- Infokids.cy - https://www.infokids.cy -

Το κίνημα της «ξάπλας»: Mία σιωπηρή εξέγερση των νέων που «σαρώνει»

Ως μαθητής που μεγάλωνε σε μια μικρή πόλη στην ανατολική Κίνα [2], ο Li Xiaoming ονειρευόταν να μετακομίσει σε μια μεγάλη πόλη όπου θα μπορούσε να έχει μια καλύτερη ζωή.

Σήμερα στα 24 του, το μόνο που θέλει είναι να ξεκουραστεί.

Σε όλη τη χώρα, νέοι όπως ο Li – που ζήτησε να αναφερθεί με ψευδώνυμο επειδή φοβάται την καριέρα και τις πολιτικές επιπτώσεις για τις απόψεις του – έχουν κουραστεί από τον έντονο ανταγωνισμό που κυριαρχεί σε όλη τους την ζωή: Για την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση, για τους καλύτερους βαθμούς, για την εύρεση εργασίας, αλλά και την επακόλουθη αμείλικτη κούρσα επιδόσεων μόλις καταφέρουν να προσληφθούν.

Αγκαλιάζουν τώρα μια νέα φιλοσοφία που την ονόμασαν «tang ping» [3], το οποίο στην ουσία σημαίνει «ξαπλώνω». [4]

Η φράση αυτή πρωτοδιατυπώθηκε τον Απρίλιο, όταν ένας ανώνυμος millennial περιέγραψε τον τρόπο ζωής του των τελευταίων δύο ετών σε ένα κινεζικό διαδικτυακό φόρουμ. «Σταμάτησα να έχω μόνιμη δουλειά, δουλεύω μόνο λίγους μήνες, ίσα ίσα για να προμηθεύομαι ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο. Έπειτα λέω ψέματα με έξυπνο τρόπο, μελετώ επιλεγμένα, δεν θέλω να αγοράσω οτιδήποτε δεν είναι απαραίτητο. Στην Κίνα δεν είχαμε ποτέ ένα ιδεολογικό ρεύμα που να ενισχύει την υποκειμενικότητα του ανθρώπου, είμαστε σε πλήρη περιπλοκή, έτσι αποφάσισα να “ξαπλώσω”».

Ο νεαρός παρέθεσε μάλιστα στο σκεπτικό του τον Έλληνα φιλόσοφο Διογένη, που είναι γνωστός για την επιλογή του να εγκαταλείψει τα υλικά αγαθά και να ζήσει σε ένα πιθάρι, όπως περιγράφεται από τον Πλούταρχο στους Βίους Παράλληλους.

Tang PinG ή η τέχνη του να κάνεις λιγότερα

Αμέσως μετά δημιουργήθηκε ένα φόρουμ συζήτησης για το θέμα με σχόλια όπως: «Το να στέλνεις το βιογραφικό σου για να βρεις δουλειά είναι σαν να βάζεις ένα μήνυμα σε ένα μπουκάλι και να το εμπιστεύεσαι στον ωκεανό»…

«Ποιος είπε ότι κάθε καλός Κινέζος πρέπει να δουλέψει σκληρά για να αυξήσει την παραγωγικότητα, να είναι επιτυχημένος, να αγοράσει αυτοκίνητο, να πάρει στεγαστικό δάνειο, να παντρευτεί και να κάνει παιδιά;»… «Ναι, ας χαλαρώσουμε όλοι και ας ξαπλώσουμε για λίγο».

Τα κοινωνικά δίκτυα άρχισαν να γεμίζουν με memes που απεικόνιζαν γάτες και σκύλους ξαπλωμένους ανάσκελα σε κρεβάτια και καναπέδες.

Η εξαντλητική εργασιακή κουλτούρα είναι πλέον ο κανόνας σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Απαιτείται ωράριο εργασίας σχεδόν διπλάσιο – ή και περισσότερο – από το κανονικό.

Οι διαστάσεις που πήρε το hashtag #tangping στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσέλκυσαν και το ενδιαφέρον των λογοκριτών, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν θέσει περιορισμούς στη χρήση του όρου. Ο αντίλογος ήρθε από αρκετά κρατικά μέσα ενημέρωσης που τόνισαν ότι οι νέοι πρέπει να προσπαθήσουν να εργαστούν σκληρά.

Μπορεί το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας να κάνει τα πάντα για να εξαφανίσει τις αναρτήσεις που μοιράζονται τη νέα φιλοσοφία στο διαδίκτυο, αλλά το κίνημα αποδεικνύεται πολύ ισχυρό

ο διογενησ και η φιλοσοφια του tang ping

Η συζήτηση για το «tang ping» εξαπλώθηκε σαν αστραπή στην Κίνα, καθώς οι νέοι αντιμετωπίζουν έντονο ανταγωνισμό για τις πιο ελκυστικές δουλειές, ειδικά σε εταιρείες τεχνολογίας και σε άλλες μεγάλες εταιρείες.

Η φιλοσοφία του κινήματος δεν είναι κάτι καινούριο εδώ που τα λέμε. Το έχουν διδάξει προ χιλιάδων ετών οι Αρχαίοι

Ήδη από τον 4ο π.Χ αι. οι κυνικοί φιλόσοφοι, όπως ο Διογένης, είχαν εντοπίσει το κλειδί για την ευτυχία του ανθρώπου στην αυτάρκεια, τη λιτότητα, την αυτογνωσία και την άσκηση. Πέντε αιώνες αργότερα, ο στωικός φιλόσοφος Σενέκας έλεγε πως «Φτωχός δεν είναι ο άνθρωπος που έχει λίγα, αλλά εκείνος που λαχταρά περισσότερα».

