«Αγαπητή εργαζόμενη μαμά,
Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνεις!
Όλοι έχουμε δει την ξεκαρδιστική συνέντευξη του BBC που έγινε viral, όταν ένα μικρό παιδί και το ακόμα μικρότερο αδελφάκι του μπήκαν στο δωμάτιο, την ώρα που ο μπαμπάς τους μιλούσε μέσω Skype σε τηλεοπτική εκπομπή για τη δημοκρατία στη Νότια Κορέα. Ήταν το αγαπημένο μου βίντεο στο YouTube για φέτος -μέχρι που ένας φίλος μου αποφάσισε να το επαναλάβει στο Facebook, περιγράφοντας τι θα γινόταν αν αυτό είχε συμβεί σε μια εργαζόμενη μαμά, γράφει η μαμά-blogger Catherine Dietrich. Και ο λόγος που γέλασα τόσο πολύ είναι ότι θα μπορούσε να είναι πέρα για πέρα αληθινό!
Αλλά στην πραγματικότητα, δεν είναι αστείο.
Αλήθεια, εργαζόμενες μαμάδες, δεν ξέρω πώς τα καταφέρνετε!
Δεν ξέρω πώς σηκώνεστε τα πρωινά και όχι μόνο κάνετε τα παιδιά σας να φαίνονται ευπαρουσίαστα, αλλά και τον εαυτό σας. Μαλλιά, μακιγιάζ, ρούχα που δεν ανήκουν στην κατηγορία της αθλητικής ένδυσης -αλλά τα καταφέρνετε! Δεν ξέρω πώς φτιάχνετε πρωινό και προσπαθείτε να πείσετε τα μικρά σας να το φάνε, ενώ παράλληλα προετοιμάζεστε ψυχολογικά για τις εργασίες που σας περιμένουν στο γραφείο -αλλά τα καταφέρνετε!
Δεν ξέρω πώς μπορείτε να συνδυάζετε τα επαγγελματικά σας ραντεβού με τα ραντεβού στον παιδίατρο (τα οποία θα μπορούσαν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή), ενώ ταυτόχρονα πρέπει να ανέχεστε τα υπεροπτικά βλέμματα των συναδέλφων σας όταν χρειάζεται να φύγετε νωρίτερα από τη δουλειά.
Δεν ξέρω πώς τελειώνει μια κουραστική μέρα στο γραφείο και στη συνέχεια βιάζεστε να επιστρέψετε στο σπίτι για να ξεκινήσετε την άλλη, πιο σκληρή και πιο απαιτητική δουλειά σας. Μαγειρεύετε το φαγητό, αφήνετε τα παιδιά να σας διηγηθούν την ημέρα τους στο σχολείο, ενώ προσπαθείτε να μην αισθάνεστε λυπημένες για τις στιγμές που χάσατε. Τα βοηθάτε με το διάβασμα, τα κάνετε μπάνιο, διαβάζετε μαζί ιστορίες πριν κοιμηθούν και στη συνέχεια, όταν τα φώτα σβήνουν, υπάρχει το νοικοκυριό σας: Πρέπει να φροντίσετε ώστε τα ρούχα να είναι καθαρά και σιδερωμένα, να ελέγξετε την αλληλογραφία, να βρείτε χρόνο για τον σύντροφό σας.
Εργαζόμενες μητέρες, είστε οι αληθινοί ήρωες της ζωής! Τα περισσότερα από αυτά που κάνετε δεν αναγνωρίζονται πλήρως, γιατί τα κάνετε να φαίνονται πολύ εύκολα. Ποτέ δεν αφήνετε τα παιδιά σας να σκεφτούν ούτε για μια στιγμή ότι υπάρχει κάτι πιο σημαντικό για εσάς από εκείνα, και με έναν μαγικό τρόπο συνεχίζετε ταυτόχρονα να ανεβαίνετε επίπεδο, έχοντας εξασφαλίσει ότι υπάρχει χώρος για τους υπόλοιπους γονείς, βεβαιώνοντάς τους ότι δεν θα μείνουν πολύ πίσω.
Λέγεται ότι υπάρχει ένας διαχωρισμός και μια έντονη διαμάχη ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα μαμάδων: οι μαμάδες που μένουν στο σπίτι και κρίνουν εκείνες που επιλέγουν να συνεχίσουν την καριέρα τους και οι μαμάδες που επιστρέφουν στην εργασία τους και κατακρίνουν εκείνες που μεγαλώνουν αποκλειστικά εκείνες τα παιδιά τους. Ομολογώ ότι δεν έχω βιώσει κανέναν τέτοιο διαχωρισμό. Ίσως αυτό να οφείλεται στην άποψή μου ότι από τη στιγμή που κάνουμε παιδιά, πάντα θα αισθανόμαστε μια δόση λύπης και ενοχής. Εκείνες που μένουμε στο σπίτι αισθανόμαστε τύψεις που εγκαταλείπουμε την εργασία μας και όσες επιστρέφουν, αισθάνονται θλίψη που δεν βρίσκονται κοντά στα παιδιά τους.
Η αρνητική κριτική δεν έχει θέση εδώ.
Έχω ακούσει ότι οι εργαζόμενες μητέρες δέχονται αρκετή βοήθεια με τα παιδιά. Αλλά στη μέση της νύχτας, είσαι πάλι μαμά. Όταν τα παιδιά σου είναι άρρωστα, είσαι πάλι μαμά. Πρέπει να ξέρετε ποιος είναι πού, πότε, και πρέπει να είστε σίγουρες ότι τα πράγματα δεν θα καταρρεύσουν. Αξίζετε όλα τα εύσημα επειδή κάνετε μια πολύ σκληρή δουλειά, ανεξάρτητα από το πόση βοήθεια δέχεστε.
Δεν μπορώ να μιλήσω για τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο, αλλά από τη μικρή μου σφαίρα της πραγματικότητας θέλω μόνο να πω αυτό: Σας ευχαριστώ, εργαζόμενες μαμάδες! Σας ευχαριστούμε που κάνετε την πιο σκληρή δουλειά στον κόσμο και την κάνετε να φαίνεται εύκολη. Σας ευχαριστούμε για την κριτική που δέχεστε από όλους εκείνους που δεν υστερούν σε τίποτα από εσάς, αλλά είστε τόσο απασχολημένες για να ασχοληθείτε μαζί τους.
Κάθε μέρα κάνετε βήματα για να εξισορροπήσετε την εργασία με την προσωπική σας ζωή -ακόμα κι αν μερικές φορές αυτό έχει αρνητικές συνέπειες στην υπερηφάνεια σας. Σας ευχαριστούμε που μας δείξατε ότι αυτό που ήσασταν πριν -αν και ποτέ ξανά δεν θα είστε αυτό που ήσασταν πριν από τα παιδιά- είναι σημαντικό να διατηρηθεί.
Δεν ξέρω πώς το κάνετε, αλλά σας ευχαριστώ. Είστε οι ηρωίδες μου!
Με αγάπη,
Μια ευγνώμων μαμά».
Πηγή: scarymommy.com
