«Είμαστε πάνω από τις αναπηρίες μας»: Συγκινεί η 16χρονη μπαλαρίνα που γεννήθηκε χωρίς χέρια

Όταν η μητέρα της Βιτόρια την πήγε για πρώτη φορά στο μπαλέτο, ανησυχούσε, αν το 5χρονο κοριτσάκι της θα μπορούσε να συμβαδίσει με τα υπόλοιπα κορίτσια.

Εκ γενετής χωρίς χέρια, το όνειρο της Βιτόρια Μπουένο να γίνει μπαλαρίνα έμοιαζε επώδυνα άπιαστο, ειδικά για τη μικρή αγροτική πόλη της Βραζιλίας, όπου μεγάλωσε και που η αναπηρία της προκαλούσε την περιέργεια στον κοινωνικό της περίγυρο.

«Κόσμος έκανε ουρά έξω από το σπίτι για να τη δουν. Σήκωναν ακόμη και τα μανίκια της γιαννα κοιτάξουν», λέει η 39χρονη μητέρα της.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Reuters (@reuters)

Όμως η Βιτόρια, που σήμερα είναι 16 ετών, επικεντρώθηκε στον δικό της στόχο: τις πιρουέτες, τα assemblés της και όλες τις άλλες τεχνικές του μπαλέτου. Πλέον φοιτά στην ακαδημία μπαλέτου της γενέτειράς της στην πολιτεία Minas Gerais της Βραζιλίας και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο της την έχει κάνει σταρ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Για μένα τα χέρια είναι απλά μία λεπτομέρεια. Ακολουθώ με τα μάτια μου, ακριβώς σαν να είχα χέρια», λέει η 16χρονη μπαλαρίνα.

Βλέποντάς τη να «γλιστρά» πάνω στη σκηνή, συγχρονισμένη άψογα με τις άλλες μπαλαρίνες, μέσα στην γλυκιά ζάλη που δημιουργεί το λευκό-πράσινο των φορεμάτων τους, ξεχνάς πολύ εύκολα ότι η κοπέλα χορεύει χωρίς χέρια.

«Δεν νιώθω πως τα χρειάζομαι τελικά», προσθέτει.

Ξεκίνησε το μπαλέτο, έπειτα από την συμβουλή του φυσιοθεραπευτή της, ο οποίος παρατήρησε ότι η μικρή θα μπορούσε να τα καταφέρει.

Πολύ περισσότερο από το να κάνει πραγματικότητα ένα όνειρο, η δύναμη και η ευλυγισία που απέκτησε μέσα από το χορό αποδείχθηκαν σημαντικά για την Βιτόρια, η οποία κάνει τα πάντα με τα πόδια της: από το να πλένει τα δόντια της μέχρι το να παίρνει πράγματα από τα ράφια των σούπερ μάρκετ.

«Κάνει πράγματα με τα πόδια της, που εγώ δεν μπορώ να κάνω καν με τα χέρια μου», λέει ο πατριός της.

Με περισσότερους από 150.000 ακολούθους στο Instagram, η Βιτόρια νιώθει ευγνώμων που αποτελεί πρότυπο και για άλλους ανθρώπους.

«Είμαστε κάτι παραπάνω από τις αναπηρίες μας. Συνεπώς, πρέπει να κυνηγάμε τα όνειρά μας», καταλήγει η 16χρονη.

Από εμάς ένα χειροκρότημα και μία βαθιά υπόκλιση!

Πηγή: Reuters