Εξωσωματική: Δεν αυξάνει τον κίνδυνο γέννησης παιδιού με συγγενείς ανωμαλίες

Τέλος στις ανησυχίες χιλιάδων γυναικών που προσπαθούν να αποκτήσουν παιδί μέσω υποβοηθούμενης αναπαραγωγής βάζει μεγάλη αυστραλιανή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BJOG, καθώς αποφαίνεται ότι η Εξωσωματική Γονιμοποίηση δεν αυξάνει τον κίνδυνο απόκτησης παιδιού με συγγενείς ανωμαλίες. Αντίθετα, ο κίνδυνος είναι μικρότερος συγκριτικά με την φυσιολογική σύλληψη, όταν η γυναίκα είναι άνω των 40 ετών.

Τα σημαντικά αυτά συμπεράσματα πηγάζουν από μεγάλη αναδρομική μελέτη που έγινε στο Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας. Οι ερευνητές αξιολόγησαν στοιχεία για περισσότερες από 300.000 γεννήσεις στη Νότια Αυστραλία της περιόδου 1986-2002. Στο δείγμα περιλαμβάνονταν περισσότερες από 4.000 γεννήσεις μετά από προσπάθειες με Εξωσωματική Γονιμοποίηση. Συγκεκριμένα, 2.200 παιδιά είχαν γεννηθεί με την κλασική IVF και 1.600 παιδιά με τη μέθοδο της Μικρoγονιμοποίησης (ICSI).

Το βασικό εύρημα της μελέτης είναι ότι, σε γυναίκες άνω των 40 ετών η πιθανότητα να γεννήσουν παιδιά με γενετικές ανωμαλίες είναι μικρότερη εφόσον αυτά προέρχονται από εξωσωματική και όχι από φυσιολογική σύλληψη.

Επιπλέον η μελέτη έδειξε ότι, δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης και της ICSI με την εμφάνιση συγγενών ανωμαλιών στα νεογνά, ειδικά σε γυναίκες άνω των 35 ετών.

«Αυτό ‘αθωώνει’ την τεχνική της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης από παλαιότερες μελέτες, οι οποίες είχαν βρει ότι υπάρχει μια ελαφριά αύξηση των συγγενών ανωμαλιών σε παιδιά που έχουνε γεννηθεί ως αποτέλεσμα αυτής της τεχνικής», εξηγεί ο Χάρης Χ. Χηνιάδης, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος με εξειδίκευση στην Εξωσωματική Γονιμοποίηση και την Λαπαροσκοπική Χειρουργική, συνεργάτης στη Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής του Μαιευτηρίου «ΜΗΤΕΡΑ».

Και προσθέτει ότι «πέρα από αυτό, βασικά ευρήματα της μελέτης ήταν ότι οι συγγενείς ανωμαλίες οφείλονται σε τρεις κυρίως λόγους:
1. στην ηλικία της μαμάς
2. στο αν η μητέρα καπνίζει
3. στο πόσα παιδιά έχει γεννήσει στο παρελθόν

Αντίθετα η μελέτη απέδειξε ότι γυναίκες οι οποίες:

δεν καπνίζουν
δεν κάνουν χρήση αλκοόλ
δεν κάνουν χρήση ναρκωτικών και
παίρνουν συμπληρώματα με φολικό οξύ και βιταμίνη D
έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν παιδιά χωρίς συγγενείς ανωμαλίες.

Ακόμα από την έρευνα βρέθηκε ότι, οι γυναίκες οι οποίες έχουν ένα ή δύο παιδιά από προηγούμενες εγκυμοσύνες, έχουν μικρότερη πιθανότητα να γεννήσουν παιδί με κάποια συγγενή ανωμαλία και αυτό είναι φυσιολογικό γιατί είναι αποδεδειγμένα γονιμότερες και άρα έχουνε ένα φυσιολογικό ιστορικό.

«Είναι πάρα πολύ σημαντικό να πούμε για τη μελέτη, η οποία γυρνάει έως και 30 χρόνια πίσω, ότι πρακτικά απαντάει σε ένα μεγάλο ερώτημα που μας θέτουν πολύ συχνά και δικαιολογημένα πολλά ζευγάρια, τα οποία έρχονται στα ιατρεία μας με πρόβλημα γονιμότητας και χρειάζεται να κάνουν Εξωσωματική Γονιμοποίηση, για το αν το παιδί τους κινδυνεύει να έχει χρωμοσωμικές ή γενετικές ανωμαλίες. Ο κόσμος νομίζει ότι στο εργαστήριο ‘παίζουμε’ και ταλαιπωρούμε τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια των ζευγαριών και αυτό μπορεί να έχει κάποια επίπτωση στο γενετικό τους υλικό. Οι μελέτες στην προκειμένη περίπτωση αποδεικνύουν ότι ο χειρισμός, που γίνεται πάντα με διεθνή πρότυπα, δεν έχει σαν αποτέλεσμα την αυξημένη πιθανότητα το παιδί που θα γεννηθεί να έχει γενετικές ανωμαλίες. Αντίθετα, με τη μελέτη αποδεικνύεται ότι οι χειρισμοί είναι ασφαλείς ακόμα κι αν πάμε έως και 15 χρόνια πίσω, που σημαίνει ότι ακόμα και οι τότε τεχνικές ήταν ασφαλείς για τα έμβρυα» τονίζει ο Δρ Χηνιάδης.

