Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει παιδί και ως μωρό να μην του έχει βάλει να ακούει την γλυκιά μελωδία του νανουρίσματος του Μπραμς. Πόσοι όμως γνωρίζουμε, ότι στην πραγματικότητα, αυτό το γλυκό νανούρισμα, που ακούγεται ακόμη και σε μωρουδίστικα παιχνίδια, στην πραγματικότητα είναι μία δήλωση αγάπης.
Ο Γερμανός συνθέτης Γιοχάνες Μπραμς, που γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1833, ήταν ένας άνθρωπος που δεν είχε πολύ μεγάλη τύχη στα αισθηματικά και δεν παντρεύτηκε ποτέ.
Οι βιογράφοι του τον έχουν συνδέσει με την Κλάρα Σούμαν, τη σύζυγο του επίσης συνθέτη και φίλου του , Ρόμπερτ Σούμαν, η οποία ήταν 14 χρόνια μεγαλύτερή του. Αν και είναι άγνωστο μέχρι σήμερα, αν συνέβη κάτι μεταξύ τους μετά τον θάνατο του Σούμαν, ωστόσο η καταστροφή της μεταξύ τους αλληλογραφίας ίσως να δείχνει κάτι παραπάνω από μία απλή προστασία της ιδιωτικής ζωής.
Μία ακόμη σχέση του Μπραμς ήταν με την Μπέρτα Φάμπερ, η οποία τραγουδούσε στην γυναικεία χορωδία του Αμβούργου, την οποία διηύθυνε εκείνος. Ερωτεύτηκαν και έγιναν ζευγάρι. Όμως, λόγω του περίπλοκου συναισθηματικού ιστορικού του και των απωθημένων του, ο Μπραμς δε μπορούσε να εμπιστευτεί ή να ξεκαθαρίσει τα συναισθήματά του προς τη Μπέρτα και έτσι, με άδοξο τρόπο τερμάτισε τη σχέση τους.
Μερικά χρόνια αργότερα, ο Μπραμς συνάντησε κατά τύχη την Μπέρτα, όταν είχε μετακομίσει στην Βιέννη. Εκείνη, όμως δεν ήταν μόνη. Είχε παντρευτεί έναν βιομήχανο. Η συνάντησή τους πυροδότησε μέσα του πλημμύρα συναισθημάτων λαχτάρας αλλά και απώλειας που τα διοχέτευσε στη μουσική του.
Και έτσι, το 1868, ο Μπράμς έγραψε το πιο διάσημο νανούρισμα του κόσμου. Ήταν ένα δώρο στη Μπέρτα για τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της, του Χανς.
Αλλά εδώ είναι το μυστικό. Ανάμεσα στις νότες και μέσα στη μελωδία του νανουρίσματος, ο Μπράμς είχε «κρύψει» τη μελωδία του τραγουδιού που του τραγουδούσε η Μπέρτα στις βόλτες τους.
Το τραγούδι φέρει τον τίτλο «Wiegenlied», ή «Lullaby» ή «Cradle Song» και δημοσιεύθηκε ως το τέταρτο μιας συλλογής πέντε τραγουδιών, opus 49, με την επίσημη ονομασία «Wiegenlied, op. 49/4».
Το νανούρισμα σε μία πιο μωρουδίστικη εκδοχή που έχουμε συνηθίσει οι περισσότεροι
