«Αν κάνει έτσι στα 3 τι θα κάνει στα 10, στα 15;»: Ο μύθος και η αλήθεια μίας φράσης που ακούμε συχνά

«Αν κάνει έτσι στα 3 τι θα κάνει στα 10, στα 15;»: Ο μύθος και η αλήθεια μίας φράσης που ακούμε συχνά

Μία έκφραση που ακούγεται συχνά μπροστά στις απαιτήσεις, συναισθηματικές εντάσεις και ξεσπάσματα παιδιών.

Η φράση προυποθέτει κάτι στο οποίο οι συμμετέχοντες στο διάλογο χρειάζεται να συμφωνούν. Ότι όσο μεγαλώνουμε η εσωτερική μας ένταση και οι απαιτήσεις μας αυξάνονται. Για παράδειγμα, για τους χρήστες της φράσης είναι πολύ οκ να απαιτεί και να ουρλιάζει, να διεκδικεί με πάθος ένα παιδί ηλικίας 12 ετών και όχι ένα 3χρονο.

Δηλαδή, όλο αυτό το ακατέργαστο συναισθηματικά, ευάλωτο, και αυθόρμητο είναι ανάλογο της ηλικίας. Όσο μεγαλώνεις τόσο αυξάνεται.

Το παραπάνω όμως ως λογική προυποθέση της φράσης είναι αποδεδειγμένα μη έγκυρο. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Σε αυτή την ηλικία αναμένουμε αναπτυξιακά συχνότερα συναισθηματική τρικυμία και όλες οι δεξιότητες που αφορούν στην διαχείριση των συναισθηματών είναι σε αρχικό στάδιο. Ακόμα και το αυθαίρετο όριο των 12 ή 15 ή όποιο χρησιμοποείται κάθε φορά είναι επίσης λάθος.

Μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν μπορούν ευκολότερα να ανταποκρίθουν στις κοινωνικές απαιτήσεις και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους, αν φυσικά το περιβάλλον τους έχει υποστηρίξει σε αυτή την κατεύθυνση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν στιγμές έντασης.

Η φράση είναι τόσο χαρακτηριστική που την ακούω πολύ συχνά ως εργαλείο πίεσης του κοινωνικού περίγυρου στους γονείς. Πέρα και έξω από το οτιδήποτε μπορεί να μας πυροδοτεί εμάς όταν οι γύρω μας κρίνουν τον τρόπο που αλληλεπιδράμε με τα παιδιά μας, νομίζω ότι μέσα μας έχει σημασία να γνωρίζουμε ότι η φράση δεν έχει καμμία αλήθεια, καμμία σχέση με την πραγματικότητα, κανένα πραγματικό στοιχείο.

Αντίθετα, φανερώνει πολύ εύστοχα, την άγνοια αυτών που την χρησιμοποιούν. Είμαι η πρώτη που πιστεύω στο βίωμα ως τρόπος μάθησης. Αλλά είμαι μία μητέρα που άλλαξε από τη γνώση. Πριν το ζήσω, έμαθα. Πριν αλλάξω την γονεικότητά μου, διάβασα.

Δεν ταιριάζει σε όλους/ες, αλλά για όποιον/α βοηθάει, ας μην επιτρέπουμε φράσεις «λαικής α – σοφίας» να γίνονται εμπόδια στον τρόπο που θα αγκαλιάσουμε τα παιδιά μας τις πιο δύσκολες στιγμές τους.

Δήμητρα Γούναρη – Parent Coach

Διαβάστε επίσης:

Πώς ένα τοστ αποκάλυψε τον υποδειγματικό χειρισμό ενός μπαμπά στο ξέσπασμα του παιδιού του

Χάσμα διαπαιδαγώγησης: Πώς διαχειριζόμαστε τις διαφορές μας ως γονείς σε θέματα ανατροφής

Συγκινεί περαστικός που ξάπλωσε στο δρόμο μαζί με αυτιστικό παιδί που είχε ξέσπασμα