Και καταλήγει λέγοντας ότι, «η μελέτη αυτή έρχεται να προστεθεί σε άλλες, οι οποίες έχουν παρακολουθήσει τη νευρολογική και ψυχοκινητική εξέλιξη των παιδιών από Εξωσωματική Γονιμοποίηση μέχρι και το έβδομο έτος της ζωής τους. Οι μελέτες αυτές έχουν αποδείξει ότι τα παιδιά αυτά, τα οποία είναι πολύτιμα και προέρχονται μετά από προσπάθειες συνήθως πολλών ετών των γονιών τους να συλλάβουν και να τεκνοποιήσουν, τυγχάνουν αμέριστης προσοχής, βοήθειας και συμπαράστασης στην μόρφωση, στην εξέλιξη και στην κοινωνική τους ένταξη και φαίνεται ότι έχουν ένα πλεονέκτημα ψυχοκινητικό σε σχέση με τα παιδιά του γενικού πληθυσμού».

Μαμά μην πας στη δουλειά!

Τα παιδάκια θέλουν η µανούλα τους
να βρίσκεται συνέχεια κοντά τους.

Πόσες και πόσες φορές δεν της λένε λυπηµένα: «Μαµά, µην πας στη δουλειά!»

Έτσι και η Ευτυχία. Μόνο που η µεγαλύτερη αδερφή της, η Μαργαρίτα, βρίσκει έναν έξυπνο και όµορφο τρόπο για να της εξηγήσει γιατί οι µανούλες δε βρίσκονται συνέχεια κοντά στα παιδιά τους.

Θέλετε κι εσείς,
να µάθετε το γιατί;
Ναι; Ωραία λοιπόν.
Ας διαβάσουµε
για την Ευτυχία
και τη Μαργαρίτα…

Συγγραφέας:Θάλεια Κουνούνη-Πολυβίου
Εκδόσεις: Λιβάνη
ISBN: 978-960-14-3102-4
Αρ. σελίδων: 32

Η οικογένεια γεννά, η κοινωνία πολλαπλασιάζει και το σχολείο αναπαράγει τη βία

Χορτάσαμε τηλεοπτικό κανιβαλισμό και πολιτικές ληρολογίες περί σχολικής βίας, ώρα να δούμε και πως την αντιμετωπίζουμε. Τέτοιες μέρες πριν από δύο χρόνια μάς είχε συγκλονίσει η φυλάκιση δεκαπεντάχρονου που βρέθηκε ένοχος για “σεξουαλική εκμετάλλευση μαθήτριας με ήπια νοητική στέρηση”. ΄Εγραψα τότε πως “στο εδώλιο δίπλα από τα παιδικά χεράκια με τις χειροπέδες θα΄ πρεπε να΄ χαμε καθίσει κι εμείς, γονιοί και δάσκαλοι που εγκληματήσαμε, που δεν καταφέραμε να βάλουμε όρια στα παιδιά μας, που τα ξεφορτωθήκαμε μ΄ ένα κινητό και μιαν οθόνη, που τα δηλητηριάζουμε καθημερινά με τη βία την οικογενειακή, την κοινωνική, την τηλεοπτική, τη λεκτική, την ψυχολογική, τη σεξουαλική, που δεν έχουμε να τους δώσουμε κανόνα ζωής και πυξίδα βίου.

Η σχολική βία κατακλύζει και πνίγει λύκεια και γυμνάσια, δημοτικά και νηπιαγωγεία και φορές στοχεύει δασκάλους και καθηγητές ακυρώνοντας και συντρίβοντας ολόκληρο το εκπαιδευτικό μας οικοδόμημα. Τα ανεξέλεγκτα ορμέμφυτα, ο αυθορμητισμός, ο εξτρεμισμός, η ανέχεια, η κοινωνική απόρριψη οδηγούν στη βίαιη και εγκληματική συμπεριφορά. Τη γενετική προδιάθεση ενισχύουν η οικογενειακή μιζέρια, το αναποτελεσματικό σχολείο και η κοινωνική διαφθορά.

