Ο διασώστης Ιάσονας Αποστολόπουλος επισκέφθηκε, χθες Πέμπτη, στο σχολείο μας και μοιράστηκε με τους μαθητές μας κάποιες από τις εμπειρίες του στη θάλασσα της Μεσογείου, εκεί όπου κατατρεγμένοι πρόσφυγες εναποθέτουν τις τελευταίες τους ελπίδες για να σωθούν και να βρουν κάπου αλλού αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής.
Περιέγραψε την αρχή της δράσης του στο νησί της Λέσβου το 2015, εκεί όπου η αλληλεγγύη έφτασε τους κατοίκους του νησιού ένα βήμα πριν το Νόμπελ Ειρήνης.
Μίλησε για τους Αφρικανούς πρόσφυγες από τις υποσαχάριες χώρες, που σήμερα τρέχουν να ξεφύγουν από το σκλαβοπάζαρο και τα βασανιστήρια που υφίστανται στη χώρα τους, επιλέγοντας να στοιβαστούν σε μια βάρκα, παίρνοντας το ρίσκο να χαθούν στα αχανή νερά της Μεσογείου παρά να παραμείνουν στη χώρα τους.
«νεκροταφείο ανθρώπων»
Αποκάλεσε τη Μεσόγειο θάλασσα που μας περικλείει, «νεκροταφείο ανθρώπων», εφόσον στα νερά της κείτονται, μόνο τα τελευταία επτά χρόνια, 28.000 νεκροί άνθρωποι που έκαναν το τελευταίο τους ταξίδι προς την ανθρωπιά μας.
Απάντησε σε ερωτήσεις των παιδιών, μοιράστηκε όμορφες και τραυματικές εμπειρίες του από το Μάρε Ιόνιο στο οποίο εργάζεται ως εθελοντής τα τελευταία χρόνια κι εμείς κρατάμε κάποια από τα λόγια του για να θυμόμαστε να παραμένουμε άνθρωποι: «Δυστυχώς ζούμε σε μια εποχή που το αυτονόητο, το να σώζεις δηλαδή ανθρώπινες ζωές, έχει γίνει ζητούμενο κι αγώνας».
Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα
«Ο πρόσφυγας είναι ο πιο εκμεταλλεύσιμος και καταπιεσμένος άνθρωπος στον πλανήτη. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα, μόνο τα ρούχα τους και προχωράνε με σκοπό να βρουν μια ασφάλεια. Όταν ακούω ότι ο πρόσφυγας είναι απειλή, πραγματικά μου ´ρχεται να γελάσω. Ο μετακινούμενος άνθρωπος είναι ο πιο απροστάτευτος άνθρωπος στον πλανήτη. Είναι ο άνθρωπος που έχει χάσει την πατρίδα του και ζητάει μια νέα πατρίδα, μια νέα προστασία. Αυτό σημαίνει «αίτημα ασύλου». Αλλά μέχρι να αποκτήσει νέα προστασία, είναι στο ενδιάμεσο, οπότε σε αυτό το διάστημα είναι μια γυμνή ζωή».
αλληλέγγυοι στους πιο αδύναμους
«Όταν πολεμάμε για δικαιώματα προσφύγων, πολεμάμε για όλη την κοινωνία, για να ´χουμε όλοι αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής. Γιατί αν επικρατήσει ο ρατσισμός για κάποιους, για τους αδύναμους, τότε αργά ή γρήγορα θα επεκταθεί και στους άλλους και σε όλη την κοινωνία. Γι’ αυτό οφείλουμε να είμαστε αλληλέγγυοι στους πιο αδύναμους, ό,τι χρώμα και να ´χουν, όποια θρησκεία και να ´χουν, όποιοι και να ´ναι, γιατί αυτό κάνει την κοινωνία καλύτερη και προστατεύει κι εμάς στο μέλλον αν γίνει κάτι».
Κύριε Αποστολόπουλε, σας ευχαριστούμε που μας κάνατε καλύτερους ανθρώπους!
