« “Νομίζεις ότι είναι τυφλή;”
“Όχι μάλλον εκπαιδεύει σκύλους”
“Έχει βγει έξω μόνη της με το μωρό;”
“Δεν ξέρω γιατί κάνουν παιδιά..”
“Κουβαλάει αληθινό μωρό; Και δεν βλέπει;”
Όλα τα παραπάνω τα άκουσα στον δρόμο μία ημέρα που είχα πάει απλά για ψώνια. Μέσα σε 20 μόλις λεπτά. Οι μάσκες δεν καλύπτουν τις φωνές όπως μπορεί να νομίζει κανείς.
Ναι, είμαι τυφλή.
Όχι, αυτό δεν σημαίνει, ότι δεν βλέπω απολύτως τίποτα. Σκεφτείτε το σαν τον αυτισμό. Και η όραση έχει ένα μεγάλο εύρος: κανονική όραση, όχι πολύ καλή, μερική και εντελώς τυφλός.
Ναι, μπορούμε να το κάνουμε, εννοώ ότι μπορούμε να έχουμε παιδιά.
Όχι, δεν ήμουν έξω μόνη μου, αλλά μπορώ να βγαίνω με τον σκύλο οδηγό μου, ενώ μεταφέρω το μωρό. Ο άντρας μου ήταν στον διπλανό διάδρομο.
Ναι, ήταν αληθινό το μωρό και όχι δεν δίνουν ψεύτικα στους τυφλούς.
Είμαι μία γυναίκα που έχει μία καθημερινότητα, όπως όλοι οι άνθρωποι, κάνει ό,τι και οι υπόλοιποι άνθρωποι, και μπορεί να αγοράσει και άχρηστα πράγματα στο σούπερ μάρκετ. Τυχαίνει να έχω σκύλο οδηγό και ένα μωρό στον μάρσιπο.
Σας παρακαλώ να είστε ευγενικοί και προσεκτικοί με τα λόγια σας, ακόμη κι αν νομίζετε πως δεν σας ακούει κανείς».