Μήτρα και τροφός της βίας η δυσλειτουργική οικογένεια μ΄ έναν βάναυσο, μέθυσο, τζογαδόρο ή γυναικά πατέρα, μια μητέρα αδιάφορη και απούσα που δια βίου σφραγίζουν την παιδική ψυχή διαιωνίζοντας την κοινωνική και εθνική μας αθλιότητα. Η εξυγίανση της οικογένειας, η καλλιέργεια πλούσιας επικοινωνίας μεταξύ των μελών και η ανάπτυξη κοινωνικής δεξιότητας είναι για την καταπολέμηση της βίας “condiciones sine quibus non”. Για τη στήριξη της προβληματικής οικογένειας και την καλλιέργεια κουλτούρας μη – βίας είναι απαραίτητη η συνεργασία σπιτιού – σχολείου που κατά τη γνώμη μου αποτελεί τον πιο αδύνατο κρίκο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και τον σημαντικότερο λόγο της εκπαιδευτικής μας αθλιότητας. Η οργάνωση παγκυπρίου εύρους σεμιναρίων γονέων, σε κάθε πόλη και σε κάθε χωριό με θέματα την προσχολική αγωγή και την αποτελεσματική συνεργασία γονιού – δασκάλου μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για την αναβάθμιση του οικογενειακού και σχολικού περιβάλλοντος και τη βελτίωση της συμπεριφοράς αλλά και της επίδοσης των μαθητών μας. Η ουσιαστική, καίρια παρέμβαση στην προβληματική οικογένεια με τον ρηξικέλευθο θεσμό του δασκάλου – επισκέπτη μπορεί να βελτιώσει σημαντικά το οικογενειακό περιβάλλον και να εκριζώσει την οικογενειακή και σχολική βία. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω στα πλαίσια ευρωπαϊκού προγράμματος επιμόρφωσης στο Λάντοντερυ της Β. Ιρλανδίας τη λειτουργία του θεσμού σε φτωχές, αμόρφωτες ή προβληματικές οικογένειες. Οι γονείς με την παιδαγωγική καθοδήγηση του δασκάλου βάζουν όρια, παρεμβαίνουν σωστά και αποτελεσματικά ως άμεση απάντηση στη βίαιη συμπεριφορά του παιδιού, το ανατροφοδοτούν ψυχικά, μακριά από προσβολές και απαράδεκτες σωματικές τιμωρίες που εξευτελίζουν την παιδική ψυχή και μειώνουν την αυτοεκτίμηση.

Επενδύοντας σήμερα στην οικογένεια ενισχύουμε την κοινωνική συνοχή και προλαβαίνουμε πολλαπλάσιες δαπάνες για κοινωνική στήριξη και ευημερία.

Επί Αγγλοκρατίας λειτουργούσε άτυπα ο θεσμός του δασκάλου – επισκέπτη με τη συμβατική υποχρέωση παραμονής του στην κοινότητα. Θυμάμαι την πρώτη μου δασκάλα, τη δεσποσύνη Ελένη, άγιο το χώμα που τη σκεπάζει, Κυριακές και σχόλες κι απογεύματα, άμισθη οικοδιδασκάλισσα να βοηθά κατ΄ οίκον όσα παιδιά δυσκολεύονταν, κι εμείς να τη λατρεύουμε, να κουβαλάμε πού και πού κανένα κούτσουρο υπό μάλης για τη σόμπα της και κανένα αυγό για το πρωινό της. O tempora, o mores!

Στις ΗΠΑ η έρευνα έχει δείξει ότι οκτώ στους δέκα θανατοποινίτες είχαν υποστεί ως παιδιά εξευτελιστική βία. Στο Institute of Education του Πανεπιστημίου του Λονδίνου τη δεκαετία του ΄80 έρευνα που είχαμε κάμει σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Εκπαιδευτικών Αντιτιθεμένων στη Σωματική Βία, S.T.O.P.P (Society of Teachers Opposed to Physical Punishment) έδειξε ότι στις εκπαιδευτικές περιφέρειες που απαγορευόταν η σωματική τιμωρία τα επίπεδα σχολικής αλλά και οικογενειακής βίας ήταν σημαντικά χαμηλότερα. Η S.T.O.P.P αυτοδιαλύθηκε το 1986 με τη διά νόμου κατάργηση της σωματικής τιμωρίας στα δημόσια σχολεία.

