Αμέτρητες γυναίκες υποφέρουν από Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, ενώ πολλές είναι εκείνες που δεν το γνωρίζουν καν, απλά εμφανίζουν τα συμπτώματα. Με πολύ απλά λόγια, πρόκειται για μια ορμονική ανωμαλία στη μήτρα. Υπάρχει δε σχέση ανάμεσα στις ορμόνες, το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών και την προγεννητική έκθεση σε έναν αυξητικό παράγοντα που ονομάζεται αντι-μυλλέριος ορμόνη (ορμόνη ΑΜΗ).
Δεδομένου, ότι πρόκειται για μια κληρονομική πάθηση που μπορεί να επηρεάσει την καθημερινότητά μας, είναι σημαντικό να μην την αγνοούμε, αφού μπορεί να επιβαρύνει τη λειτουργία των ωοθηκών μας, προκαλώντας επίπονες περιόδους και δυσκολία στη σύλληψη.
Μάθετε τα πάντα για τις πολυκυστικές ωοθήκες εδώ.
Τα καλά νέα είναι, ότι ερευνητές του Γαλλικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικών Ερευνών (Inserm) βρήκαν, ότι το σύνδρομο μπορεί να ενεργοποιείται πριν ακόμα γεννηθούμε, από την έκθεσή μας ως έμβρυα στη μήτρα σε αυτή την ορμόνη.
Πιο συγκεκριμένα, ενώ μέχρι πρότινος οι επιστήμονες πίστευαν, ότι το πρόβλημα ξεκινά από τις ωοθήκες μας, οι νέες μελέτες έδειξαν, ότι ενδέχεται να ξεκινά από τον εγκέφαλο. Όπως χαρακτηριστικά εξηγούν σήμερα οι Γάλλοι επιστήμονες, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών εκδηλώνεται όταν η ορμόνη, ΑΜΗ, που παράγεται στις ωοθήκες αλληλεπιδρά με μια ομάδα νευρώνων στον εγκέφαλο της μητέρας. Η αλληλεπίδραση τότε πυροδοτεί μια σειρά γεγονότων, που διαταράσσουν ένζυμα του πλακούντα και τελικά προκαλούν τη συμπτωματολογία του συνδρόμου στους απογόνους.
Πώς προέκυψαν αυτά τα συμπεράσματα;
Για να καταλήξουν στον ρόλο της AMH, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα αίματος από τέσσερις ομάδες γυναικών που διένυαν το δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Ανάμεσά τους ήταν παχύσαρκες και μη γυναίκες, με και χωρίς σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
Προς έκπληξη όλων, οι μη παχύσαρκες πάσχουσες από το σύνδρομο είχαν δύο με τρεις φορές υψηλότερα επίπεδα AMH, συγκριτικά με τις άλλες ομάδες.
Έπειτα και από πείραμα που έγινε σε ποντίκια, στα οποία χορήγησαν AMH, ώστε να μιμηθούν την ορμονική ανισορροπία των γυναικών με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι η πολλή AMH αναστέλλει την αρωματάση στον πλακούντα, που συνήθως μετατρέπει την τεστοστερόνη σε οιστρογόνα.
Αν αυτή η μετατροπή δεν γίνει σωστά, το έμβρυο μπορεί να εκτεθεί σε υπερβολικά πολλή τεστοστερόνη, με αποτέλεσμα κίνδυνο ορμονικών αλλαγών, μεταξύ των οποίων και πολυκυστικών ωοθηκών.
Πηγή: hmcmagazine.com
