιά φορά να παραλείπουν αυτό το κομμάτι της καθημερινότητας. Δεν με νοιάζει», σημειώνει η μαμά – μπλόγκερ.
Όταν έρχεται η ώρα για το πλύσιμο των ρούχων -που με έξι παιδιά είναι λίγο ζόρικη δουλειά για να τα ξεχωρίσει- η ίδια εξηγεί, ότι έχει την λύση.
Λέει σε άλλες μαμάδες να αγοράσουν χρωματιστά κουβαδάκια, ένα για κάθε παιδί, να βάλουν πάνω τα ονόματά τους και να βάζουν εκεί τα ρούχα τους. Έτσι μπορούν να πηγαίνουν και να το κάνουν μόνα τους. Όπως προσθέτει, κάθε γονιός πρέπει να έχει τον δικό του χρόνο που τελειώνει την κάθε δουλειά. Η δική της ώρα είναι 7.30 το απόγευμα. Μόλις το ρολόι δείξει 7.30 σταματά τα πάντα. Κάπως, σαν σχολάει.
«Δεν είμαι η μαμά σας, δεν είμαι εδώ, δεν είμαι η σκλάβα σας. Είμαι απλά ένα άγαλμα μίας γυναίκας που πριν μία ώρα σκούπιζε και έκανε δουλειές, και τώρα απολαμβάνει το κρασί της και μιλά με την αδελφή της στο τηλέφωνο», συνεχίζει.
«Πείτε με τεμπέλα, ατημέλητη, αλλά όταν έχεις έξι παιδιά μέσα στο σπίτι, τα πράγματα αλλάζουν. Κοροϊδεύεις τον εαυτό σου, αν νομίζεις ότι με έξι παιδιά η ζωή σου θα είναι ίδια με πριν»,λέει η μαμά.
Τον περασμένο μήνα η Constance έκανε μία αναδρομή στις ημέρες της εγκυμοσύνης της, όταν κυοφορούσε δίδυμα. Παραδέχθηκε ότι πέρασε κατάθλιψη και δυσκολεύτηκε πολύ, λίγο πριν από την γέννησ των μωρών της το 2015.
«Πολλοί πιστεύουν ότι είναι μία όμορφη ανάμνηση. Φυσικά και ήταν. Για τον έξω κόσμο. Εγώ μέσα μου πέθαινα. Δεν μπορούσα να καθίσω σεμία στάση ούτε για πέντε λεπτά. Η κατάθλιψη είχε χτυπήσει ταβάνι, έκλαιγαόλη μέρα, τα άλλα μου δύο παιδιά είχαν χάσει την κεφάτη μαμά τους, δεν είχα κουράγιο να ανοίξω σε κανέναν, είχαν πρηστεί τα χείλη και τα δάχτυλά μου», θυμάται.
Πηγή: The Sun