Πολλοί μαθητές γυρνάνε στο σπίτι χωρίς να υπάρχει κάποιος ενήλικας να τους περιμένει. Τα περισσότερα βίαια ή και εγκληματικά επεισόδια καταγράφονται μετά το πέρας των μαθημάτων. Σημαντική βοήθεια για τους εργαζόμενους γονείς είναι η δημιουργία κέντρων νεότητος όπου οι μαθητές να διοχετεύουν την ενεργητικότητά τους σε ένα ασφαλές επιτηρούμενο περιβάλλον.

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τη σχολική βία φέρει και το σχολείο. Ο άκρατος συντεχνιασμός έχει μολύνει την ψυχή του δασκάλου, έχει ακυρώσει τον παιδαγωγικό του ρόλο, τον μετέτρεψε από λειτουργό και παιδαγωγό σε μεταπράτη και καλοπληρωμένο υπάλληλο που αδυνατεί πια να καταστήσει το μάθημά του “ψυχής ολκόν από του γιγνομένου επί το όν” Πλάτων (Πολιτεία, 521d) και να μεταγγίσει αρχές, αξίες και ιδανικά. Πολύτιμοι θεσμοί που διασφαλίζουν το απαραίτητο παιδαγωγικό κλίμα έχουν θυσιαστεί στον συνδικαλιστικό βωμό της ήσσονος προσπάθειας και του λαϊκισμού. Ο θεσμός του Υπεύθυνου Καθηγητή (Υ-Κ) που στοιχίζει στο φορολογούμενο €4.000.000 ετησίως εκφυλίζεται. Νιόβρης πια και οκτώ στα δέκα γειτονόπουλά μου στο Δάλι αγνοούν ακόμα και το όνομα του (Υ-Κ) που πληρώνεται για να λειτουργεί loco parentis. Οι επτά αναπληρώσεις εξαντλούνται μεσούντος του χειμώνος και οι μαθητές καθίστανται τρόφιμοι των γειτονικών σφαιριστηρίων με ό,τι αυτό κι αν συνεπάγεται. Η παιδαγωγούσα εφημέρευση υπολειτουργεί αφήνοντας ελεύθερο το πεδίον στους bullies και τους μηχανόβιους.

Τα σχολεία χρειάζονται συστηματική αναδόμηση εκ των κάτω, δασκάλους που να΄ ναι ερωτευμένοι μ΄ αυτό που κάνουν, που να΄ χουν το απαιτούμενο τάλαντον για ν΄ ανοίγουν γέφυρα παιδείας που να ενεργοποιεί τον μηχανισμό της παιδευτικής πράξης και να χτίζει ανθρώπους.

Χρειάζονται ριζικές αλλαγές με νέους θεσμούς ρηξικέλευθους και αποτελεσματικούς, με έγκυρη και αξιόπιστη αξιολόγηση των ικανοτήτων, των γνώσεων και του ενθουσιασμού του δασκάλου, με την ενεργοποίηση των Συλλόγων Γονέων και τη διεύρυνση ρόλου και υποχρεώσεων, με το δικαίωμα κρίσης των δασκάλων, ακόμα και με την ημερήσια περιοδική παρουσία γονιού στο σχολείο όλες τις ώρες λειτουργίας.

Η εκπαίδευση έχει πάψει πια να είναι ο απρόσιτος για τον φορολογούμενο “μυστικός κήπος”.

Κυριάκος Σάββας Σέπος

Φιλόλογος – εταίρος τουLondon Institute of Education

Πότε αρχίζει να αναπτύσσεται η αντίληψη και από ποιους παράγοντες επηρεάζεται;

Η αντίληψη του νηπίου είναι «δέσμια» των εξωτερικών επιφανειακών χαρακτηριστικών του ερεθίσματος και των άμεσων επιφανειακών τους σχέσεων. Στηρίζεται στα άμεσα αντιληπτικά δεδομένα, χωρίς να προσφεύγει στις προηγούμενες εμπειρίες (αντιληπτικός ρεαλισμός). Κύριο χαρακτηριστικό της αντίληψης του νηπίου είναι επίσης ο συγκρητισμός: η αντίληψη γίνεται με ολικές απεικονίσεις, χωρίς συγχρόνως να διαφοροποιούνται τα μέρη που συναπαρτίζουν το όλο. Ακόμη και στις περιπτώσεις που η αντίληψη αναφέρεται σε μέρη ενός όλου, τα μέρη αυτά προσλαμβάνονται ως αυτοτελείς ανεξάρτητες ολότητες και όχι ως συστατικά ενός ευρύτερου όλου. Η αντιληπτική αυτή αδυναμία του νηπίου οφείλεται στο ότι δεν μπορεί να διατηρεί συγχρόνως το όλο και τα μέρη του. Η ικανότητα αυτή αρχίζει να εμφανίζεται στην αρχή της σχολικής ηλικίας .

