Συμβαίνει και στους ενήλικες, όταν επιστρέφουν στο σπίτι μετά τη δουλειά, ή μετά από μια μέρα δύσκολη, να έχουν πολλά συναισθήματα τα οποία κρατούσαν μέσα τους όλη την ημέρα και περιμένουν τη στιγμή που θα βρεθούν σε ένα χώρο οικείο μας, για να τα απελευθερώσουν.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά. Είναι όλη μέρα σε ένα περιβάλλον στο οποίο, όπως είναι φυσιολογικό, δεν νιώθουν απολύτως άνετα, και έτσι όταν έρχονται σπίτι, σε ένα ασφαλές περιβάλλον, απελευθερώνουν όλα τα έντονα τους συναισθήματα σε εμάς, αφού ξέρουν ότι είμαστε το σπίτι τους, και ότι τα αγαπάμε όπως και αν συμπεριφερονται (ιδανικά έχουμε χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί για να νιώθει έτσι).
Είναι ταυτόχρονα τιμή και πρόκληση να είσαι ο άνθρωπος ο οποίος καλείται να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα αυτά, αφού μιλάμε για κλάματα, ξεσπάσματα θυμού, και γκρίνια.
Πως μπορείς να βοηθήσεις το παιδί σου στην δύσκολη αυτή στιγμή, μετά το σχολείο /τον παιδικό σταθμό;
Έλεγξε τις βασικές ανάγκες του παιδιού: Πείναει, μήπως χρειάζεται ένα σνακ, είναι ενυδατωμένο, μήπως χρειάζεται να ξεκουραστεί, να κοιμηθεί λίγο;
Παιχνίδι: Άσε το παιδί σου να παίξει στην αυλή ή να κάνει τέλος πάντων μια δραστηριότητα που απολαμβάνει, για να ηρεμήσει το μυαλό και να γεμίσει τις μπαταρίες του.
Πέρασε ποιοτικό χρόνο με το παιδί (με το κάθε παιδί αν έχεις περισσότερα από ένα), μόνοι σας,) παίζοντας ενα παιχνίδι ή κάνοντας μια δραστηριότητα της επιλογής του. Μακριά από τηλέφωνα, οθόνες, και άλλα μέλη της οικογένειας.
Εννοείται ότι σιγουρευόμαστε ότι δεν έγινε κάτι στο σχολείο.
Το σημαντικότερο: Θυμίσου ότι το παιδί κρατάει όλα αυτά τα έντονα συναισθήματα όλη τη μέρα, μέχρι να βρεθεί με άτομο που εμπιστεύεται, και είσαι εσύ αυτό. Μην φωνάξεις, και μην τιμωρήσεις την ανάγκη αυτή και το προνόμιο που σου δίνει.
