Όταν ένα άτομο είναι «πάντα θυμωμένο», αυτό συχνά είναι ένα σημάδι πως κρυφά μέσα του νιώθει ότι «δεν είναι ποτέ αρκετά καλός/ή» και πρέπει να χρησιμοποιήσει τον θυμό, την οργή, τα γουρλωμένα μάτια για να προστατεύσει αυτήν την οδυνηρή εσωτερική του πληγή.
Από την Κέλλυ Ιωάννου, MSc, PhD in clinical criminology
Και ενώ ο θυμός δεν είναι από μόνος του κακός, μπορεί γρήγορα να περάσει σε ένα μοτίβο κακοποίησης του εαυτού μας και των άλλων, όταν συνοδεύεται εξίσου από έναν ισχυρό παράγοντα: τον φόβο.
Τον φόβο του ότι «αν ποτέ αποδειχθώ λάθος ή αδύναμος/η με οποιονδήποτε τρόπο, τότε δεν θα αξίζω την αγάπη».
Με άλλα λόγια, ο θυμωμένος άνθρωπος νιώθει ότι αξίζει να αγαπιέται μόνο υπό όρους: ότι αξίζει την αγάπη από τους άλλους ΜΟΝΟ εάν είναι εντελώς άτρωτος, τέλειος και «ποτέ λάθος» – κάτι που είναι αδύνατο να επιτευχθεί, εξαντλητικό να το κυνηγάει κανείς συνεχώς, και τελικά οδηγεί στον περαιτέρω τραυματισμό του εαυτού του και των ανθρώπων γύρω του – του ερωτικού συντρόφου, της οικογένειας και ακόμη και των παιδιών.
Πώς να τον θεραπεύσετε
Το κλειδί για την πραγματική επούλωση αυτής της βαθιάς πληγής δεν είναι να καταστέλλεις τη σκληρή εσωτερική φωνή του θυμού και του φόβου της απώλειας αγάπης με το μούδιασμα που προσφέρει το αλκοόλ, το φαγητό, ή το διαδίκτυο, αλλά να προσπαθήσεις να τη θεραπεύσεις. Αυτή η ισχυρή εσωτερική φωνή είναι στην πραγματικότητα ένα αναπόσπαστο μέρος του εαυτού σας – ένα μέρος του βαθύ εσωτερικού σας εαυτού, το οποίο έχει αποκοπεί από εσάς, είναι τραυματισμένο και νιώθει πόνο.
Αυτό το πληγωμένο κομμάτι σας προσπαθεί να επιστρέψει «σπίτι» και χρειάζεται τη βοήθειά σας.
Αυτή είναι η αληθινή έννοια της εσωτερικής «ανάκαμψης». Η ανάκτηση αυτού του «εξόριστου» μέρος του εαυτού σας, ώστε να μπορέσετε νιώσετε επιτέλους πραγματικά ολόκληροι.