Παρά τις αντιληπτικές αυτές ατέλειες, έρευνες έχουν δείξει ότι το νήπιο ήδη από το 4ο έτος μπορεί αν διαφοροποιήσει τα κύρια κρίσιμα χαρακτηριστικά των γραμμάτων του αλφαβήτου και να αγνοεί τα άσχετα. Ατομικές διαφορές στην αντίληψη είναι σαφείς ακόμα και κατά τη νηπιακή ηλικία. Διαφορικές επιδράσεις στην αντίληψη ασκούν ποικίλοι παράγοντες της προσωπικότητας, όπως π.χ τα κίνητρα και οι προσδοκίες. Επίσης, έχει διαπιστωθεί ότι τα άτομα αντιδρούν στα ερεθίσματα κατά ένα προσωπικό τρόπο. Κύριοι αντιληπτικοί τύποι είναι: Ο παρορμητικός τύπος που αντιδρά στα ερεθίσματα αυτομάτως και ενστικτωδώς και ο διασκεπτικός τύπος που αντιδρά μετά από σκέψη. Μια άλλη τυπολογική διάκριση ταξινομεί τα άτομα: α) Στο διάχυτο τύπο που αφήνει στις αντιλήψεις του να παρεμβάλλονται τα περιβάλλοντα στοιχεία του ερεθίσματος και β) τον εστιασμένο τύπο που δεν περισπάται από τα περιβάλλοντα το ερέθισμα στοιχεία, συγκλίνει και συγκεντρώνεται στο ερέθισμα.

Τι πιθανότητες έχετε να μείνετε έγκυος ακριβώς μετά την περίοδο;

“Υπάρχει περίπτωση να μείνω έγκυος μετά από ελεύθερη επαφή, αμέσως μόλις τελειώσει η περίοδός μου; Δηλαδή την επόμενη κιόλας ημέρα;”

Ο Γυναικολόγος Δρ. Ναούμ μας απάντησε ότι μια ελεύθερη επαφή, χωρίς κάποια μέθοδο αντισύλληψης, μπορεί να οδηγήσει σε εγκυμοσύνη οποιαδήποτε ημέρα του κύκλου της γυναίκας. Σαφώς, οι πιθανότητες στις γόνιμες ημέρες είναι υψηλότερες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τις υπόλοιπες ημέρες οι πιθανότητες είναι ανύπαρκτες. Γι΄αυτό, εάν δεν επιθυμείτε μία εγκυμοσύνη σε αυτή τη φάση της ζωής σας, μπορείτε να επιλέξετε τη μέθοδο αντισύλληψης (χάπια, τσιρότο, προφυλακτικό, σπιράλ) που ταιριάζει στη δική σας περίπτωση.

Κέικ σοκολάτας με σταφίδες και γλάσο σοκολάτας

Ένας από τους πιο ωραίους γλυκούς συνδυασμούς που μπορείτε να γευτείτε είναι η σοκολάτα και οι σταφίδες. Η γεύση τους παντρεύεται μοναδικά στο σοκολατένιο κεκάκι που σας προτείνουμε με αποτέλεσμα να μην μείνει ούτε ψίχουλο στην πιατέλα!

Υλικά:

400 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
100 γρ. κακάο
100 γρ. κουβερτούρα (ψιλοκομμένη)
50 γραμμ. σταφίδες
250 γρ. με βούτυρο (σε θερμοκρασία δωματίου)
2 φλ. τσαγιού ζάχαρη
5 αβγά
1/2 φλ. τσαγιού φρέσκο γάλα
2 βανίλιες
Λίγο βούτυρο και αλεύρι για το άλειμμα της φόρμας

Για το γλάσο σοκολάτας:

150 γρ. κουβερτούρα
1/2 φλ. τσαγιού κρέμα γάλακτος

Εκτέλεση:

Αλείφουμε με λίγο βούτυρο και αλευρώνουμε ελαφρά μια φόρμα του κέικ με τρύπα. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C. Ρίχνουμε στο μίξερ το βούτυρο, μαζί με τη ζάχαρη και τα χτυπάμε για λίγο μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και να ασπρίσει το μίγμα. Προσθέτουμε το γάλα και τα αβγά και συνεχίζουμε για λίγα λεπτά το χτύπημα στη μεσαία ταχύτητα. Στη συνέχεια, προσθέτουμε λίγο – λίγο το αλεύρι και το κακάο (κοσκινισμένα και τα δύο) μαζί με τις βανίλιες και τις σταφίδες. Xτυπάμε για λίγο όλα τα υλικά μαζί μέχρι να ομογενοποιηθούν. Χαμηλώνουμε την ταχύτητα και ρίχνουμε την τριμμένη κουβερτούρα. Ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά και κλείνουμε το μίξερ.

