Γράφει η μαμά blogger , Jess Marie
«Αγαημένα μου παιδιά, συγγνώμη που ημουν απαράδεκτη.
Μακάρι να ξέρατε πως κάποιες φορές, όταν το σπίτι είναι σκοτεινό και ήσυχο, έρχομαι και σας βλέπω για ένα λεπτό να δω αν αναπνέετε. Αναρωτιέμαι εκεί στην ακινησία σας, αν ξέρετε πόσο σας αγαπάω. Σκέφτομαι όλα εκείνα τα πράγματα που θα μπορούσα να τα πω διαφορετικά. Ελπίζω και προσεύχομαι εκεί στην ηρεμία σας να ξέρετε πόσο πολύ σας αγαπώ.
Με έχετε δει στα καλύτερα και στα χειρότερά μου. Αγκαλιαστήκαμε στον καναπέ σήμερα το πρωί και το κεφαλάκι σας πίεζε το στήθος μου. Μύριζα τα μαλλιά σας και σας ψιθύριζα πόσο σας αγαπώ.
Σας έχω φωνάξει να με ακούτε και να μην διακόπτετε και ήμουν πιο γκρινιάρα από ό,τι χρειαζόταν. Αργότερα, ξάπλωσα στο κρεβάτι σας και σας ζήτησα συγγνώμη που ήμουν τόσο βλάκας.
Δεν ξέρω πραγματικά τι κάνω. Μακάρι να ήξερα, αλλά δεν… Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ και εμπιστεύομαι τις ικανότητές μου, αλλά μερικές φορές κάνω λάθη.
Σας παρακαλώ, να μου λέτε όταν σας πληγώνω και όταν τα κάνω όλα σωστά. Μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε μαζί. Κάποιες φορές δεν βρίσκω λόγια για να σας πω πώς νιώθω για σας. Θέλω, αλλά δεν μπορώ. Αν και πολλές φορές είμαι αναστατωμένη και στρεσαρισμένη, εύχομαι να μπορούσα να πατήσω ένα pause.
Είμαι πολύ περήφανη για εσας. Σας το λέω, αλλά ξέρω ότι δεν το καταλαβαίνεται πλήρως ακόμη. Είμαι περήφανη για σας με έναν τρόπο που δεν έχει να κάνει με τις επιτυχίες σας ή όχι. Είμαι περήφανοι για το ποια είστε και θα είμαι πάντα οι μεγαλύτερη φαν σας.
Μακάρι οι ατέλειές μου να σας δίνουν τη δυνατόητα να μην είστε κι εσείς τέλεια. Ελπίζω πάντα να με αφήνετε να βλέπω τα λάθη σας, γιατί ξέρω κι εγώ ότι είμαι ασφαλής. Ελπίζω να μην διστάσετε ποτέ να μου πείτε ότι έχετε εξοργιστεί μαζί μου, επειδή αυτή η μαμά που δεν είναι τέλεια θα σας λατρεύει ό,τι και να συμβεί.
Είμα δική σας. Είμαστε μαζί αγάπες μου και δεν θα μπορούσα να ήμουν πουθενά αλλού παρά μόνον εδώ.
Η μαμά»
Πηγή: Love What Matters
Διαβάστε επίσης: Η εξομολόγηση – ευχαριστήριο μιας γυναίκας με καρκίνο στον σύντροφό της που μας συγκίνησε
«Ό,τι κάνω… ξεγίνεται»: Η εξομολόγηση μιας μαμάς με την οποία πολλές θα ταυτιστούμε
«Αγαπημένο μου παιδί, χρειάζομαι τόσο πολύ τις αγκαλιές σου, όσο εσύ τις δικές μου»
