Μην με αφήσεις να κλάψω μαμά. Οι πνεύμονές μου δεν θα γίνουν μεγαλύτεροι, δεν θα δυναμώσουν.
Μην με αφήσεις να κλάψω μαμά. Μην ακούς αυτά τα σχόλια, τα φιλιά σου δεν θα με χαλάσουν, δεν θα με κάνει εξαρτημένο το στήθος σου, δεν το κάνω για να ενοχλώ.
Μην με αφήσεις να κλάψω μαμά. Μπορώ μόνο να σε εμπιστευτώ, ξέρω μόνο τη φωνή σου, τη μυρωδιά σου, μόνο εσένα σκέφτομαι από τότε που βγήκα από τη μήτρα σου.
Μην με αφήσεις να κλάψω μαμά. Μη με μάθεις να παρηγοριέμαι μόνος μου, δεν το χρειάζομαι, γιατί ξέρω ότι μπορώ να βασίζομαι σε σένα.
Μην τους ακούς. Δεν με κακομαθαίνεις όταν ανταποκρίνεσαι στο κλάμα μου. Δεν σου ζητώ παρηγοριά τη νύχτα για να ενοχλήσω, σε αναζητώ γιατί σε χρειάζομαι, γιατί δεν καταλαβαίνω αυτόν τον κόσμο που ζούμε, γιατί μόλις μαθαίνω να αγαπώ.
Μη με μάθεις από μικρό να κλαίω, να υποφέρω, να νιώθω μοναξιά.
Θα το μάθω το υπόσχομαι. Μια μέρα θα υποφέρω πραγματικά και η κραυγή μου δεν θα είναι για να με κρατήσεις στην αγκαλιά σου ή για να μου δώσεις το στήθος σου, μια μέρα η κραυγή μου θα είναι ενήλικα και δεν θα μπορείς να τον παρηγορήσεις.
Εκείνη τη μέρα θέλω να θυμάμαι πιο απλές μέρες. Μέρες που οι γονείς μου με φιλούσαν και μόνο αυτό σταματούσα να κλαίω.
Εκείνες οι μέρες δεν γυρίζουν πίσω και αν δεν τις είχα ποτέ δεν θα χρειάζεται να θυμάμαι.
Μην με αφήσεις να κλάψω μαμά.
Διαβάστε επίσης:
Διάκριση για φοιτήτριες του Πανεπιστημίου Κύπρου!
Πατατοκεφτέδες της γιαγιάς: Θα αγαπήσετε πραγματικά αυτή τη συνταγή