Αδειάζουμε το μείγμα στη φόρμα και ψήνουμε το κέικ στους 180°C για 55′ – 60′, μέχρι να φουσκώσει και να ξεκολλάει από τα τοιχώματα. Αφήνουμε το κέικ, αφού ψηθεί, για 10′ στη φόρμα. Το ξεφορμάρουμε σε σχάρα και το αφήνουμε να κρυώσει καλά. Εν συνεχεία φτιάχνουμε το γλάσο σοκολάτας. Βάζουμε την κρέμα γάλακτος σε κατσαρολάκι και προσθέτουμε την κουβερτούρα ψιλοκομμένη. Το βάζουμε σε χαμηλή φωτιά, να λιώσει η σοκολάτα και να ομογενοποιηθεί το γλάσο. Το αφήνουμε λίγο να κρυώσει, περιχύνουμε στο κέικ και περιμένουμε να σταθεροποιηθεί πριν κόψουμε το κέικ.

Παίζουμε και μαθαίνουμε με τα “τα φυλλαράκια της Γλώσσας, των Μαθηματικών και της Τέχνης” στο Public The Mall of Cyprus (26/11)

Τα Public The Mall of Cyprus, οι εκδόσεις Μεταίχμιο και το εκπαιδευτικό portal Elnipex προσκαλούν τα φιλαράκια τους σε εκδήλωση με αφορμή τα βιβλία “Τα φυλλαράκια της Γλώσσας”, “Τα φυλλαράκια των Μαθηματικών”, “Τα φυλλαράκια της Τέχνης” το Σάββατο, 26 Νοεμβρίου, στις 6 το απόγευμα.

Παρέα με την Πίξελ, θα ταξιδέψουμε στον χώρο της φαντασίας, της περιπέτειας, περνώντας δοκιμασίες και προκλήσεις που απαιτούν τη δική σας βοήθεια!Δε θα φάμε ψάρι γλώσσα, θα παίξουμε με τη γλώσσα. Θα ταξιδέψουμε στη χώρα των Μαθηματικών και θα προσπαθήσουμε να σώσουμε την τέχνη από τον δαιμόνιο επιστήμονα Άρτζι Μπούρτζι.Τα Φυλλαράκια είναι γεμάτα πρωτότυπες ιδέες για κουκλοθέατρο, κατασκευές και παιχνίδια!

Παρουσιάζει η Φωτεινή Βαρδάκα, μέλος της συγγραφικής ομάδας.

Μη λείψει κανείς!

Για παιδιά από 5 ετών

Είσοδος ελεύθερη

Public Λευκωσίας

The Mall of Cyprus, Βεργίνας 3, Στρόβολος

Είναι πιθανότερο να υποτροπιάσει ένα παιδί που πάσχει από λευχαιμία άμα προέρχεται από φτωχή οικογένεια;

Τα παιδιά που ζουν σε πολύ φτωχές περιοχές και πάσχουν από οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν υποτροπή μετά από θεραπεία, σε σχέση με τα παιδιά από λιγότερο φτωχές περιοχές, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Το 92% των πολύ φτωχών παιδιών υποτροπιάζουν σε λιγότερο από τρία χρόνια, έναντι ποσοστού 48% των λιγότερο φτωχών παιδιών, ακόμη κι αν όλα τα παιδιά έχουν ήδη κάνει την ίδια αντικαρκινική θεραπεία. Η νέα μελέτη έρχεται να προστεθεί σε άλλες που δείχνουν ότι η φτώχεια – ιδίως η μεγάλη- αποτελεί παράγοντα κινδύνου για διάφορες ασθένειες. Όμως μέχρι σήμερα η επίπτωση της φτώχειας στη λευχαιμία δεν είχε μελετηθεί ιδιαίτερα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την παιδίατρο-ογκολόγο δρα Κίρα Μπόνα του Αντικαρκινικού Κέντρου Dana-Farber, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο παιδιατρικό περιοδικό “Pediatric Blood and Cancer”, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», μελέτησαν τις περιπτώσεις 575 παιδιών ηλικίας ενός έως 18 ετών, που είχαν κάνει θεραπεία σε διάφορα αντικαρκινικά κέντρα των ΗΠΑ.

Τα παιδιά ήταν είτε φτωχών είτε πολύ φτωχών οικογενειών. Η μελέτη έδειξε ότι ακόμη και ο βαθμός της φτώχειας παίζει ρόλο στην εξέλιξη της νόσου. Όσο πιο γρήγορα υποτροπιάζει η λευχαιμία, τόσο πιο δύσκολα θεραπεύεται. Το 85% των παιδιών από πολύ φτωχές περιοχές ζουν για πάνω από πέντε χρόνια, έναντι ποσοστού 92% για τα άλλα παιδιά.

