«Αναρωτήθηκα άγνωστη μαμά πώς γέννησες, τι σου ‘παν και πώς ένιωσες»

Αναρωτήθηκα άγνωστη μαμά πώς γέννησες. Όχι, το πού. Όχι, αν ήταν κολπικός ο τοκετός σου. Αναρωτήθηκα τι σου 'παν και πως ένιωσες.

«Είδα μια μητέρα χθες, έσπρωχνε το καρότσι του μωρού της. Αναρωτήθηκα άγνωστη μαμά πώς γέννησες. Όχι, το πού. Όχι, αν ήταν κολπικός ο τοκετός σου.

Αναρωτήθηκα τι σου ‘παν και πως ένιωσες.

Αναρωτήθηκα αν ξέρεις ή αν έμαθες ποιανού είναι η γέννα η δική σου. Είναι του γυναικολόγου σου μητέρα; Ή μήπως είναι της μαίας; Ποιανού είναι η γέννα…;

Θέλω να μάθω αν σου είπανε πως η γέννα είναι μόνο του παιδιού σου και δική σου. Μαζί και του πατέρα.

Θέλω να μάθω αν σου είπανε πως ναι, όλοι οι υπόλοιποι είναι χρήσιμοι και πολύ σημαντικοί.

Αλλά και πως δεν γεννούν και δεν γέννησαν κάποτε για σένα. Πως δεν υπάρχουν άλλοι που προσέφεραν σε μας την γέννα την δική μας.

Μόνο επαγγελματίες, κατάλληλοι ή μη.

Ξέρεις άραγε πως δεν υπάρχουν γυναίκες που συνεργάστηκαν ή όχι;

Ούτε γυναίκες ψύχραιμες ή μη;

Πως δεν υπάρχουν γυναίκες που δε τα κατάφεραν ή δε το θέλησαν πολύ;

Θέλω να έρθω να σου ψιθυρίσω στην ψυχή πως δεν υπάρχουν «καλά κορίτσια» και λιγότερο καλά.

Θέλω να μάθεις πως υπάρχουν μόνο γυναίκες που έφεραν στον κόσμο τα παιδιά τους.

Το ξέρεις ήδη, απλά… Θυμήσου.

Σμαράγδη Μαστορακάκη Τυροβολά 

Διαβάστε επίσης:

«Σε αγάπησα αρκετά για να …»: Το γράμμα μίας μαμάς που δεν ζει πια προς την αγαπημένη της κόρη

«Ό,τι κάνω… ξεγίνεται»: Η εξομολόγηση μιας μαμάς με την οποία πολλές θα ταυτιστούμε

«Μαμά, μπαμπά έχω θυμώσει που δε με αγαπάτε πια. Αλλά δε με νοιάζει κα – θό – λου»