Οι υποστηρικτές του tang ping ανέπτυξαν και οι ίδιοι μια φιλοσοφία που εκτείνεται πέρα από την αρχική ανάρτηση από την οποία πήρε το όνομά της. Σε μια ομάδα στην κοινωνική πλατφόρμα Douban, δημοσιεύθηκε ένα μακροσκελές μανιφέστο, το οποίο περιγράφει τα χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής «tang ping» – και φυσικά μπήκε άμεσα στο στόχαστρο της κινεζικής λογοκρισίας.

«Δεν θα παντρευτώ, δεν θα αγοράσω σπίτι και δεν θα κάνω παιδιά, δεν θα αγοράσω τσάντα ούτε θα φορέσω ρολόι», γράφει το «tang ping manifesto». «Θα χαλαρώνω στη δουλειά … Είμαι ένα αμβλύ σπαθί με σκοπό να μποϊκοτάρω τον καταναλωτισμό».

Όλο και περισσότεροι νέοι αγκαλιάζουν τη φιλοσοφία ζωής του tang ping, και αντί να πασχίζουν για υψηλότερες αμοιβές και κοινωνική θέση στη ζωή, επιλέγουν απλώς να ξαπλώσουν και να κάνουν το ελάχιστο.

Στο Douban, μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης και την κινεζική έκδοση του IMDb, μια ομάδα με τίτλο «ξαπλωμένη ομάδα» πρόλαβε να αποκτήσει 10.000 μέλη προτού κατέβει τον Μάιο.

Το παγκόσμιο κίνημα των αρνητών κάθε φιλοδοξίας

Αυτό το είδος φαινομένου, όμως, δεν περιορίζεται στην Κίνα.

Ένα νέο παγκόσμιο κίνημα κατά της φιλοδοξίας φαίνεται πως αναδύεται στην μετά Covid εποχή. Όπως επισημαίνει ο Βρετανός συγγραφέας και εκδότης του The Idler, Tom Hodgkinson, όπου κι αν κοιτάξει κανείς, οι νέοι μελετούν το μέλλον τους και γυρίζουν την πλάτη τους στο ευαγγέλιο της σκληρής δουλειάς.

Οι παγκόσμιες υπερδυνάμεις των ΗΠΑ και της Κίνας, έχουν αφιερώσει σχεδόν έναν αιώνα στην καλλιέργεια μια άγριας εργασιακής ηθικής στους νέους τους.

Η εργασιακή κουλτούρα στις μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις της Κίνας, είναι γνωστή ως 996, που αναφέρεται στην εργασία από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, έξι ημέρες την εβδομάδα!

Στη Silicon Valley φαίνεται πως είναι της μόδας να δημοσιεύει κανείς φωτογραφίες που κοιμάται στον υπολογιστή του τα μεσάνυχτα έχοντας συμπληρώσει άλλη μια ηρωική βάρδια δώδεκα ωρών.

Το αποκαλούν «hustle porn», το φετίχ του να δουλεύεις υπερβολικά πολλές ώρες. Στην JP Morgan ενθαρρύνουν τους νέους εργαζόμενούς τους να δουλεύουν 100 ώρες την εβδομάδα, ενώ ο Elon Musk καμαρώνει που κοιμάται κάτω από το γραφείο του.

Η γενιά της παραίτησης

Σε όλην την Ανατολική Ασία, οι νέοι δηλώνουν εξαντλημένοι από την προοπτική της σκληρής εργασίας για φαινομενικά μικρή ανταμοιβή.

Στη Νότια Κορέα, καθώς όλο και περισσότεροι νέοι απογοητεύονται από την ασταμάτητη πίεση, δηλώνουν ότι θέλουν να εγκαταλείψουν κάθε σχέδιο για συμβατικές σημαντικές στιγμές, όπως το να παντρευτούν ή να κάνουν παιδιά.

«Οι νέοι είναι απόλυτα εξουθενωμένοι», λέει ο Lim Woon-taek, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Keimyung στη Νότια Κορέα. «Δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να δουλεύουν τόσο σκληρά».

Το 2011, μια εφημερίδα της Νότιας Κορέας επινόησε τον όρο «sampo» – που σημαίνει «παραιτούμαι από τα τρία» – για να περιγράψει μια γενιά που έχει παραιτηθεί από τα ραντεβού, τον γάμο και την απόκτηση παιδιών.

Το 2014, οι διαπροσωπικές σχέσεις και η ιδιοκτησία σπιτιού προστέθηκαν σε αυτόν τον κατάλογο, δημιουργώντας τη γενιά «opo» ή «παραιτούμαι από τα πέντε».

Και στην Ιαπωνία οι νέοι έχουν απογοητευτεί από την εργασιακή πίεση και την οικονομική στασιμότητα εδώ και χρόνια.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του 2017, το 26% των νέων 16-35 ετών αυτοπροσδιορίζονται ως «satori sedai» ή «γενιά παραίτησης», ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2010. Χαρακτηρίζεται από απαισιόδοξες στάσεις απέναντι στο μέλλον και έλλειψη κάθε υλικής επιθυμίας.

Με πληροφορίες από CNN, Daily Beast

Διαβάστε επίσης:

Πανέτοιμα τα σχολεία της Λάρνακας για να υποδεχθούν τους μαθητές [11]

Με ένα βιβλίο η Αντζελίνα Τζολί ενθαρρύνει τα παιδιά να παλέψουν για τα δικαιώματά τους [12]

Μωρό λίγων ωρών επιβίωσε από 6ωρη επέμβαση στην καρδιά – Τι είναι η πάθηση TAPVC που εμφάνισε [13]