Η μελέτη δεν παρέχει σαφείς εξηγήσεις γιατί οι διαφορές στη φτώχεια έχουν τέτοια επίδραση στον παιδικό καρκίνο. Μία πιθανή εξήγηση είναι ότι τα πολύ φτωχά παιδιά έχουν γενικότερα χειρότερη υγεία, μειωμένη ανάπτυξη, πέφτουν συχνότερα θύματα διαφόρων λοιμώξεων κ.α.

Σύμφωνα με την Μπόνα, τα παιδιά αυτά είναι πιθανότερο να βιώσουν πιο έντονα τις τοξικές παρενέργειες της χημειοθεραπείας. Μπορεί επίσης να εισαχθούν συχνότερα σε νοσοκομείο για άλλο λόγο, αλλά τότε πρέπει να μειωθεί ή να καθυστερήσει η χημειοθεραπεία τους, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη υποτροπή του καρκίνου.

Πώς θα καταλάβετε αν το παιδί σας είναι υπερκινητικό

Η ειδική παιδαγωγός Σοφία Τσιντσικλόγλου κάνει αναφορά στα 4 χαρακτηριστικά σημάδια που μαρτυρούν διάσπαση προσοχής – υπερκινητικότητα στα παιδιά, τα οποία βέβαια μπορεί να διαφέρουν από παιδί σε παιδί ή κάποια από αυτά να μην συνυπάρχουν ή να εμφανίζονται με μικρότερη ένταση.

Κινητική υπερδραστηριότητα
Το πιο τυπικό σύμπτωμα είναι η συνεχής κινητικότητα και υπερδραστηριότητα του παιδιού. Αυτό μάλιστα είναι ακόμα πιο εμφανές όταν ζητείται από το παιδί να αφοσιωθεί σε κάτι, όπως π.χ. να παρακολουθήσει τον εκπαιδευτικό στην τάξη ή να κάνει κάποια άσκηση που απαιτεί συγκέντρωση. Το παιδί συνήθως κινείται, κουνάει χέρια/πόδια, σηκώνεται όρθιο, τα χέρια του είναι απασχολημένα με κάτι, κάνει βιαστικές ή απότομες κινήσεις (συχνά τα μολύβια του πέφτουν στο πάτωμα).
Έλλειψη προσοχής
Άλλο ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η προσοχή μικρής διάρκειας σε μια δραστηριότητα. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί όταν το παιδί πηγαίνει προνήπιο ή νήπιο. Το παιδί συνηθίζει να ξεκινά μια δραστηριότητα και να την αφήνει στη μέση, να χάνει δηλαδή πολύ γρήγορα το ενδιαφέρον του και να ασχολείται με κάτι άλλο. Οι μεγαλύτερες δυσκολίες, βέβαια, φαίνονται από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, όταν το παιδί καλείται να παρακολουθεί για ώρες έναν εκπαιδευτικό και να ασχολείται με ασκήσεις που απαιτούν συγκέντρωση για αρκετή ώρα. Έτσι λοιπόν, συχνά βλέπουμε το υπερκινητικό παιδί να είναι αφηρημένο, να έχει ξεχάσει τι πρέπει να κάνει, να μην συμμετέχει ενεργά στο μάθημα.
Παρορμητικότητα
Το υπερκινητικό παιδί αρχίζει να ενεργεί χωρίς πρώτα να έχει σκεφτεί. Για παράδειγμα, ξεκινά τη λύση μιας άσκησης χωρίς να έχει οργανώσει καθόλου την απάντηση στο μυαλό του, με αποτέλεσμα αυτό που τελικά γράφει να είναι δυσνόητο. Η δυσκολία φαίνεται εντονότερα στη γραπτή έκφραση, αλλά ακόμα και σε μια χειροτεχνία, αφού πρώτα ξεκινά να κόβει και μετά διαβάζει τις οδηγίες! Συχνά το υπερκινητικό παιδί “πετάγεται” στην τάξη χωρίς να έχει πάρει άδεια να μιλήσει ή απαντά λάθος σε ερωτήσεις επειδή βιάστηκε να απαντήσει.
Συναισθηματικές μεταβολές
Άλλο ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των παιδιών με υπερκινητικότητα είναι η συναισθηματική αστάθεια. Ενώ ξεκινούν μια δραστηριότητα με καλή διάθεση, μετά από λίγο μπορεί να νευριάσουν ή να τσακωθούν με τον διπλανό τους. Αυτό μπορεί να ενταθεί, αν μέσα στο σχολικό πλαίσιο βιώνουν απογοήτευση ή απομόνωση από τους συμμαθητές και τους εκπαιδευτικούς

7 συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να αφήσετε το παιδί να εκφραστεί μόνο του

Είναι εκεί μπροστά σου, το βλέπεις κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, συνέχεια. Το θαύμα της ζωής που μεγαλώνει στο πλάι σου. Στο πλάι σου, με εσένα βοηθό. Αλλά καθοδηγητής είναι ο μικρός, όχι ο μεγάλος της παρέας.

