«Άστο να μάθει, μόνο του»: Η απόγνωση ενός μωρού, όταν το αφήνεις μόνο του να κλαίει

«Πόσο τρομαχτικό. Πόσο σπαρακτικό να το αφήνεις ένα μωρό μόνο του να κλαίει.

Άφησε το εκεί στην μοναξιά του, στην αγωνία του, να εκφράζει με κλάμα τις ανάγκες του και αυτές να μένουν εκεί Ανεκπλήρωτες.

Άστο να μάθει .Μόνο του.

Να μάθει ότι η μητρική μορφή δεν σκουπίζει δάκρυ, δεν προσφέρει γαλήνη, δεν γίνεται σπίτι να το στεγάσει, δεν γίνεται χέρια που αγκαλιάζουν, δεν γίνεται νανούρισμα που ταξιδεύει.

Άστο να μάθει ότι η πατρική μορφή, δεν γίνεται ασφάλεια που ηρεμεί, δεν γίνεται αγκαλιά που ξαποσταίνεις.

Άστο μόνο του να μάθει ότι οι Άνθρωποι του είναι ανύπαρκτοι στον κόσμο του, απόντες στην ανάγκη του.

Άστο να μάθει να απουσιάζει από την αλήθεια του.

Άστο να μάθει να κοιμάται παρέα με την μοναξιά του, άστο να μάθει να υπάρχει Μόνο του.

Άστο να μάθει ότι ο σπαραγμός του δεν ακούγεται.

Άστο να μάθει.

Πόσο τραγικό να βιώνουν οι μικροί άνθρωποι τόση μοναξιά. Αγκαλιά και πάλι αγκαλιά γιατί χρωματίζει υπέροχα τον κόσμο του μικρού ανθρώπου»

Το βρήκαμε εδώ