Οι περισσότεροι γονείς έχουν μυστικά. Άλλοι μικρά και άλλοι μεγάλα., Όλοι, όμως, έχουμε ένα κοινό μυστικό!
Συχνά γελάμε ή μιλάμε με απαξίωση για αυτό, αλλά όταν μένουμε μόνοι δεν μπορούμε να μην παραδεχτούμε τη σοβαρότητά του. Η Ang Porter, γράφει για αυτό ακριβώς το συναίσθημα στο scarymommy.com και μας δίνει λύσεις που θεωρεί πως θα μας βοηθήσουν.
«Τις περισσότερες φορές κλειδωνόμαστε στο μπάνιο καθόμαστε σε μια γωνιά του, κοιτάζουμε το κενό και αφήνουμε τη βρύση να τρέχει για να μην ακούν οι άλλοι τα δάκρυά μας.
Αν είμαστε τυχεροί μπορεί στο σπίτι να μην βρίσκεται κανένας άλλος και να αφήσουμε τα αισθήματά μας να εκφραστούν χωρίς όρια. Το ακόμα δυσκολότερο είναι να κάνεις όλα τα παραπάνω έχοντας κάποιον έξω από την πόρτα να φωνάζει «Μαμά, μαμά, μάμά!» ή να τρέχει πάνω κάτω στο σαλόνι.
Είμαστε ανεπαρκείς. Είμαστε εξαντλημένοι. Έχουμε “σπάσει”.
Δεν είναι κακό να παραδεχτούμε, ως γονείς, ότι έχουμε φτάσει στα όρια μας. Το άσχημο είναι να κρύβουμε τα συναισθήματά μας. Να “πλακώνουμε” όσα νιώθουμε στο πάτωμα του μπάνιου, να ρίχνουμε κρύο νερό στο πρόσωπό μας για να κρύψουμε τα κόκκινα μάτια μας, να γελάμε ενώ θέλουμε να ουρλιάξουμε!
Αρκετές φορές έχετε παρατηρήσει και εσείς γονείς στα μαγαζιά με το ίδιο ακριβώς βλέμμα. Με την ίδια έκφραση απόγνωσης και κούρασης στο πρόσωπο. Τι μπορείτε να κάνετε; Η αρθρογράφος προτείνει τα παρακάτω:
Ύπνος
Μην το γελάτε. Οι περισσότεροι γονείς κοιμούνται ελάχιστα. Γιατί; Επειδή ξυπνούν μαζί με τα παιδιά και για να ξανακοιμηθούν πρέπει να πέσουν εκείνα πρώτα στο κρεβάτι. Να υπάρξει απόλυτη ησυχία και να καταφέρουν να διώξουν κάθε σκέψη πριν αποκοιμηθούν αργά το βράδυ. Οι περισσότεροι γονείς είναι ψυχικά εξουθενωμένοι και, φυσικά, στηρίζονται στον καφέ για να τα καταφέρουν! Ο καλό ύπνος θεωρείται σωτήριος…
Επαγγελματική Βοήθεια
Δεν αναφέρομαι μόνο στην ψυχολογική υποστήριξη, αλλά και στη βοήθεια στην πράξη. Αν μπορείτε δώστε τα ρούχα σας για πλύσιμο ή βρείτε βοήθεια για το σπίτι. Δεν είναι κακό. Συμβάλλει στην ηρεμία σας…
Αλήθεια
Το να κρύβετε τα αισθηματά σας δεν βοηθά κανέναν. Είναι απόλυτα αποδεκτό να πείτε ότι έχετε πια φορτιστεί τόσο που ορισμένες μέρες εύχεστε να μην ήσασταν γονείς για λίγο! Αν καταφέρετε να προσδιορίσετε και να αντιληφθείτε πόσο νορμάλ είναι αυτά που νιώθετε θα μπορέσετε να βοηθήσετε τον εαυτό σας, αλλά και τους άλλους…
Θυμάμαι παλιότερα οι γονείς βοηθούσαν ο ένας τον άλλο. Μπορούσε μια μαμά να αφήσει για λίγο τα παιδιά της στη γειτόνισσα και να μπορέσει έτσι να κάνει τα ψώνια του σουπερ μάρκετ ήσυχη. Στις μέρες μας αυτό είναι δύσκολο να γίνει, αλλά μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια, να προσφέρουμε βοήθεια, να πάψουμε να νιώθουμε ενοχές.
Να πάψουμε να κρυβόμαστε! Οι ζωές μας εξαρτώνται από αυτό…»