Το παιδί θα σου δείξει πώς θέλει να παίξει, τι θέλει να κάνει στην παιδική χαρά, άστο να πάει στα παιχνίδια που του αρέσουν, δεν θέλει να κάνει κούνια, θέλει απλά να κοιτάζει τα άλλα παιδάκια. Θέλει το χρόνο του. Σεβάσου το.
Το παιδί θα σου δείξει πόσο θέλει να φάει, μην το πιέσεις, αυτό ξέρει τις ανάγκες του οργανισμού του, επικοινωνεί με το σώμα του με έναν ξεκάθαρο τρόπο, με τον καθαρό τρόπο που εμείς χάσαμε μεγαλώνοντας.
Το παιδί θέλει να βγει έξω να τρέξει, να περιεργαστεί τον κόσμο και να ανοιγοκλείσει μια πόρτα 3.250 φορές, κάτι θέλει να μάθει, να κατακτήσει από αυτό, δεν το κάνει για να σε εκνευρίσει, δεν σκέφτονται τα παιδιά όπως εμείς οι μεγάλοι, δρουν με βάση τις πραγματικές τους ανάγκες κι όχι με πονηριά.
Θέλει να φωνάξει, να κλάψει και να εκφράσει όλα του τα συναισθήματα για να τα γνωρίσει. Θέλει να επικοινωνήσει τις επιθυμίες του με όλους τους τρόπους που έχει. Παρακολούθησέ το με προσοχή για να δεις τι θέλει να πει με το κλάμα ή τις φωνές του, αλλά μην το εμποδίσεις να τα εκφράσει όταν έχει την ανάγκη να το κάνει.
Το παιδί θα σου δείξει πότε θέλει να κοιμηθεί, πολλά παιδιά εκεί γύρω στα 2 χρόνια σταματάνε τον μεσημεριανό ύπνο, μην το πιέζεις, κάντε πιο χαλαρές δραστηριότητες εκείνη την ώρα ή απλώς καθίστε παρέα κουλουριασμένοι επάνω στο κρεβάτι. Όσο για τον βραδινό ύπνο, ένα τελετουργικό που επαναλαμβάνεται καθημερινά αρέσει πολύ στα μωρά-παιδιά (χαμήλωμα φωτισμού, παραμύθι, μπάνιο, γάλα) και είναι ό,τι καλύτερο για έναν ήρεμο, καλό ύπνο.
Το παιδί θέλει τη μάνα και τον πατέρα του. Για τα 3 πρώτα χρόνια της ζωής αυτή η τριάδα είναι το πιο σημαντικό πράγμα για την ψυχή και την ανάπτυξή του, όλα τα άλλα (δραστηριότητες, τρίτα πρόσωπα κλπ.) ακολουθούν με μικρότερη σημασία. Αν έστω η μάνα μπορεί να μείνει στο σπίτι γι αυτά τα 3 πρώτα χρόνια, αν έχει αυτή την επιλογή, ας μην διστάσει να το κάνει. Το κέρδος και για το παιδί αλλά και γι’ αυτήν θα είναι τεράστιο. Γιατί μέσα από τη μαγική σχέση μάνας-παιδιού και οι δύο μεταμορφώνονται, και οι δύο ανθίζουν.
Το παιδί θέλει το χρόνο, το σεβασμό και την υπομονή μας. Ας έχουμε το νου μας όταν είμαστε κοντά στα παιδιά μας, να είμαστε 100% εκεί, με καθαρό μυαλό και να ακολουθούμε τις δικές τους ανάγκες κι όχι τις δικές μας. Ας αφήσουμε τα κινητά στην άκρη, ας κλείσουμε τις τηλεοράσεις, ας βγάλουμε ό,τι μεσολαβεί ανάμεσα σε μας και στο παιδί κι ας κάτσουμε παρέα, να κυλιστούμε στο χαλί, επάνω στο κρεβάτι, να αγκαλιαστούμε, να γελάσουμε, να πούμε ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι. Για όσο αντέχουμε, για όσο χρόνο διαθέτουμε. Δεν θέλει σχεδιασμό, αυθορμητισμό θέλει για να ζήσετε στιγμές αξέχαστες, γεμάτες αγάπη και γέλια!